บทที่ 53 พิธีปลุกพลัง (อ่านฟรี)

บทที่ 53 พิธีปลุกพลัง

“รอย ไม่มีอะไรสำคัญสำหรับข้ามากไปกว่าครอบครัวของข้า ข้าคอยคุ้มกันที่ชายแดนทางเหนือตลอดทั้งปีและหยุดยั้งกองทัพแห่งรัตติกาลไม่ให้ย่างกรายเข้ามาในอาณาจักรก็เพื่อเจ้าและทุกคนในมณฑลนี้ แต่ไอ้สารเลวนั่นกลับกล้าหาเรื่องคนที่ใช้นามสกุลเดียวของข้า ข้าอยากจะกำจัดเขามานานแล้ว แทนที่จะกล่าวโทษ ข้าต้องขอบเจ้าลงโทษแทนข้า”

นิ้วของอาเธอร์งอเป็นกำปั้น และมีความปรารถนาที่จะถลกหนังยี่หรันเพื่อให้ชีวิตของเขาได้รับความเจ็บปวดในสายตาเขา

รอยรู้สึกหนาวสั่นไปถึงสันหลังเมื่อเขาเหลือบมองไปที่ดวงตาของพี่ชาย

ดวงตาของอาเธอร์เต็มไปด้วยด้วยความโกรธแค้นและความอาฆาต

"แล้วทำไมท่านไม่ฆ่าเขาล่ะ" รอยถาม ดวงตาที่หรี่ของเขาจับจ้องไปที่อาเธอร์

"ด้วยเหตุผลหลายประการ ข้าไม่สามารถทำได้" อาเธอร์ถอนหายใจ

“นายพลผู้โหดเหี้ยมที่กำจัดจอมเวทมืดอย่างไร้ความปราณีและทำลายล้างฝูงซอมบี้อย่างกล้าหาญถูกล่ามโซ่จากการสังหารชายผู้ที่ทำให้เขาโกรธแค้น ท่านคาดหวังให้ข้าเชื่ออย่างนั้นหรือ” รอยเย้ยหยัน

“ท่านพ่อห้ามข้า”

รอยตกใจเมื่อได้ยินเช่นนั้นจากอาเธอร์

"อะไรนะ? แต่ทำไมล่ะ?"

รอยถามอีกครั้ง คราวนี้อาเธอร์ไม่ตอบเขา

“ถึงตาข้าที่ต้องถามคำถามแล้ว ตาเจ้าต้องตอบคำถาม โอเคไหม? เจ้าสามารถเอาชนะเขาได้โดยไม่มีใครช่วยเลยใช่ไหม?”

รอยพยักหน้า "นั่นคือเรื่องจริง"

“เจ้าคิดว่าครอบครัวของเราขาดอะไรมากที่สุด”

รอยต้องการที่จะตอบสิ่งนี้: 'ความสุภาพ ความสามัคคี และความอ่อนน้อมถ่อมตน'

แต่เขาเก็บความคิดของเขาไว้กับตัวเอง

ใครจะรู้ว่านักดาบคนนี้จะอารมณ์เสียหลังจากได้ยินความคิดที่แท้จริงของเขาและตบเขาจนตายหรือไม่?

“… ไม่รู้” รอยตอบหลังจากนั้นครู่หนึ่ง

“เราขาดเยาวชนที่มีพรสวรรค์ที่สามารถเข้าร่วมพิธีบรรลุนิติภาวะภายใต้ชื่อครอบครัวของเรา ที่กำลังจะเกิดขึ้นทั่วทั้งอาณาจักรในอีกสองเดือนข้างหน้า”

อาเธอร์สูดลมหายใจก่อนที่จะพูดต่อ "เช่นเดียวกับทุกครั้ง ผู้เข้าแข่งขันที่มีคะแนนสูงสุดหนึ่งแสนคนจะได้รับหินปลุกพลัง และผู้เข้าแข่งขันร้อยอันดับแรกจะได้รับสิทธิ์ในการรับพรวิเศษบนแท่นปลุกพลัง"

รอยรู้เรื่องนี้แล้ว

พิธีบรรลุนิติภาวะเป็นประเพณีห่วยแตกที่เกิดขึ้นหลังการก่อตั้งจักรวรรดิสุริยันต์รุ่งโรจน์

ราชวงศ์ที่ผูกขาดสมบัติที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในฟาร์เวสต์ ใช้เหตุการณ์นี้เพื่อแยกแยะผู้คนที่ควรค่าแก่การตื่นขึ้นจากความสูญเสียทรัพยากรอย่างสูญเปล่า

ผู้ที่มีอายุสิบห้าถึงสิบเก้าปีสามารถเข้าร่วมได้

พวกเขาจะจัดการทดสอบและการแข่งขันกับผู้อื่นเพื่อรับสิทธิ์ในการตื่นขึ้น

โดยปกติแล้ว เยาวชนประมาณหนึ่งล้านคนจะเข้าร่วมในกิจกรรมนี้ที่จัดขึ้นทุกปี แต่มีเพียงหนึ่งแสนคนเท่านั้นที่สามารถตื่นขึ้น

ส่วนที่เศร้าที่สุดคือลูกหลานของสามัญชนไม่ได้มีโอกาสต่อต้านขุนนางและราชวงศ์ที่ได้รับสมบัติและถูกสั่งสอนโดยอาจารย์ที่ดีที่สุดตั้งแต่อายุยังน้อยและอยู่กันเป็นกลุ่มในการทดสอบของพิธี

ดังนั้น เพื่อเข้าร่วมกลุ่มดังกล่าวและเพื่อไม่ให้ถูกขับไล่ออกจากการแข่งขัน ลูกหลานของสามัญชนที่มีพรสวรรค์ด้านการต่อสู้หรือเวทมนตร์ที่ยอดเยี่ยมจึงสาบานว่าจะจงรักภักดีต่อผู้มีฐานะและกลายเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวของพวกเขาก่อนพิธีปลุก

รอยสรุปว่าพิธีนี้มีขึ้นเพื่อบังคับให้เยาวชนที่มีความสามารถที่มีภูมิหลังยากจนเข้ารับใช้คนที่มีฐานะ

'ราชวงศ์ไม่ควรเข้ามาก้าวก่ายเรื่องนี้ พวกเขาวางแผนและต้องการควบคุมมากเกินไป'

ราชวงศ์ไม่ได้ถูกมองในแง่ดีโดยรอย

“เจ้าสนใจที่จะเข้าร่วมในปีนี้ใช่ไหม?”

"ใช่"

“ในเมื่อเป็นเช่นนั้น… ข้าจะเปิดเผยความลับที่มีเพียงไม่กี่คนที่รู้ให้เจ้าทราบ” อาเธอร์กล่าวว่า "สิ่งที่คนส่วนใหญ่ไม่รู้ก็คือผู้เข้าร่วมการแข่งขันร้อยอันดับแรกในปีนี้จะได้รับโทเค็นลึกลับเพื่อเข้าถึงเขตแดนที่ซ่อนอยู่ ที่จะเปิดหนึ่งครั้งในรอบร้อยปี

“มันจะเปิดขึ้นในปีนี้ มีข่าวลือว่าที่นั้นเต็มไปด้วยสมบัติมากมาย ท่านพ่อโชคดีพอที่จะพบข้อมูลนี้ระหว่างที่เขาเดินทางไปยังเมืองหลวงเมื่อหลายปีก่อน การไปที่นั่นจะเป็นประโยชน์ต่อโนอาห์และข้า”

มันไม่ได้เป็นเวลาเกินสองทศวรรษตั้งแต่มณฑลนี้ถือกำเนิดขึ้น

เห็นได้ชัดว่ามันไม่สามารถเทียบได้กับตระกูลที่ดำรงอยู่มาหลายร้อยปีได้

สิ่งนี้ชัดเจนยิ่งขึ้นเมื่อเผชิญกับพิธีบรรลุนิติภาวะ

แต่พวกเขาหมดหวังที่จะต่อกรกับตระกูลร้อยปีพวกนั้น

ดังนั้นพวกเขาจึงรับคนนอกที่ไม่มีภูมิหลังหรือชื่อเสียงเข้ามาและฝึกฝนพวกเขา

ถ้าเป็นเช่นนั้นทั้งหมดก็ถือว่าดี

แต่พวกเขาไม่ได้กลั่นกรองและยอมรับทั้งคนดีและคนชั่ว

'การคิดว่าแม้แต่ปีศาจในร่างมนุษย์ก็ยังได้รับการยอมรับสำหรับตระกูลนี้... นับดาบผู้โหดเหี้ยมนั้นคงหมดหวังสำหรับโทเค็นจริงๆ' รอยยักไหล่ในใจ

ภายนอกเขายังคงมีใบหน้าที่สงบนิ่งโดยไม่มีร่องรอยของความคิดที่ไม่เห็นด้วย

“ท่านคาดหวังกับเขาสูงเกินไป” รอยกล่าวว่า "จักรวรรดิไม่ได้ขาดคนที่มีความสามารถ มีคนมากมายที่เก่งกว่ายี่หรัน ข้าต่อสู้กับเขามา ดังนั้นข้าจึงรู้ว่าเขาคงไม่ได้อยู่ในพันอันดับแรก นับประสาอะไรกับร้อยอันดับแรก"

เขาไม่ได้รับการตอบโต้จากอาเธอร์

"เจ้าพูดถูก."

แต่อาเธอร์เห็นด้วยกับเขา

"ข้ารู้ว่าเขาคงไปได้ไม่ไกลนัก ถ้าไม่ได้รับความช่วยเหลือจากข้า" อาเธอร์หยิบขวดขนาดเท่าฝ่ามือออกมา ข้างในนั้นมีของเหลวสีเหลืองแวววาวราวกับทองคำภายใต้แสงไฟ “… นั่นคือเหตุผลที่ข้าจะให้สิ่งนี้แก่เขา”

ดวงตาของรอยเบิกกว้างจนถึงขนาดของจานรองเมื่อเขาเห็นมัน

"ท-นี่คือ... น้ำทิพย์แห่งสุริยันต์!"

เพียงแวบเดียวเขาก็จำมันได้

ใบหน้าที่สบายๆของอาเธอร์เปลี่ยนเป็นค่อนข้างเคร่งขรึม “เจ้ารู้จักมัน?”

รอยพยักหน้าไปทางอาเธอร์ "ข้าอ่านเกี่ยวกับเรื่องนี้ในหนังสือ"

เขาอธิบายผลของมันต่ออาเธอร์

น้ำทิพย์แห่งสุริยันต์มันเป็นผลไม้แห่งแสงในเวอร์ชั่นอัพเกรด

มันเต็มไปด้วยพลังงานที่รุนแรง

นักรบฝึกหัดสามารถนำพวกมันไปใช้ในระยะเวลาเจ็ดวันเพื่อเพิ่มระดับได้ไม่น้อยกว่าสี่ระดับ

รอยอยู่ในระดับตำนานของการฝึกปรือร่างกาย ประตูแห่งออร่าของเขาถูกเปิดอย่างเต็มที่ เขาสามารถใช้สิ่งนี้เพื่อเพิ่มขนาดของจุดตันเถียนของเขาได้ ยิ่งขนาดของมันใหญ่ขึ้น ปริมาณของออร่าหรือพลังงานภายในที่เขาจะสามารถเก็บไว้ภายในมันก็ยิ่งมากขึ้นเท่านั้น

แน่นอนว่าอาเธอร์ไม่รู้เรื่องนั้น เป็นเรื่องไร้สาระที่จะจินตนาการว่าคนๆ หนึ่งสามารถเลื่อนระดับจากระดับ 5 ไปสู่ระดับเกิน 10 ได้ภายในหนึ่งเดือน

สำหรับเขา รอยยังคงอยู่ในขั้นที่ห้าของการฝึกปรือร่างกาย

“น่าประทับใจ ดูเหมือนว่าเจ้าจะทำการบ้านมากกว่าแค่การฝึกฝน ใช่ มันมีประโยชน์อย่างที่เจ้าพูด สิ่งนี้มีไว้สำหรับยี่หรัน มันจะผลักดันเขาไปสู่ระดับที่สูงขึ้นของการฝึกปรือร่างกาย เขาสูญเสียสิทธิ์ที่จะมีเพราะความหยิ่งยโสและชั่วร้ายเกินไปของเขา ดังนั้นเขาจึงถูกตัดสินในความผิดของเขาและถูกส่งไปที่คุกมืด พรุ่งนี้เขาจะต้องถูกประหารชีวิต ข้า…”

รอยขัดจังหวะเขาก่อนที่เขาจะพูดจบประโยค “ยี่หรันจะถูกประหารชีวิต?”

อาเธอร์เคาะที่วางแขนของเก้าอี้แล้วมองออกไปนอกหน้าต่างก่อนที่จะอ้าปากพูด

"อาชญากรรมในอดีตของเขาถูกขุดพบ เขาทำสิ่งที่ให้อภัยไม่ได้มากมาย แน่นอนว่าเขาสมควรได้รับมัน"

ยี่หรันได้บังคับผู้หญิงยากจนหลายคนในหมู่บ้านใกล้เคียงและมีเพศสัมพันธ์กับทั้งคนแก่และเด็ก

ในที่สุดตัวปัญหาคนนี้ก็ถูกตัดสินในข้อหาก่ออาชญากรรม หลังจากที่เขาไม่มีประโยชน์อันใด—ช่างเป็นตระกูลที่ไร้ความปรานี

เขาจะต้องถูกประหารชีวิตในวันพรุ่งนี้

มันเป็นจุดจบที่เหมาะสมสำหรับชายผู้คลั่งไคล้ในอำนาจ ที่ไม่ปฏิบัติต่อมนุษย์ด้วยกันในฐานะที่เท่าเทียมกัน

“อย่าพูดถึงผู้ชายคนนั้นเลย ข้ามาที่นี่เพื่อเซอร์ไพรส์เจ้า มันคงเสียเปล่าถ้าข้าเอาน้ำทิพย์แห่งสุริยันต์กลับไป และดังนั้น… ข้าขอมอบให้เจ้า เจ้สจะรู้สึกเจ็บปวดเล็กน้อยเล็กน้อย เมื่อเจ้าใช้สิ่งนี้เพื่อบังคับเปิดประตูแห่งออร่าของเจ้า แต่ผลประโยชน์จะมีมากกว่าผลเสียอย่างแน่นอน เจ้าอาจถูกผลักให้ถึงจุดสูงสุดของการฝึกปรือร่างกายในชั่วข้ามคืน” อาเธอร์พูดกับรอย ทำให้เขาประหลาดใจอย่างมาก