บทที่ 37 ตั๊กแตกสะกดรอยจักจั่นโดยไม่รู้ว่านกขมิ้นอยู่ข้างหลัง(อ่านฟรี)

บทที่ 37ตั๊กแตกสะกดรอยจักจั่นโดยไม่รู้ว่านกขมิ้นอยู่ข้างหลัง (สำนวน)

มีระยะห่างเพียงเล็กน้อยหรือไม่มีเลยระหว่างรอยและนักรบมนุษย์ถ้ำ

มันรู้ว่ามันจะไม่รอดจากการโจมตีของเขา เช่นเดียวกับคู่หูของมัน

มันจึงตัดสินใจจะพาเขาลงนรกพร้อมกับเปิดปากของมัน

"หวือ!"

รอยแทงดาบเงาสะท้อยของเขาไปที่หน้าอกของนักรบมนุษย์ถ้ำ ขณะที่มันพ่นกระสุนอาบยาพิษเข้าใส่เป็นสิ่งสุดท้ายที่จะสามารถทำได้

ในขณะที่มันกำลังจะปล่อยมันออกไป ดาบของรอยก็เปลี่ยนทิศทางและแทงเข้าที่ปากของมัน แทงตรงเข้าลูกบอลยาพิษนั้นทำให้มันระเบิดในทันที

ดวงตาของนักรบมนุษย์ถ้ำเบิกกว้างด้วยความกลัว

บูม!

ลูกบอลพิษสีเหลืองระเบิดในปากของมัน ระเบิดหัวของมันขณะที่รอยชักดาบที่ติดอยู่ในปากของมันออกและกระโดดถอยหลัง หาที่กำบังจากพิษที่กระเด็นไปทั่ว

หญ้าที่ถูกกระทบละลายกลายเป็นขี้เถ้า

มันไม่ได้ทำอันตรายใดๆ แก่รอย แต่มันทำให้เขาดูเหมือนขอทานโดยการเปิดรูหลายรูบนเสื้อผ้าของเขา

『ดิง! ยินดีด้วย. คุณได้ฆ่านักรบมนุษย์ถ้ำ ระดับ 9 ไปแล้วสองตัว คุณได้รับ 180 EXP สกิล ม้วน,หลบหลีก,กระโดด ถูกสร้างขึ้นแล้ว』

เส้นขนของรอยไม่ชูชันอีกต่อไป อันตรายได้ผ่านพ้นไปแล้ว เขายืนขึ้น. สามทักษะที่เขาเพิ่งได้รับคือทักษะติดตัว ตอนนี้เขาสามารถ ม้วน,หลบหลีก,และกระโดดได้เร็วกว่านาทีที่แล้ว 10%

เขาตรวจสุขภาพของเขา

『พลังชีวิต: 9.3/10』

มันอยู่เหนือ 9

เขาปลอดภัย

อย่างไรก็ตาม ดาบของเขาไม่ใช่

การแจ้งเตือนของระบบดังขึ้นในใจของเขา

『น้ำลายละลายกระดูกทำให้เงาสะท้อนเสียไป ทำให้ความทนทานลดลง 3 』

『ความทนทานของเงาสะท้อน: 7/10!』

รอยสามารถเห็นค่าความทนทานของอาวุธทุกชิ้นโดยการตรวจสอบ หากความทนทานของไอเท็มลดลงเหลือ 0 ไอเท็มนั้นอาจสึกกร่อน ทื่อและไร้ประโยชน์ หรือแตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย ดาบของเขาสูญเสียชีวิตไปเกือบหนึ่งในสาม เขารู้สึกว่าจำเป็นต้องห้าวน้อยลง!

“ดาบนี้น่าประทับใจ ดีกว่าดาบที่ข้าพบในห้องผู้เชี่ยวชาญอาวุธและสนามฝึก ข้าจะไม่ปล่อยให้มันมอดดับไปเหมือนแสงเทียน ทันทีที่ข้าหาทางออกจากคุกใต้ดินนี้ ข้าจะไปที่โรงตีเหล็กและให้ช่างตีเหล็กซ่อมแซมมัน” รอยสัญญาว่าจะรักษาดาบคู่ใจนี้ของเขาด้วยความระมัดระวังอย่างยิ่ง

ดันเจี้ยนมักจะมีสมบัติอยู่สองห้อง ห้องแรกสามารถพบได้ทุกที่ภายในดันเจี้ยน หากโชคดีก็จะพบมันเพียงแค่เดินเล่น ส่วนห้องที่สองจะเปิดขึ้นหลังจากที่บอสของดันเจี้ยนพ่ายแพ้แล้วเท่านั้น

เขาเข้าไปใกล้ศพของพวกเขาและเริ่มทำงาน

『เปิดใช้งานทักษะติดตัว ชำแหละ』

เขาถลกหนังและสับสัตว์อสูรอย่างเป็นระบบมันเหมือนกับเขาเป็นคนขายเนื้อโดยกำเนิดและไม่ใช่ขุนนาง

『ติ้ง! ยินดีด้วย. คุณได้ผ่าสัตว์อสูรสองตัวแล้ว คุณได้รับ +2 EXP ในทักษะติดตัวของคุณ ชำแหละ』

จากซากศพของนักรบมนุษย์ถ้ำทั้งสอง เขาพบแกนสัตว์อสูรสองชนิดที่แตกต่างกัน พวกมันมีหลายประเภท บางอย่างเพิ่มความแข็งแกร่งและความว่องไวขึ้น ตัวอื่นๆ เพิ่มพละกำลัง ความแข็งแรง และอื่นๆ สิ่งที่รอยค้นพบมันเพิ่มความจุของบ่อกักเก็บมานาของนักเวทย์ เหล่านักเวทย์คลั่งไคล้แกนเช่นนี้ ไม่ผิดที่จะบอกว่าพวกมันจะบ้าคลั่งถ้าเขานำแกนเหล่านี้ออกประมูล นอกจากนี้เขายังพบถุงพิษจากของนักรบมนุษย์ถ้ำสีเหลือง

พวกมันทั้งหมดเข้าไปในพื้นที่มิติของเขาแล้ว

ที่ไหนสักแห่งที่อันห่างไกล มีผลไม้ที่สุกแล้ว

กลิ่นของมันหอมอบอวลไปทั่วในอากาศ

ทันใดนั้น รอยได้กลิ่นบางอย่างหอมหวานลอยมาในอากาศ กลิ่นเหมือนคัสตาร์ด มีผลไม้วิเศษเพียงผลเดียวที่มีกลิ่นแบบนั้น เขาจำได้ มันเป็นผลไม้ล้ำค่ามาก กลิ่นของมันจะจุดไฟความโลภของทั้งมนุษย์และสัตว์ร้าย ทำให้พวกเขาบ้าคลั่งขึ้นมาได้

แน่นอน รอยยังเป็นคนที่มีความโลภในสิ่งที่ล้ำค่าอย่างมาก

เท้าของเขาก้าวไปยังต้นตอของกลิ่นหอมชวนพิศวงนั้น

ระหว่างทางไปที่นั่น เขาเห็นกลุ่มของนักรบมนุษย์ถ้ำ

พวกเขาหันหลังให้กับเขาอยู่ตอนนี้

เขารีบหมอบลง ซ่อนตัวอยู่หลังพงหญ้าหนาทึบ

ในไม่ช้าเขาก็เห็นพวกเขากำลังเดินไปยังสถานที่ที่เขากำลังจะไป

เขาไล่ตามพวกเขาและบังเอิญเหยียบหญ้าแห้งทำให้เกิดเสียงกรุบกรอบน่างงงวยในอากาศ

แต่มันถูกละเลยโดยสัตว์อสูรทั้ง 4 ตัว

อย่างไรก็ตาม หนึ่งในนั้นท่าทางเหมือนได้ยินบางอย่างและหันกลับมามองไปทางที่รอยเคยอยู่

ไม่พบอะไรเลย มันเดินตามหลังเพื่อนไปต่อ

รอยซึ่งซ่อนตัวอยู่ในพงหญ้าเพื่อหลบเลี่ยงการสังเกตเห็นในขณะที่สะกดรอยตามพวกมันไป

หลังจากเดินไปได้ไม่นาน เขาก็ไล่ตามพวกมันไปยังต้นไม้ใหญ่สูงตระหง่านที่อยู่ใจกลางดันเจี้ยน ผลไม้แขวนอยู่บนกิ่งไม้หนาทึบ พวกมันมีประมาณ 20 ลูก แต่มีเพียงลูกเดียวที่สุก

เมื่อเห็นพวกมัน ดวงตาของเหล่าสัตว์อสูรก็เปลี่ยนเป็นสีแดง และน้ำลายก็ไหลออกมาจากปากของพวกมัน

"ชู่ว!"

รอยลงมือสังหารกบทันทีด้วยการกระโดดออกจากที่ซ่อน เขาฟันออกด้วยดาบ ตัดหัวสัตว์อสูรหนึ่งในสี่ตัวทันที หัวมันยังไม่ตกลงพื้นเมื่อดาบของ รอยแทงเข้าที่หน้าอกของอีกตัวหนึ่ง และทำให้หัวใจของมันระเบิด เขาชักดาบออกมา นักรบมนุษย์ถ้ำตัวหนึ่งกำลังเคลื่อนไหวเพื่อโจมตีเขา แต่เขากระแทกหน้ามันด้วยดาบอย่างไม่ไยดี และกระโดดขึ้นไปบนตัวที่มีสีเหลือง ตัดขาของมันด้วยความเร็วปานสายฟ้าแลบ มันล้มลงกับพื้นและเงยหัวขึ้นจ้องไปที่รอยด้วยสายตาโกธรแค้น รอยไม่ปล่อยให้มันโจมตีและตัดหัวมันทันที พวกที่เหลือตามหลังกลุ่มของมันไปนรกทันที

『ติ้ง! ยินดีด้วย. คุณได้ฆ่าสัตว์อสูรดันเจี้ยนระดับ 8 สี่ตัว คุณได้รับ +320 EXP 』

รอยไม่สนใจศพของพวกเขาและพุ่งเข้าหาต้นไม้สูงตระหง่านนั้น

เว้นแต่ผลไม้สุกจะหายไป สัตว์อสูรจำนวนมากจะถูกดึงดูดมายังสถานที่แห่งนี้

เขาจำเป็นต้องใส่มันไว้ในพื้นที่มิติโดยเร็วที่สุดเพื่อหยุดมันจากการเรียกสัตว์อสูรทั้งหมดในทุ่งหญ้าแห่งนี้มารวมกัน!

ขณะที่เขากำลังจะกระโดดไปคว้ามัน สัมผัสที่หกก็สั่นที่ด้านหลังศีรษะอย่างรุนแรง บ่งบอกว่าเขากำลังตกอยู่ในอันตรายอย่างใหญ่หลวง

ดวงตาของรอยเบิกกว้างเหมือนจานรองในขณะที่เขาหยุดชะงักกะทันหัน

ในขณะนี้ เขาสัมผัสได้ถึงมือของความตายที่จับคอของเขาอยู่!

ถ้าเดินหน้าหมายถึงความตาย!

เขารีบกระโดดถอยหลังทันที

บึ้ม!

ทันใดนั้น สิ่งมีชีวิตสีขาวพุ่งออกมาจากใต้พื้นดิน และโจมตีไปที่ต้นคอด้านขวาของเขาอย่างรวดเร็ว