บทที่ 3: ถูกสะกดรอยตาม

บทที่ 3: ถูกสะกดรอยตาม

“โอ๊ย! กำลังจะไปกินนี่แหละ รถซ่อมเสร็จแล้วนะ เธอใช้ได้เลย” ถังเค่อหัวเราะแหะๆ

“โอ๊ย ฉันแต่งงานกับคนบ้าอย่างคุณได้ยังไงนะ? ซ่อมรถมันจะสำคัญกว่ากินข้าวได้ยังไง? ถ้ามันใช้ไม่ได้ก็แค่ซื้อคันใหม่สิคะ คราวหน้าอย่าทำแบบนี้อีกนะ”

น้ำเสียงของจางย่าซวนแฝงไปด้วยการตำหนิเล็กน้อย: “แล้วทำไมไม่บอกฉันล่ะคะว่ายังไม่ได้กินข้าว ฉันจะได้ซื้อมาเผื่อ”

ขณะเดียวกัน เธอก็ยื่นมือขาวผ่องราวหยกของเธอมาเช็ดคราบน้ำมันสีดำบนใบหน้าของถังเค่ออย่างเบามือ โดยไม่มีท่าทีรังเกียจแม้แต่น้อย

“คืนนี้เป็นงานฉลองครบรอบของเราสองคน แน่นอนว่าคุณก็ต้องขับ Porsche คันโปรดไปสิ!”

ถังเค่อยิ้มอีกครั้ง “โอเคๆ พวกเธอไปร่วมงานเถอะ เดี๋ยวเรื่องมื้อเย็นฉันจัดการเอง”

“พอเลย พอเลย อย่ามาหวานกันต่อหน้าเลยค่ะ พี่ย่าซวน รีบไปได้แล้ว เดี๋ยวสายจะอายเขา”

จินอวี้เหมิงที่โดนกรอกอาหารหมาไปเต็มๆ ดึงแขนเรียวของจางย่าซวนอย่างหงุดหงิด

เพื่อนๆ ในห้องไลฟ์สดต่างแสดงความเห็นใจกันถ้วนหน้า

“น่าสงสารเพื่อนซี้ โดนป้อนอาหารหมาอีกแล้ว”

“นี่จะเรียกว่าอาหารหมาได้ไง? นี่มันบทสนทนาปกติของคู่รักชัดๆ”

“นั่นสิ! นั่นสิ!”

“รีบไปงานได้แล้ว! อยากดูการแสดงสุดอลังการใจจะขาดแล้วเนี่ย”

“ใช่ๆๆ ปล่อยตาถังไว้บ้านคนเดียวแหละ ไม่ต้องห่วงหรอก”

“ไม่เช็กกล้องที่บ้านจริงๆ เหรอ? ถ้ามีคนอื่นอยู่จริงๆ ล่ะ?”

“พอได้แล้วพวกเธอ เป็นสาววายรึไง? ตาถังก็หล่อจริงๆ นั่นแหละ”

“ตาถังน่ะเป็นดาวรุ่งที่ถูกนิยายถ่วงความเจริญมาตลอด”

“ให้ตาถังเดบิวต์ได้ไหม? หล่อขนาดนี้ รักเลย!”

จางย่าซวนพูดอย่างรู้สึกผิด “ขอโทษนะคะสามี คืนนี้กลับมาจะชดเชยให้นะคะ พวกเราไปก่อนนะ~”

เธอโบกมือให้ถังเค่อ แล้วจูงมือจินอวี้เหมิงไปที่โรงรถ

“โอ้โห คืนนี้คงได้เปิดศึกหนักอีกแน่ๆ!”

“เห้อ คืนนี้พอย่าซวนขับรถกลับบ้านแล้ว ยังต้องขับรถต่ออีก เหนื่อยแย่เลย”

“ขอร้องล่ะ พวกแกขับเร็วไปแล้ว!”

สีสันในห้องไลฟ์สดร้อนแรงเสมอ และเสียงเครื่องยนต์ก็ไม่เคยหยุดดัง

จินอวี้เหมิงยิ้มอย่างมีเลศนัยอยู่ข้างๆ ทำให้จางย่าซวนหน้าแดงขึ้นมาเล็กน้อย

“หือ? Porsche คันนี้รูปลักษณ์มันเปลี่ยนไปหน่อยรึเปล่า?” จินอวี้เหมิงถามอย่างสงสัยเมื่อทั้งสองมาถึงโรงรถ

“เหมือนจะเปลี่ยนไปนิดหน่อยนะ น่าจะฝีมือเจ้าตัวดีของฉันดัดแปลงแค่เปลือกนอกน่ะ ไม่ต้องห่วงหรอก ไม่มีปัญหาแน่นอน”

จางย่าซวนมั่นใจในฝีมือการซ่อมรถของสามีมาก เธอขึ้นรถทันทีและขับ Porsche ออกจากโรงรถอย่างกระชากกระชั้น

เสียงเครื่องยนต์ของรถดังสนั่น แต่หญิงสาวทั้งสองกลับไม่ทันสังเกตว่าเสียงเครื่องยนต์มันดังกว่าเดิมหลายเท่า!

…

ถังเค่อซึ่งอยู่บ้านคนเดียวทำอาหารเย็นง่ายๆ กิน

หลังจากกินเสร็จ เขาก็เริ่มอัปเดตนิยายตอนของวันนี้

จนถึงตอนนี้ เขาได้ย้ายนิยายจากชาติที่แล้วมาแล้วห้าเรื่อง

“สัประยุทธ์ทะลุฟ้า”, “ตำนานจอมยุทธ์ภูตถังซาน”, “มือเดียวปิดฟ้า”, “ดาบพิฆาตกลางหิมะ”

และเรื่องที่กำลังอัปเดตอยู่ตอนนี้คือ “ราชันโลกพิศวง” บทที่ 500

น่าเสียดายที่นิยายทั้งห้าเรื่องซึ่งเคยดังเป็นพลุแตกในชาติที่แล้ว กลับได้รับเสียงตอบรับที่ค่อนข้างธรรมดาในชาตินี้

“ออริจิน ช่วยวิเคราะห์หน่อยได้ไหมว่านิยายของฉันมีปัญหาตรงไหน?”

หลังจากเขียนไปสองชั่วโมง ในที่สุดเขาก็เขียนตอนของวันนี้เสร็จ

การเขียนนิยายต้องใช้ความคิดควบคู่ไปกับการเขียน ซึ่งใช้สมองอย่างหนัก

ถังเค่อรู้แค่ทิศทางของเนื้อเรื่อง แต่การบรรยายรายละเอียดนั้นเป็นการทดสอบทักษะการเขียนของเขาอย่างมาก

“รับทราบค่ะ กำลังใช้บิ๊กดาต้าเพื่อรวบรวมนิยายที่ได้รับความนิยมสูงสุดในขณะนี้และเปรียบเทียบกับผลงานของคุณถัง...”

เสียงของออริจินดังขึ้น: “ผลการวิเคราะห์: ผลงานของคุณไม่สอดคล้องกับสไตล์ของนิยายที่ได้รับความนิยมในปัจจุบัน ดังนั้นอัตราการคลิกของผู้อ่านจึงต่ำ”

“ออริจินตรวจพบว่านิยายออนไลน์ในปัจจุบันกำลังค่อยๆ เอนเอียงไปทางสไตล์ผลงานของคุณถัง ขอแนะนำให้รออีกสักพัก สถานการณ์จะค่อยๆ ดีขึ้นค่ะ”

หลังจากฟังการวิเคราะห์ ถังเค่อก็เข้าใจในที่สุดว่าทำไมนิยายที่เขาลอกมาถึงไม่ดังเปรี้ยงปร้าง

ที่แท้นิยายของเขามันล้ำยุคเกินไป!

นี่ก็เหมือนกับตอนที่กางเกงขาบานกับเสื้อเชิ้ตลายสก็อตกำลังฮิต แต่คุณกลับใส่สูทผูกไท แน่นอนว่าผู้อ่านย่อมยอมรับได้ยาก

เมื่อกระแสความนิยมของยุคสมัยค่อยๆ ไล่ตามทัน นิยายของถังเค่อก็จะดังขึ้นมาเองโดยธรรมชาติ!

ทุกวันนี้ คนที่ติดนิยายของถังเค่อล้วนเป็นหนอนหนังสือตัวยงทั้งสิ้น

“เข้าใจแล้ว งั้นฉันก็แค่รอโอกาสที่เหมาะสมเพื่อก้าวขึ้นเป็นนักเขียนระดับเทพสินะ!”

เมื่อรู้สาเหตุ ถังเค่อก็รู้สึกสบายใจขึ้นมาก

เขากลับเข้าบ้านและเปิดห้องไลฟ์สดเพื่อดูว่าภรรยาของเขาเป็นอย่างไรบ้าง

งานฉลองครบรอบคึกคักอย่างยิ่ง มีเน็ตไอดอลนับไม่ถ้วนมารวมตัวกัน และยังมีดารามาร่วมงานด้วย

พิธีการใกล้จะสิ้นสุดลงแล้ว จางย่าซวนได้รับถ้วยรางวัลหลายใบและกำลังถ่ายรูปกับกลุ่มเพื่อนสาว

ดูไปดูมา ถังเค่อก็เผลอหลับไปบนเตียง...

“เอาล่ะค่ะ พิธีในวันนี้สิ้นสุดลงอย่างเป็นทางการแล้ว สามีของฉันยังรออยู่ที่บ้าน วันนี้ขอจบการไลฟ์เพียงเท่านี้ก่อนนะคะ~”

จางย่าซวนโบกมือลาเพื่อนๆ ในห้องไลฟ์สด

“ไม่นะ พี่ย่าซวน พวกเรายังดูไม่จุใจเลย”

“ใช่ๆ เราอยากเห็นตาถังด้วย อยากเห็นว่าเขาเหงาแค่ไหน”

“อยากกินอาหารหมา!”

“ไอ้พวกนี้ กูว่าพวกมึงมีเจตนาอื่นแอบแฝงว่ะ!”

“โอเค ยอมรับตรงๆ ก็ได้ อยากดูพี่ย่าซวนกับตาถังไลฟ์สดตอนขับรถ”

ห้องไลฟ์สดยังคงคึกคัก งานคืนนี้เป็นเหมือนฝันสำหรับพวกเขา ได้ดูการแสดงความสามารถจนจุใจในคราวเดียว

“โอเคค่ะ โอเค ในเมื่อเป็นแบบนั้น ฉันจะไลฟ์ต่ออีกสักพักนะคะ หลังจากกลับบ้านไปเจอตาถังแล้วจะปิดไลฟ์” จางย่าซวนพูดอย่างจนใจ

เธอทั้งขำทั้งจนปัญญากับแฟนคลับที่น่ารักกลุ่มนี้จริงๆ

ก่อนหน้านี้ก็เป็นพวกเขาเองที่บอกว่าไม่อยากเห็นถังเค่อ แต่ตอนนี้ก็เป็นพวกเขาอีกที่ร้องโวยวายอยากจะเจอถังเค่อ

“โย่ โย่ โย่ รีบกลับไปจุ๊บๆ กับพี่ถังล่ะสิ~?” จินอวี้เหมิงที่กำลังถือโทรศัพท์ไลฟ์สดอยู่เช่นกัน อดไม่ได้ที่จะหัวเราะเย้าแหย่

พอได้ยินเพื่อนซี้พูดแบบนั้น จางย่าซวนก็หน้าแดงขึ้นมาอีกครั้ง แต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธ

“พี่ย่าซวน ระวังตัวด้วยนะ เหมือนคนข้างหลังนั่นกำลังตามพี่อยู่เลย!”

“คงบังเอิญมั้งคะ นี่มันลานจอดรถใต้ดินนี่นา มีคนลงมาก็ไม่แปลกหรอก”

“ไม่ใช่ๆ ฉันก็รู้สึกว่าคนพวกนั้นกำลังตามพี่ย่าซวนกับพี่อวี้เหมิงอยู่”

“เหมือนจะจริงด้วย ตอนอยู่ในงานเมื่อกี้ พวกเขาก็โผล่มาในกล้องเป็นพักๆ!”

ในตอนนี้ จางย่าซวนและจินอวี้เหมิงได้มาถึงลานจอดรถใต้ดินแล้ว

ที่น่าแปลกคือ ในลานจอดรถมีเพียงพวกเธอสองคน และเงาของผู้ชายอีกสองสามคนที่อยู่ด้านหลัง

คำเตือนจากชาวเน็ตเด้งขึ้นมาในห้องไลฟ์สดของพวกเธอทั้งคู่!

พวกเธอตกใจจนตัวแข็งทื่อ ไม่กล้าหันกลับไปมอง แต่ยังคงทำเป็นพูดคุยกับชาวเน็ตเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

แต่ฝีเท้าของพวกเธอก็ค่อยๆ เร็วขึ้น และเมื่อมาถึงหน้ารถ Porsche พวกเธอก็รีบวิ่งเข้าไปในรถอย่างรวดเร็ว

ประตูปิดลงเสียงดังปัง! ในใจก็รู้สึกหวาดหวั่น

“เหมือนพวกเขาจะหายไปแล้วนะ หรือว่าเราคิดไปเอง?” จินอวี้เหมิงพูดด้วยน้ำเสียงหวาดๆ

เธอดูบอบบางน่าทะนุถนอม ทำให้ใครๆ ก็อดสงสารไม่ได้

แฟนคลับในห้องไลฟ์สดขู่ว่าจะแห่กันมาปกป้องเธอ

“ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน หวังว่าจะเป็นเรื่องเข้าใจผิดนะ...”

จางย่าซวนเองก็ไม่แน่ใจนัก แต่เธอก็เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว สตาร์ทรถแล้วเหยียบออกไปทันที