Volume 1 / Chapter 9

Volume 1 / Chapter 9

TL: LightNovelCafe

บ่อยครั้งที่ผู้คนมักจะฝันร้าย พวกเขาเรียกมันว่าฝันที่บัดซบ มีไม่กี่คนที่ตื้นขึ้นมาก่อน ไม่มีอะไรที่พวกเขาสามารถทำได้ ไม่ใช่ความเป็นจริง แต่มันก็รบกวนจิตใจพวกเขา.

ถ้ามีหลายคนฝันแบบเดียวกันพวกเขาจะไม่เรียกมันว่าความฝันแต่จะเรียกว่าปรากฎการณ์แห่งความเป็นจริง พวกเขาจะหาความจริงเกี่ยวกับปรากฎการณ์นั้น.

-[ฉันฆ่า คาวอน 5 ตัว ด้วยค้อน.]

-[3 แกรมไลน์.]

-[ทุกคน เพือนของฉันไม่ได้กลับมา ฉันคิดว่าเขาตายที่นั่น.]

-[ฉันต้องขโมยอะไรแปลกๆ.]

-[เหมือนกับฉัน ฉันต้องขโมยไข่สองฟองจากเบ็คและความรู้สึกเหมือนกับถ่านหนังเรื่องภารกิจที่เป็นไปไม่ได้ของไลฟ์(Mission Impossible).]

ต๊อกแต๊ก.

จุนซังมองข้อความเกี่ยวกับบทสนทานาบนบล๊อคของเขา.

ตามคาด มีคนเป็นจำนวนมากที่ประสบชะตาเกี่ยวกันกับเขา แม้ว่าจะไม่ใช่เรื่องใหญ่ แต่มันก็ไม่ไกลจากที่เกิดขึ้นมากนัก

-[ฉันจัดการคาวอน21ตัวโดยใช้พวกมันเองเป็นเหยื่อ เป้าหมายของฉันคือการหลบหนี แต่ฉันไม่สามารถทำได้เนื่องจากพวกมันปิดกั้นทางออก.]

-[สุดยอด!]

-[คุณเป็นแชมป์โลก UFC หรือไง? คนอะไรที่มีความสามารถในการจัดการกับคาวอนได้ 21 ตัว?]

-[อย่า โกหก.]

“ฉันก็ไม่อยากจะเชื่อเหมือนกัน โอเคร.”

จุนซังได้รับการฝึกดาบตั้งแต่เด็กและยังเรียนรู้การชกมวยขณะที่เล่นไลฟ์ มิชชั่นด้วย ถ้ามันช่วยได้?

การอ่านข้อความในบอร์ดสนทนาดูเหมือนจะใช้เวลาเข้าออกประมาณ3ชั่วโมง มันเป็นไปอย่างรวดเร็วเพราะว่าพวกเขาต้องเผชิญหน้ากับคาวอน5-6ตัวเท่านั้น.

“บางคนมีช่วงเวลาที่ง่ายในขณะที่บางคนต้องใช้เวลาในการเอาชีวิตรอดตลอดทั้งวัน มันโครตจะซวย.”

วันรุ่งขึ้นหลังจากที่เขากลับมา เขาก็กลับมาอ่านคู่มือเล่มนี้และวันที่เขาทำภารกิจก็ผ่านไปแล้วหนึ่งวันเช่นกัน มันเป็นอัตราส่วน1:1.

สิ่งสำคัญคือเขาไม่สามารถเอาสิ่งของจากความเป็นจริงเขาไปในห้องเริ่มต้นหรือสถานที่ปฎิบัติภารกิจได้ ผู้ช่วยจะตัดสินใจว่าอะไรที่ได้รับอณุญาติและอะไรที่ไม่ได้รับ

-[คุณจะไปอีกครั้งไหม?]

จุนซังคิดสักพักก่อนที่จะส่งข้อความกลับ.

-[ทำไม ฉันต้องกลับไป?]

-[เฮ้ คุณเป็นโอเวอร์โหลดตัวปลอมหรือป่าว คุณยังไม่ได้เข้าไปในร้านใช่มั๊ย? ลองเข้ามาสิ.]

จุนซังมองไปที่PDAบนข้อมือของเขา มันเป็นชิ้นส่วนอุปกรณ์ที่มีอยู่หลายนหน้า มีไอเทมเป็นจำนวนมากที่ไม่สามารถแสดงให้เห็นได้ทั้งหมด

‘เอาหล่ะ มาเปิดกันเถอะ.’

เขาไม่ได้เปิดเข้าไปที่ร้านค้าเพราะมีคนที่คาดหวังให้เขาเปิด เขาแค่อยากรู้อยากเห็น แต่ก็ลืมเรื่องนี้ไปหมดแล้วด้วยความคิดที่ว่าเขาจะกลับไปอีกหรือไม่

ปิ๊ง.

เขาฉายภาพโฮโลแกรมจากPDA และมีไอเทมต่างๆปรากฎอย่างชัดเจน

-[ร้านค้า: ระดับ D]

-[เครื่องสวมใส่] [อาหาร] [ยารักษา] [ศิลปะการต่อสู้] [เพิ่มพละกำลังใหม่] [สังเคราะห์] [แปรงร่าง] [เบ็ดเตล็ด] [ปรับแต่งร่างกาย] [ความจำเป็นรายวัน]

ในรายการมีรายละเอียดมากขึ้นเมื่อเขาคลิกเข้าไปดูในเมนู ตัวอย่างเช่นถ้าเขาเข้าไปในหมวดเครื่องสวมใส่มันจะมีอาวุธและเกราะโผล่มาให้เลือก

-[คุณเปิดมันยั้ง?]

-[อืม.]

-[มันคงจะมีเมนูมากมาย งั้นลองเข้าไปที่เมนูเดียว วัสดุ.]

จุนซังเข้าไปที่หมวดวัสดุก็กลายเป็นมึนงงมากขึ้น มีวัสดุหลากหลายประเภท ส่วนใหญ่มันจะแปลกๆ.

-[ลองพิมพ์ โลหะที่มีค่าหรือ อัญมณี ในหน้าต่างค้นหา แลัวคุณจะแปลกใจ.]

เขาพยายามค้นหาพวกโลหะที่มีค่า ทองคำขาว,ทอง,เงิน,ฯลฯ. – พวกมันถูกขายโดยการใช้น้ำหนักเป็นมาตฐาน.

-[ทอง 100 กรัม: 100 คะแนน]

-[รายละเอียด: วัสดุจำเป็นที่ใช้ในการสังเคราะห์,การเสริมแรงและการแปลงร่าง]

“ราคาทองคำคือ 5,000เหรียญจาก100คะแนนงั้นหรอ? รางวัลของการฝึกสอนคือ 100 คะแนน ไม่ มันควรจะเป็น 150 คะแนนเพื่อ 150 กรัม เนื่องจากเขาได้มิวแทน เขาจะได้เงิน 7,500เหรียญในครั้งเดียว ดังนั้นสุดท้ายเขาจะได้เงินคือ?”

7,500 เหรียญ.

มันน้อยเกินไปที่จะเปลี่ยนแปลงชีวิตของคน แต่ค่าจ้างต่อเดือนมันไม่พอกับรายจ่าย นี่คือโลกที่ผู้คนขายจิตวิญญาณเพียงเพื่อเงิน.

ยิ่งมีความเสี่ยงสูง ก็ยิ่งมีผลตอบแทนสูง แม้ว่าจะเป็นเรื่องที่ยากมากแค่ไหนสำหรับไลฟ์เตอร์ที่ต้องเอาชีวิตตนเองเข้าไปเสี่ยง แต่ก็มีคนมากมายยินดีที่จะทำตราบเท่าที่ผลตอบแทนเหล่านั้นเหมาะสม

-[ถ้าคุณแข็งแกร่งด้วยอุปกรณ์ เงินก็จะเข้ามา นี่เป็นโอกาศ!]

-[ฉันเข้าใจ!]

-[หากคุณผ่านการปรับแต่งร่างกายและสามารถสู้กับกองทัพด้วยตัวตนเดียว! โอกาศในไลฟ์ มิชชั่น! บินออกไป นี่มันเหมือนกับการจ้างงานของแอนโรเมด้า(Andromeda)!]

-[ถ้าผมซื้อทอง50กรัมด้วยคะแนน 50 คะแนน เงินจะเข้ามาที่ผม2,500เหรียญ!]

เมื่อเรื่องเฉพาะเจาะจงได้รับการกล่าวมากขึ้นความร้อนแรงในห้องแชทก็เพิ่มมากขึ้น พวกเขาตื่นเต้นราวกับเขาได้ทุกอย่างที่เขาฝันถึง

“นั่นคือตอนที่พวกคุณยังมีชีวิตอยู่ ราวกับว่าทุกอย่างจะเป็นไปได้.”

ภารกิจแต่ละอย่างจะต้องเสี่ยงเป็นเสี่ยงตาย จุนซังที่สามารถอาศัยอยู่ได้อย่างอิสระ แต่คนอื่นๆมีความโลภและความทะเยอทะยานและความชิงชัง.

-[หากคุณเข้าไปดูในเมนู ยา พวกเขาขายยาที่สามารถยับยั้งโรคมะเร็ง,กระตุ้นการเจริญเติบโตรวมถึงเลือดด้วย!]

นั่นเป็นเรื่องที่น่าแปลกใจ แต่ในละรายกายยังเป็นการกระตุ้นวงการแพทย์อีกด้วย

จุนซังออกจากห้องแชทและเข้าไปที่ร้านค้าโดยตรง แม้ว่าคนอื่นๆไม่ได้อธิบายให้เขาฟังมันก็ง่ายที่จะเข้าใจตราบใดที่เขามี PDA

“ไม่น่าเชื่อ ด้วยคะแนนนี้ทำให้เงินควบคุมทุกสิ่ง?”

เงินคือทุกอย่างจนถึงตอนนี้ และตอนนี้มันกลายเป็นคะแนน ไม่มีอะไรที่พวกเขาไม่สามารถหาได้ ตราบเท่าที่พวกเขามีคะแนน

“มันจำเป็นกับฉันหรือเปล่า...? ถ้าฉันไม่ไป นั่นหมายความว่าคนเหล่านี้อยู่เหนือฉัน ฉันไม่ชอบนัก.”

เขาต้องการทำลายคนอื่นๆ แต่คนที่อยู่ต่ำกว่าเขาจะยืนอยู่บนชื่อเสียงของโอเวอร์โหลดถ้ายังเป็นแบบนี้ต่อไป.

เขายอมตายมากกว่าจะเสียมันไป การเตือนของโอดินที่ย้ำเขาว่า เขาจะอยู่ไม่ได้ถ้าเขาไม่มีพลังยังติดอยู่ในใจของเขา เขาวุ่นวายด้วยเหตุผลหลากหลาย

“ฉันสามารถเลือกภารกิจระดับDหรือE โดยระดับความยากของภารกิจระดับE มีระดับ1และ2 ในขณะที่ระดับDมีระดับ3และ4 ความแข็งแกร่งในการเจริญเติบโตของพวกเขาจะขยายเพิ่มมากขึ้น ฉันไม่สามารถปล่อยให้พวกเขามาทำให้ชื่อเสียงของฉันหายไปได้แม้แต่นิดเดียวเว้นแต่ว่าฉันจะได้อาวุธที่ดี.”

เขาสามารถบอกได้ผ่านสามัญสำนึก เขาสามารถบอกได้เลยว่าชุดพื้นฐานของเขามี100คะแนนเท่านั้น

แม้ว่าจะมีคะแนน 5260 คะแนนเขาจะไม่สามารถได้รับอาวุธที่จำเป็นในภารกิจระดับDได้ เขาจะต้องมีคะแนนมากกว่านี้

-[ปรับแต่งร่างกาย]

จุนซังคลิกเข้าไปในรายการที่จะสามารถทำให้โจมตีมิวแทนแบบเป็นกลุ่มได้ ในร้านค้าระดับD มีการปรับแต่งถึงเลเวล2

-[ประโชยน์ที่ได้รับจากการปรับแต่งร่างกายขั้นที่ 1 : 100,000 คะแนน]

-[ประโชยน์ที่ได้รับจากการปรับแต่งร่างกายขั้นที่ 2 : 200,000 คะแนน]

ประโยชน์และความน่าจะเป็นจนกว่าจะมั่นใจได้มันต้องไปถึงระดับ4ในเวอร์ชั่นเสมือน

แต่ประโยชน์และความน่าจะเป็นจะลดลงจากขั้นที่5 และตัวละครจะตายหากการปรับแต่งล้มเหลว ตัวละครจะถูกลบหายไปหลังจากการปรับแต่งร่างกายขั้นที่9 เป็นต้นไป

ในสถานการณ์นี้ผู้คนสามารถวิวัฒนาการจนเป็นซุปเปอร์แมนได้ก็เป็นเรื่องยาก.

ฉึบ.

จุนซังที่มองผ่านร้านค้าไม่กี่ชั่วโมง มีบางอย่างที่อยากรู้อยากเห็น.

เขาไม่ได้ป่วยเพราะมัน เขาเลือกอุปกรณ์ที่ดีที่สุดที่เขาจะสามารถได้รับจาก 5260 คะแนน ร้านค้าระดับD ได้นำมันออกมาเพียงพอกับคะแนนของเขา เกินกว่านั้นจะไม่แสดง.

-[ชุดป้องกันระดับต่ำ: 1500 คะแนน]

-[เกราะพลาสติก: 1500 คะแนน]

-[คาตานะเหล็ก: 1000 คะแนน]

ชุดป้องกันที่รัดรูปกับร่างกายและดูดซับแรงกระแทกจากภายนอก

ผ้าพิเศษที่หนาเพียง1ซม.ที่ทำหน้าที่เหมือนกับฟองน้ำ ข้อเสียของมันคือเสี่ยงต่อการเสียหายจากของมีคมที่แข็งแกร่งเนื่องจากมันอยู่ในระดับต่ำ.

เพราะพลาสติกมีน้ำหนักเบา แต่มีความยืดหยุ่นสูงและแข็ง หากสวมใส่กับชุดที่ป้องกันมันก็จะชดเชยข้อเสียซึ่งกันและกัน

ดาบคานตานะเหล็ก พลังจากตัดของมันมีความรุนแรงมากดังนั้นจึงมีข้อได้เปรียนระหว่างการต่อสู้ มันเป็นสัญลักษณ์ของโอเวอร์หลอดของชาจุนซังและเป็นอาวุธที่เขาคุ้นเคยมากที่สุด

“ฉันต้องเพิ่มความมั่นใจ.”

นี่เป็นอุปกรณ์สวมใส่ที่เขาใช้ไป 4,000คะแนน ถ้าเขาสวมใส่สิ่งของเหล่านี้ เขาสามารถสู้กับคาวอนได้ด้วยดวงตาที่ปิดลง

“ฉันคิดว่าต้องใช้อาวุธ? ปืนสั้นอ่อนไปเล็กน้อย แต่ ปืนกลมือก็ดี.”

-[Mp7 red fire: 500 คะแนน]

มันดีมาก มีความเร็วในการยิงที่ดีและการรุนแรงของมันก็เป็นสิ่งสำคัญ

มันมาพร้อมกับแม็กซีนพื้นฐาน 8 แม็กและกระสุน271ลูก...30ลูกต่อ1แม็กซีน เขาตั้งใจที่จะปล่อยให้คาลำกล้อง1ลูก.

“ฉันจะใช้409คะแนนที่เหลือไปกับอาหารและยาที่สำคัญ.”

ถ้าเขาไม่กินอาหารเขาจะไม่มีแรงและไม่สามารถขยับได้ ถ้าเรารักษาแผลของเขาทันทีมันก็ป้องกันไม่ให้เขาบาดเจ็บในสถานการณ์สำคัญ มันเป็นข้อผิดพลาดที่ร้ายแรงที่คิดว่าอาวุธเป็นสิ่งจำเป็น.

“สมบูรณ์แบบ.”

จุนซังชมตัวเองเมื่อเลือกไอเทมเสร็จแล้ว เขาไม่มีคะแนนที่เสียเปล่าแม้แต่คะแนนเดียว เขาคำนวนน้ำหนักที่เขาสามารถแบกได้และมีประสิทธิภาพมากที่สุด.

“ฉันสามารถจัดการพวกเลเวล1ด้วยอุปกรณ์พวกนี้ได้อย่างแน่นอน แต่ฉันยังสามารถจัดการเลเวล2ได้ด้วย.”

เลเวล1ไม่สามารถทำลายเกราะพลาสติกและชุดป้องกันได้ มันอาจจะมีความเสียหายสะสมถ้าเขาอยู่นิ่งๆ.

เลเวล2 จะอันตรายมากขึ้นในตอนนี้ แต่การต่อสู้1:1มีโอกาศ90%ที่เขาจะสามารถจัดการมันได้ถ้าเขาใช้ red fireและมีดก่อนที่จะต่อสู้

เขารู้ได้ไง?

เขากำลังเดินตามเส้นทางที่เขาเคยฝึกฝนมาก่อน เขาไม่ได้คิดถึงเลเวล3 เขาจะตายจากการระเบิดเพียงครั้งเดียว

“อืม...ฉันคิดห่าอะไรของฉัน? ตอนนี้ฉันกำลังทำอะไรอยู่?”