บทที่ 100 - ฝูงมดกระหายเลือดทะลักเข้ามา จูบลาส่งท้าย!
บทที่ 100 - ฝูงมดกระหายเลือดทะลักเข้ามา จูบลาส่งท้าย!
บทที่ 100 - ฝูงมดกระหายเลือดทะลักเข้ามา จูบลาส่งท้าย!
✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้นตอนที่ฟ้ายังสางไม่เต็มที่ ซ่งเจี๋ยและทุกคนก็ออกจากถ้ำ มุ่งหน้าไปตามเส้นทางที่ติงอวี่เหมียนกำหนดไว้
เส้นทางสายนี้ต้องใช้เวลาเดินทางกว่าสิบวัน แต่ถ้าไม่เจอเรื่องไม่คาดฝันระหว่างทาง ก็อาจจะเร็วกว่านั้นได้อีกหน่อย
เพียงแต่ว่าหนทางค่อนข้างลำบากทุรกันดาร แต่ตอนนี้ไม่มีใครสนเรื่องความสบายแล้ว ในหัวทุกคนคิดแค่เรื่องเดียวคือต้องออกไปจากที่นี่ให้ได้
ตกบ่าย แดดร้อนเปรี้ยง ทุกคนเหงื่อท่วมตัวจนเสื้อผ้าเปียกชุ่ม
ซ่งเจี๋ยเตือนทุกคน "ทางช่วงนี้เดินยากหน่อยนะ ทุกคนระวังเท้าด้วย"
ติงอวี่เหมียนก้มดูแผนที่แล้วบอกซ่งเจี๋ยว่า "เดี๋ยวข้างหน้าเราจะเจอแม่น้ำสายหนึ่ง อาจจะต้องรบกวนให้สัตว์อัญเชิญของคุณพาพวกเราข้ามไป"
"ไม่มีปัญหา" ซ่งเจี๋ยรับปาก
พอพวกเขามาถึงริมแม่น้ำ ท้องฟ้าก็เริ่มมืดสลัว มองเห็นที่ไกลๆ ได้ไม่ชัดเจนนัก
พวกเขามองแม่น้ำกว้างสามสิบสี่สิบเมตรตรงหน้า กระแสน้ำไหลเชี่ยวกราก ถ้าคิดจะว่ายข้ามไปเองคงเป็นไปไม่ได้
"ใครจะไปก่อน" ซ่งเจี๋ยเรียกอินทรีวายุเหินออกมาแล้ว
"ฉัน!" สวีหมิงเลี่ยงยกมือเป็นคนแรก ยังไงทุกคนก็ต้องข้ามไปอยู่แล้ว
จูเก๋อหรูก็ยกมือด้วยเหมือนกัน
"จูเก๋อหรูตัวหนัก รอบนี้ไปแค่สองคนก่อนแล้วกัน" ซ่งเจี๋ยบอก
ปกตินั่งเบียดๆ กันอินทรีวายุเหินแบกได้สามคน แต่จูเก๋อหรูคนเดียวก็กินที่เท่ากับสองคนแล้ว!
อินทรีวายุเหินใช้เวลาบินไปกลับรอบละสองนาทีกว่าๆ จากนั้นมู่เหลยและคนอื่นๆ ก็ทยอยขึ้นหลังอินทรีข้ามฝั่งไป
แต่ในตอนนั้นเอง ตงฟางหมิงที่มองไปทางต้นน้ำเหมือนจะสังเกตเห็นอะไรบางอย่าง เขาชี้มือไปแล้วถามว่า "นั่นมันตัวอะไรน่ะ"
ทุกคนหันขวับไปมองตามมือเขา ถึงจะมองเห็นไม่ชัด แต่ก็พอจะเห็นว่าเป็นเงาดำขนาดใหญ่ลอยอยู่ในแม่น้ำ!
"คงไม่ใช่ซากสัตว์อสูรหรอกนะ" มู่เหลยพูดด้วยความหวาดระแวง
ทุกคนใจหายวาบ รู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีขึ้นมาทันที
เจี่ยงเส้าซวี่มองกระแสน้ำที่ไหลเชี่ยว แล้วขมวดคิ้วแน่น!
เธอร้องเตือนเสียงหลง "พวกนายรีบหน่อย!"
วินาทีนี้ทุกคนเริ่มได้กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้ง ชัดเจนว่าลอยมาจากซากสัตว์อสูรตัวนั้น
ซ่งเจี๋ยเองก็เห็นว่าน้ำในแม่น้ำถูกย้อมจนเป็นสีแดง พอนึกถึงคำพูดก่อนหน้านี้ของเจี่ยงเส้าซวี่ เขาก็รู้ทันทีว่าสถานการณ์แย่แล้ว!
"รีบขึ้นไป!" ซ่งเจี๋ยเร่งให้ทุกคนขึ้นหลังอินทรี แล้วสั่งให้อินทรีวายุเหินเร่งความเร็วในการขนส่ง
ซากศพนี้ลอยมาจากต้นน้ำ แสดงว่ามันต้องตายมาสักพักแล้ว
กลิ่นเลือดเข้มข้นขนาดนี้ต้องล่อพวกมดกระหายเลือดมาแน่ๆ หรือเผลอๆ สัตว์อสูรตัวนี้อาจจะโดนพวกมันฆ่าตายก็ได้!
ซ่งเจี๋ยระวังตัวแจ ยกมือขึ้นปล่อยเวทแสงระเบิด : พริบตา!
แสงสว่างวาบขึ้นกลางอากาศ แสงสีขาวเจิดจ้าสาดส่องไปทั่วบริเวณจนสว่างโร่!
และในตอนนั้นเอง พวกเขาก็ได้เห็นสภาพของซากสัตว์อสูรตัวนั้นชัดๆ!!
บนซากของมันมีมดกระหายเลือดเกาะอยู่เต็มไปหมด ยุ่บยั่บจนน่าขนลุก แถมยังมีมดอีกจำนวนมากกำลังกระโดดลงไปในแม่น้ำ!
"เวรเอ๊ย รีบวิ่งไปทางปลายน้ำ!!" ซ่งเจี๋ยไม่อยากรออยู่ตรงนี้ จำนวนมดมันเยอะจนเขาหนังหัวชา!
แถมกลิ่นเลือดแรงขนาดนี้ ไม่รู้ว่าจะล่อพวกมันมาเพิ่มอีกเท่าไหร่!
พวกจูเก๋อหรูที่ข้ามฝั่งไปแล้วก็ไม่ได้ยืนรอเฉยๆ เพราะเมื่อกี้พวกเขาก็เห็นภาพสยองนั่นเหมือนกัน!
อินทรีวายุเหินพามู่เหลยและคนอื่นๆ ไปส่งที่ฝั่งตรงข้าม แล้วก็รีบสลัดพวกเขาทิ้งอย่างไม่ไยดี
มู่เหลยพอเท้าแตะพื้นก็รีบวิ่งตามจูเก๋อหรูไปทันที ข้างหลังมีกองทัพมดกระหายเลือดตามมาติดๆ!
แค่เห็นก็ขนลุกซู่ไปทั้งตัวแล้ว!
ทางฝั่งซ่งเจี๋ยและสาวๆ กำลังวิ่งหนีสุดชีวิต หูพลางได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวจากในป่า
ซ่งเจี๋ยหันกลับไปมอง เห็นอินทรีวายุเหินบินกลับมาอย่างรวดเร็ว เขาหันไปกำชับติงอวี่เหมียนและคนอื่นที่อยู่ข้างๆ
"พออินทรีวายุเหินบินลงมา พวกเธอรีบขึ้นไปเลยนะ ฉันมีวิธีข้ามไปเอง"
ติงอวี่เหมียนรู้ว่าสถานการณ์ตอนนี้อันตรายมาก กลิ่นเลือดพวกนี้แหละที่เป็นตัวเรียกแขก!
"มาแล้ว!" เจี่ยงเส้าซวี่จ้องมองเข้าไปในป่าทึบ เสียงกุกกักจอแจดังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ!
"ไปอยู่ข้างหลังฉัน เตรียมรับมือ!!" ซ่งเจี๋ยตะโกนสั่ง
พวกเขาหยุดยืนอยู่ที่ที่ว่างริมแม่น้ำ เว้นที่ว่างพอให้อินทรีวายุเหินร่อนลงจอด
"เสี่ยวลวี่ เสี่ยวเฮย ออกมาช่วยหน่อย" ซ่งเจี๋ยรู้สึกว่าครั้งนี้จำนวนมดมันเยอะจนน่ากลัว ต้องเตรียมพร้อมให้เต็มที่
พอสัตว์อัญเชิญทั้งสองออกมา ฝูงมดกระหายเลือดก็พุ่งทะลักออกมาหาพวกเขาพอดี!
ระหว่างพวกเขากับแนวป่ามีพื้นที่ว่างคั่นอยู่เล็กน้อย ภาพกองทัพมดสีดำทมึนที่ดาหน้าเข้ามา ถ้าคนเป็นโรคกลัวรูมาเห็นคงช็อกตาตั้ง
"แสงระเบิด!"
"ฝนทองคำกัมปนาท!"
ซ่งเจี๋ยไม่ลังเล เปิดฉากด้วยเวทโจมตีที่รุนแรงที่สุดทันที!
ยังไงพลังเวทก็มีจำกัด งัดท่าใหญ่มาใช้เลยดีกว่า!
ชั่วพริบตา มดกระหายเลือดที่อยู่แถวหน้าก็ถูกสังหารไปเป็นเบือ
แต่พื้นที่ว่างที่เพิ่งเคลียร์ไปได้ แป๊บเดียวก็ถูกมดตัวใหม่วิ่งเข้ามาแทนที่ เล่นเอาซ่งเจี๋ยปวดหัวจี๊ด!
ฆ่าไม่หมดไม่สิ้นจริงๆ!
แต่ในตอนนั้นเอง เขาก็ค้นพบเรื่องดีๆ เข้าเรื่องหนึ่ง!
หลังจากฆ่ามดกระหายเลือดแล้ว จะมี 'เศษวิญญาณ' หลุดลอยออกมา ซึ่งมันถูกสร้อยคอสีทองแดงที่เขาสวมอยู่ดูดซับเข้าไปพอดี!!
เมื่อกี้เขาฆ่าไปเป็นร้อยตัว เศษวิญญาณก็ลอยมาเป็นร้อยดวง!!
"รวยเละแล้วงานนี้!" ซ่งเจี๋ยดีใจจนเนื้อเต้น ก่อนหน้านี้มัวแต่กังวลเรื่องหนี เลยไม่ได้สนใจพวกเศษวิญญาณ
ตอนนี้เหรอ!
มาเท่าไหร่!
พ่อจะฆ่าให้หมด!
"เสี่ยวลวี่ อย่าให้พวกมันหลุดเข้ามาได้ก็พอ ที่เหลือปล่อยให้เป็นหน้าที่พวกเรา" ซ่งเจี๋ยสั่ง
ติงอวี่เหมียนและเจี่ยงเส้าซวี่รับผิดชอบจัดการสัตว์อสูรทางปีกซ้ายขวา ส่วนซ่งเจี๋ยรับหน้าตรงกลาง!
ซ่งเจี๋ยสาดฝนทองคำกัมปนาทออกไปอีกสองชุด มดแถวหน้าตายเรียบเป็นหน้ากลอง!
มองดูเศษวิญญาณที่ลอยละลิ่วเข้ามาหาเขาอย่างหนาแน่น ในใจเขานี่โคตรจะฟิน!!
"ขุมทรัพย์ชัดๆ! นี่มันขุมทรัพย์ของฉัน!!" ซ่งเจี๋ยร้องในใจ
เขาเป็นจอมเวทระดับกลาง แถมยังฝึกถึงขั้นที่สาม!
การใช้เวทระดับต้นผลาญพลังเวทแค่นิดเดียว ยิงได้รัวๆ สะใจสุดๆ!
แต่ว่า เขาต้องรีบส่งติงอวี่เหมียนกับเจี่ยงเส้าซวี่ข้ามไปก่อน!
"เตรียมตัวขึ้นหลังอินทรี!" ซ่งเจี๋ยตะโกนบอก เพราะเขาเห็นอินทรีวายุเหินบินกลับมาแล้ว!
ฟึ่บ!!
อินทรีวายุเหินร่อนลง ลมพายุพัดกรรโชกไปรอบทิศ!
"เธอหน้าอกใหญ่ เธอขึ้นไปก่อน!" เจี่ยงเส้าซวี่ร่ายเวทจิตวิญญาณระดับกลาง สะกดฝูงมดไปได้กลุ่มหนึ่ง แล้วหันไปบอกฮั่วอวี่เหมิง
ฮั่วอวี่เหมิงอยากจะเถียง แต่ก็หาคำมาเถียงไม่ออก เพราะมันคือเรื่องจริง
ช่วยไม่ได้! ถ้าให้เธอนั่งตรงกลาง ที่นั่งคงเหลือให้แค่อีกสองคนนั่งเบียดกัน!
ฮั่วอวี่เหมิงรีบกระโดดขึ้นไป เจี่ยงเส้าซวี่หันไปสั่งติงอวี่เหมียนต่อ "เธอก็ขึ้นไป คอยคุ้มกันฉันด้วย"
ติงอวี่เหมียนพยักหน้า รีบขึ้นหลังอินทรี คอยช่วยลดภาระให้เจี่ยงเส้าซวี่
"ซ่งเจี๋ย!"
เจี่ยงเส้าซวี่มายืนอยู่ข้างหลังซ่งเจี๋ยแล้วเรียกชื่อเขา
ซ่งเจี๋ยกำลังฆ่าเพลินๆ ไม่นึกว่าเจี่ยงเส้าซวี่จะเรียก
เขาเพิ่งจะหันหน้ากลับไป เจี่ยงเส้าซวี่ที่อยู่ตรงหน้าก็ยื่นหน้าเข้ามาหา
ริมฝีปากประกบกันแนบแน่น แถมเขายังรู้สึกว่าโดนกัดเบาๆ อีกหนึ่งที ทำเอาเขาถึงกับอึ้ง
เจี่ยงเส้าซวี่ถอนริมฝีปากออก แล้วกระซิบเสียงเบา "อย่ามาตายที่นี่ซะล่ะ!"
พูดจบ เธอก็หมุนตัววิ่งขึ้นหลังอินทรีไปทันที
ฉากเมื่อกี้ ติงอวี่เหมียนก็เห็นเต็มสองตา ไม่รู้ทำไมในใจเธอถึงรู้สึกแปลกๆ วูบไหวขึ้นมาชอบกล
"ฟึ่บ" อินทรีวายุเหินตีปีกบินทะยานขึ้นฟ้า มุ่งหน้าสู่ฝั่งตรงข้ามทันที!
...
[จบแล้ว]