บทที่ 27 คลื่นใต้น้ำ

บทที่ 27 คลื่นใต้น้ำ

นี่มันไม่ถูกต้อง!

เหยียนโยวจ้องมองหน้าจอแชทของ 【สวนล่าฝัน】 ไม่ได้ตอบกลับ 【หนูทองคำ】 คิ้วขมวดแน่น ความทรงจำย้อนกลับไปในคืนดึกสงัดเมื่อสัปดาห์ก่อน

ถ้ำใกล้ๆ 【ค่ายเศษหิน】 นอกเมืองตี้ญ่า สถานที่ที่เขาได้รับ 【No.59-พ่อครัวจอมขบถ】

พอย้อนคิดดู ก็พบจุดน่าสงสัยเต็มไปหมด!

ตอนนั้น เขาอนุมานว่าเจ้าของ 【No.59-พ่อครัวจอมขบถ】 คนก่อน ถูกมอนสเตอร์โจมตีตายคาที่

แล้วทำไมถึงเหลือแค่การ์ด 【No.】 ล่ะ!

เด็คของหมอนั่นหายไปไหน?

ตอนนั้นเหยียนโยวตกใจที่เจอการ์ด 【No.】 จนถูกประทับตราหมายเลข และเปิดหน้าจอแสงของ 【สวนล่าฝัน】 ขึ้นมา

เรื่องผิดปกติพวกนั้นเลยถูกมองข้ามไปโดยไม่รู้ตัว!

นี่มันไม่ปกติแล้ว

"ถ้าข้อมูลของเจ้าหนูทองคำเป็นจริง แสดงว่าเจ้าของ 【พ่อครัวจอมขบถ】 คนก่อน น่าจะรับภารกิจเมืองตี้ญ่าใน 【สวนล่าฝัน】 เหมือนคนอื่นๆ แล้วโดนใครบางคนไล่ล่าฆ่าปิดปากที่นอกเมือง"

"และคนที่ทำแบบนี้ได้ ก็มีแต่ตระกูลเหยียน..."

ความหนาวเย็นยะเยือกแล่นพล่านไปทั่วร่าง ความปีติยินดีเมื่อครู่มลายหายไปจนหมดสิ้น

ความสงสัยที่ลึกซึ้งยิ่งกว่าถาโถมเข้ามาแทนที่

"แต่ว่า... แบบนี้ก็ยังไม่สมเหตุสมผล"

"ถ้าตระกูลเหยียนไล่ล่าผู้ถือครอง 【No.】 นอกเมือง ก็พอจะอธิบายได้ว่าทำไมข้างศพถึงไม่มีเด็คหรือดูเอลดิสก์ แต่ทำไมการ์ด 【No.】 ถึงยังอยู่ล่ะ"

ตามกฎของการดวลพลังจิต ผู้ชนะจะได้เด็คของผู้แพ้ ดังนั้นผู้แพ้มักจะเลือกระเบิดดวงใจการ์ดเพื่อทำลายการ์ดทั้งหมดทิ้งไม่ให้ตกเป็นของศัตรู

เว้นเสียแต่ว่า... การ์ด 【No.】 ทำลายไม่ได้!

แต่ถ้าคิดตามแนวทางนี้ ก็ยังมีจุดที่อธิบายไม่ได้อยู่ดี

"ถ้าตระกูลเหยียนล่าผู้ถือครอง 【No.】 นอกเมือง แสดงว่าพวกเขารู้เรื่อง 【No.】 และ 【สวนล่าฝัน】 ถ้าระเบิดดวงใจการ์ดทำลาย 【No.】 ไม่ได้ พวกเขาก็ต้องค้นหาและเก็บกู้การ์ดกลับไปสิ แล้วทำไมข้าถึงไปเก็บได้ล่ะ?"

ไม่กี่วันก่อนเหยียนโยวเพิ่งเข้าประชุมสภาผู้เฒ่าตระกูลเหยียน และได้รับแต่งตั้งเป็นว่าที่ผู้เฒ่าคนใหม่

ตอนอธิบายว่าเลื่อนระดับเป็น 4 ดาวได้ยังไง เขาปกปิดเรื่องการ์ด 【No.】 บอกแค่ว่าไปเจอโชควาสนาจากศพในถ้ำ

ถ้าคนคนนั้นตายด้วยน้ำมือตระกูลเหยียน ก็แสดงว่า เหยียนซงหลิน ผู้นำตระกูล รู้มาตลอดว่าเขากำลังโกหก!

......

"พอได้มรดกพ่อแม่เมื่อไหร่ ต้องรีบหนีออกจากเมืองตี้ญ่าทันที!"

จะให้ทิ้งการ์ด 【No.】 ก็คงเป็นไปไม่ได้ งั้นก็หนีไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่อื่นซะเลย!

ขืนฝึกฝนและสร้างการ์ดตามขั้นตอนปกติ ไม่รู้ปีลิงปีม้าถึงจะเลื่อนเป็น 5 ดาวได้

ถ้าไม่มี 【สวนล่าฝัน】 ป่านนี้เขายังสร้างการ์ดเวทมนตร์ไม่เป็นด้วยซ้ำ

งั้นก็หนีให้ไกลจากวังวนนี้ อย่าเอาตัวเข้าไปเสี่ยงกับน้ำโคลนนี่ดีกว่า...

...... ......

ค่ำคืนนี้แสงจันทร์เลือนราง

จานฉือเดินออกจากถนนที่มนุษย์สร้างขึ้น ภาพที่ปรากฏแก่สายตาคือความทรุดโทรม เวิ้งว้าง และโครงกระดูกมหึมาที่บดบังท้องฟ้ายามราตรี

พอมองเห็นสัตว์อสูรเผ่าผีดิบเดินเพ่นพ่านอยู่ใต้โครงกระดูกยักษ์นั้นลางๆ

"ถึง 【แดนกระดูกขาว】 แล้ว..." จานฉือในชุดเครื่องแบบศิษย์สีน้ำเงินมีสีหน้าลังเล แววตาฉายความหวาดกลัววูบหนึ่ง แต่เพียงวินาทีถัดมาก็เปลี่ยนเป็นความมุ่งมั่น "นี่เป็นทางเดียวที่จะเปลี่ยนชะตาชีวิตข้าได้"

สถาบันการดวลเมืองตี้ญ่าไม่แนะนำให้ศิษย์ออกนอกเมืองไปหาทรัพยากรตามลำพัง ถ้าต้องการการ์ดหรือวัตถุดิบ ร้านค้าสวัสดิการของสถาบันก็มีขายในราคาถูก

แต่คำว่า "ราคาถูก" ก็ยังแพงเกินไปสำหรับจานฉือ

บทสนทนากับเหยียนโยวที่ร้านการ์ดตระกูลเหยียนทำเอาใจเขาแทบสลาย พอกลับถึงบ้าน เห็นพ่อนอนป่วยทรมานบนเตียง กับแม่ที่หน้าตาซูบซีดคอยดูแลไม่ห่าง นั่นคือฟางเส้นสุดท้ายที่ทำให้เขาตัดสินใจ

เขาเบื่อหน่ายกับชีวิตแบบนี้เต็มทน จึงเลือกที่จะหนีออกจากเมืองตี้ญ่ากลางดึก บุกเข้ามาใน 【แดนกระดูกขาว】 แห่งนี้

ครั้งนี้ ไม่ได้ทรัพยากรกลับไป ก็ขอตายในมิติมอนสเตอร์แห่งนี้ให้รู้แล้วรู้รอด!

ภาพความทรงจำเกี่ยวกับพ่อแม่ เพื่อนร่วมชั้น ไหลผ่านเข้ามาในหัว สุดท้ายภาพไปหยุดอยู่ที่ชายลึกลับสวมหน้ากากหน้าร้านการ์ดตระกูลเหยียน

จานฉือสูดหายใจลึก ก้าวเท้าเข้าสู่พื้นที่ที่เต็มไปด้วยความลึกลับและน่าสยดสยองเบื้องหน้า

......

"เข้าสู่แบทเทิลเฟส! 【ซอมบี้ตัวตลก】 โจมตีโดยตรง!"

......

"เข้าสู่แบทเทิลเฟส! 【สุนัขเน่าเปื่อย】 โจมตี 【ปีศาจฝันร้าย】!"

......

พอเจอมอนสเตอร์ธาตุมืดที่อ่อนแอ จานฉือ ไม่ได้เปิดฉากดวลทันที แต่ล่อพวกมันไปที่ลับตาคนก่อนค่อยกางม่านพลังจิต ส่วนพวกตัวที่ดูโหดๆ เขาก็เลือกที่จะเดินอ้อมหนีไป

ด้วยวิธีนี้ เขาเก็บวัตถุดิบสร้างการ์ดและลูกแก้วธาตุมืดได้ไม่น้อยเลย

เวลาผ่านไป จานฉือเริ่มชำนาญในการรับมือมอนสเตอร์มากขึ้น

"มิติมอนสเตอร์ก็ไม่ได้น่ากลัวอย่างที่อาจารย์ขู่ไว้นี่หว่า!" การออกนอกเมืองครั้งแรกที่ราบรื่นทำให้จานฉือเริ่มยิ้มออก ใบหน้าชายสวมหน้ากากลอยเข้ามาในหัวอีกครั้ง

"ถ้าข้ามีทรัพยากรพอ ข้าต้องเป็นยอดฝีมือได้แน่! เก่งกว่าท่านด้วย... อ๊ะ!"

ความหวาดกลัวและแรงกดดันที่บรรยายไม่ถูกถาโถมเข้ามาในจิตใจ พอมองเงาดำมหึมาใต้เท้า เขาก็สัมผัสได้ถึงมอนสเตอร์ที่อยู่ด้านหลัง

จานฉือ ตัวแข็งทื่อ ค่อยๆ หันกลับไปมอง

เขาเห็นสิ่งมีชีวิตโครงกระดูกขนาดใหญ่ยืนตระหง่านอยู่ ต่างจากพวกที่เคยเจอมาโดยสิ้นเชิง โครงสร้างกระดูกของมันใหญ่โตมโหฬาร ตามร่องกระดูกมีขนสีน้ำตาลปกคลุม

หัวสวมหมวกเหล็กสีดำ ในมือถือค้อนศึกกระดูกอันเบ้อเริ่ม

ข้างกายมัน ยังมีสุนัขล่าเนื้อโครงกระดูกที่ไร้เนื้อหนังยืนขนาบข้าง

"นะ...นั่นมัน มอนสเตอร์ธาตุมืดระดับ 4 ดาว 【ผู้บดขยี้กระดูกขาว】!" จานฉือจำได้แม่น ความกลัวในใจพุ่งสูงปรี๊ด

ไร้เสียงใดๆ 【ผู้บดขยี้กระดูกขาว】 ใช้ดวงตากลวงโบ๋จ้องมอง จานฉือ พร้อมเงื้อค้อนศึกกระดูกในมือขึ้น สุนัขโครงกระดูกข้างๆ ก็กระโจนเข้าใส่ทันที

"แม่จ๋า!" เจอความกลัวระดับนี้เข้าไปจานฉือ ลืมเรื่องดวลพลังจิตไปจนหมดสิ้น เขาทรุดฮวบลงกับพื้น ร้องตะโกนพร้อมหลับตาปี๋...

...... ......

จานฉือนอนสลบเหมือดอยู่บนพื้น

ข้างกายเขา คือเศษซากกระดูกป่นปี้ของ 【ผู้บดขยี้กระดูกขาว】... และร่างคนสามคนในชุดคลุมดำปิดมิดชิด

"งานเก็บกู้การ์ด 【No.】 เป็นไงบ้าง?" เสียงที่แยกไม่ออกว่าเป็นชายหรือหญิงดังมาจากหนึ่งในกลุ่มคนชุดดำ

"【7】, 【14】, 【27】 อยู่ที่ข้าแล้ว" คนชุดดำอีกคนตอบ "แต่ 【33】 กับ 【59】 มีความเคลื่อนไหวใน 【สวนล่าฝัน】 อยู่บ้าง น่าจะเปลี่ยนมือไปแล้ว ข้ายังไม่ได้ผลีผลามเข้าไปยุ่ง เลยยังระบุตำแหน่งไม่ได้"

"ไม่เป็นไร บัญชีพวกนี้รับภารกิจเมืองตี้ญ่ากันหมด น่าจะอยู่แถวๆ นี้แหละ เผลอๆ อาจจะเป็นกำลังเสริมให้เราได้ด้วย" คนชุดดำคนแรกกอดอก เผยให้เห็นรอยสักตัวเลขที่ข้อมือ

【70】

"คิกคิกคิก กลัวแต่ว่าจะโดนตระกูลเหยียนเก็บไปแล้วน่ะสิ จากกำลังเสริมจะกลายเป็นเสี้ยนหนามเอานะ" คนชุดดำคนที่สามหัวเราะเสียงเย็น "ข้าว่านะ ไม่เห็นต้องยุ่งยากขนาดนี้เลย เมืองชายขอบเล็กนิดเดียว บุกถล่มให้ราบไปเลยก็จบเรื่อง"

"นี่เป็นข้อมูลลับสุดยอด เราต้องยืนยันตัวตนของ เหยียนซงหลิน ให้ได้ก่อน" คนชุดดำคนแรกเอ่ยเสียงเข้ม "มันไม่กล้าใช้การ์ด 【No.】 เองหรอก ต้องให้ลูกน้องใช้ ลูกพี่ใหญ่ต้องการให้เป็นแบบนั้น"

"เออๆ เข้าใจแล้ว!" คนชุดดำคนที่สามเดินไปเขี่ยร่างจานฉือ "แล้วเจ้าจะช่วยไอ้เด็กนี่ทำไม?"

"ไม่เห็นชุดเครื่องแบบสถาบันการดวลเมืองตี้ญ่ารึไง? คงเป็นดูเอลลิสต์ที่จนตรอกคนหนึ่งนั่นแหละ" คนชุดดำที่รับหน้าที่เก็บกู้การ์ด 【No.】 เดินเข้าไปหาจานฉือ

เขาย่อตัวลง ในมือมีการ์ดสีดำปรากฏขึ้นมาใบหนึ่ง

"ดูเอลลิสต์ที่หมดหนทาง จู่ๆ ก็ได้รับวาสนาและพลังอันยิ่งใหญ่..."

"ในเมื่อพวกเราเข้าเมืองตี้ญ่าไม่ได้ ก็ให้มันเข้าไปลองเชิงแทนพวกเราหน่อยเป็นไง"