บทที่ 23 ข้อตกลงที่ไม่ดีเท่าไหร่

บทที่ 23 ข้อตกลงที่ไม่ดีเท่าไหร่

“เชี่ย… ผู้ชายคนนี้จงใจกวนประสาทข้า”

แอร์โล่สมองป่วยเช่นเดียวกับพี่ชายของเขา รอยคิด

เช่นเดียวกับการเดินทางนับพันไมล์ที่เริ่มจากก้าวเดียว คนๆ หนึ่งจะกลายเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุหลังจากเรียนรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับการเป็นหมอสมุนไพร จุดสิ้นสุดของเส้นทางหมอสมุนไพรคือจุดเริ่มต้นของนักเล่นแร่แปรธาตุ แอร์โล่อวดอ้างหลานชายของเขาเกี่ยวกับความสำเร็จของเขา

รอยมองเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า

"อะไร-"

“ลุง ข้าไม่ได้อยากพูดหยาบคายนะ แต่ว่าตั้งแต่หัวจรดเท้า ท่านดูไม่ฉลาดเลย”

"อย่าตัดสินหนังสือจากหน้าปก"

แอร์โล่ตบไหล่ของเขาในขณะที่หัวเราะ

…แต่นั่นก็มากเกินกว่าที่รอยจะทนได้

เขาไม่ใช่หมี แล้วเขาจะทนการตีของหมีได้อย่างไร? ร่างกายของเขาโยกเยกราวกับเรือโดนคลื่นสูง และเตียงก็ส่งเสียงดังเอี๊ยดอ๊าด

“ท่านกำลังพยายามทำให้ข้าพิการ?”

แอร์โล่หยุด

'ผู้ชายคนนี้โอนเอนมาทางข้าแล้ว บางทีเขาอาจจะไม่รังเกียจที่จะทำอะไรสักอย่างให้กับข้า ใช่ไหมนะ?' รอยคิด

เขายิ้ม.

แอร์โล่เห็นและรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ดีเกิดขึ้นกับเขา

“ข้าได้รับข้อความจากพ่อของเจ้า เขาบอกให้ข้าส่งสิ่งนี้ให้เจ้า เซ็นชื่อและยุติความสัมพันธ์ของเจ้ากับผู้หญิงคนนั้นสะ เจ้าไม่คู่ควรกับเธอ”แอร์โล่พูดแต่ฟังดูหยาบคายมากจนอมีเรียจ้องมองมาที่เขา สีหน้าของรอยก็มืดลงเช่นกัน แต่สิ่งที่เขาพูดต่อมาได้สลายความตึงเครียดในอากาศ "เจ้าคู่ควรกับเจ้าหญิงที่แท้จริง"แอร์โล่เก่งในการทำให้คนอื่นไม่พอใจโดยไม่ได้ตั้งใจ รอยต้องมอบสิ่งนั้นให้กับเขา “อย่าเสียเวลาและความรู้สึกไปกับหญิงแพศยา เธอกำลังจะแต่งงานกับลูกชายของอาคลีสในอีกสามเดือน เธอเพิ่งเลิกกับเจ้าแต่ได้กระโดดลงเรือไปแล้ว ข้าจะไม่แปลกใจเลยที่พบหลักฐานเป็นท่อนไม้พันท่อนติดอยู่หว่างขาของเธอ”

“โปรดอย่าพูดหยาบคายและอนาจาร มีผู้หญิงอยู่ที่นี่”

"นั่นเป็นเหตุผลที่ข้าไม่โดดลงแม่น้ำแห่งกามารมณ์"

"แต่ข้าไม่ได้รังเกียจมัน"

อมีเลียหยิบใบรับรองคู่หมั้นและมอบให้รอย

โรส ชาร์ลอตต์ยกเลิกงานแต่งงาน แล้วไงล่ะ? เรื่องระหว่างขุนนางไม่ใช่เรื่องง่าย พวกเขาได้กินเงินของท่านเคานต์และเคยทำสัญญานี้มาก่อน ฝ่ายหนึ่งไม่เห็นด้วย แต่อีกฝ่ายยังไม่ได้พูดอะไรสักคำ เว้นแต่รอยจะไม่เห็นด้วยกับการแต่งงานครั้งนี้ การแต่งงานครั้งนี้จะไม่ถูกยกเลิกอย่างเป็นทางการ แน่นอน ซึ่งมันจะทำให้โรสอยู่คนรักของเธอได้ยาก

“ทำไมผู้ชายคนนั้นไม่มาเองล่ะ เขางานยุ่งหรือเปล่า”

“ไม่ เขาแค่เกลียดเจ้า”

อมีเลียไอ รอยลูบขมับ ควบคุมลิ้นไม่ให้ตวัดออกมา เอาล่ะ มันแน่นอนแล้วว่าแอร์โล่ชอบแกล้งคนอื่น

เขาเปิดใบรับรองในมือและมองดูอย่างลึกซึ้ง

จากนั้นรอยยิ้มที่น่ากลัวก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา

มันเป็นรอยยิ้มที่มีแต่วายร้ายตัวจริงเท่านั้นที่สามารถยิ้มออกมาได้

เมื่อเห็นเขายิ้มอย่างชั่วร้าย อมีเรียกลับมองว่าเขาน่ารัก แต่แอร์โล่รู้สึกหนาวเหน็บที่สันหลัง

"เจ้ากำลังวางแผนอะไร?"แอร์โล่ถาม สีหน้าของเขามีทั้งความตึงเครียดและความสนใจ

รอยเงยหน้าขึ้นมองเขา เขามีใบหน้าที่ดูบ้าคลั่ง "เธอต้องการจะสลัดข้าทิ้ง แต่ข้าจะปล่อยเธอไปอย่างง่ายดายได้อย่างไร ข้ารักเธอมากจนข้าขาดเธอไม่ได้ แต่เป็นเพราะความรักของข้าที่มีต่อเธอไม่มีที่สิ้นสุด... เธอจะไม่อิสระถ้ามาอยู่ข้างข้า ข้านั้นไม่คู่ควรกับเธอ เธอคือดวงดาว ข้าจึงปล่อยเธอให้เป็นอิสระแต่ด้วยราคาเพียงเล็กน้อย”

"และนั่นอาจเป็นอะไร"

"ข้าเขียนไว้ที่นี่แล้ว"

รอยฉีกกระดาษที่เขาจดสูตรยาฆ่าปรสิตที่ถูกฆ่าครึ่งหนึ่งและมอบให้แอร์โล่

แอร์โล่มองไปที่มัน และดวงตาของเขาก็เบิกกว้างเกือบเท่าจานรอง

เปลือกของกระดองเต่าเหล็ก

ดอกไม้แห่งปฐมกาล

ยาครอบจักรวาลสีน้ำเงินและสีเหลือง

หยดวารีจากบึงอัคคี

บ้า…บ้าไปแล้ว!

แอร์โล่เงยหน้ามองหลานชายด้วยความตกใจและถามว่า "ทำไมเจ้าไม่ไปปล้นโกดังของพวกเขาเลยล่ะ"

ส่วนผสมทั้งหมดไม่ซ้ำกัน แต่ก็หายาก มันยากที่จะมาหาพวกมันในดินแดนตะวันตกนี้ แต่เพื่อยุติการการหมั้นหมาย รอยเรียกร้องพวกมันทั้งหมด หากเป็นหนึ่งหรือสองอย่าง ตระกูลชาร์ล็อตต์จะต้องยอมทำตามข้อเรียกร้องของเขาได้ไม่ยาก ไม่มีใครอยากให้ชื่อเสียงของตัวเองตกต่ำลง และคงเป็นเรื่องยากสำหรับลูกสาวของพวกเขาที่จะแต่งงานกับคนรักของเธอโดยไม่กลายเป็นเรื่องตลกหากเธอยังหมั้นหมายกับตัวไร้ประโยชน์ ดังนั้นถ้าเป็นสองอย่างพวกเขาจะให้อย่างแน่นอน แต่รอยเรียกร้องไปห้าอย่าง!

เขาไม่ได้ปลูกมัน แต่เล็งไปที่สวนทั้งหมด

“เชื่อข้าเถอะ พวกเขาจะให้ข้าทั้งหมดนั้นแหละ แค่บอกพวกเขาว่าถ้าพวกเขาไม่เอามาให้ เราจะไม่ยุติการแต่งงานครั้งนี้อย่างเป็นทางการ”

“ทำไมเจ้าถึง…มั่นใจจัง?

"พวกเขาสามารถตบหน้าเราด้วยการลบล้างข้อความและย้อนคำพูดกับเรา แต่พวกเขาจะทำเช่นเดียวกันกับอาคลีสได้หรือไม่ แน่นอนว่าไม่ พวกเขาทำไม่ได้ อาคลีสเป็นตระกูลผู้วิเศษที่สืบทอดมาเช่นเดียวกับพวกเขา แต่พวกเขาให้ดุคทางเหนือสนับสนุนพวกเขา ท่านลุง ท่านคิดว่าจะเกิดอะไรขึ้นถ้าลูกสาวที่พวกเขากำลังจะแต่งงานกับลูกชายของตระกูลหลักยังคงหมั้นหมายอย่างเป็นทางการกับตัวไรประโยชน์อย่างข้าอยู่”

แอร์โล่ครุ่นคิดเกี่ยวกับคำพูดของรอย

ถ้าพวกเขาแต่งงานกันโดยที่รอยไม่ถอนหมั้นกับโรสจะมีปัญหาใหญ่ในอนาคตตามมาแน่นอน

"อ้อเข้าใจแล้ว!"

“พวกเราไม่เป็นไรที่จะยกเลิกการหมั้นนี้ มันเป็นสิทธิ์ของพวกเราในฐานะบอลด์วินที่จะใช้ประโยชน์จากไอ้สารเลวที่แทงข้างหลังเราไม่ใช่หรือ”

“ว่าแต่เจ้าต้องการทำอะไร?”

"ข้าจะบอกท่าน…." รอยเข้ามาใกล้หูของเขาและกระซิบว่า "... หลังจากที่ท่านเอามันมาให้ข้า"

“เด็กสารเลวคนนี้…” แอร์โล่พูดไม่ออก

“ข้ามีเรื่องจะขอร้อง ถ้าท่านทำเพื่อข้า ข้าจะปฏิบัติต่อท่านให้เหมือนลุงที่รับผิดชอบต่อข้ามาโดยตลอด” รอยกล่าว แผนการคดเคี้ยวเกิดขึ้นในใจของเขา

หลังจากครุ่นคิดอย่างเงียบงันสักพัก แอร์โล่ก็พูดว่า "ข้าจะตัดสินใจหลังจากได้ยินคำพูดของเจ้า"

“กลบข่าวลือล่าสุดเกี่ยวกับข้าหรือหยุดมันไม่ให้ไปถึงหูของโรส ท่านทำได้ไหม”

“เรื่องเล็กๆ น้อยๆ… แค่คำพูดจากข้าก็พอแล้ว แต่ทำไมล่ะ?”

“ถ้าเธอรู้ว่าข้าเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้นและก้าวไปสู่ขั้นที่ ื6 ของการฝึกปรือร่างกาย เธออาจจะกระโดดลงเรืออีกครั้งแล้วบังคับตัวเองนั่งลงบนตักของข้า ข้าไม่อยากให้มันเกิดขึ้น”

“แต่เจ้าไม่ได้บอกว่าเจ้ารักเหรอ?”

"นั้นข้าประชด!"

“เดี๋ยวก่อน เมื่อกี้เจ้าพูดว่าอะไรนะ”

"เธออาจจะกระโดด..-"

"ไม่ ไม่ใช่ประโยคนั้น"

“ข้าเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้นและก้าวไปสู่ขั้นที่หกแห่งการฝึกปรือร่างกายแล้ว?”

“เจ้าอยู่ขั้นที่ 6 แล้วเจ้าไปถึงเมื่อไหร่?!”

รอยบรรลุขั้นที่ 5 ของการฝึกปรือร่างกายแล้ว แต่ตอนนี้เขาอยู่ในระยะที่ 6 เขาระดับเขาเพิ่มขึ้นอีกครั้งในเวลาอันสั้นได้อย่างไร?

"หลังจากที่ข้ากลับมา ข้าก็เลื่อนระดับขึ้น ท่านก็รู้ว่าโลกมันเต็มไปด้วยพลังงานและมีชีวิตชีวาอย่างไร บางทีมันอาจจะเป็นพรสำหรับความพยายามของข้าก็ได้" รอยพ่นลมออกจากปากของเขา

อึก! โลกนี้มีชีวิตชีวา และชอบที่จะอวยพรคนทำงานหนักและคนที่มีความสามารถ แต่ในนามของพระเจ้าเถอะ การเดินมาจากคฤหาสน์เคานต์ไปยังสนามฝึกกลายเป็นความสำเร็จที่น่าประทับใจแถมยังไม่ถึงหนึ่งวัน?! มุมมองความคิดของแอร์โล่ป่นปี้หมด!

แอร์โล่ไม่ได้แสดงปฏิกิริยามากเกินไป แต่รอยพูดต่อ "อย่างที่สอง-"

"ยังมีอีกไหม"

“ใช่ ข้าอยากให้ท่านสัญญาว่าท่านจะทำตามความปรารถนาของข้าสามข้อ”

"ข้าดูเหมือนโง่สำหรับเจ้าหรือเปล่า ไม่มีทาง"

“แล้วสองล่ะ?”

“ข้อเดียวเท่านั้นจะเอาหรือไม่เอา”

นี่คือสิ่งที่รอยตั้งเป้าไว้ตั้งแต่เริ่มต้น

รอยจับมือเขาอย่างแรง "ถือเป็นอันตกลง"