บทที่ 34 ความพิเศษของขอบเขตเหนือมนุษย์

บทที่ 34 ความพิเศษของขอบเขตเหนือมนุษย์

"ภารกิจ 【No.】?"

ภายในห้อง เหยียนโยวเลียนแบบวิธีการของอีกฝ่าย ริ้วพลังจิตสองสีแดงสลับน้ำตาลพุ่งออกจากร่าง ลอยเข้าไปในหูของผู้เฒ่าจัดการภายใน

นี่เป็นการใช้พลังจิตขั้นพื้นฐานที่สุด แต่ในความเป็นจริงแทบไม่มีประโยชน์ในการใช้งานจริง

เพราะริ้วพลังจิตนี้เห็นชัดเจนด้วยตาเปล่า และวิธีการสื่อสารแบบนี้เหมาะใช้แค่ตอนอยู่ในห้องเดียวกันเท่านั้น

แน่นอน อาจจะมีบางคนที่ปลุกความสามารถทางจิตด้านนี้ขึ้นมาได้ แต่โดยรวมแล้ว นอกจากป้องกันการดักฟังระยะไกล ก็แทบจะไร้ประโยชน์

การได้ก้าวสู่ขอบเขตเหนือมนุษย์เป็นเงื่อนไขที่เย้ายวนใจมาก แต่ผลลัพธ์ย่อมต้องแลกมาด้วยสิ่งที่สมน้ำสมเนื้อ!

ส่วนไอ้ภารกิจ 【No.】 ที่ผู้เฒ่าจัดการภายในพูดถึง เหยียนโยวยังมึนตึ้บไม่เข้าใจสักนิด

ฟังดูเหมือนภารกิจพิเศษในเมนู 【ภารกิจ】 หรือว่าจะเป็นภารกิจชิงการ์ด 【No.】 จากคนอื่น?

ผู้เฒ่าจัดการภายในมองออกว่าเหยียนโยวกำลังสงสัย เขานั่งลงที่เดิม และเลือกใช้วิธีสื่อสารผ่านพลังจิตเหมือนเดิม "ผู้เฒ่าโยว จำอุดมการณ์ของ 【สวนล่าฝัน】 ได้ไหม?"

【ไขว่คว้าและทำให้ความฝันรวมถึงความปรารถนาของทุกคนเป็นจริง ไม่ว่าความปรารถนานั้นจะต่ำต้อยหรือสูงส่งเพียงใด】

ความทรงจำตอนที่ได้รับ 【No.59-พ่อครัวจอมขบถ】 ครั้งแรกแวบเข้ามาในหัวเหยียนโยว

เขาพยักหน้า ไม่ได้เอ่ยปากตอบ

"ใน 【สวนล่าฝัน】 นอกจากสมาชิกจะใช้แต้มผลงานตั้งภารกิจได้แล้ว ผู้บงการที่อยู่เบื้องหลัง 【สวนล่าฝัน】 ก็จะมอบหมายภารกิจลงมาด้วย และภารกิจที่ 'ทางการ' เป็นคนประกาศ จะถูกเรียกว่าภารกิจ 【No.】!"

ผู้บงการที่อยู่เบื้องหลัง 【สวนล่าฝัน】?

ข้อมูลนี้น่าสนใจสำหรับเหยียนโยวทีเดียว

เขาถามกลับผ่านพลังจิต "ทำภารกิจ 【No.】 สำเร็จแล้วจะได้อะไร? แล้วพวกผู้บงการเบื้องหลังที่ว่านั่น ถือครองหมายเลขอะไร?"

"จะได้อะไรข้าก็ตอบเจ้าไปแล้วนี่" ผู้เฒ่าจัดการภายในยิ้มบางๆ "ส่วนหมายเลขของพวกนั้น... ถ้าเจ้าเจอสมาชิกใน 【สวนล่าฝัน】 ที่มีหมายเลขเกิน 100 ขึ้นไป พวกเขานั่นแหละคือผู้บงการเบื้องหลัง!"

บอกข้าไปแล้ว?

การ์ด 【No.】 ที่หมายเลขเกิน 100 เหยียนโยวรู้จักดี แต่ตอนนี้เขาไม่มีเวลามาคิดเรื่องนั้น เขากำลังประมวลผลคำตอบแรกของผู้เฒ่าจัดการภายใน

"ท่านหมายความว่า!" เหยียนโยวตกใจจนลืมใช้พลังจิตสื่อสาร ลุกพรวดขึ้นตะโกนออกมา "ทำภารกิจ 【No.】 สำเร็จ จะทำให้ความปรารถนาเป็นจริงได้งั้นรึ?!"

"ถูกต้อง!" ผู้เฒ่าจัดการภายในดูจะพอใจกับท่าทีตกตะลึงของเหยียนโยว "แถมสมาชิกทุกคนที่เข้าร่วมภารกิจ 【No.】 จะขอพรได้คนละหนึ่งข้อ!"

"แน่นอน ถ้าขออะไรที่มันเวอร์เกินไปก็คงทำให้ไม่ได้!" ผู้เฒ่าจัดการภายในเสริม "ขอบเขตของพรส่วนใหญ่จะวนเวียนอยู่กับ การ์ด, สูตรการ์ด และวิชาพลังจิต"

ได้ยินคำขยายความ เหยียนโยวก็ใจเย็นลง "งั้นถ้าข้าช่วยท่านทำภารกิจ 【No.】 สำเร็จ โควตาขอพรนั่นก็ต้องยกให้ตระกูลสินะ"

"ทางตระกูลจะชดเชยด้วยสิ่งที่เหมาะสมที่สุดสำหรับเจ้าในตอนนี้ให้เอง! รับรองว่าเจ้าจะต้องพอใจ!" ผู้เฒ่าจัดการภายในสีหน้าไม่เปลี่ยน "เพราะภารกิจพวกนี้อันตรายมาก ดีไม่ดีไปแล้วอาจจะไม่ได้กลับมา!"

ฟังดูแล้ว ผู้เฒ่าจัดการภายในก็ดูจริงใจใช้ได้

ในเมื่อรู้แน่ชัดแล้วว่าเหยียนโยวมีการ์ด 【No.】 ตระกูลเหยียนจะลงมือแย่งชิงไปเลยก็ได้ การ์ดในมือผู้เฒ่าจัดการภายในใบนั้น ก็ไม่รู้ไปแย่งชิงมาจากใคร!

แต่ตอนนี้ ผู้เฒ่าจัดการภายในกลับเลือกใช้วิธีเจรจาต่อรอง และให้คำมั่นสัญญามากมาย ทำให้เหยียนโยวเห็นถึงความจริงใจของตระกูล

เพราะในมุมมองของตระกูลเหยียน เหยียนโยวก็เติบโตมาในเมืองตี้ญ่าตั้งแต่เด็ก!

เหยียนโยวแซ่เหยียน!

"ข้ามีคำถามสองสามข้อ" เหยียนโยวมองหน้าผู้เฒ่าจัดการภายใน "ข้อแรก ภารกิจ 【No.】 ที่ให้พรวิเศษแบบนี้ ใน 【สวนล่าฝัน】 ต้องแย่งกันหัวแตกแน่! เผลอๆ อาจจะจำกัดจำนวนคนด้วย ท่านมั่นใจได้ยังไงว่าเราจะแย่งมาได้!"

"นั่นก็ต้องวัดดวงกันหน่อย!" ผู้เฒ่าจัดการภายในอธิบาย "แต่บางภารกิจจะมีเงื่อนไขจำกัดระดับพลังจิตของดูเอลลิสต์ เช่นภารกิจที่บังคับดวลพลังจิต หรือภารกิจสำรวจโบราณสถาน"

"โบราณสถาน?" เหยียนโยวได้ยินศัพท์ใหม่อีกแล้ว

"อ้อ ข้าลืมไป!" ผู้เฒ่าจัดการภายในตบหน้าผากตัวเอง ยิ้มแห้งๆ "นี่เป็นความรู้ที่คนระดับ 'ขอบเขตเหนือมนุษย์' ถึงจะรู้กัน ไม่แปลกที่เจ้าจะไม่เคยได้ยิน"

จากนั้น ข้อมูลชุดใหม่ก็ถูกส่งผ่านพลังจิตสีขาวเหลืองเข้าสู่หูของเหยียนโยว

......

ระดับพลังจิต 4 ดาว คือจุดสูงสุดของ 'ขอบเขตปุถุชน' สามารถต่อกรกับอาวุธปืนของมนุษย์ได้ซึ่งหน้า แต่เมื่อพลังจิตก้าวข้ามสู่ระดับ 5 ดาว จะถูกเรียกว่า 'ขอบเขตเหนือมนุษย์'

ความแตกต่างพื้นฐานที่สุดระหว่างสองขอบเขตนี้คือ หากดูเอลลิสต์ระดับ 5 ดาวขึ้นไปเสียชีวิตด้วยวิธีอื่นที่ไม่ใช่การดวลพลังจิต จะเกิดปรากฏการณ์ที่เรียกว่า 【พลังจิตคุ้มคลั่ง】

เมื่อถึงตอนนั้น ดวงใจการ์ดจะสร้าง 'โบราณสถานดูเอลลิสต์' ขึ้น ณ จุดที่เสียชีวิต

และภายในโบราณสถานนั้น จะมีเศษเสี้ยววิญญาณของผู้ตายที่มีสติปัญญาหลงเหลืออยู่เพียงเล็กน้อยสถิตอยู่

หากทำความปรารถนาสุดท้ายของผู้ตายให้เป็นจริง ก็จะได้รับมรดกทั้งหมดของยอดฝีมือขอบเขตเหนือมนุษย์ผู้นั้น!

ความปรารถนาเหล่านี้ คือปณิธานที่ยังคั่งค้างก่อนตาย บางอย่างก็ง่ายดายแค่ต้องการดินจากบ้านเกิดสักกำมือ แต่บางอย่างก็เรียกร้องให้ล้างแค้นศัตรูคู่อาฆาต!

"ในบัญชี 【สวนล่าฝัน】 ของเจ้า ก็น่าจะมีภารกิจสืบสวนตระกูลเหยียนอยู่ด้วยใช่ไหม!" จู่ๆ ผู้เฒ่าจัดการภายในก็เปลี่ยนเรื่อง "สองสัปดาห์ก่อน มีดูเอลลิสต์จาก 【สวนล่าฝัน】 5 คนรับภารกิจนี้ ตั้งปาร์ตี้บุกมาที่เมืองตี้ญ่า แต่ถูกท่านผู้นำตระกูลจับได้ จับเป็นได้ 1 คน อีก 4 คนบาดเจ็บสาหัสเตลิดเปิดเปิง หนีไปโดยไม่กล้าแม้แต่จะเปิดม่านพลังจิตสู้ด้วยซ้ำ!"

"การ์ด 【No.】 ของข้า ก็ได้มาจากการฆ่าคนที่ถูกจับเป็นคนนั้นด้วยวิธีอื่นที่ไม่ใช่การดวล รวมไปถึงการ์ดทั้งหมดในดวงใจการ์ดและวิชาพลังจิตของมัน ตอนนี้อยู่ในมือข้าหมดแล้ว!"

......

นี่มันจะโหดเกินไปแล้ว!

เหยียนโยวรู้อยู่เต็มอกว่าใน 5 คนนั้น คนที่ระดับพลังจิตสูงที่สุดคือระดับ 7 ดาว!

ดูเอลลิสต์ระดับนั้นยังไม่กล้าเปิดโหมดดวลพลังจิตสู้กับผู้นำตระกูลเหยียนซงหลิน แต่กลับเลือกที่จะวิ่งหนีหางจุกตูด

ส่วนคนที่ถูกจับเป็น แม้แต่จะระเบิดดวงใจการ์ดตัวเองทิ้งก็ยังทำไม่ได้งั้นรึ?

ผู้นำตระกูลเหยียนซงหลิน มีระดับพลังเท่าไหร่กันแน่?!

คำพูดของผู้เฒ่าจัดการภายใน ตอบคำถามที่เหยียนโยวกำลังจะถามต่อไปจนหมดสิ้น

"ข้าไม่มีคำถามแล้ว ท่านผู้เฒ่า!" สำหรับเหยียนโยว ข้อมูลวันนี้มันมหาศาลเกินไป

เขาต้องใช้เวลาทำความเข้าใจสักพัก

ได้ยินดังนั้น ผู้เฒ่าจัดการภายในก็ลุกขึ้นเตรียมจะกลับ และไม่ลืมที่จะหยิบการ์ด 【No.96-แบล็ค มิสต์】 บนโต๊ะติดมือไปด้วย

"ถ้าต่อไปมีเรื่องอะไรไม่สะดวกคุย ค่อยติดต่อกันใน 【สวนล่าฝัน】 ก็ได้"

"เดี๋ยว ท่านผู้เฒ่าจัดการภายใน!" เห็นแบบนั้น เหยียนโยวรีบเรียกผู้เฒ่าไว้ "การ์ด 【No.】 นั่นมันของสงครามข้านะ ท่านจะหยิบไปดื้อๆ แบบนี้เลยเรอะ..."

มองดูรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของเหยียนโยว ผู้เฒ่าจัดการภายในก็เข้าใจทันที หัวเราะหึๆ "ผู้เฒ่าโยว! เริ่มเลยรึ?"

"อยากได้อะไรก็ว่ามา!"

เหยียนโยวยิ้มตอบ "ท่านผู้เฒ่าก็รู้ ข้าเป็นผู้ใช้พลังจิตธาตุดินและไฟ แต่ข้ายังไม่มีการ์ดมอนสเตอร์ธาตุไฟเจ๋งๆ สักใบ พลังรบแหว่งๆ แบบนี้กลัวจะเป็นตัวถ่วงตอนทำภารกิจ 【No.】 เอาน่ะสิ!"

"แล้วก็ เรื่องมรดกของพ่อแม่ข้า..."

(จบบท)