บทที่ 16 ร้านค้า

บทที่ 16 ร้านค้า

"สำหรับวาระการเสนอชื่อเหยียนโยวให้เป็นว่าที่ผู้อาวุโส มีคะแนนเสียงเห็นชอบ 4 เสียง ไม่เห็นชอบ 2 เสียง และงดออกเสียง 0 เสียง สรุปว่าเสียงส่วนใหญ่เห็นชอบ อนุมัติให้เหยียนโยวเป็นว่าที่ผู้อาวุโสของตระกูลเหยียนได้!"

ภายในห้องประชุมเล็ก ผู้เฒ่าจัดการภายในลุกขึ้นยืนประกาศผลโหวต

ในวาระเช่นนี้ เหล่าว่าที่ผู้อาวุโสที่เข้าร่วมประชุมไม่มีสิทธิ์ลงคะแนน มีเพียงผู้อาวุโสหลักทั้งหกท่านเท่านั้นที่มีสิทธิ์คัดค้านและลงมติ

ผู้ที่ลงคะแนนไม่เห็นชอบมีสองคน แน่นอนว่าต้องเป็นผู้เฒ่าคลังสมบัติและผู้เฒ่าพิทักษ์! แม้จะขัดขวางเหยียนโยวไม่สำเร็จ แต่ขอแค่ได้สร้างความรำคาญใจให้เขาในตอนท้ายก็ยังดี

มาถึงขั้นนี้ เส้นทางสู่การเป็นว่าที่ผู้อาวุโสของเหยียนโยวเหลือเพียงด่านสุดท้าย

ผู้นำตระกูลเหยียน เหยียนซงหลิน

ในฐานะแกนกลางที่แท้จริงของตระกูล เหยียนซงหลินมีสิทธิ์ขาดในการยับยั้งมติหากเขาไม่เห็นชอบ ทุกอย่างที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ก็จะกลายเป็นโมฆะทันที

ถึงจุดนี้ ในใจของเหยียนโยวก็อดประหม่าไม่ได้

เหยียนซงหลินเป็นลุงแท้ๆ ของเขา แต่ตลอดสิบกว่าปีที่ผ่านมา เขาไม่เคยมีปฏิสัมพันธ์ใดๆ กับลุงคนนี้เลย

"บัดนี้ ขอเชิญท่านผู้นำตระกูลประกาศผลการตัดสินขั้นสุดท้าย!"

สิ้นเสียงของผู้เฒ่าจัดการภายใน ห้องประชุมกลับสู่ความเงียบงันอีกครั้ง

เหยียนโยวเงยหน้าขึ้น สบตากับเหยียนซงหลินที่นั่งตระหง่านอยู่กลางโต๊ะยาว

เหยียนซงหลินจ้องตอบ ใบหน้าเรียบเฉยไร้อารมณ์

แม้จะไม่รู้สึกถึงแรงกดดันจากพลังจิต แต่หัวใจของเหยียนโยวกลับเต้นแรงขึ้นเรื่อยๆ

เขาพยายามทำสมองให้ว่างเปล่า รอคอยการดำเนินต่อไปของการประชุมอย่างสงบ

ผ่านไปสิบกว่าวินาที น้ำเสียงราบเรียบของผู้ชายวัยกลางคนก็ดังขึ้น "เหยียนโยว ข้ามีคำถามหนึ่งข้อ"

"เชิญท่านผู้นำตระกูลถามได้ครับ"เหยียนโยวขยับตัวยืนตรง จ้องตอบเหยียนซงหลินอย่างไม่หลบสายตา ตอบกลับด้วยน้ำเสียงนอบน้อมแต่ไม่ถ่อมตนจนเกินงาม

"มีเพียงคำถามเดียวเท่านั้น" เหยียนซงหลินเอ่ยช้าๆ "เจ้าเพียงแค่ตอบว่า 'ใช่' หรือ 'ไม่' ก็พอ"

"เจ้าคือศัตรูของตระกูลเหยียนใช่หรือไม่"

"ไม่!" ทันทีที่ได้ยินคำถามเหยียนโยวตอบกลับทันควัน

เขาไม่เคยคิดจะล้างผลาญตระกูลเหยียน ที่กลับมาเมืองตี้ญ่าก็เพื่อทวงมรดกและสะสางอดีตให้จบสิ้น

ตระกูลเหยียนไม่ใช่ศัตรูของเขา คนบางคนในตระกูลเหยียนต่างหากที่เป็น!

บนที่นั่งประธาน เหยียนซงหลินพยักหน้า "ตระกูลเหยียนต้องการคนหนุ่มสาวที่มีศักยภาพ ข้าไม่คัดค้านการแต่งตั้งเหยียนโยวเป็นว่าที่ผู้อาวุโส"

......

......

ช่วงบ่ายเหยียนโยวเดินทางมายังหน้าร้านค้าแห่งหนึ่งทางทิศใต้ของเมืองตี้ญ่า

ถนนสายนี้เงียบสงบ แทบไม่มีผู้คนเดินผ่าน ร้านรวงรอบข้างมีป้ายชื่อติดอยู่แต่ส่วนใหญ่ปิดทำการ

ร้านที่อยู่ตรงหน้าเหยียนโยว มีป้ายร้านทำเป็นรูปการ์ด บนนั้นเขียนเพียงคำว่า "เหยียน"

นี่คือร้านการ์ดของตระกูลเหยียนในย่านนี้ ดำเนินธุรกิจขายการ์ดและรับทำตามสั่งเป็นหลัก และร้านนี้แหละ คือทรัพย์สินที่ตระกูลมอบให้เขาดูแลหลังจากได้รับตำแหน่งว่าที่ผู้อาวุโส

เขาต้องส่งยอดขายตามเป้าและหักกำไรส่งเข้าตระกูล 30% ทุกสามเดือน ส่วนที่เหลือเหยียนโยวสามารถบริหารจัดการเองได้ทั้งหมด

เหยียนโยวผลักประตูร้านเข้าไป หญิงสาวหน้าตาจิ้มลิ้มคนหนึ่งก็รีบเดินเข้ามาต้อนรับทันที

เธอดูจะมีอายุมากกว่าเหยียนโยวเล็กน้อย ใบหน้าขาวผ่องนวลเนียน ดวงตาเป็นประกายยิ้มแย้ม สวมชุดเดรสสั้นรัดรูปแขนกุดสีดำ เผยให้เห็นเรียวขาขาวเนียนดุจรากบัว ดูอ่อนหวานแต่แฝงไว้ด้วยความทะมัดทะแมง

เธอเดินมาหยุดตรงหน้าเหยียนโยว ยืนตัวตรงแล้วยิ้มหวาน "สวัสดีค่ะท่านผู้อาวุโสโยว ฉันเป็นลูกน้องของท่าน และเป็นผู้จัดการร้านแห่งนี้ ชื่อ เหยียนจิ้งซิน ค่ะ"

"การสร้างการ์ดต้องอาศัยความเงียบ(จิ้ง) และความตั้งใจ ส่วนการค้าขายต้องอาศัยใจ(ซิน) ชื่อจิ้งซินนี่ความหมายดีนะ!"เหยียนโยวตอบกลับหน้านิ่ง พลางพิจารณาเหยียนจิ้งซินอย่างละเอียด "เจ้าดูแลร้านนี้มานานเท่าไหร่แล้ว?"

"ขอบพระคุณที่ชมเจ้าค่ะ ท่านผู้อาวุโส!" รอยยิ้มของเหยียนจิ้งซินยังคงเดิม "ฉันย้ายมาจากสาขาใหญ่เมื่อเดือนมิถุนายน ศกใหม่ที่ 205 ดูแลร้านนี้มาได้ 8 เดือนแล้วเจ้าค่ะ"

"พาข้าเดินดูรอบๆ หน่อย แล้วช่วยแนะนำภาพรวมของร้านที"

"เชิญทางนี้เลยเจ้าค่ะ" เหยียนจิ้งซินผายมือเชิญ ก่อนจะพาเขาไปที่ตู้โชว์ เริ่มแนะนำสินค้า "ชั้นหนึ่งเป็นโซนขายสินค้า การ์ดทั้งหมดถูกผนึกอยู่ในบล็อกแก้วพิเศษ มองเห็นได้แค่ชื่อและรูปบนการ์ดเท่านั้น"

"ส่วนเอฟเฟกต์ หรือค่าพลังโจมตีป้องกันของมอนสเตอร์ถูกปิดบังไว้ ต้องใช้เครื่องมือพิเศษเท่านั้นถึงจะเปิดบล็อกแก้วได้"

"ในส่วนของการ์ดมอนสเตอร์ ตอนนี้ในร้านมีการ์ด 4 ดาวอยู่ 1 ใบ คือมอนสเตอร์ปกติธาตุดิน 4 ดาว 【นักรบวิหค】 ส่วนการ์ด 3 ดาวมี 136 ใบ"

"การ์ด 2 ดาวมีทั้งหมด 516 ใบ และการ์ด 1 ดาวมี 112 ใบ"

ฟังรายงานจบเหยียนโยวก็เอ่ยขึ้น "จำนวนการ์ดมอนสเตอร์ดูจะน้อยไปหน่อยนะ"

"ใช่เจ้าค่ะ" เหยียนจิ้งซินยังคงรักษารอยยิ้มหวาน "ร้านการ์ดตระกูลเหยียนของเรา เน้นธุรกิจการ์ดเวทมนตร์เป็นหลักเจ้าค่ะ"

เธอพาเหยียนโยวเดินไปอีกฟากของร้าน ชี้ไปที่ตู้กระจก "ตอนนี้ในร้านมีการ์ดเวทมนตร์ทั้งหมด 3346 ใบ แบ่งเป็นเวทมนตร์ปกติ 360 ใบ เวทมนตร์ต่อเนื่อง 117 ใบ เวทมนตร์ความเร็วสูง 67 ใบ เวทมนตร์สนาม 22 ใบ และเวทมนตร์สวมใส่ 2780 ใบ"

แน่นอนว่าจำนวนที่ว่านี้คือนับรวมทั้งหมด ซึ่งมีการ์ดซ้ำกันอยู่เป็นจำนวนมาก

นี่คือรากฐานความแข็งแกร่งที่ทำให้ตระกูลเหยียนยืนหนึ่งในสามตระกูลใหญ่แห่งเมืองตี้ญ่า ตระกูลเหยียนกุมสูตรการ์ดเวทมนตร์ไว้มากมาย และในเมืองตี้ญ่านี้ มีเพียงตระกูลเหยียนเท่านั้นที่รู้วิธีสร้างการ์ดเวทมนตร์

เหยียนโยวเองก็ยังไม่รู้ว่าใครในตระกูลเป็นคนสร้างการ์ดพวกนี้ หรือต้องทำเงื่อนไขอะไรถึงจะได้เข้าร่วมทีมสร้างการ์ด

ในตู้กระจกเหยียนโยวเหลือบไปเห็นการ์ดที่มีประโยชน์สำหรับเขาอยู่หลายใบ

【ขวานปีศาจ】 การ์ดเวทมนตร์สวมใส่ เพิ่มพลังโจมตีให้มอนสเตอร์ที่สวม 1000 แต้ม

【ฟอร์ซ】 การ์ดเวทมนตร์ปกติ เลือกมอนสเตอร์ที่หงายหน้าบนสนาม 2 ตัว จนจบเทิร์น มอนสเตอร์ตัวหนึ่งจะมีพลังโจมตีลดลงครึ่งหนึ่ง และนำค่านั้นไปเพิ่มให้กับมอนสเตอร์อีกตัว

แน่นอนว่าคนนอกมองไม่เห็นเอฟเฟกต์พวกนี้ ถ้าจะขาย พนักงานต้องเป็นคนอธิบายสรรพคุณเอง

เอฟเฟกต์ของการ์ดเวทมนตร์พื้นฐานบางใบเป็นที่รู้กันดีในเมืองตี้ญ่า บางใบก็เพราะใช้กันเกร่อจนคนเดาทางถูก บางใบก็เพราะอีกสองตระกูลซื้อไปวิจัยแล้วปล่อยข่าวออกมา

แต่อย่างไรเสีย องค์ความรู้การสร้างการ์ดชั้นสูงก็ยังถูกตระกูลเหยียนปิดเป็นความลับ ทำให้การ์ดเหล่านี้มีเพียงตระกูลเหยียนเท่านั้นที่ผลิตได้ในเมืองตี้ญ่า

"เกี่ยวกับการสร้างการ์ดเวทมนตร์ ยังมีอะไรที่ข้าไม่รู้อีกนะ?"เหยียนโยวจ้องมองตู้กระจก พลางครุ่นคิด

เขาได้สูตรการ์ด 【นักรบหวนคืน】 มาแล้ว และลองสร้างดูในคืนที่สร้าง 【นักรบสงครามคำรน】 แต่ผลลัพธ์คือล้มเหลวไม่เป็นท่า

"ท่านผู้อาวุโสโยว เชิญทางนี้เจ้าค่ะ!"

เสียงของเหยียนจิ้งซินดึงสติของเหยียนโยวกลับมา

เขาเดินตามเธอขึ้นไปยังชั้นสองของร้าน

(จบบท)