บทที่ 1830 ค่ำคืนก่อนงาน ทุกสิ่งพร้อมสรรพ (ฟรี)

บทที่ 1830 ค่ำคืนก่อนงาน ทุกสิ่งพร้อมสรรพ

ก่อนหน้านี้ ไม่ว่าจะเป็นตระกูลกู่หรือราชวงศ์สวรรค์กู่ ต่างก็ขาดแคลนอุปกรณ์ศักดิ์สิทธิ์ประเภทสละชีพตายแทน แต่เรื่องน่าขันก็คือ ฝ่ายเผ่ากระดูกกลับมีของลักษณะนี้มากมาย แถมยังมีเคล็ดวิชาบางสายที่ผู้บำเพ็ญเผ่ามนุษย์สามารถฝึกได้อีกด้วย เรียกได้ว่าเป็นโชคดีของตระกูลกู่เลยทีเดียว

ณ เวลานั้น กู่ฉางเต๋อกำลังถือของชิ้นหนึ่งคล้ายตุ๊กตาทำจากวัสดุแปลกตาอยู่ในมือ พลางถอนใจกล่าวว่า

“มิน่าล่ะ พวกผู้บำเพ็ญระดับเหอถี่ของเผ่ากระดูกถึงตายยากนัก ไม่คิดเลยว่าอุปกรณ์สละชีพของเผ่านี้จะมีมากขนาดนี้

ดูท่าแล้ว ชื่อเสียงในอดีตของเผ่ากระดูก คงมีไม่น้อยที่มาจากสิ่งพวกนี้”

เมื่อได้ยินคำกล่าว ทุกคนพากันพยักหน้าเห็นด้วย

แม้ไม่ใช่ทุกคนที่เคยเจอศัตรูซึ่งถือครองอุปกรณ์ลักษณะนี้ แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่า เผ่ากระดูกนั้นมีผู้ครอบครองอุปกรณ์สละชีพมากกว่าผู้บำเพ็ญเผ่ามนุษย์มาก และนั่นก็สร้างความกดดันในสนามรบไม่น้อย

กู่ฉางฮวนซึ่งกำลังว่างอยู่พอดีกำลังชมหยกแกะสลักอยู่ ได้ยินก็กล่าวขึ้นว่า

“เคล็ดวิชาแนวนี้ของเผ่ากระดูกก็มีอยู่หลายสาย ข้าดูคร่าวๆ แล้ว บางอย่างผู้บำเพ็ญเผ่ามนุษย์ก็สามารถฝึกได้ เพียงแต่เงื่อนไขค่อนข้างโหด ใช้เวลามากอยู่ แต่หากใช้ยามคับขันเพื่อเอาชีวิตรอดก็นับว่าไม่เลว”

ได้ยินเช่นนั้น ทุกคนในตระกูลกู่ต่างตาเป็นประกาย

ศึกกับเผ่ากระดูกครั้งนี้ แม้ผู้บำเพ็ญระดับสูงของตระกูลกู่จะไม่มีผู้ใดล้มตาย แต่ก็ล้วนบาดเจ็บกันถ้วนหน้า ทั้งยังทำให้พวกเขาตระหนักว่าตนเองมีจุดอ่อน คือขาดแคลนไพ่ตายหรือเคล็ดวิชาลับประจำตัว เมื่อเผชิญสถานการณ์อันตรายจึงต้องอาศัยพวกพ้องและจำนวนมากกว่ามาช่วยพยุงสถานการณ์

แม้ข้อได้เปรียบด้านจำนวนจะช่วยได้ก็จริง แต่ก็ไม่อาจค้ำจุนได้ตลอดไป

ศึกกับเผ่ากระดูกครั้งนี้มีเงื่อนไขพิเศษ เพราะผู้มีพลังสูงสุดของเผ่ากระดูกถูกกู่ฉางฮวนสังหารไปพร้อมกันถึงสามคน เหลือแต่ผู้บำเพ็ญระดับเหอถี่ที่แม้มีฝีมือดีบางคน แต่ส่วนใหญ่ไม่ถนัดการต่อสู้ จึงไม่สามารถเปลี่ยนแปลงผลศึกได้

แต่ศึกครั้งต่อไปจะเป็นเช่นไร และตระกูลกู่จะสามารถรักษาความได้เปรียบเช่นนี้ไว้ได้หรือไม่ ก็ยังเป็นคำถาม

ในสถานการณ์เช่นนี้ การเสริมพลังให้ตนเองก่อนจึงสำคัญที่สุด

กู่หว่านฮ่าวได้ยินจึงหัวเราะขึ้น

“มัวแต่สนใจของวิเศษกัน จนลืมไปว่าครั้งนี้เรากวาดเอามรดกวิชาเผ่ากระดูกมาด้วยไม่ใช่น้อย

ดูท่าข้าคงต้องขลุกอยู่กับตำราอีกพักใหญ่

อยากรู้เหมือนกันว่า เคล็ดวิชาของเผ่ากระดูกจะเป็นอย่างไรบ้าง”

กู่ฉางฮวนยิ้มตอบ

“มรดกจากหุบเขาเงากระดูกและเมืองยมโลกถูกส่งไปยังหอคัมภีร์แล้ว เพียงแต่ยังไม่ได้คัดกรองอย่างเป็นทางการ

หากท่านปู่อยากร่วมคัดแยกเคล็ดวิชาที่เหมาะกับเผ่ามนุษย์ด้วยก็ดี ข้าว่าเคล็ดของเผ่ากระดูกบางสายก็น่าสนใจทีเดียว”

ช่วงนี้เขาเองก็ไม่ได้ว่างเลย ยามว่างก็ใช้เวลาศึกษาหยกบันทึกเคล็ดวิชาของเผ่ากระดูก

ของมรดกเผ่ากระดูกนั้นมากมายมหาศาล แค่เฉพาะระดับแปดกับเก้าของหุบเขาเงากระดูกและเมืองยมโลกก็เยอะเกินคาด แม้แต่ตัวเขาและพวกกู่ฉางอวี่ ผู้บำเพ็ญระดับต้าเฉิงทั้งสี่ ก็เพิ่งคัดแยกได้ไม่ถึงหนึ่งในสิบ

ยังไม่ต้องพูดถึงระดับต่ำกว่านั้น

และเผ่ากระดูกก็ไม่ได้มีแค่สองอิทธิพลนี้ ยังมีอีกหลายสายที่มีของตกทอด ต้องรอการคัดกรองอีกมาก

สำหรับมรดกของเผ่าต่างเผ่า หากไม่คัดแยกก่อนแล้วให้ผู้บำเพ็ญเผ่ามนุษย์นำไปฝึก ย่อมเสี่ยงต่อปัญหามากมาย

แต่ของระดับแปดหรือต่ำกว่านั้น ไม่จำเป็นต้องให้ผู้บำเพ็ญระดับต้าเฉิงทำเอง นี่แหละคือเวลาที่ผู้บำเพ็ญระดับเหอถี่ของตระกูลกู่ต้องออกแรง

ดังนั้น แม้สงครามจะจบลงแล้ว ผู้คนในตระกูลกู่ก็ยังว่างไม่ได้

ยังต้องยุ่งต่ออีกสักพัก จนกว่าทุกอย่างจะเข้าที่เข้าทาง หนังสือของวิเศษจะถูกจัดเก็บเข้าระบบเสียก่อน ถึงจะกลับสู่เส้นทางบำเพ็ญตามปกติได้

แต่ก็ดีที่ไม่มีความเร่งรีบ ทุกอย่างสามารถค่อยเป็นค่อยไปได้

และหลังจากนี้ สิ่งสำคัญที่สุดก็คือ ไปเข้าร่วมงานสรงน้ำพระพุทธ

หากนับเวลาดีๆ ก็ใกล้เข้ามาเต็มที

เหลืออีกเพียงหนึ่งปีเท่านั้น

หนึ่งปี สำหรับผู้บำเพ็ญเซียน ก็แค่เพียงพริบตา

แต่ก่อนงานเริ่ม กู่ฉางฮวนก็ยังมีบางอย่างต้องเตรียม

ด้านเฟยหานก็ทยอยส่งข่าวมาเรื่อยๆ จากที่ดูตอนนี้ ทุกอย่างของเขาดำเนินไปอย่างราบรื่น จื่อซานก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะสงสัยเขา ที่สำคัญที่สุดคือ เฟยหานลองหยั่งเชิงความคิดของจื่อซานแล้ว พบว่าบุรุษผู้นี้ไม่ได้ใฝ่หาอำนาจ กลับดูเหมือนพ่อค้าที่เน้นผลประโยชน์มากกว่า

สำหรับกู่ฉางฮวนแล้ว นี่นับเป็นข่าวดีอย่างยิ่ง

ขณะเดียวกัน ทางฝ่ายนิกายหมื่นพุทธไร้รูปก็เริ่มเตรียมงานตั้งแต่เนิ่นๆ

งานสรงน้ำพระพุทธนั้นเดิมทีก็เป็นเทศกาลสำคัญของพุทธฝ่าย ยิ่งในปีนี้ปรมาจารย์หยวนหงจะจัดงานเลี้ยงเชิญผู้บำเพ็ญระดับต้าเฉิงแห่งเผ่ามนุษย์มาร่วม ก็ยิ่งต้องเตรียมตัวอย่างเต็มที่

ในอดีต แม้ผู้บำเพ็ญระดับต้าเฉิงจะมีการพบปะกันอยู่บ้าง แต่ก็ทำกันอย่างลับๆ ในวังรุ่งอรุณแห่งดินแดนเกาะแฝด ไม่ค่อยมีใครรู้ เพราะมักเป็นการหารือเรื่องสำคัญของเผ่ามนุษย์ จึงต้องรักษาความลับอย่างยิ่ง

แต่ครั้งนี้ต่างออกไป ครั้งนี้เป็นการเชื้อเชิญเพื่อดูตัวตนของกู่ฉางฮวนและราชวงศ์สวรรค์กู่อย่างเปิดเผย อีกทั้งยังเป็นการประกาศต่อเผ่ามนุษย์และเผ่าโดยรอบว่า เผ่ามนุษย์ได้ผู้บำเพ็ญระดับต้าเฉิงเพิ่มอีกหนึ่งแล้ว

แม้ในตอนนี้ ทั่วทั้งเผ่ามนุษย์และเผ่าโดยรอบต่างก็รับรู้ถึงการผงาดของราชวงศ์สวรรค์กู่แล้ว แต่ในสายตาของผู้บำเพ็ญระดับต้าเฉิง ยังต้องมีขั้นตอนการพบเจอกันให้ครบถ้วน

ไม่ว่าจะเป็นปรมาจารย์หยวนหง หรือผู้บำเพ็ญระดับต้าเฉิงคนอื่น ต่างก็สนใจทั้งราชวงศ์สวรรค์กู่และตัวกู่ฉางฮวนอย่างยิ่ง

แต่สำหรับบรรดาห้องแถวและร้านค้าภายในดินแดนพุทธศักดิ์สิทธิ์แล้ว พวกเขากลับตั้งตารอการรวมตัวของผู้บำเพ็ญจากทุกสารทิศในช่วงเทศกาลนี้มากกว่า

แม้นิกายหมื่นพุทธไร้รูปจะจัดงานประมูลขึ้นก็ตาม แต่งานประมูลเพียงหนึ่งย่อมไม่อาจตอบสนองความต้องการของผู้มาร่วมงานทั้งหมดได้ ยังมีโอกาสให้ร้านค้าทั่วไปได้โกยหินวิญญาณอีกมาก

ต่อให้ผู้บำเพ็ญเหล่านั้นไม่ซื้อของวิเศษเลย ก็ยังต้องนั่งค่ายกลเคลื่อนย้าย และเมื่อถึงดินแดนพุทธศักดิ์สิทธิ์ก็ต้องหาที่พัก ที่พักก็แลกกับหินวิญญาณทั้งนั้น

ตราบเท่าที่มีผู้บำเพ็ญจำนวนมากมาเยือน พวกเขาก็หาเงินได้แน่นอน

แต่ในเวลานี้ ตระกูลกู่ยังไม่มีธุรกิจในดินแดนอื่นของเผ่ามนุษย์

แต่อย่างน้อยก็สามารถซื้อสวนพักตากอากาศไว้ในดินแดนพุทธศักดิ์สิทธิ์ได้

เพราะตระกูลกู่คือราชวงศ์แห่งราชวงศ์สวรรค์กู่ และยังเป็นอิทธิพลระดับต้าเฉิง ในโลกแห่งการบำเพ็ญ ตราบเท่าที่แข็งแกร่ง ทุกอย่างก็สามารถจัดการได้อย่างง่ายดาย

ครึ่งปีก่อนงานสรงน้ำพระพุทธ กู่ชิงอวี่ก็ได้เตรียมทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ทั้งเส้นทางไปกลับ ที่พักหลังเดินทางถึง และแม้แต่หยกแผนที่ภายในดินแดนพุทธศักดิ์สิทธิ์ก็จัดเตรียมไว้ พร้อมส่งแจกจ่ายไปยังทุกภาคส่วน