บทที่ 124 พลังใหม่ (อ่านฟรี)

บทที่ 124 พลังใหม่

ฉากนี้ดูลึกลับแต่ก็ให้ความรู้สึกน่ากลัวเช่นกัน

เมื่อหายใจเข้า มันก็เข้าสู่ร่างกายของเขาทางจมูกและปากของเขา จากนั้นเขาก็รู้สึกได้ถึงพลังพิเศษบางอย่างที่หลอมรวมเข้ากับร่างกายของเขา

ทันใดนั้น ร่างกายของรอยก็ร้อนขึ้นมากจนอากาศอุ่นพุ่งออกมาโดยมีเขาเป็นศูนย์กลาง พัดพาคนที่ไม่คาดคิดออกไปและทำให้เสื้อผ้าของตัวละครอย่าง แอร์โล่, วิซาร์ด และตัวที่แข็งแกร่งอื่นๆ ปลิวว่อน

ภายใต้การสังเกตของเขา เขาเริ่มผ่านการเปลี่ยนแปลงทางพันธุกรรม คนในยุคนี้จะบอกว่า รอยกำลังสูญเสียความเป็นมนุษย์และกลายเป็นผู้คุมวิญญาณ นั่นคือสิ่งที่ผู้คนเรียกว่าผู้ที่มีผสานกับชิ้นส่วนวิญญาณ

การสร้างพันธุกรรมของเขามีการเปลี่ยนแปลงที่น่าทึ่งและทรงพลัง และดีเอ็นเอของเขาก็เช่นกัน

ไม่มีอะไรพิเศษออกมาข้างนอก พวกเขาจะเห็นเพียงเด็กผู้ชายที่ได้รับพลังใหม่และรู้สึกอิจฉา การไล่ตามเขาเป็นการตัดสินใจที่โง่พอๆ กับการใช้ค้อนทุบหัวแม่เท้า ร่างบางหมุนตัวเตรียมจะออกไป

เอี๊ยด! กร๊ากกก! เอี๊ยด! กร๊ากกก!

แต่ในขณะนี้พวกเขาได้ยินเสียงกระซิบแห่งความเจ็บปวดและความเจ็บปวดที่หยั่งรากลึกกลางย่างก้าวของพวกเขา เท้าที่พวกเขายกขึ้นถูกวางลงที่เดิมและหันไปหารอย สิ่งที่พวกเขาเห็นทำให้พวกเขาแทบหยุดหายใจ และจากนั้น... หัวใจของพวกเขาก็เต้นแรงขึ้น

เสียงกระดูกดังเอี๊ยดอ๊าดและเสียงบดกระดูกดังออกมาจากรอย

"อั่ก!" เสียงคำรามดังออกมาจากส่วนลึกของลำคอของเขา ขณะที่กระดูกสันหลังหักและกล้ามเนื้อทุกเส้นหัก สิ่งนี้ส่งผลให้เขาล้มลงคุกเข่าและมีเลือดไหลออกจากดวงตา ดูเหมือนผีที่ตายซากที่หิวโซ

กระดูกของเขาถูกบดจนเป็นผงละเอียด

อวัยวะ สมอง หัวใจ และทั้งหมดของเขาถูกบีบอัดจนไม่เป็นรูปเป็นร่าง

สิ่งที่เหลืออยู่ของเขามีเพียงผิวหนังที่บิดเบี้ยวดังพรมปูพื้นขรุขระ

มีแอ่งเลือดอยู่ข้างใต้

เมื่อเห็นเช่นนี้ เหล่าองครักษ์รู้สึกโชคดีที่พวกเขาไม่ได้ผสานเข้ากับมัน

บางคนได้รับผลกระทบจากฉากนี้จนอ้วกออกมา

การผสานเข้ากับชิ้นส่วนวิญญาณบางครั้งก็ง่ายเหมือนการหายใจ แต่บางครั้งก็ยากพอๆ กับการปีนเขาโดยไม่มีอุปกรณ์

แต่สำหรับรอย มันยากพอๆกับการว่ายน้ำโดยไม่มีแขนขา

จากนั้นเหล่าคนมุงก็เห็นเลือดไหลกลับเข้าไปในผิวหนังซึ่งกลายเป็นหมอกสีดำที่หมุนวนขึ้นและค่อยๆรวมตัวกันเป็นรอย บาดัฟ์ท บอล์ดวิน! อีกครั้ง

『ติ้ง! ยินดีด้วย คุณได้รับความสามารถ หมอกแรกแห่งรัตติกาล!』

『คุณสามารถแยกร่างของคุณออกเป็นหมอกและประกอบกลับเป็นร่างมนุษย์ของคุณ』

ร่างมนุษย์ใหม่ของรอยซึ่งดูไม่เหมือนครั้งก่อนถูกเปิดเผย

ดวงตาของเขาเหมือนท้องฟ้ายามค่ำคืนที่เต็มไปด้วยดวงดาวพร่างพราว พวกมันดูเหมือนจะสะท้อนถึงจักรวาล แนะนำว่าอย่าจ้องมองพวกมันเพราะอาจจะหลงในมิติข้างในจนถอนตัวไม่ขึ้นได้

ผิวของเขาขาวราวกับนางฟ้า แต่รูปร่างของเขายังน่าสยดสยอง ส่วนหนึ่งของเขาเป็นเพียงหมอกที่ปั่นป่วนขึ้นและลง นี่แสดงว่าเขาไม่ได้ควบคุมพลังใหม่นี้อย่างเชี่ยวชาญพอ เขาหรี่ตาบังคับให้หมอกรวมตัวกันเป็นร่างมนุษย์อีกครั้ง

ทันใดนั้น ความน่าสะพรึงกลัวรอบตัวเขาก็หายไป และเขาดูเหมือนเด็กหนุ่มที่มีทรงเสน่ห์ที่จะปรากฏตัวในความฝันของเด็กสาวที่กำลังคลั่งรักคนหนึ่ง

ความสูงของเขายังเพิ่มขึ้น มันอยู่ระหว่าง 6.2 ถึง 6.3 ฟุต

ผมของเขาก็ยาวขึ้นเช่นกัน ตอนนี้พวกมันยาวลงไปถึงไหล่ของเขา

แอร์โล่รู้สึกทึ่งกับพลังใหม่ของหลานชาย “นี่คือพลังที่เจ้าได้รับ?”

“ใช่ อย่างที่ท่านเห็น ข้าสามารถกลายเป็นหมอกได้ และสามารถเปลี่ยนกลับเป็นข้าที่เป็นคนปกติได้”

หลังจากพูดจบ รอยก็แสดงพลังของเขาให้เห็นโดยกระจายร่างออกเป็นละอองหมอกสีดำที่ปลิวผ่านพวกเขาราวกับสายลมและลอยออกไปนอกห้องก่อนจะรวมร่างเป็นร่างที่แท้จริงของเขาอีกครั้ง

“ข้าเคยเห็นมนุษย์จำแลงกายเป็นสัตว์ร้ายงอกเขาออกมา หรือเอาเพชรมาคลุมผิวหนังทั้งตัวด้วยพลังแห่งชิ้นส่วนวิญญาณ แต่นี่เป็นครั้งแรกที่ข้าได้เห็นสิ่งนี้”

"มนุษย์ที่กลายเป็นก๊าซหรืออากาศธาตุ… เป็นสิ่งที่ไม่เคยได้ยินมาก่อน! ความสามารถของลอร์ดรอยช่างสุดยอดอย่างยิ่ง!! นี่มันแทบจะไม่สมเหตุสมผลเลย!!!"

“อย่างน้อยก็เทียบได้กับชิ้นส่วนวิญญาณระดับ 4”

คนที่พวกเขากำลังพูดถึงนั้นไม่ได้สนใจต่อพวกเขาที่กำลังตกใจและประหลาดใจที่อยู่ข้างหลังเขา เขากลังเดินเข้าไปในห้องที่อยู่ใกล้เคียงเพื่อดูว่าเดไลลาห์เป็นอย่างไรบ้าง

“เธอตื่นแล้วเหรอ” รอยถาม

อมีเลียตอบว่า "ใช่ เธอตื่นแล้ว"

“ข้าได้ยินเสียงเอะอะโวยวาย มันเรื่องอะไรกันหรอ” เดไลลาห์พูดขณะที่ใบหน้าของเธอดูประหลาดใจ

เธอดูเหมือนแมวที่อยากรู้อยากเห็นเกี่ยวกับทุกสิ่งที่เธอสนใจ

“เจ้านายของข้า หมายถึงข้า ได้รับพลังใหม่ แค่เห็นมันบางคนแทบคลั่งแล้ว”

คำพูดของเขาไปถึงหูของอมีเลีย และรอยยิ้มที่น่าพึงพอใจก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเธอ

"โอ้ จริงเหรอ แสดงให้ข้าดูหน่อยสิ" เดไลลาห์กล่าวอย่างตื่นเต้น

ดวงตาที่ชวนหลงใหลของเธอจ้องมองมาที่เขา

เธอดูเหมือนเด็กน้อยขี้สงสัย

แน่นอนว่าไม่มีใครปฏิเสธเธอได้

เมื่อเธอมองใครด้วยวิธีนี้ การปฏิเสธเธอจึงเป็นไปไม่ได้

ไม่ต้องพูดถึงรอย ผู้ที่ติดหนี้บุญคุณเธอ

"ได้ตามที่ขอ" รอยได้แสดงความมหัศจรรย์ของหมอกแห่งรัตติกาลให้เธอเห็น

"ว้าว มันน่าทึ่งมาก!" เธออุทานแสดงอารมณ์มากกว่าปกติ

รอยเอนหลังโดยใช้นิ้วประสานกันไว้ด้านหลังศีรษะ ในขณะที่เขาพูดด้วยท่าทางภาคภูมิใจ "ข้าจับมือกับฟาร์เวสต์ถึงได้มันมา ถ้ามันพิเศษน้อยกว่านี้ ข้าคงรู้สึกว่าถูกโกง"

"ขอแสดงความยินดีสำหรับการเพิ่มความสามารถอันทรงพลังของท่าน นายน้อย!" อมีเลียแสดงความยินดี

"ขอบคุณ."

หลังจากนั้นไม่นานอมีเลียก็เดินออกไป รอยและเดไลลาห์ถูกทิ้งให้อยู่ตามสองคนในห้อง แต่เพียงวินาทีต่อมา จูเลียนซึ่งตื่นขึ้นในขณะที่รอยกำลังผสานเข้ากับมัน ก็เปิดประตูและเข้าไปข้างใน นี่เป็นเวลาที่เหมาะสมในการทำให้บางสิ่งชัดเจน

“ทำไมอัศวินคนนั้นถึงเรียกคุณว่านายท่าน” เดไลลาห์ถามหลังจากนั้นครู่หนึ่ง

รอยตอบว่า "ข้าไม่รู้จริงๆ บางทีเขาอาจจะเข้าใจผิดคิดว่าข้าเป็นคนอื่น หรือบางทีเขาอาจจะพยายามทำให้ข้าปวดหัวเล่น"

เขาไม่รู้จริงๆว่าทำไมเขาถึงพูดเช่นนั้น

อาจเป็นไปได้ว่าเขาเป็นอัศวินที่ได้รับหน้าที่ในการรับใช้สายเลือดหรือผู้สืบทอดของนินัม และเพราะเขาใช้เทคนิคของนินัม ทำให้เขาเข้าใจผิดว่าเขาคือผู้สืบทอดของนินัม

แต่รอยกลังชอบทฤษฎีที่สองของเขามากกว่า

อัศวินเพียงต้องการมอบความรับผิดชอบของเขาให้กับตัวล่อเป้า และรอยคือคนที่เขาเลือก

รอย: "ความจริงที่ว่าข้ามีสิ่งนี้ต้องเก็บเป็นความลับ"

เขาได้ซ่อนการมีอยู่ของเศษขลุ่ยที่ก่อให้เกิดความโกลาหลจากแม้แต่แอร์โล่และอมีเลีย

"ทำไม? เราไม่ควรเปิดเผยเรื่องนี้ต่อท่านเคานต์เพื่อให้พวกเขาช่วยเกี่ยวกับเรื่องนี้หรือ" จูเลียนไม่เข้าใจว่าทำไมรอยถึงตัดสินใจเช่นนั้น

สวิฟ์ทเดธสามารถเข้าใจรอยได้ เธอจึงจ้องมองจูเลียนอย่างผิดหวังเล็กน้อย

"ประตูมีตา กำแพงมีหู ระวังทั้งเคออสและทั้งมนุษย์ด้วย ความแตกต่างระหว่างการเป็นคนและเป็นสัตว์เดรัจฉานมันขึ้นกับการตัดสินใจเพียงครั้งเดียวเท่านั้น ใครจะพูดได้ว่าเพื่อนที่ดีที่คุณรู้จักเมื่อวานนี้จะไม่มีวันตกเป็นเหยื่อของความโกลาหล และยอมรับมันในวันข้างหน้าหรือ?เราจะไม่ถูกตามล่าถ้าคนที่เราบอกเรื่องนี้แปรพักตร์ไปสู่ความโกลาหลงั้นหรือ?ยิ่งมีคนที่รู้เรื่องนี้น้อยเท่าไหร่โอกาสที่ข้อมูลนี้จะรั่วไหลไปยังเคออสก็จะยิ่งน้อยลงเท่านั้น" เธอท่องคำพูดแห่งปัญญาเพื่อทำให้จูเลียนเข้าใจ

จูเลียนรู้สึกรู้แจ้ง “ข้าเข้าใจแล้ว การบอกให้คนอื่นรู้ไม่ใช่เรื่องดีเสมอไป คนรับใช้ของเคออสได้ปลอมตัวเป็นชายชราและแอบเข้าไปในมณฑล ใครจะไปรู้ว่ามีพวกเขาปลอมตัวมาเป็นคนรับใช้พ่อของข้าหรือไม่ เงียบไว้ดีที่สุด”

"เจ้าเข้าใจถูกแล้ว สิ่งที่เราต้องการมากที่สุดคือเวลาที่จะเติบโตแข็งแกร่งขึ้นเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับสิ่งที่เลวร้ายที่สุด" รอยกล่าวว่า "จนกว่าจะถึงตอนนั้น เราทำได้เพียงซ่อนมันไว้เท่านั้น"