บทที่ 248 - ขอบคุณนักอ่านทุกท่านจริง ๆ

วันนี้ไม่อยากเขียนอะไรยาวไปกว่าคำนี้เลย “ขอบคุณมากครับ”

เพราะทุกวันที่ยังมีคนเข้ามาอ่าน กดคอมเมนต์ ทิ้งร่องรอยเล็ก ๆ เอาไว้ หรือแค่เปิดเข้ามาอ่านเงียบ ๆ ก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้ผมรู้สึกว่าการนั่งลงเขียนไม่ใช่เรื่องสูญเปล่า

บางครั้งผมก็เหนื่อย บางครั้งก็ท้อ แต่ทุกครั้งที่เห็นว่ามีคนรออ่านอยู่ มันเหมือนมีไฟลุกขึ้นมาใหม่ในใจ แล้วก็บอกตัวเองว่า “ยังไงก็ต้องเขียนต่อไป”

ไม่ว่าจะติดอันดับหรือไม่ ไม่ว่าจะมีใครเห็นหรือไม่ก็ตาม สิ่งเดียวที่ผมสัญญาได้คือ ทุกบรรทัดที่เขียนลงไปผมจะทุ่มเต็มที่ให้สมกับความตั้งใจและความไว้วางใจที่พวกคุณมีให้

ดังนั้น…จากใจจริงอีกครั้ง

ขอบคุณที่อยู่ด้วยกันจนถึงวันนี้ครับ