บทที่ 1651 แผนที่สู่เซียนเปลี่ยนแปลง เผยให้เห็นดินแดนลับ (ฟรี)

บทที่ 1651 แผนที่สู่เซียนเปลี่ยนแปลง เผยให้เห็นดินแดนลับ

ทว่า ก่อนแผนการยิ่งใหญ่เหล่านั้นจะเริ่มต้นขึ้น กู่ฉางฮวนก็หยิบแผนที่สู่เซียนออกมา

แผนที่สู่เซียนนี้ติดตัวเขามาโดยตลอด และทุกครั้งที่เขาบำเพ็ญทะลวงระดับใหญ่สำเร็จ แผนที่สู่เซียนก็มักจะมีความเปลี่ยนแปลงใหม่ ๆ เกิดขึ้น ไม่รู้ว่าครั้งนี้เขาทะลวงถึงระดับต้าเฉิงแล้ว แผนที่สู่เซียนจะเปลี่ยนไปอย่างไร

ไม่รู้เป็นครั้งที่เท่าไรแล้วที่กู่ฉางฮวนถือแผนที่สู่เซียนไว้ในมือ เขากางออกมาดู ซ้ายขวาสำรวจอยู่ครู่หนึ่งก็ยังไม่พบอะไรใหม่ ๆ

จากนั้น เขาก็ใช้นิ้วมือรวมกันย่อขนาดภาพแผนที่สู่เซียนลง และแล้วก็พบสิ่งบางอย่างเข้า

ขอบเขตที่แผนที่สู่เซียนสามารถแสดงได้ กว้างขวางยิ่งกว่าแต่ก่อนจริง ๆ

ไม่เพียงเท่านั้น กู่ฉางฮวนยังเห็นบางสิ่งพิเศษอีกด้วย

นั่นคือพื้นที่ในพื้นที่ ซึ่งในหมู่ผู้บำเพ็ญมักเรียกกันว่า “ดินแดนลับ”

เรื่องนี้ทำให้กู่ฉางฮวนรู้สึกประหลาดใจอย่างยิ่ง

เดิมทีแผนที่สู่เซียนจะแสดงได้เพียงภาพรวมภายในมิติหนึ่งเท่านั้น พวกดินแดนลับหรือโลกภายในมิติเล็กที่แยกออกมาต่างหากนั้น ไม่อาจแสดงให้เห็นได้ แต่ตอนนี้เมื่อเขาทะลวงถึงระดับต้าเฉิง แผนที่สู่เซียนก็เห็นได้ชัดว่าได้รับการอัปเกรดขึ้นอีกครั้ง

คราวนี้ เรียกได้ว่าไม่มีสิ่งใดในรัศมีหมื่นลี้จะหลุดพ้นสายตาของเขาได้อีก

กู่ฉางฮวนพลางย่อแผนที่สู่เซียนลงต่อ พลางคิดในใจเช่นนั้น

แต่ที่กู่ฉางฮวนไม่คาดคิดก็คือ การเปลี่ยนแปลงของแผนที่สู่เซียนครั้งนี้ ไม่ได้เป็นเพียงแค่ขยายขอบเขตเท่านั้น

เมื่อเห็นว่าแผนที่แสดงพื้นที่ออกมาได้กว้างขวางขึ้นเรื่อย ๆ กู่ฉางฮวนก็อดไม่ได้ที่จะหยุดมือ

สายตาจ้องมองลักษณะภูมิประเทศที่เห็นอยู่เลือนราง ทั้งยอดเขาสูงชันและเทือกเขาสลับซับซ้อน บวกกับม่านแสงของค่ายกลที่ห่อหุ้มพื้นที่นั้นเอาไว้ กู่ฉางฮวนถึงกับสูดลมหายใจเข้าลึก

“นี่คือค่ายกลที่แยกเขตแดนเขตดับวิญญาณหรือ?

สมแล้วที่ไม่ธรรมดาจริง ๆ”

เพียงเห็นม่านแสงค่ายกลนั้นที่เปล่งประกายสีทอง และมีอักขระและสัญลักษณ์ประหลาดล่องลอยอยู่บนผิวนั้น ก็ดูราวกับไม่ใช่ค่ายกลที่โลกวิญญาณจะมีได้เสียด้วยซ้ำ

มองสัญลักษณ์เหล่านั้นแล้ว กู่ฉางฮวนก็อดครุ่นคิดขึ้นมาไม่ได้

“นี่ไม่คล้ายสิ่งของของเผ่ามนุษย์เลย ไม่แน่ว่าค่ายกลนี้อาจมาจากเผ่าอื่นหรือโลกอื่นก็เป็นได้?”

ผู้บำเพ็ญระดับต้าเฉิงมีพลังในการฉีกเปิดมิติและช่องว่าง จะได้ค่ายกลจากโลกอื่นมาก็ไม่ใช่เรื่องแปลก

คิดได้เพียงครู่เดียว กู่ฉางฮวนก็ละสายตา

ตอนนี้สิ่งสำคัญที่สุดไม่ใช่การศึกษาเรื่องค่ายกลในเขตดับวิญญาณ แต่คือการดูว่าขอบเขตที่แผนที่สู่เซียนสามารถแสดงได้กว้างไกลเพียงใดต่างหาก

แต่การค่อย ๆ ย่อแผนที่ลงไปเรื่อย ๆ มันก็ช่างยุ่งยากอยู่ไม่น้อย ทำไมไม่ลองหาวิธีควบคุมที่สะดวกกว่านี้ดูล่ะ?

เช่น การแตะที่สัญลักษณ์เพื่อเลื่อนตำแหน่งภาพแสดงผล อะไรทำนองนั้น

กู่ฉางฮวนคิดพลางลองขยับนิ้วตามความคิด

เออแน่ะ! วิธีคิดนี้ใช้ได้ผลจริง ๆ

เหมือนอุปกรณ์จอสัมผัสในชาติปางก่อนไม่มีผิด เงาของแผนที่บนอากาศเคลื่อนผ่านเป็นพันลี้ตามปลายนิ้วของเขา และเมื่อซูมออกจนเล็กที่สุด สิ่งที่แสดงอยู่บนแผนที่สู่เซียนก็กลับมีเพียงผืนมหาสมุทรกว้างใหญ่ กับทวีปเหนือและใต้สองฝั่งเท่านั้น

“โอ้แม่เจ้าแห่งเต๋าเอ๋ย!”

กู่ฉางฮวนถึงกับอุทานด้วยความตกตะลึง

ขอบเขตการแสดงผลของแผนที่นี่มันใหญ่เกินไปแล้ว!

แผนที่ถึงกับรวมทั้งขอบเขตมิติทั้งหมดเข้าไว้ด้วยกัน

ถ้าหากต่อไปเขาทะลวงขึ้นไปโลกเซียนได้ แล้วแผนที่นี่จะอัปเกรดขึ้นอีกยังไงกัน?

ไม่เหลือที่ว่างให้พัฒนาอะไรต่อแล้วนะ แผนที่สู่เซียนเอ๋ย!

คิดถึงตรงนี้ กู่ฉางฮวนก็เกิดความสงสัยคันคะเยอถึงต้นกำเนิดของแผนที่สู่เซียนนี้ขึ้นมาอย่างควบคุมไม่ได้

แต่ว่าจากความรู้และประสบการณ์ที่เขามี แม้จะถือว่าไม่น้อยแล้ว ก็ยังไม่เคยพบเห็นว่ามีอุปกรณ์เซียนโบราณหรืออุปกรณ์วิเศษโบราณใดที่สอดคล้องกับแผนที่สู่เซียนนี้เลย

เมื่อก่อนระดับพลังยังต่ำ กู่ฉางฮวนก็ยังมองไม่ออกว่ามันมีที่มาอย่างไร จนบัดนี้เขาอยู่ในระดับต้าเฉิงแล้ว ก็ยังคงดูไม่ออกเหมือนเดิม

หรือว่าจะต้องรอจนทะลวงถึงโลกเซียนเท่านั้น ถึงจะรู้ความจริง?

กู่ฉางฮวนคิดพลางหมุนแผนที่สู่เซียนในมือเล่นวนไปวนมา...