ตอนที่ 21: กายาอัคคีระดับสูง... ไฟแรงเฟร่อ!

ตอนที่ 21: กายาอัคคีระดับสูง... ไฟแรงเฟร่อ!

เย่ชวนและลั่วซีเดินทอดน่องมาโผล่ที่ย่านการค้าใกล้ๆ แถวนี้ไม่ได้ดูหรูหราอู้ฟู่อะไรมากนัก ร้านรวงชั้นล่างส่วนใหญ่ปิดเงียบเชียบ บรรยากาศดูวังเวงชอบกล เป้าหมายของพวกเขาอยู่ที่ชั้นสาม แหล่งรวมร้านเสื้อผ้าแฟชั่นราคาประหยัด อาจเป็นเพราะเศรษฐกิจซบเซาจนร้านค้าเจ๊งระนาว ทำให้ร้านที่เหลืออยู่ต้องงัดกลยุทธ์หั่นราคาเลือดสาดเพื่อดึงลูกค้า

แม้จะเป็นวันหยุดสุดสัปดาห์ แต่ผู้คนบนชั้นสามกลับบางตาจนนับหัวได้ อีกไม่กี่ปีร้านพวกนี้คงทยอยม้วนเสื่อกลับบ้านเก่ากันหมด ยิ่งเดี๋ยวนี้ยุคช้อปปิ้งออนไลน์เฟื่องฟู ร้านเสื้อผ้าหน้าร้านแบบนี้โดนตบหน้าสั่นไปไม่น้อย

"พี่เย่... ถอยมือถือใหม่เหรอ?" ลั่วซีที่เดินเคียงไหล่สังเกตเห็นสมาร์ตโฟนยี่ห้อ 'บลูมี' ในมือชายหนุ่มจึงถามด้วยความใคร่รู้ "เครื่องนี้กี่ตังค์อะ?"

"สองพัน" เย่ชวนตอบสั้นๆ

"เชี่ย... ค่าเช่าเดือนนึงเลยนะนั่น เก็บค่าเช่าแบบมัดจำหนึ่งจ่ายหนึ่งเหรอ?" ลั่วซีรู้ดีว่ามือถือเครื่องเก่าของเย่ชวนนั้นผ่านสมรภูมิรบมาอย่างโชกโชน ทั้งมือสอง ทั้งจอแตก พันเทปใสรอบเครื่อง ยังทนใช้มาได้ถึงทุกวันนี้ก็นับว่าเป็นปาฏิหาริย์แล้ว

"มัดจำสาม จ่ายหนึ่งต่างหาก" เย่ชวนโม้หน้าตาย อันที่จริงเขาไว้ใจลั่วซีมาก แต่เรื่องระบบเจ้าของหอพักต่างมิติมันอธิบายยากชิบเป๋ง ขืนพูดไปคงโดนหาว่าบ้า

"ว้าว! รวยเละเลยดิป๋า!" ลั่วซียิ้มร่าจนแก้มปริ ปกติแถวสลัมบ้านเรา ใครจะไปเก็บมัดจำโหดขนาดนั้นได้ โดยเฉพาะห้องเน่าๆ ของเย่ชวน

ถ้ามีคนเช่าเพิ่มอีกสักคนสองคนคงดีไม่น้อย

เย่ชวนหยุดฝีเท้าหน้าร้านเสื้อผ้าแห่งหนึ่ง ป้ายหน้าร้านเขียนตัวเบ้อเริ่มเทิ่มว่า '99 หยวน ได้ 3 ตัว' ดวงตาของเสี่ยเย่เป็นประกายวาววับ รีบลากแขนลั่วซีพุ่งเข้าร้านทันที

เสื้อผ้าบนราวแขวนมีให้เลือกเพียบ ดีไซน์ก็ดูวัยรุ่นทันสมัยใช้ได้ เย่ชวนเริ่มปฏิบัติการรื้อมุดคุ้ยเฟ้นหาของดีทันที

"ซื้อให้หนูเหรอ?" ลั่วซีเอามือไพล่หลังเดินตามต้อยๆ ชะโงกหน้ามองอย่างตื่นเต้น "สวยๆ ทั้งนั้นเลยแฮะ"

เย่ชวนตอบโดยไม่หันมามอง "ไม่ได้ซื้อให้เอ็ง"

"อ้าว? หรือพี่จะกลับไปไลฟ์สดแต่งหญิงอีกแล้ว? ไหนบอกโดนแบนไอดีไปแล้วไง?" ลั่วซีถามด้วยความสงสัย เธอยังจำภาพติดตาตอนเย่ชวนยืมเสื้อเธอไปใส่ไลฟ์สดหาเงินได้ดี ตอนนั้นพี่แกเล่นยัดทิชชู่ซะนมตูมจนเสื้อแทบปริ

ต้องยอมรับว่าสมัยนั้นเย่ชวนยอมทำทุกอย่างเพื่อหาเงินจริงๆ ถึงจะเจ๊งไม่เป็นท่าก็เถอะ แต่แม่ของเธอบอกว่าแบบนี้แหละเรียกว่าคนมีความมุ่งมั่น ถ้าไม่รวยล้นฟ้า ก็คงติดเครดิตบูโรหัวโตไปเลย

"..." เย่ชวนถึงกับพูดไม่ออก เขาเลิกสนใจวงการไลฟ์สดไปนานแล้ว

กฎของโลกธุรกิจคือ เมื่อไหร่ที่คนธรรมดารู้ว่าวงการไหนทำเงินได้ แปลว่าวงการนั้นมันวายป่วงจนไม่เหลือเศษเนื้อให้กินแล้ว โดยเฉพาะพวกงานที่ใครๆ ก็ทำได้

"งั้น... มีแฟนใหม่เหรอ?" เห็นเย่ชวนส่ายหัว ลั่วซีก็ยิ่งซักไซ้

"จะเป็นไปได้ไงเล่า รับหิ้วของให้ผู้เช่าต่างหาก" เย่ชวนหยิบชุดเดรสสีขาวขึ้นมาทาบกับตัวลั่วซี สาวน้อยก็ให้ความร่วมมือดีเหลือเกิน โพสท่าเป็นนางแบบจำเป็นให้เสร็จสรรพ

หุ่นของลั่วซีดูจะอึ๋มกว่าไป๋เฉียนซวงอยู่นิดหน่อย แถมขาขาวๆ นั่นก็เรียวยาวน่ามอง ถึงแม่นางไป๋จะชนะเลิศเรื่องเบ้าหน้าฟ้าประทาน แต่ลั่วซีก็จัดว่าน่ารักในแบบของเธอ อาจเป็นเพราะไป๋เฉียนซวงบำเพ็ญเพียรจนมีออร่าเซียนจับ ทำให้ดูสูงส่งเกินเอื้อม

"อื้ม ใช้ได้" เย่ชวนพยักหน้าพอใจ

สองคนนี้ส่วนสูงพอๆ กัน ไซซ์คงไม่หนีกันมากหรอกมั้ง... ยกเว้นเรื่องชุดชั้นในที่ต้องกะเอาเอง

หลังจากเลือกเฟ้นมาได้ห้าหกตัว เย่ชวนก็เปิดสกิลพ่อค้าปากตลาด ต่อราคาจาก 198 หยวน เหลือ 138 หยวนหน้าตาเฉย ก่อนจะหิ้วถุงเสื้อผ้าเดินอาดๆ ออกจากร้าน

สรุปภารกิจรอบนี้ ได้ของครบมือ ทั้งชุดชั้นใน ทั้งเสื้อผ้า แถมถุงน่องดำก็จัดมาแล้วด้วย

ตอนแรกกะจะไปซื้อร้านป้าเจ้าประจำที่เคยไปวันก่อน แต่ได้ข่าวว่าป้าแกกลับบ้านนอกไปงานแต่ง ไม่งั้นคงฟันราคาได้เลือดสาดกว่านี้ เสียดายชะมัด ป้าแกยิ่งคุยง่ายๆ อยู่

เดินมาได้สักพัก เย่ชวนก็สะดุดตากับร้านรองเท้าที่อยู่ไม่ไกล จึงเลี้ยวแวบเข้าไป

"คู่นี้เป็นไง?" เขาหยิบรองเท้าผ้าใบยี่ห้อดังรุ่น 'ยีซี่' สีขาวฟ้าขึ้นมาดู ทรงนี้ใส่สบาย ฮิตกันทั่วบ้านทั่วเมือง ยิ่งงานเกรด A จากโรงงานผู่เถียน เดี๋ยวนี้คุณภาพดีกว่าของแท้อีก ราคาก็แค่ร้อยนิดๆ

"อื้อๆ สวยดีนะ" ลั่วซีพยักหน้าหงึกหงัก สีสวย ทรงโดนใจวัยรุ่น

เย่ชวนชี้ไปที่เก้าอี้ลองรองเท้า "ลองใส่ดูสิ"

"โอเค้!" ลั่วซียอมเป็นหุ่นลองของให้อย่างว่าง่าย พอนั่งลงเธอก็อดถามไม่ได้ "เท้าหนูเท่ากับผู้เช่าพี่เหรอ?"

"น่าจะนะ" เย่ชวนตอบส่งๆ เขาเองก็ไม่เคยจับเท้าแม่นางเซียนวัดดูสักที

ลั่วซีสวมรองเท้าแล้วลองย่ำๆ เดินไปมาในร้าน "โห... รองเท้าใหม่นี่มันนุ่มเท้าดีจังแฮะ"

เธอเองก็ไม่ได้ซื้อรองเท้าใหม่มาเป็นปีแล้ว ถึงพ่อแม่จะให้ค่าขนม แต่เธอก็เลือกที่จะเก็บหอมรอมริบไว้ รอให้คู่เก่าพังยับเยินก่อนค่อยว่ากัน

"งั้นเอาคู่นี้แหละ" เย่ชวนหันไปจ่ายเงินกับเจ้าของร้านทันที รอบนี้แปลกมากที่เขาไม่ต่อราคาสักคำ

ลั่วซีดูจะชอบคู่นี้มาก แต่ในเมื่อพี่เขาซื้อให้คนอื่น เธอก็จำใจต้องถอดคืน แต่ทว่า...

พอจะควานหารองเท้าผ้าใบสีขาวคู่เก่งที่ซักจนเหลืองอ๋อยของตัวเอง กลับพบว่าเย่ชวนจับมันยัดใส่ถุงไปเรียบร้อยแล้ว

"เฮ้ยๆ พี่เย่! รองเท้าหนู! หนุยังไม่ได้ใส่เลยนะ!"

"ใส่คู่นั้นไปเลย" เย่ชวนปรายตามองเรียบๆ

"จะบ้าเหรอ ซื้อให้คนอื่นไม่ใช่เหรอ ใส่แล้วเปื้อนเดี๋ยวเขาก็ว่าหรอก" ลั่วซีก้มมองปลายเท้าตัวเอง เขย่าขาไปมาอย่างเสียดาย

"คู่นี้ซื้อให้เอ็งนั่นแหละ" เย่ชวนมองถุงใส่รองเท้าเน่าๆ ในมือ ก่อนจะเอื้อมมือไปดึงหางม้าของเด็กสาวเบาๆ แล้วเดินนำออกจากร้าน "ไปได้แล้ว หิวข้าวจะแย่"

ลั่วซีนั่งเอ๋ออยู่บนเก้าอี้ครู่หนึ่ง ก่อนจะตั้งสติได้ รีบลุกวิ่งดุ๊กดิ๊กตามเย่ชวนไปติดๆ "ฮิๆ ป๋าใจป้ำว่ะ! พี่เย่ของหนูโตเป็นผู้ใหญ่แล้วสินะเนี่ย"

"ก็งั้นๆ แหละ"

"หราาาา?"

...

ตกบ่าย เย่ชวนกลับมาถึงห้องเช่ารูหนูของตัวเอง มือถือในกระเป๋าสั่นครืดคราด มีแจ้งเตือนจากแอปฯ เจ้าของหอพักต่างมิติ

[ตรวจพบไอเทมตกค้างจาก ไป๋เฉียนซวง ต้องการรับหรือไม่?]

"หือ?" เย่ชวนตาโต ของฟรีมาอีกแล้ว! เขารีบกดรับทันที ไอคอนใหม่โผล่ขึ้นมาในช่องเก็บของ

[ไอเทม: กายาเสวียนอินระดับต่ำ]

[สรรพคุณ: เพิ่มประสิทธิภาพในการบำเพ็ญคู่ แบบพุ่งกระฉูด ดึงดูดความสนใจจากเพศชายได้ง่ายขึ้น]

[สถานะ: สามารถติดตั้งได้]

เย่ชวน: "..."

ข่าวดี: มันคือไอเทมปรับแต่งร่างกายระดับเทพ

ข่าวร้าย: กูไม่ได้ใช้โว้ย!

พูดให้ถูกคือไม่อยากใช้ ใครมันจะไปอยากดึงดูดผู้ชายวะ ขนลุก!

[แจ้งเตือน: ไอเทมประเภท รากปราณ และ กายา สามารถนำมาสังเคราะห์รวมกันได้]

เย่ชวนเหลือบเห็นข้อความแนะนำ พลางมองดู 'กายาเหมันต์ระดับสูง' และ 'กายาเสวียนอินระดับต่ำ' ในช่องเก็บของ ไม่รอช้า เขาจัดการลากไอเทมทั้งสองมาทับกันทันที

[ต้องการสังเคราะห์หรือไม่?]

[โอกาสได้ระดับต่ำ: 14%]

[โอกาสได้ระดับกลาง: 25%]

[โอกาสได้ระดับสูง: 55%]

[โอกาสได้ระดับสุดยอด: 5%]

[โอกาสได้ระดับตำนาน: 1%]

เย่ชวน: "..."

หนึ่งเปอร์เซ็นต์? นี่กูต้องไปบนบานศาลกล่าวที่ไหนก่อนกดมั้ยเนี่ย?

แต่คิดไปก็เท่านั้น เก็บไว้ก็รกช่อง ทั้งกายาน้ำแข็ง ทั้งกายาดึงดูดผู้ชาย ไม่เหมาะกับชายชาตรีอย่างเสี่ยเย่สักอัน หลอมแม่มเลย!

[กำลังสังเคราะห์...]

แสงสีม่วงสว่างวาบแสบตา—

[ยินดีด้วย! ท่านได้รับ: กายาอัคคีระดับสูง]

[จัดเก็บลงในกระเป๋าเรียบร้อย]

[ไอเทม: กายาอัคคีระดับสูง]

[สรรพคุณ: ร่างกายมีความเข้ากันได้กับธาตุไฟขั้นสุดยอด ฝึกฝนวิชาธาตุไฟได้รวดเร็วปานติดจรวด ลดความเสียหายจากการโจมตีธาตุไฟ...]

[สถานะ: สามารถติดตั้งได้]

"ไฟอีกแล้วเหรอ?"

เย่ชวนเลิกคิ้วด้วยความแปลกใจ ตอนนี้เขามี 'รากปราณอัคคี' แบบถอดเสียบได้อยู่แล้ว ถ้าใส่ 'กายาอัคคี' เข้าไปอีก...

โอ้โห... งานนี้บอกเลยว่า 'เร่าร้อน' สุดๆ!