เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

Volume 1 / Chapter 14

Volume 1 / Chapter 14

Volume 1 / Chapter 14


Volume 1 / Chapter 14

TL: LightNovelCafe


แชบยาร์ดแขกหัวตัวเอง เขาทำท่าทางโง่ๆออกมา เขาบอกว่าเขาจะจับทุกอย่างเอง แต่เขาก็ลืมเรื่องภารกิจระหว่างสนทนา.

แชบยาร์ดใส่กล่องสี่เหลี่ยมผืนผ้าอยู่ในมือซ้ายและกล่องพลาสติกที่ด้านขวาของเขาที่อยู่บนพื้น เครื่องแต่งกายของเขาค่อนข้างสะดวกสะบายเป็นอย่างมาก.

‘เขาไม่มีเครื่องแต่งกาย นี่เป็นเพราะความสบายๆหลังจากผ่านมาแล้ว10ครั้งหรือเปล่า? ฉันจะดูว่าเขาจะทำอย่างไร.’

ดูเหมือนว่ากล่องนี้จะเป็นอาวุธของเขา ที่เขาสวมใส่อยู่มีแค่สูทกัรกระแทกระดับต่ำและชิ้นส่วนป้องกันบางชิ้นเท่านั้น ดูเหมือนว่าเขาจะสะสมแต้มของเขามากพอเหมือนกัน.

‘อุปกรณ์ของเขาอ่อนแอ จากวิธีการที่เขาพูดเขาเป็นคนที่ไม่ยอมเสียแต้มเปล่าๆแม้แต่แต้มเดียว ถึงอย่างนั้นเราก็ยังหาพรรคพวก...เขาคงจะใช้ทั้งหมดในกระณีนี้?’

กล่องเปิดออกมา ภายในมีชั้นวางสิ่งของถึง3ชั้นโผล่ขึ้นมา.

แต่ละชั้นถูกแบ่งแยกกันอย่างชัดเชนไม่ว่าจะเป็น หน้าไม้,สไนเปอร์ไรเฟิล และอื่นๆมากมายเกี่ยวกับระเบิด.

‘ผู้ก่อการร้าย? สไนเปอร์?’

ระเบิดผู้ก่อการร้าย.

นักแม่นปืน.

จุนซังคิดว่าอาชีพของแซบยาร์ดเป็นหนึ่งในสองอย่างนี้ มันไม่สามารถเป็นได้ทั้งสองอย่างไม่งั้นมันจะไรประโยชน์.

จุดซังคิดถึงอาชีพนักดาบ

ด้วยคุณสมบัติเวอร์ชั่นเสมือนเขาจะต้องมีแต้มเป็นพันๆล้าน เขาไม่สามารถเสียคะแนนไปกับอย่างอื่นในสถานการณ์นี้ได้ ไลฟ์เตอร์อื่นๆก็เหมือนกัน เขาต้องเลือกสิ่งเดียวและมุ่งเน้นไปในเส้นทางเดียว ทั้งหมดที่เขามาถึงจุดนี้ มันไม่ได้ทำเพื่อแต้มของคุณแตกออก.

เขามีหน้าไม้ได้เช่นกัน มันไม่ใช่หน้าไม้ธรรมดา มันเป็นระบบออโต้ที่่สามารถยิงได้ถึง 20 ดอก.

“สุดท้ายผมก็ซื้อสิ่งนี้.”

แชบยาร์ดชื่นชมมันเสร็จจากนั้นเขาก็ดึงสไนเปอร์ไรเฟิลออกมา

จุนซังจ้องมองไปที่ไรเฟิล เขาเคยเห็นมันในร้านขายอาวุธปืน เขาจำมันได้มันมีค่าใช้จ่ายถึง3,000แต้ม.

มันสั้นกว่าไรเฟิลปกติมันเป็นไรเฟิลกึ่งออโต้.

“ไอเทมชุดเหล่านี้ ผมใช้จ่ายมันไปกว่า20,000แต้ม.”

“โห โห.”

จุนซังหัวเราะอย่างไม่น่าเชื่อ 20,000แต้ม.

“หากคุณซื้อมันแล้วทุกวันจะมีหัวข้อ ลูกศร 10 ลูก,กระสุน50นัด และระเบิด2ลูก ให้คุณเลือก มันมีประโยชน์ในระยะยาว”

นั่นหมายความว่าเขาสามารถประหยัดค่าใช้จ่ายในภารกิจระดับต่ำประจำวันได้

“รอที่นี่.”

Tatat!

แชบยาร์ดสะพายหน้าไม้และกล่องใส่ลูกศรเดินไปข้างหน้า20เมตร พวกมันอยู่ในท่อระบายน้ำ แต่มันก็ไม่มีผลกับการมองเห็นเพราะแสงที่ส่องลงมา.

‘เขากำลังทำอะไร?’

จุนสังมองวิธีการล่าของแซบยาร์ด.

ดูเหมือนว่าเขาจะใช้หัวมากกว่าร่างกายในการล่า? อาชีพของเขาเบนไปทาง นักแม่นปืน,ผู้ก่อการร้ายที่ถูกเรียกว่าเป็นผู้ทำลายชีวิต.

แชบยาร์ดถือระเบิดในมือของเขา.

จากนั้นเขาก็เปิดกล่องและเอาสิ่งอื่นๆออกมา มันเป็นเนื้อดิบและเลือดยังไหลอยู่ มันเป็นช่วงสั้นๆ.

“พวกมันชอบเลือด หลังจากนี้ไม่ถึงนาทีพวกมันจะมาอย่างกับพายุ.”

“มันเป็นดาบสองคม.”

“ถูกต้อง.”

เขาไม่ได้ไปฆ่าพวกมัน แต่แทนที่จะทำแบบนั้นเขารวมพวกมันทั้งหมดไว้ในที่เดียวกัน หากมีบางอย่างผิดพลาดไปจากปกติมันจะเป็นการที่เขาจะโดนโจมตีแทนที่จะเป็นการล่อ

เงาของพวกมันปรากฎจากมุนหนึ่งของแสง พวกมิวแทนไม่ได้เดินตามเขา แต่คลาน พวกมันตัวงอเหมือนกับหนอนจำนวนของพวกมันไม่ชัดเจน.

“แมลงดูดเลือด?”

“ภารกิจจะเสร็จสิ้นเมื่อเราจัดการมันได้150ตัว.”

ก้อนเนื้อสีขาวเท่ากับหัวผู้ใหญ่เต็มที่ได้คลานออกมา.

มันเป็นไปไม่ได้ที่จะแยกระหว่างหัวหรือหลัง ของเหลสแปลกๆที่ไหลออกมาราวกับเส้นผมมีพิษอัมพาต เขามั่นใจว่ามันเป็นแมลงดูดเลือด

‘มันอาจจะใช่?’

จุนซังมองไปรอบๆตัวเขา แมลงดูดเลือดน่ากลัวมาก พวกมันแข็งแกร่งเมื่อโตเต็มที่ ตัวที่อยู่ข้างหน้าเขายังเป็นทารกแรกเกิด.

หนึ่งไม่สามารถประมาทได้เพราะคิดว่ามันพึ่งเกิด แต่พวกมันก็ยังเป็น1ใน5ระดับต้นๆของมิวแทนเลเวล1 แม้ว่ามันจะดูช้า แต่มันก็เร็วเหมือนกับฟ้าผ่าเมื่อมันเจออาหาร.

“แมลงดูดเลือดที่ชั่วร้ายไม่สมควรอยู่ที่นี่.”

“คุณเคยเห็นแมลงดูดเลือด? รังของมันไกลแค่ไหน?”

“คุณไม่ต้องกังวลกีบพวกมันตราบใดที่คุณยังไม่ไปไกลเกินไป”

คำอธิบายจาอแชบยาร์ดสั้นมาก นี่เป็นการบอกว่าเขาไม่ต้องการพูดอะไร

จุนซังเชื่อว่าข้อมูลของเด็กชายคนนี้บอกว่าเขาได้รับมันมาจากสถานที่นี้Underpass ดูท่ามันจะเกี่ยวข้องกับแมลงดูดเลือด ไม่ว่ามันจะเป็นอะไร.

ดวงตาของเขาจ้องมอง ความจริงที่ว่าแมลงดูดเลือดอยู่ที่นี่มันหมายความว่ามีสิ่งมีชีวิตระดับสูง เพียงแค่แมลงดูดเลือดที่ชั่วร้ายเหล่านี้ก็เลเวล3แล้ว หากเขาถูกจับมันหมายถึงความตาย

พวกเขาสามารถทิ้งภารกิจด้วยธนู เขาไม่เข้าใจว่ามันเป็นสถานที่แบบไหน ดูเหมือนว่าจะมีภารกิจเชื่องโยงกับภารกิจพิเศษในพื้นที่ปิด

ซวบๆ.

แมลงดูดเลือดเริ่มที่จะเกาะกับเนื้อและเริ่มที่จะดูดเลือด บางตัวก็เริ่มเคี้ยวมันวิเศษมาก

คาดเดาได้ว่ามีประมาณ35-40ตัว แชบยาร์ดรอจนมันเข้ามารวมกลุ่มและกดระเบิดก่อนโยนมันเข้าไปกลางฝูงของพวกมัน.

ตูม!

เคี๊ย!

ขณะที่ระเบิดดับลงแมลงดูดเลือดหายไป มีควันเต็มอุโมงค์ ค่าใช้จ่ายกับระเบิดสูงมากแต่มันก็คุ้มมาก

“ผมสามารถทำแบบนี้ได้หลังจากเล่นLMได้มาครึ่งปี แล้วคุณหล่ะ?”

“มันเป็นเวลา10ปีหลังจากเปิดเบต้า ผมรู้ว่าแมลงดูดเลือดนั่นเยี่ยม เราสามารถพูดคุยเล็กๆน้อยๆนี้ได้ ภารกิจเสร็จแล้ว? หรือว่าผมควรจะพูดเพื่อแลกเปลี่ยนข้อมูล?”

“เราจะได้เห็น.”

แชบยาร์ดแกล้งทำเป็นไม่แยแส แต่มันเป็นการมองที่ดี เขาจะปฎิเสธถ้าข้อเสนอจุนซังในเรื่องของข้อมูล แต่เขาก็สนใจในการแลกเปลี่ยน.

คลิก.

แชบยาร์ดรออยู่ที่ตำแน่งที่มีปืนไรเฟิลของเขาและรอแมลงดูดเลือดออกมาใหม่ เขาไม่มีท่าทีวิตก มีความรุ้สึกที่สงบในการกระทำของเขา.

คีคี๊!

แมลงดูดเลือดไม่ได้มีเพียงแค่ประสาทสัมผัสเท่านั้นมันยังพัฒนาต่อมรับกลิ่นของมันด้วยและให้ความรู้สึกขยะแขยง เหตุผลที่เขาล่อมันออกมาเป็นเพียงกลยุทธ์ในการชิงความได้เปรียบของพื้นที่.

เขาหมายถึงการต่อสู้โดยไม่ต้องมีตัวแปลอื่นๆ พวกมันจะออกมาตราบใดที่มีกลิ่น การไปหามันทีละตัวก็ไม่จำเป็นต้องทำมากนัก.

เครี๊ยะ.

แมลงดูดเลือดมารุมกินก้อนเนื้ออย่างกับพายุและไฟไหม้ป่า ขนาดของพวกมันขยายเมื่อพวกมันกิน.

ถ้ามันกลายเป็นตัวเต็มวัยมันจะเพิ่มเลเวลเป็น3และกลายเป็นแมลงดูดเลือด.

ปัง!

แชบยาร์ตยิงไรเฟิลไปที่แมลงดูดเลือด นั่นคือตอนที่เขาแสดงความสามารถกึ่งออโต้ออกมา แม้ว่าแมลงดูดเลือดจะถูกโจมตีะพวกมันก็ยังดั่งหน้าตั้งตากินเท่านั้น.

ปังงงงงๆๆ!

เขายิงและยิง แชบยาร์ดไม่ได้ใช้ระเบิดมือเขามุ่งหน้าไปยังศัตรูที่อยู่ไกลของเขาซึ่งเป็นเป้าหมายที่ดี

เขาอาจจะยิงมานานจนแมลงดูดเลือดให้ความสนใจกลิ่นดินฟืน พวกมันสามารถแยกแยะกลิ่นได้ว่าใกล้หรือไกล

เคีย!

แมลงที่ยุ่งกับการกินได้เริ่มกรีดร้องไปยังทิศทางที่อยู่ของแชบยาร์ด พวกมันพร้อมที่จะโจมคีและรู้ว่ามีศัตรู.

พวกมันได้เพิ่มความเร็วจากเดินเป็นวิ่ง

คลื่นหนอนหลายสิบตัวพุ่งเข้ามา มันน่ารังเกียจอย่างมาก บางตัวถไหลลงมาจากเพดานบางส่วน ความสนใจของมันมาจากทุกทิศทุกทาง

“เราจะฆ่าพวกมันและที่เรากำลังหนี.”

“โอเค.”

ปังๆ.

ทุกครั้งที่แซบยาร์ดถอยหลังจะมีแมลงตาย ด้วยอายุของเขา เขาเป็นคนที่มีความสามารถที่น่าทึ่งอย่างมาก.

“ระวังด้วย!”

จุนซังหยิบเรดไฟขึ้นมาอย่างหมดหวัง แมลงที่ไล่ตามมาพร้อมกับฟันที่แหลมคมของพวกมัน.

ระยะห่างไม่เกินสองเมตร ภายในไม่กี่วินาทีมันจะมาถึงตรงหน้าของแชบยาร์ด.

ฟุ่บ!

มีเหตุการณ์ที่น่าแปลกใจ แชบยาร์ตเอาหน้าไม้ยิงใส่แมลง ลูกศรพุ่งเข้าปากและเจาะทะลุหัวมันไปอีกด้าน

เขาเตะแมลงที่ตายแล้วก็ไปต่อ.

“ฮ่า……”

จุนซังกลัวอย่างแท้จริง แม้ว่าเขาจะผ่านมาเป็นสิบรอบแล้วของแชบยาร์ด ในภารกิจนี้เขาก็แสดงความสามารถในการใช้ภูมิประเทศและจัดการมิวแทนได้อย่างดี.

มันเป็นความสามารถ เขาไม่รู้จักแชบยาร์ตแต่สิ่งที่เขาแสดงให้เห็นมันเป็นความสามารถของมือปืน.

-[ขอแสดงความยินดีด้วย.คุณเครียร์เควสระดับE ‘Underpass’เรียบร้อยแล้ว.]

-[คุณจะได้รับ 500 แต้ม.]

เมื่อดูที่แต้มหลังจากเสร็จภารกิจ เขาได้รับแต้ม500แต้มหลังจากที่มองอย่างเดียว

ไลฟ์เตอร์คนอื่นๆจะขอแต้มเล็กน้อยหลังจากช่วยกลาดล้าง แต่จุนซังก็ทึ่งจริงๆ เขาไม่สนใจว่าเขาจะทำแบบนี้อีกกี่ครั้ง

“คุณมีอะไรจะพูดไหม?เนื่องจากมันเป็นเรื่องยุ่งยากที่จะพูดผ่านผู้ช่วยของเรา ตามผมมา เราต้องเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว.”

แชบยาร์ตรีบไปเก็บอุปกรณ์ของเขาและเดินออกไปอย่างรวดเร็ว จุนซังเดินตามเขาไปเพราะดูเหมือยว่าแชบยาร์ตจะไม่มีเจตนาไม่ดี

จบบทที่ Volume 1 / Chapter 14

คัดลอกลิงก์แล้ว