บทที่ 11 ตัวท็อปแห่งเจียสิงมาถึงแล้ว น้องใหม่รี่ปา?!

บทที่ 11 ตัวท็อปแห่งเจียสิงมาถึงแล้ว น้องใหม่รี่ปา?!

ตอนแรกที่ซูหรานได้ยินน้ำเสียงจริงจังของกันหลี่เหมย เขาก็นึกว่าเกิดเรื่องใหญ่อะไรขึ้นจริงๆ

แต่พอซักไซ้ไล่เลียงอย่างละเอียด ก็พบว่ามันไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรเลย

ก็แค่หยางมี่กับเจิงเจียมาปรากฏตัวที่บริษัทพร้อมกัน บรรยากาศมันก็เลยแปลกๆ ไปหน่อย

ทั้งสองคนยังไม่ได้แสดงท่าทีว่าจะแตกหักกันอย่างเปิดเผย แต่คลื่นใต้น้ำในบริษัทก็ก่อตัวขึ้นมาแล้ว

เหมือนกับว่าทั้งสองฝ่ายต่างก็รู้กันอยู่ในใจว่าต้องรักษามารยาทเอาไว้

เพียงแต่ว่าปกติแล้วหยางมี่ไม่ค่อยจะกลับมาที่บริษัทเท่าไหร่ ทุกอย่างก็เลยดูปกติ

จะมีก็แต่ตอนที่เธอกลับมาเท่านั้นแหละที่บรรยากาศในบริษัทจะเริ่มแปลกประหลาดขึ้นมา

นี่มันน่าตื่นเต้นจริงๆ

ปกติแล้ว หยางมี่จะไม่กลับมาที่เจียสิง มีเดียโดยไม่มีเหตุผล การที่เธอมาที่บริษัทครั้งนี้...ส่วนใหญ่น่าจะมีเรื่องอะไรบางอย่าง

หลังจากวางสายจากผู้จัดการของเขา ซูหรานก็ไม่ง่วงอีกต่อไป เขาลุกขึ้นไปล้างหน้าล้างตาอย่างลวกๆ

ครั้งนี้ที่มาโชหนาน เขาก็ไม่ได้เอาสัมภาระมาด้วยมากนัก หลังจากเก็บของอย่างรวดเร็ว เขาก็สะพายกระเป๋าออกไป

แต่พอเปิดประตูออกมา เขาก็เห็นโพสต์อิทหลายแผ่นหลายสีแปะอยู่บนประตู

"โห เซอร์ไพรส์ไม่เบาเลยนะเนี่ย"

ซูหรานดึงกระดาษออกมาทีละแผ่น ก็เห็นลายมือที่เติ้งเชาและคนอื่นๆ ทิ้งไว้

แต่ละแผ่นเต็มไปด้วยคำขอบคุณและความซาบซึ้ง

เมื่อมองดูเนื้อหาบนนั้น มุมปากของซูหรานก็ยกขึ้นโดยไม่รู้ตัว

ดูเหมือนว่าทีมงานรายการ "อู่ฮา" จะจากไปแล้วสินะ

มิน่าล่ะถึงไม่มีใครมาปลุกเขาเลย

หลังจากพลิกดูทีละแผ่น ก็มาถึงตาของโน้ตแผ่นสุดท้าย

มันเป็นสีชมพู มีตัวอักษรเขียนไว้แน่นขนัด ลายมือน่ารัก กลมๆ อ้วนๆ แต่ตัวไม่ใหญ่มาก

นี่มันลายมือของไป๋ลู่ชัดๆ แถมที่มุมขวาล่างยังวาดรูปหัวใจเล็กๆ ไว้อีกด้วย

ซูหรานยิ้มอย่างรู้กัน แล้วพับโน้ตของไป๋ลู่อย่างระมัดระวังแล้วเก็บไว้

ส่วนของเติ้งเชากับพวกน่ะเหรอ...ขยำเป็นก้อนแล้วยัดใส่กระเป๋าไปลวกๆ

โน้ตที่ผู้ชายเขียนมันจะมีอะไรพิเศษกันเล่า? แค่ไม่โยนทิ้งก็บุญแล้ว

หลังจากจัดการทุกอย่างเสร็จ ซูหรานก็แน่ใจว่าไม่มีอะไรตกหล่นอีก เขาจึงก้าวเดินออกไปด้วยฝีเท้าที่เบาสบาย

...

บริษัทเจียสิง มีเดีย ก่อนหน้านี้คือ 'เจียสิง มีเดีย สตูดิโอ' ซึ่งเติบโตขึ้นทีละก้าวจากสตูดิโอเล็กๆ จนกลายเป็นบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์อย่างในปัจจุบัน

การที่จะประสบความสำเร็จได้ขนาดนี้ ขาดสามคนนี้ไปไม่ได้เลย: เจิงเจีย, หยางมี่ และจ้าวรั่วเหยา

ในบรรดาสามคนนี้ เจิงเจียรับผิดชอบหลักในด้านการดำเนินงานของบริษัทและการผลิตเนื้อหา

หยางมี่ในฐานะศิลปินหลัก มีส่วนสำคัญในการขยายขอบเขตการพัฒนาศิลปิน

เรามักจะเห็นเธอนำพนักงานใหม่ของบริษัทออกไปร่วมงานต่างๆ อยู่บ่อยครั้ง

ส่วนจ้าวรั่วเหยา ทุกคนอาจจะไม่คุ้นเคยกับเธอ แต่จริงๆ แล้วเธอก็เหมือนกับเจิงเจีย ตอนแรกเธอเป็นผู้จัดการของหยางมี่ และตอนนี้ก็รับผิดชอบด้านการดำเนินงานของบริษัทและการผลิตเนื้อหาเช่นกัน

แน่นอนว่าซูหรานก็มีส่วนร่วมไม่น้อย เขาเข้าร่วมกับเจียสิงตั้งแต่สมัยยังเป็นสตูดิโอและอยู่มาจนถึงปัจจุบัน

และตอนนี้ เรือลำใหญ่ที่พวกเขาทั้งสามคนร่วมกันสร้างขึ้นกำลังแสดงสัญญาณของการแตกสลาย

ประเด็นหลักคือความขัดแย้งระหว่างหยางมี่กับอดีตผู้จัดการทั้งสองของเธอ คือเจิงเจียและจ้าวรั่วเหยา

ซูหรานกลับมาถึงเมืองหลวงก่อนห้าโมงเย็น แล้วก็รีบตรงไปยังสำนักงานใหญ่ของเจียสิง มีเดีย

ทันทีที่เขาเปิดประตูเข้าไป เขาก็สัมผัสได้ถึงบรรยากาศที่หนักอึ้งและกดดันภายในบริษัทอย่างชัดเจน

ในขณะเดียวกัน เมื่อคนในบริษัทเห็นซูหรานกลับมา พวกเขาก็เปลี่ยนจากใบหน้าที่เศร้าสร้อยเป็นดีใจในทันที

"พี่ซูหราน พี่กลับมาแล้ว ดีจังเลย!"

"พี่ซูหราน ได้ยินว่าเมื่อวานพี่โดนพี่เชากับพวกหลอกไปเลี้ยงข้าวเลี้ยงน้ำฟรีเหรอคะ"

"ประเด็นของพี่ตอนนี้ยังติดเทรนด์ฮอตเสิร์ชอยู่เลยนะ"

“…”

ทันใดนั้น หญิงสาวหลายคนในบริษัทก็กรูเข้ามาหา อยากจะรู้เรื่องซุบซิบวงใน

สำหรับเรื่องเทรนด์ฮอตเสิร์ชในโลกออนไลน์ อันที่จริงเขาก็ได้ดูมาบ้างแล้วระหว่างทางกลับมา

จริงๆ แล้วมันก็แค่เป็นเพราะไลฟ์สดของรายการ "อู่ฮา" เมื่อวานนี้มันออกมาดีมาก

แล้วชาวเน็ตหลายคนก็ตัดคลิปตลกๆ บางส่วนไปอัปโหลดลงในโลกออนไลน์

และหัวข้ออย่าง【สงสารซูหรานจับใจ】และ【ขอร้องอย่างแรงให้ซูหรานเข้าร่วม "อู่ฮา"】ก็ถูกเปิดให้ถกเถียงกันบนเว่ยป๋อ

เรื่องเมื่อวานนี้ถูกหมักบ่มมาเรื่อยๆ ประกอบกับความนิยมของการออกอากาศของรายการ "อู่ฮา" ทำให้ความนิยมของเขาสูงขึ้นเล็กน้อย

ซูหรานตอบรับทุกคนด้วยรอยยิ้ม

จนกระทั่งมีร่างสูงโปร่งร่างหนึ่งเดินเข้ามา

ผู้หญิงคนนั้นดูเด็กมาก มัดผมหางม้า รูปร่างสมส่วนในชุดสูทสีดำ และสวมรองเท้าส้นสูงประมาณสิบนิ้ว

เมื่อเธอเห็นซูหราน สีหน้าที่นิ่งสงบของเธอก็เปลี่ยนไปในทันที เธอวิ่งเข้ามาโดยไม่สนใจภาพลักษณ์ของตัวเองเลยแม้แต่น้อย คว้ามือของซูหรานแล้วกำลังจะลากออกไป

"พี่ซูหราน ในที่สุดพี่ก็กลับมาสักที ในห้องประชุมเหมือนจะมีเรื่องทะเลาะกันอยู่ค่ะ เราไปดูกันเถอะ"

ผู้หญิงตรงหน้าเขาก็คือ กันหลี่เหมย ผู้จัดการของเขานั่นเอง

เธอดูสุขุมและฉลาด แต่จริงๆ แล้วเธอเป็นคนที่ไม่ค่อยคิดอะไรมาก แถมยังซื่อบื้อนิดๆ อีกด้วย

"ช้าๆ หน่อย เล่าให้ฟังละเอียดๆ หน่อยสิว่าทำไมอยู่ดีๆ ถึงทะเลาะกัน"

ซูหรานถูกดึงไปข้างหน้าพลางถาม

ระหว่างนั้น หลายคนก็เห็นซูหราน ใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความประหลาดใจและดีใจ และรีบเข้ามาทักทาย

"พี่ซูหราน!"

"พี่ใหญ่กลับมาแล้ว"

"เยี่ยมเลย พี่ซูหรานมาแล้ว พวกเรารอดแล้ว"

“…”

ซูหรานตอบรับคำทักทายเหล่านี้ด้วยรอยยิ้มและโบกมือ

เขาเป็นคนเก่าแก่ของบริษัท

ยิ่งไปกว่านั้น หลังจากที่เขาเข้ามา เขาก็เดบิวต์ในฐานะศิลปินชายคนเดียวของเจียสิง

เขาปล่อยเพลงฮิต ถ่ายละคร และเคยโด่งดังอยู่พักหนึ่ง

ถึงแม้ตอนนี้เขาจะไม่ดังเท่าเมื่อก่อน แต่เขาก็สมควรได้รับตำแหน่งเบอร์หนึ่งของเจียสิง

"หนูก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ ก่อนหน้านี้ทุกอย่างก็ปกติดี แต่เมื่อกี้ พี่มี่กับพี่เจิงเจียเหมือนจะเข้าไปคุยอะไรกันในห้องประชุม แล้วไม่นานก็มีเสียงทุบโต๊ะ ขว้างของดังออกมา แล้วก็มีเสียงทะเลาะกันดังขึ้นเรื่อยๆ จนคนในบริษัทไม่มีใครกล้าพูดเสียงดังเลยค่ะ"

กันหลี่เหมยอธิบายเรื่องราวทั้งหมดในลมหายใจเดียว

อืม...หลังจากฟังแล้ว ซูหรานก็พอจะเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น

นี่มันความคิดเห็นไม่ตรงกันแล้วตกลงกันไม่ได้นี่เอง

"แล้วรู้ไหมว่าพวกเขาคุยเรื่องอะไรกันโดยเฉพาะ?"

"เหมือนว่าพี่เจิงเจียไปรับงานละครเรื่องหนึ่งให้พี่มี่ แล้วพี่มี่ไม่พอใจค่ะ"

กันหลี่เหมยพลันหุบปาก มองไปรอบๆ อย่างระแวดระวัง สุดท้ายก็เอามือป้องปากแล้วพูดเสียงเบา "ได้ยินมาว่าพี่เจิงเจียแอบไปรับงานละครเรื่องนี้ให้พี่มี่โดยที่ไม่ได้ปรึกษากันก่อนค่ะ"

พูดจบ เธอก็กลับมาทำหน้าจริงจังเหมือนเดิม

ราวกับว่าเมื่อกี้ไม่ใช่เธอที่เป็นคนพูด

ตอนนี้ซูหรานเข้าใจแล้วว่าทำไมหยางมี่ถึงโกรธขนาดนี้ แอบไปรับงานละครให้เธอ แล้วเพิ่งจะมาบอกตอนนี้ ใครจะไปอารมณ์ดีได้ลง

ยิ่งไปกว่านั้น นี่ไม่ใช่ครั้งแรกหรือครั้งที่สองที่เจิงเจียทำแบบนี้ ในช่วงสองสามปีที่ผ่านมา เธอก็เคยช่วยหยางมี่รับงานละครแย่ๆ มาหลายเรื่อง ทำให้ชื่อเสียงของเธอตกต่ำลงอย่างรวดเร็ว

และครั้งนี้หยางมี่ก็ระเบิดออกมา

"อ้อ จริงสิ บริษัทเพิ่งเซ็นสัญญากับคนใหม่เข้ามาค่ะ เดี๋ยวหนูเล่าให้ฟัง"

"เซ็นคนใหม่เหรอ?"

"ใช่ค่ะ เป็นสาวสวยจากซินเจียง รูปร่าง หน้าตา ออร่า...โอ้ ใช่ๆ เธอนั่งอยู่ตรงนั้น!"

กันหลี่เหมยพลันชี้ไปที่โต๊ะทำงานตัวหนึ่งอย่างตื่นเต้น

ซูหรานมองไปตามทิศที่เธอบอก

เด็กสาวคนหนึ่งนั่งตัวตรงอยู่บนเก้าอี้ มือของเธอวางอยู่บนขาที่ชิดกัน ดูสงบนิ่งเป็นพิเศษ

ผมของเธอยาวถึงเอว ใบหน้ามีมิติและงดงาม มีกลิ่นอายของความเป็นชาวต่างชาติอย่างชัดเจน

โดยเฉพาะดวงตาที่ฉลาดและโต จมูกโด่งเป็นสัน ริมฝีปากอวบอิ่มและแดงระเรื่อ

เธอสวมเสื้อเชิ้ตแขนสั้นสีขาวและกางเกงยีนส์สีฟ้าอ่อน ดูบริสุทธิ์และมีเสน่ห์เป็นพิเศษ

ตี๋ลี่เร่อปา...

ไม่คิดเลยว่าจะได้เจอกันที่เจียสิง มีเดียจนได้

ซูหรานประหลาดใจมาก