บทที่ 12 บรรพชนลำดับที่หก ศัตรูคู่อาฆาตในอนาคต!
บทที่ 12 บรรพชนลำดับที่หก ศัตรูคู่อาฆาตในอนาคต!
บทที่ 12 บรรพชนลำดับที่หก ศัตรูคู่อาฆาตในอนาคต!
ต้องยอมรับเลยว่า 'คัมภีร์ร้อยบุปผา' นี้เชื่อถือได้จริงๆ!
หลังจากที่เฉาเหวินปินพินิจพิเคราะห์อย่างถี่ถ้วน หญิงสาวในชุดขาวผู้นี้มีความงดงามเหนือยิ่งกว่าเตี๋ยอวิ๋นอวี้และเพ่ยลั่วเสวี่ยเสียอีก!
โดยเฉพาะกลิ่นอายและราศีของนาง ไม่มีใครเทียบติดแม้แต่ปลายเล็บ!
"สมกับคำกล่าวที่ว่า 'อยากสวยให้ใส่ชุดไว้ทุกข์' จริงๆ!"
"ผัวะ~"
ในขณะที่เฉาเหวินปินกำลังจดจ่ออยู่กับการชื่นชมความงาม เขาก็ถูกตบเข้าที่ท้ายทอยอย่างจัง!
"ไอ้ลูกบ้า ไม่มีมารยาทเอาซะเลย!"
"นี่คือท่าน 'บรรพชนลำดับที่หก' ของเจ้า แกมายืนแอบมองอะไรตรงนี้!"
เฉาจื่อเหยียนตวาดลั่น
เฉาเหวินปินยกมือขึ้นเกาหัวแก้เก้อ แต่เพียงครู่เดียวใบหน้าของเขาก็แสดงความไม่พอใจออกมา "ตาแก่ ตบหัวข้าทำไมเนี่ย?"
"ใครๆ ก็ชอบของสวยๆ งามๆ กันทั้งนั้น พี่สาวคนนี้งดงามปานเทพธิดา ข้ามองหน่อยมันจะผิดตรงไหน?"
"อีกอย่าง ก่อนหน้านี้ข้าก็ไม่รู้นี่นาว่านางเป็นบรรพชนลำดับที่หก!"
เฉาจื่อเหยียนเดือดดาลจนควันแทบออกหู ไอ้ลูกตัวดีนี่ช่างกล้าเถียงข้างๆ คูๆ!
ทว่าในจังหวะที่เขากำลังจะง้างมือฟาดเฉาเหวินปินอีกครั้ง บรรพชนลำดับที่หกที่กำลังอ่านตำราอยู่ก็เอ่ยขัดขึ้น
"เอาล่ะจื่อเหยียน เรื่องเล็กน้อยแค่นี้เจ้าไม่ต้องไปถือสาหรอก!"
"อีกอย่าง เฉาเหวินปินก็พูดไม่ผิดนี่!"
หลังจากพูดจบ นางก็หันมาสำรวจเฉาเหวินปินด้วยความสนใจใคร่รู้!
บอกตามตรง นางมีชีวิตอยู่มาเนิ่นนาน ผ่านพบอัจฉริยะหนุ่มมานับไม่ถ้วน!
แต่มีเพียงเฉาเหวินปินคนเดียวที่กล้าพูดจาเช่นนี้กับนาง!
ยิ่งไปกว่านั้น สัญชาตญาณของผู้หญิงบอกนางว่า เจ้าเด็กหนุ่มตรงหน้านี้ดูเหมือนจะมีความคิดที่ไม่ซื่อต่อนางแอบแฝงอยู่!
"น่าสนใจ น่าสนใจจริงๆ!"
"ตั้งแต่สามีข้าตายจากไป นี่เป็นคนแรกเลยนะเนี่ยที่กล้าหมายปอง 'ที่ดินผืนน้อยๆ' ของข้า!"
"ลองคำนวณดูคร่าวๆ ยัยแก่อย่างข้าคงไม่ได้สนุกกับเรื่องพรรค์นี้มาร่วมสองพันปีแล้วกระมัง!"
"ในเมื่อเจ้าหนูนี่มีทั้งใจที่ชั่วช้าและความกล้าที่บ้าบิ่น ข้าก็ไม่รังเกียจที่จะลองอะไรแปลกใหม่ดูบ้าง!"
เมื่อคิดได้ดังนั้น บรรพชนลำดับที่หกก็โยนหยกพกชิ้นหนึ่งให้เฉาเหวินปินอย่างไม่แยแส!
"เจ้าหนู รับสิ่งนี้ไป! ข้าคำนวณดูแล้วว่าอีกไม่นานเจ้าจะต้องเดินทางไกล หากอยู่ข้างนอกแล้วบังเอิญไปเจอศัตรูที่รับมือไม่ไหว ให้ถ่ายเทลมปราณลงไปในหยกพกชิ้นนี้ ทันทีที่ทำเช่นนั้น ตัวข้า บรรพชนลำดับที่หก จะไปปรากฏกายอยู่ข้างกายเจ้าทันที!"
"แน่นอนว่า หากเจ้าติดขัดปัญหาเรื่องการบำเพ็ญเพียร ก็สามารถใช้มันเรียกข้าได้เช่นกัน!"
เฉาเหวินปินตกตะลึงไปชั่วขณะ แต่เพียงไม่กี่วินาทีต่อมา เขาก็หัวเราะออกมาด้วยความปีติยินดี!
เพราะการมีหยกพกชิ้นนี้ ก็เท่ากับว่าเขามีบอดี้การ์ดระดับ 'จักรพรรดิ' คอยคุ้มกัน!
ส่วนเรื่องระยะทาง...
สำหรับยอดฝีมือระดับจักรพรรดิแล้ว ระยะทางย่อมไร้ความหมาย!
พวกเขาสามารถฉีกกระชากมิติและไปโผล่ที่ใดก็ได้ในดินแดนเซียนแห่งนี้เพียงชั่วพริบตา!
"ขอบคุณครับท่านบรรพชนหก!"
นางโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ "ไม่ต้องมากพิธี!"
"ช่วงนี้ข้าก็ว่างๆ ไม่มีอะไรทำ ถือซะว่าการเป็นบอดี้การ์ดให้เจ้าเป็นการฆ่าเวลาเล่นๆ ก็แล้วกัน!"
"ถ้าไม่ใช่เพราะข้อตกลงระหว่างพวกตาเฒ่าหัวโบราณที่ห้ามไม่ให้ระดับจักรพรรดิปรากฏตัวตามอำเภอใจ ข้าก็อยากจะไปอยู่ข้างกายเจ้าตลอดเวลาเหมือนกัน!"
เวลานี้ เฉาเหวินปินรู้สึกท่วมท้นไปด้วยวาสนาจนแทบตั้งตัวไม่ติด!
ในความเข้าใจของเขา ดูเหมือนจะไม่เคยมีใครได้รับสิทธิพิเศษขนาดนี้มาก่อน!
เรียกได้ว่าเขาคือ 'หนึ่งเดียวในใต้หล้า' อย่างแท้จริง!
"ท่านบรรพชนหก..."
ยังไม่ทันที่เฉาเหวินปินจะพูดจบ บรรพชนลำดับที่หกก็ยกมือขึ้นขัดจังหวะ!
"ในเมื่อข้าให้แล้ว เจ้าก็รับไว้เถอะ อย่าไปใส่ใจรายละเอียดหยุมหยิมพวกนั้น!"
"อ้อ จริงสิ เฉาเหวินปินน้อย ที่ข้าเรียกเจ้ามาวันนี้ นอกจากอยากจะเห็นหน้าค่าตาเจ้าแล้ว ข้ายังมีเรื่องสำคัญมากจะบอกเจ้าด้วย!"
มาถึงตรงนี้ สีหน้าที่ดูขี้เล่นของบรรพชนลำดับที่หกก็เลือนหายไป แทนที่ด้วยความเคร่งขรึมจริงจังขั้นสุด!
"เชิญท่านสั่งสอน!"
เมื่อเห็นเฉาเหวินปินปรับท่าทีเป็นจริงจัง บรรพชนลำดับที่หกก็พยักหน้าด้วยความพึงพอใจ
ไม่เลว รู้จักมองภาพรวมและกาลเทศะ เป็นไม้งามที่ดัดได้!
"เฉาเหวินปิน นับจากนี้ไป เจ้าต้องตั้งใจบำเพ็ญเพียร ห้ามเกียจคร้านแม้แต่นิดเดียว!"
"มิฉะนั้น เมื่อเจ้าต้องเผชิญหน้ากับ 'จวินเซียวเหยา' เจ้าจะต้องเพลี่ยงพล้ำอย่างแน่นอน!"
"เพราะการตื่นรู้ของกายาเจ้ามันมาช้าเกินไป!"
"เขาบำเพ็ญเพียรมาก่อนเจ้าถึงยี่สิบปีเต็ม!"
คิ้วของเฉาเหวินปินขมวดมุ่นเล็กน้อย "จวินเซียวเหยา? คนที่เขาลือกันว่ามีหกไต แถมยังไปล่อลวงน้าสาวตัวเองน่ะหรือ?"
"ถูกต้อง เจ้านั่นแหละ!"
"ในคนรุ่นเดียวกันกับเจ้า เขาจะเป็นศัตรูตัวฉกาจที่สุด!"
เมื่อเห็นบรรพชนเฒ่ากล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจังเช่นนั้น เฉาเหวินปินก็ไม่รอช้า รีบเปิดดูข้อมูลในหัวข้อ 'ราชามังกรต่างมิติ' ในความทรงจำทันที!
และเมื่อบทบาทชีวิตของจวินเซียวเหยาค่อยๆ ปรากฏขึ้นตรงหน้า เฉาเหวินปินก็ต้องตกตะลึง!
คนผู้นี้เกิดมาพร้อมกับ 'กายาสวรรค์บรรพกาล'!
ก่อนอายุยี่สิบสามปี เขาเป็นเพียงคนธรรมดาที่ไม่มีใครเหลียวแล!
แต่ทันทีที่เขาก้าวออกจากตระกูลจวินและเริ่มออกเดินทางท่องโลก เขาก็ทะยานขึ้นสู่ฟ้า กลายเป็นผู้ไร้เทียมทานที่ไม่มีใครหยุดยั้งได้!
ด้วยตัวคนเดียว เขาสามารถกดข่มสามพันจักรพรรดิ และใช้เพียงสองฝ่ามือสยบสามมณฑลจนราบคาบ!
นี่คือภาพสะท้อนชีวิตจริงของจวินเซียวเหยา!
พวกบุตรแห่งโชคชะตาอย่างเตี๋ยเคอหรืออู๋เฉิงเฉียน ในสายตาของจวินเซียวเหยาแล้ว ก็เป็นได้แค่หมดปลวกที่ตัวใหญ่ขึ้นมาหน่อยเท่านั้น!
หากยอมสวามิภักดิ์ก็รอดไป แต่หากขัดขืนย่อมต้องดับสูญและสิ้นวิถีแห่งเต๋า!
และในตอนจบของ 'ราชามังกรต่างมิติ' เจ้านั่นถึงกับรวบรวมดินแดนเซียนให้เป็นหนึ่งเดียว และสถาปนาตนเองเป็นราชันย์แห่งราชันย์ของโลกใบนี้!
แน่นอนว่า เจ้านั่นก็ไม่ได้ไร้เทียมทานไปเสียทุกอย่าง!
ในระหว่างการเติบโต เขาก็เคยได้รับบาดเจ็บสาหัสมาบ้าง!
แต่นั่นไม่เพียงแต่จะไม่ส่งผลกระทบต่อเขา กลับยิ่งทำให้เขาแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ ราวกับปีศาจ!
...