บทที่ 13 คุมเกมได้สบาย

บทที่ 13 คุมเกมได้สบาย

โค้ชเบียงกีที่ก่อนหน้านี้ยืนด่ากราดอยู่ข้างสนาม พอเปตรอฟซัดฟรีคิกเข้าไปตรง ๆ ก็เริ่มฉลองอย่างบ้าคลั่งทันที!

เรอัล ซาราโกซาเป็นฝ่ายปรับแท็กติกก่อน เปลี่ยนเอาปีกขวาอย่างคานีลงมาแทนตัวรุก ฮาเบียร์ ออสการ์ หลี่หมิงมองแนวรุกฝั่งตรงข้ามที่ขยับยืนเกือบเป็นเส้นตรง กดดันเข้าหาประตูเขา เอเวอร์ตันกับดิเอโก มิลิโตขยับเข้ากลางมากขึ้น ทำให้หลี่หมิงอดคิดไม่ได้ว่า ตามอยู่สองลูกแบบนี้ หรือจะทุ่มสุดตัวด้วยสี่กองหน้ากันแน่

และก็เป็นอย่างนั้นจริง ๆ กัปตันซาปรับเป็นระบบ 4-2-4 หวังฮึดครั้งสุดท้ายในยี่สิบนาทีที่เหลือ!

โลเปซกับเบลาสโกที่เดิมก็ซ้อมมาไม่แน่นอยู่แล้ว เริ่มล้าอย่างเห็นได้ชัด ลูแซ็งจำเป็นต้องถอยกลับมาหน้าเขตโทษ คอยประกบเอเวอร์ตัน ซาวิโอลากเลื้อยผ่านเบลาสโกอีกครั้ง เปิดเข้ามา ดิเอโก มิลิโตสลัดเปเรอาหลุด โหม่งพุ่งเต็มแรง พลังและจังหวะราวกับสายรุ้งพุ่งแทงดวงอาทิตย์!

แต่ในสายตาของหลี่หมิง ด้วยรีแอ็กชันที่อัปเต็ม ลูกนี้ไม่ได้เร็วอะไรนัก เขาดีดตัวขึ้นชกบอลทิ้งทันที! พาโบลวิ่งตามมา เตรียมหวดเคลียร์ยาว แต่กะน้ำหนักพลาด บอลดันไปอัดเข้าหัวลูแซ็งที่ถอยมาช่วยรับพอดี!

ลูแซ็งมืดตาไปชั่วครู่ โงนเงนสองก้าว ยังจะฝืนเล่นต่อ แต่พบว่าเอเวอร์ตันที่เขาประกบไว้ แซงจากด้านหลังเข้ามาคว้าบอลหลุด แล้วยิงสวนทันที

โชคดีที่วิถีบอลไม่สูง หลี่หมิงขี้เกียจพุ่งอีกแล้ว เขายืนอัดสวนลูกยิงของเอเวอร์ตันตรง ๆ! ใครจะคิดว่าเท้าของเขาธรรมดาขนาดนั้น บอลไม่ปลิ้นออกไปไกล แต่กลับวาดโค้งประหลาด ลอยตกอยู่ในกรอบเขตโทษใหญ่อีกครั้ง!

ดิเอโก มิลิโตวนมา ไม่รอบอลตกพื้น ยิงซ้ำทันที หลี่หมิงคิดในใจ ไม่เชื่อหรอก! เตะมั่ว ๆ ยังไงก็ต้องออกสิ! จะให้โลเปซคอยเคลียร์แทนชั้นตลอดได้ยังไง เขาเตะสวนอีกครั้ง คราวนี้อาศัยแรงลูกยิงของมิลิโต ไม่ยกสูง ไม่เตะยาว แต่ดันไปอัดหน้ามิลิโตเต็ม ๆ!

มิลิโตโดนบอลอัดหน้า ล้มลงในเขตโทษ บอลไหลไปเข้าทางซาวิโอ ขณะนั้นซาวิโอยังโดนเบลาสโกติดหนึบเหมือนปลาสเตอร์ แต่ก็ยังหาจังหวะยิงได้!

อย่างไรก็ตาม ภายใต้การรบกวน ลูกยิงช้าเหลือเกิน ในสายตาหลี่หมิงแทบจะกลิ้งมา เขาก้มลงรับบอลเข้ามืออย่างสบาย ๆ

ทั้งสนามอึ้งไปชั่วขณะ โกลแบบไหนกันเนี่ย? ต่อบอลอาจต้องพัฒนา แต่รับประกันได้เลยว่า ประตูไม่แตก!

ผู้บรรยายทีวีถึงกับร้อง “พระเจ้า! ไม่ว่าเรอัล ซาราโกซาจะยิงยังไง ก็เจาะประตูแอตเลติโก มาดริดไม่ได้ จำชื่อผู้รักษาประตูดาวรุ่งคนนี้ไว้ให้ดี…เอ๊ะ ชื่ออะไรนะ?”

“ขอแก้ไข หมายเลข 25 หลี่หมิง สัญชาติเนเธอร์แลนด์!”

นาทีที่ 35 ของครึ่งหลัง แอตเลติโก มาดริดเริ่มเปลี่ยนตัว กัลเล็ตติออก ส่งแบ็กขวาดาวรุ่งจากอะคาเดมี ฟรานซิสโก โมลิเนโร ลงมา เคซมันที่แทบไม่มีบทบาทถูกถอดออก ส่งกองกลางอาร์เจนไตน์ อิบากาซา ลงแทน ตำแหน่งของลูแซ็งก็ถอยต่ำลงอีก ทำให้รูปแบบทีมกลายเป็นรับลึกสุด ๆ แบบ 6-3-1 เหมือนถังเหล็ก มีตอร์เรสยืนโดดเดี่ยวอยู่ข้างหน้า

ด้วยการเซฟอันยอดเยี่ยมของหลี่หมิง และจำนวนผู้เล่นแนวรับที่เพิ่มขึ้น เรอัล ซาราโกซาแทบไม่เหลือแรงบุกใหญ่ ผู้เล่นทีมเยือนเริ่มงง รู้สึกว่าโกลคนนี้วันนี้ดวงดีเกินไปจริง ๆ!

แต่แอตเลติโก มาดริดไม่ผ่อนเกม ตัวสำรองอย่างอิบากาซาเต็มไปด้วยความอัดอั้น เขาคิดว่าเล่นลาลิกามาหกเจ็ดปีแล้ว ตอนนี้กลับเป็นแค่สำรอง ถ้าไม่โชว์เท้า โค้ชคงคิดว่าเขาเป็นเด็กใหม่จริง ๆ

อิบากาซารับบอล หมุนมาร์กเซยเทิร์น เบียดผ่านมิดฟิลด์รับของซาราโกซาสองคน แทงทะลุอย่างแม่นยำให้เปตรอฟ แม้จะเถียงกันได้ว่าเทคนิคของอิบากาซาแรงแค่ไหน แต่ด้วยตัวเตี้ย ศูนย์ถ่วงต่ำ ทำให้เขาหาช่องแทงบอลผ่านแนวรับได้ง่ายดาย

เปตรอฟเร่งสปีดเต็มที่ พุ่งลงซ้ายเข้ากรอบเขตโทษ ดึงมิลิโตและพวกเข้ามาประกบ ขณะที่คนอื่นมัวแต่เฝ้าตอร์เรส ปล่อยมักซีโล่ง!

เปตรอฟปรับก้าวนิดเดียว ใช้หลังเท้าด้านนอกปาดเรียดเข้ากลาง ตอร์เรสหลอกปล่อยบอล บอลถึงเท้ามักซี เจ้าตัวแปด้วยน้ำหนักพอดี บอลกลิ้งเสียบเสาล่างขวาเข้าไปอย่างเนียน!

เปตรอฟคืนบุญคุณ ชดเชยฟรีคิกก่อนหน้า ผู้เล่นแอตเลติโก มาดริดรวมตัวฉลองกันอีกครั้ง ส่วนเรื่องที่เปตรอฟไม่ค่อยลงมาช่วยรับในครึ่งแรก ไม่มีใครสนใจแล้ว

3-0! แอตเลติโก มาดริดนำขาดในบ้าน เกมนี้พวกเขาเล่นสวนกลับอย่างรัดกุม แต่กลับเก็บสกอร์ได้อย่างง่ายดาย

สุดยอดของความโลว์คีย์ คือการเก็บเซอร์ไพรส์อันยิ่งใหญ่ ตอร์เรสถึงกับฝันไกล คิดว่าทีมอาจมีลุ้นพื้นที่แชมเปียนส์ลีกในฤดูกาลนี้!

เหลือไม่ถึงสิบนาที ทั้งสองทีมเปลี่ยนครบ โอกาสนี้ กาบีของแอตเลติโก มาดริดก็ได้ลงมาสัมผัสบรรยากาศลาลิกาในบ้าน ซาราโกซาบุกไม่ขึ้น และเมื่อผู้ตัดสินเป่าสองสั้นหนึ่งยาว เกมก็จบลง!

ดีเจสนามกัลเดรอนเปิดเพลง “เพลงสโมสรแอตเลติโก มาดริด” ดนตรีอันยิ่งใหญ่ประสานกับเสียงร้องของแฟนบอลนับหมื่น ราวกับทั้งกรุงมาดริดสั่นสะเทือนด้วยความตื่นเต้น!

หลี่หมิงยืนหน้าประตู ลมยามค่ำคืนพัดผ่านใบหน้า เขาเท้าสะเอว ยืนอย่างองอาจ ราวกับเป็นเจ้าแห่งกัลเดรอน อย่างน้อยก็เจ้าแห่งประตูนี้!

ขณะนั้น เสียงระบบดังขึ้นในหัว

“ขอแสดงความยินดี คุณผ่านการแข่งขันลีกนัดแรก คู่แข่งวันนี้ กลุ่มเกมรุกระดับ B (คลาสสิกใช้งานได้จริง) แต่ตัวรุกหลักระดับ A (โดดเด่น) ผลงานของคุณถูกประเมินว่า ‘กดดันคู่แข่ง’ คุณได้รับแต้มทักษะ 3 แต้ม ลาก่อน!”

หลี่หมิงคิดว่า วันนี้คุมคู่แข่งได้หมดแล้ว ทำไมยังแค่ ‘กดดัน’ แต่ช่างเถอะ ได้ตั้ง 3 แต้ม เขาใช้ 2 แต้มอัปดวลตัวต่อตัวจนเต็ม และอีก 1 แต้มลงความเด็ดขาด

แผงค่าสถานะขึ้นว่า: รีแอ็กชัน 20 (เต็ม), ดวลตัวต่อตัว 20 (เต็ม), ความเด็ดขาด 8 (7+1), ค่าอื่น ๆ ยัง 7 หลี่หมิงคิดว่า เขาต้องลงเล่นให้มากขึ้น เพื่อแข็งแกร่งพอจะไม่กลัวทีมยักษ์ใหญ่ลาลิกา!

ทันใดนั้น ตอร์เรสวิ่งมาโอบไหล่เขา หัวเราะ “ยืนนิ่งทำไมเหมือนหุ่นเชิด ไปเข้าแถวขอบคุณแฟนบอลสิ!”

แต่หลี่หมิงยังไม่พอใจ “ถ้าชั้นได้ซ้อมกับกองหน้าชั้นยอดอย่างนายมากกว่านี้ บางทีฝีมือโกลอาจพัฒนาได้อีก”

ตอร์เรสชะงัก ก่อนจะยิ้ม “ถ้าอยากเจอมือนักยิงดี ๆ รอรับสายชั้นเช้าวันเว้นวันนะ”

พูดจบก็ขยิบตาให้

หลี่หมิงพยักหน้ารัว ๆ เต็มไปด้วยความคาดหวัง

โปรดติดตามตอนต่อไป