บทที่ 24 - พวกเขาคือวีรบุรุษแห่งเมืองป๋อ!

บทที่ 24 - พวกเขาคือวีรบุรุษแห่งเมืองป๋อ!

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

ทันใดนั้น อสูรทาสทมิฬหลายตัวก็ผุดขึ้นมาจากพื้นดินรอบตัวไป๋ยาง

วินาทีนี้ โม่ฟานรู้ซึ้งแล้วว่าทำไมเมื่อกี้ซ่งเจี๋ยถึงหลอกให้เขาวิ่งออกมา!

ไอ้หมอนี่เป็นสุนัขรับใช้ของลัทธิกบิลพัสดุ์!!

โม่ฟานกัดฟันกรอด แต่เขาไม่กลัวเลยสักนิด เพราะเขารู้ดีว่าไป๋ยางไม่ใช่คู่ต่อสู้ของซ่งเจี๋ย

"ไป๋ยาง แกคิดว่าจะจัดการพวกเราได้ง่ายๆ งั้นเหรอ" ซ่งเจี๋ยยิ้มเยาะ

ไป๋ยางไม่อยากเสียเวลาเสวนา เขาแค่อยากรีบเอาน้ำพุศักดิ์สิทธิ์ไปส่งให้เบื้องบน

"ตายไปซะ แล้วค่อยไปถามยมบาลเอาเอง" ไป๋ยางไม่สนใจคำพูดของซ่งเจี๋ย

แต่ทว่า!

วินาทีถัดมา เปลวเพลิงลูกใหญ่ก็พุ่งแหวกอากาศเข้ามา กลืนกินฝูงอสูรทาสทมิฬของเขาจนมอดไหม้ในพริบตา!

"อะไรกัน!!"

ไป๋ยางตกตะลึง นี่มันเวทระดับกลางชัดๆ ไม่อย่างนั้นไม่มีทางรุนแรงขนาดนี้!

เขากวาดตามองไปรอบๆ สุดท้ายสายตาก็ไปหยุดอยู่ที่ถังเยว่ซึ่งยืนอยู่ไม่ไกล!

"ถังเยว่!!" ไป๋ยางกัดฟันแน่น คาดไม่ถึงว่าถังเยว่จะมาอยู่ที่นี่!

"ถอย!"

ไป๋ยางไม่คิดสู้ หันหลังเตรียมจะหนีทันที

จังหวะนั้นเอง ซ่งเจี๋ยก็ร่ายเวทเสร็จพอดี ศรแสงสีทองพุ่งออกจากฝ่ามือของเขา!

"ฟิ้ว!"

"ฟิ้ว!"

"ฟิ้ว!"

ไป๋ยางไม่ทันตั้งตัวว่าจะโดนซ่งเจี๋ยโจมตี พริบตาเดียวเขาก็ถูกศรแสงยิงร่วงลงไปกองกับพื้น

ถังเยว่เห็นดังนั้น ก็รีบเดินเข้าไปดูอาการไป๋ยาง เพื่อเช็กว่ายังไม่ตาย

"ไป๋ยาง แกทำแบบนี้ไม่อายจ่านกงบ้างหรือไง" ถังเยว่ตวาดถามด้วยความโกรธ

เธอไม่คิดเลยว่าไป๋ยางจะเป็นหนอนบ่อนไส้ของลัทธิกบิลพัสดุ์!

"นี่คือเส้นทางที่ฉันเลือก!" ไป๋ยางยังคงไม่สำนึก

ซ่งเจี๋ยมองดูด้วยสายตาเย็นชา คนพวกนี้ตายไปก็ไม่น่าเสียดาย เพราะจิตใจมันวิปริตเกินเยียวยาแล้ว

ไม่นานนัก สมาชิกหน่วยตุลาการอีกหลายคนก็รีบตามมาสมทบ

ถังเยว่สั่งการให้ลูกน้องคุมตัวพวกกบิลพัสดุ์ไว้ เพื่อป้องกันไม่ให้พวกมันก่อเรื่องอีก

"เอามันกลับไป แล้วเค้นความลับออกมาให้หมด" ถังเยว่สั่ง

"ครับ!"

เจ้าหน้าที่รับคำ แล้วเดินเข้าไปหิ้วปีกไป๋ยาง

"ถ้าฉันไม่ได้ พวกแกก็อย่าหวังว่าจะได้!" ไป๋ยางตะโกนลั่น พร้อมกับขว้างขวดในมือลงพื้นจนแตกกระจาย

แต่ทว่า ทั้งซ่งเจี๋ยและถังเยว่กลับมีสีหน้าเรียบเฉย ไม่แสดงอาการตกใจใดๆ

ไป๋ยางมองปฏิกิริยาของทั้งคู่ แล้วก็ฉุกคิดอะไรขึ้นมาได้ เขาตะโกนอย่างบ้าคลั่ง "ของปลอมเหรอ? นี่มันของปลอมเหรอเนี่ย?!"

เขาร้องโวยวาย แต่ถูกเจ้าหน้าที่อุดปากไว้ก่อน เพื่อไม่ให้เสียงดังล่อสัตว์อสูรมา

ถังเยว่จัดการฆ่าอสูรหมาป่าวิญญาณที่บาดเจ็บทิ้ง แล้วหันมาถามซ่งเจี๋ย "พวกเธอสองคนจะไปที่เขตปลอดภัยใช่ไหม"

"ครับ มีแผนว่าจะไปที่นั่น" ซ่งเจี๋ยพยักหน้า

ถังเยว่มองทั้งคู่แล้วยิ้ม "ซ่งเจี๋ย เธอน่าจะทะลวงระดับกลางแล้วใช่ไหม"

ซ่งเจี๋ยพยักหน้า

เขาไม่เพียงแค่ทะลวงระดับกลางแล้ว แต่ยังฝึกจนเกือบจะถึงระดับกลางขั้นที่ 2 แล้วด้วย

แต่ละระดับจะแบ่งย่อยเป็น 3 ขั้น คือ ขั้นที่ 1, ขั้นที่ 2 และ ขั้นที่ 3

"โม่ฟาน เธอก็เหมือนกันใช่ไหม" ถังเยว่หันไปถามโม่ฟาน

โม่ฟานพยักหน้ารับ

ซ่งเจี๋ยดูออกทันทีว่าถังเยว่กำลังจะเกณฑ์แรงงานไปช่วยกู้สถานการณ์

ถังเยว่ยิ้มกว้าง "พวกเธอสองคนเก่งมาก ตอนนี้มาช่วยงานครูหน่อย แล้วเดี๋ยวครูจะทำเรื่องขอรางวัลจากหน่วยตุลาการให้!"

ตอนนี้พวกเขาขาดคนอย่างหนัก และซ่งเจี๋ยกับโม่ฟานก็มีฝีมือโดดเด่นที่สุดในรุ่น

ถ้าเป็นคนอื่น เธอคงไม่กล้าชวน แต่สองคนนี้เคยเผชิญหน้ากับสัตว์อสูรมาแล้ว แถมเมื่อกี้ยังช่วยจัดการพวกกบิลพัสดุ์อีก

ดังนั้น

การมีพวกเขาคอยช่วย ย่อมเป็นกำลังสำคัญ

โม่ฟานไม่ได้ตอบทันที เขาหันไปมองซ่งเจี๋ย ถ้าซ่งเจี๋ยไป เขาก็ไป

เกาะขาพี่เจี๋ยไว้!

ไม่มีวันตาย!

ถึงถังเยว่จะเก่ง แต่เธอกำลังจะพาไปเสี่ยงตาย!

เกิดอะไรขึ้นมา ใครจะรับประกันความปลอดภัย

"ก็ได้ครับ" ซ่งเจี๋ยพยักหน้าตกลง เขาไม่ได้กลัวอะไรอยู่แล้ว

"โม่ฟาน เธอว่าไง"

"ผมยังไงก็ได้ครับ"

"งั้นดีเลย พวกเธอตามครูมา ถ้ามีอันตรายครูจะปกป้องพวกเธอเอง" ถังเยว่บอก

โม่ฟานมองซ่งเจี๋ย ถังเยว่พูดแบบนี้ แสดงว่าเธอยังไม่รู้ความเทพที่แท้จริงของซ่งเจี๋ย

แม่เจ้า!

มีแค่เขาคนเดียวที่รู้ความลับนี้!

ถังเยว่เดินนำหน้าด้วยความรวดเร็ว หน้าอกหน้าใจกระเพื่อมไหวจนเธอเองยังรู้สึกเกะกะ

ซ่งเจี๋ยกับโม่ฟานเดินตามหลังเธอไป พวกเขาอาศัยความชำนาญของถังเยว่หลบเลี่ยงกองทัพสัตว์อสูรได้หลายจุด

ทำให้พวกเขาได้เรียนรู้เทคนิคการเอาตัวรอดที่ไม่มีสอนในตำรา

ในระหว่างทาง พวกเขาช่วยจับกุมสมาชิกกบิลพัสดุ์ได้อีกหลายคน

เห็นจำนวนคนที่จับได้แล้ว พวกเขาก็ต้องตกใจ ไม่นึกเลยว่าในเมืองป๋อจะมีพวกกบิลพัสดุ์แฝงตัวอยู่เยอะขนาดนี้!

ไม่อยากจะคิดเลยว่า!

พวกมันแทรกซึมอยู่ในเมืองลึกแค่ไหน!

ถังเยว่บอกโม่ฟานว่าครอบครัวของเขาปลอดภัยดี ทำให้โม่ฟานคลายกังวลไปได้มาก

จู่ๆ โม่ฟานก็เหลือบไปเห็นรถคันหนึ่งแล่นมา "ทางโน้นมีคนมา!"

ซ่งเจี๋ยและถังเยว่หันไปมอง เห็นคนกลุ่มหนึ่งอยู่บนรถ

"ลูกพี่สวี่!" โม่ฟานจำสวี่ต้าฮวงได้ทันที เพราะนั่นคือหัวหน้าทีมล่าอสูรของเขา

ช่วงเปิดเทอม เขาได้เข้าร่วมทีมล่าอสูรเมืองและเป็นลูกทีมของสวี่ต้าฮวง

ถังเยว่มองดูแล้วพูดว่า "ยังมีนายทหารของเมืองป๋อด้วย"

"พวกเขาจะทำอะไรกัน แถวนั้นมีสัตว์อสูรเพียบเลยนะ!" โม่ฟานสงสัย

เมื่อกี้พวกเขาเพิ่งผ่านมาทางนั้น รู้ดีว่าแถวนั้นสัตว์อสูรชุกชุมแค่ไหน!

ถังเยว่หยุดเดิน หันไปมองจุดที่เพิ่งผ่านมา เหมือนนึกอะไรขึ้นได้

"เมื่อกี้ตรงนั้นมีสัตว์อสูรผุดออกมาเรื่อยๆ พวกเขาน่าจะกำลังจะไปทำลายทางเข้าอุโมงค์สัตว์อสูร!" ถังเยว่เดาทางถูก

ถึงเธอจะรู้เรื่องนี้ แต่กำลังคนมีจำกัด จึงทำได้แค่แจ้งข่าวขึ้นไป ไม่นึกว่าจะมีคนมาจัดการแล้ว

"อาจารย์ถังเยว่ พวกเขามีกันแค่นั้นจะไหวเหรอครับ เราไปช่วยพวกเขาไหม" โม่ฟานผูกพันกับทีมสวี่ต้าฮวง ย่อมเป็นห่วง

อีกอย่าง ครอบครัวเขาปลอดภัยแล้ว เขาจึงไม่มีห่วงอะไรอีก

ถังเยว่ตอบ "ครูยังมีภารกิจอื่นต้องทำ แต่พวกเธอไปช่วยพวกเขาได้นะ"

หน่วยตุลาการก็มีหน้าที่ของตัวเอง ทีมสวี่ต้าฮวงก็มีหน้าที่ของเขา ต่างคนต่างทำหน้าที่

โม่ฟานเห็นทีมสวี่ต้าฮวงกำลังบุกเข้าไปในดงสัตว์อสูร เขาหันไปถามซ่งเจี๋ย "พี่เจี๋ย พี่จะไปกับผมไหม"

เขาบังคับซ่งเจี๋ยไม่ได้ แต่ถ้าซ่งเจี๋ยไปด้วย ภารกิจทำลายอุโมงค์คงง่ายขึ้นเยอะ

ซ่งเจี๋ยพยักหน้า "งั้นฉันไปกับนายด้วยแล้วกัน"

คนพวกนี้ยอมสละชีพเพื่อปกป้องเมืองป๋อ พวกเขาคือวีรบุรุษตัวจริง!

"เยี่ยมเลย!" โม่ฟานยิ้มกว้าง มีซ่งเจี๋ยไปด้วย โอกาสรอดแทบจะร้อยเปอร์เซ็นต์

"กำลังเสริมจากนอกเมืองกำลังตีฝ่าเข้ามา พวกเธอระวังตัวด้วย ถ้าไม่ไหวก็ถอยออกมา อย่าฝืน" ถังเยว่กำชับ

ทั้งสองคนพยักหน้า แล้วมองส่งแผ่นหลังของถังเยว่ที่หายลับไปตรงหัวมุมถนน

"พี่เจี๋ย เอาไงต่อดี" โม่ฟานถาม

"ตามฉันมา"

ซ่งเจี๋ยพูดจบ ก็มุ่งหน้าตรงไปยังอุโมงค์สัตว์อสูรทันที

สำหรับเขา การจัดการสัตว์อสูรพวกนี้ก็แค่เรื่องขี้ปะติ๋ว ร่ายเวทบทเดียวก็จบ

แต่สำหรับทีมสวี่ต้าฮวง พวกเขาอาจต้องแลกด้วยชีวิต!

...

[จบแล้ว]