บทที่ 1424 กู่หรานอี๋ผู้ชื่นชอบการเลี้ยงไหมวิญญาณ (ฟรี)

บทที่ 1424 กู่หรานอี๋ผู้ชื่นชอบการเลี้ยงไหมวิญญาณ

ว่าแล้วเชียว เวลากู่ฉางเกอทะลวงเข้าสู่ระดับเหลียนซวีได้สำเร็จยังไม่ถึงหนึ่งชั่วยาม กู่ชิงเฉิน ก็พาผู้ติดตามสองคนมาปรากฏตัวหน้าถ้ำของเขาเรียบร้อยแล้ว

เดิมทีคิดว่าจะต้องรออีกพักหนึ่ง แต่ไม่คาดว่ารอได้ไม่ถึงครึ่งชั่วยาม ค่ายกลหน้าถ้ำก็ถูกเปิดจากภายใน

พอดีกับจังหวะที่ กู่ฉางเต๋อ พา กู่ชิงเหิน มาร่วมแสดงความยินดีและแอบหวังจะได้ของขวัญเล็กๆ น้อยๆ เช่นกัน

ผู้บำเพ็ญตระกูลกู่ที่อาศัยอยู่บริเวณใกล้เคียงต่างก็ทยอยมาแสดงความยินดี ทว่าเนื่องจากมีผู้คนออกเดินทางท่องโลกหรือกำลังปิดด่านจำนวนมาก ทำให้ยังมีผู้บำเพ็ญระดับเหลียนซวีอีกไม่น้อยที่ยังไม่มาปรากฏตัว

ทางด้าน กู่ฉางเกอ เพิ่งออกจากถ้ำมาก็พบว่ามีผู้คนมารออยู่หน้าถ้ำมากมาย เขอดไม่ได้ที่จะตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะรู้สึกอบอุ่นใจราวกับมีคลื่นน้ำอุ่นซึมเข้าสู่หัวใจ จึงรีบเชื้อเชิญทุกคนเข้ามาด้านใน

ต่อจากนั้น แน่นอนว่าภายในถ้ำก็เต็มไปด้วยบรรยากาศครึกครื้นสนุกสนาน กู่ฉางเกอยิ้มกว้างจนหน้าบาน ขณะรับฟังคำแสดงความยินดีจากเหล่าพี่น้องและเยาวชนในตระกูล

กู่ชิงเหิน และ กู่ชิงเฉิน ต่างก็ได้รับของขวัญเล็กๆ จากกู่ฉางเกอด้วยเช่นกัน ในขณะเดียวกันกู่ฉางเกอก็ได้รับของขวัญจากหลายฝ่าย รวมถึง “ของขวัญใหญ่” จากตระกูลกู่

ทันใดนั้น ถุงเก็บของก็พองตัวขึ้นทันตา

การทะลวงเข้าสู่ระดับเหลียนซวีของกู่ฉางเกอ นับเป็นข่าวมงคลที่ไม่ใหญ่ไม่เล็กในสายตาตระกูลกู่ เมื่อบันทึกลงทะเบียนไว้เรียบร้อย ก็ถูกปัดผ่านไปตามลำดับ

ชีวิตประจำวันของเหล่าผู้บำเพ็ญแห่งตระกูลกู่ในเทือกเขาต้นกำเนิดกู่ยังคงดำเนินต่อไป บนยอดเขาหลักของตระกูล ในทุกๆ เจ็ดถึงสิบปี มักจะมีข่าวดีเรื่องการทะลวงสู่ระดับฮว่าเสินอยู่บ้าง แต่หากเป็นระดับเหลียนซวีแล้วล่ะก็ ความถี่จะต่ำลงไปอีกระดับ

เพราะจำนวนผู้บำเพ็ญระดับฮว่าเสินขั้นเก้าเต็มพิกัดของตระกูลกู่ในปัจจุบัน เริ่มน้อยลงเรื่อยๆ

และในขณะที่พลังบำเพ็ญของผู้คนในตระกูลกู่ก้าวหน้า อุตสาหกรรมและกิจการต่างๆ ของตระกูลกู่ก็กำลังขยายตัวไปอย่างมั่นคง

หุบเขาตาข่ายสวรรค์ ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของเทือกเขาต้นกำเนิดกู่ เนื่องจากระดับความสูงต่ำกว่าเขตอื่น และยังมีเส้นพลังธาตุไฟอยู่ใต้ดิน ทำให้ภูมิอากาศอบอุ่นตลอดปี

อากาศดีเช่นนี้เหมาะอย่างยิ่งแก่การปลูกต้นหม่อนและเลี้ยงไหม ส่งผลให้หุบเขาทั้งแห่งนี้ถูกมอบหมายให้เป็นเขตดูแลของ ยอดเขาผู้ควบคุมวิญญาณ

ผู้ที่รับหน้าที่เลี้ยงไหมวิญญาณในหุบเขาแห่งนี้มาโดยตลอด ก็คือ กู่หรานอี๋

เนื่องจากเทือกเขาต้นกำเนิดกู่ตั้งอยู่บนสายพลังวิญญาณระดับแปด ไหมวิญญาณที่เลี้ยงในหุบเขาตาข่ายสวรรค์นี้จึงมีระดับต่ำสุดเป็น ระดับห้า แต่ก่อนหน้านี้ สายพันธุ์ไหมวิญญาณที่เลี้ยงก็มีไม่มากนัก โดยส่วนมากเป็นระดับห้า งานดูแลจึงค่อนข้างเบา และค่าตอบแทนที่กู่หรานอี๋ได้รับก็ไม่สูงมาก

โชคดีที่กู่หรานอี๋ไม่ใช่ผู้ที่ขัดสนแต้มผลงาน ด้วยพรสวรรค์ดี เขานอกจากจะได้รับค่าตอบแทนตามหน้าที่แล้ว ยังได้เบี้ยเสริมจากสถานะ “ผู้มีเนตรเห็นแจ้ง” อีกด้วย เมื่อนับรวมกับรายได้จากการดูแลไหมวิญญาณและปลูกต้นหม่อน จึงมีชีวิตที่มั่นคงและมีเงินเหลือใช้บำเพ็ญต่อ

กู่หรานอี๋โดยกำเนิดชอบเลี้ยงไหมวิญญาณ และยิ่งชอบเสียง “ซ่าๆ” เวลากินใบหม่อนเป็นพิเศษ ฟังแล้วรู้สึกผ่อนคลายใจอย่างยิ่ง ต่อให้ได้ค่าตอบแทนน้อยก็ยินดีเต็มใจ

งานเช่นนี้คนอื่นอาจมองว่าไร้อนาคต สร้างเส้นสายในตระกูลก็ยาก แต่สำหรับกู่หรานอี๋แล้ว มันคือของขวัญล้ำค่า

จนกระทั่งสิบเจ็ดปีก่อน กู่ฮ่าวหลิง รองเจ้ายอดเขาผู้ควบคุมวิญญาณ ได้นำไหมวิญญาณระดับสูงหลายสายพันธุ์และต้นหม่อนวิญญาณมามอบให้เขาโดยเฉพาะ

ความยินดีที่เกิดขึ้นนั้น เทียบได้กับการทะลวงเข้าสู่ระดับใหม่ก็ไม่ปาน

แม้ไหมวิญญาณระดับสูงบางสายพันธุ์จะดูแลยาก แต่สำหรับกู่หรานอี๋ผู้รักไหมวิญญาณโดยแท้แล้ว เรื่องลำบากกลายเป็นเรื่องน่ายินดี

ที่สำคัญ ไหมวิญญาณเหล่านี้ยังมาพร้อมกับต้นหม่อนที่พวกมันชื่นชอบ แก้ปัญหาเรื่องความจู้จี้จุกจิกในการกินไปได้ครึ่งหนึ่ง

ผ่านไปกว่าสิบปี ต้นหม่อนเหล่านั้นได้ปรับตัวเข้ากับหุบเขาตาข่ายสวรรค์ได้สมบูรณ์ ผลิใบอ่อนใหม่สีเขียวสดใสออกมาเรื่อยๆ

ไหมวิญญาณที่นี่เองก็เพิ่งจบวัฏจักรการถักรัง และกำลังพักฟื้นฟูตัวเองอยู่

เมื่อฟื้นพลังจนเต็ม พวกมันก็จะเริ่มผสมพันธุ์ วางไข่ และออกลูกไหมรุ่นใหม่ต่อไป

ไหมวิญญาณโตเร็ว หากเลี้ยงดีและไม่มีโรคระบาด ถือเป็นกิจการที่ต้นทุนต่ำกำไรงาม

วันนี้ กู่หรานอี๋กำลังนั่งอยู่ริมตะกร้าไม้ไผ่ มือหนึ่งถือตัวไหม อีกมือถือคีมไม้เล็กๆ ช่วย แกะรังไหมของ “หนอนไหมพายุ” ซึ่งเป็นไหมวิญญาณระดับเจ็ดขั้นสูง

ไหมพันธุ์นี้มีอายุขัยราวสองพันปี ผสมพันธุ์ทุกๆ สามร้อยปี และจะถักรังได้เจ็ดครั้งตลอดชีวิต

หลังถักรังทุกครั้ง จำเป็นต้องมีคนช่วยแงะรังเพื่อย่นระยะเวลาพักฟื้น กระตุ้นให้ไหมเริ่มกินใบหม่อนฟื้นพลังโดยเร็ว

การแกะรังไหมถือเป็นงานฝีมือ ต้องใช้ความละเอียดอย่างสูง ไม่เช่นนั้นจะทำให้ไหมในรังบาดเจ็บหรือเสียชีวิตได้

แต่กู่หรานอี๋มี เนตรเห็นแจ้ง และมีประสบการณ์เลี้ยงไหมกว่า 300 ปี งานเช่นนี้สำหรับเขาก็เรียกได้ว่า ง่ายดายประหนึ่งหยิบใบไม้

เขาค่อยๆ แกะรังไหมออกด้วยความชำนาญ หยิบไหมที่นอนพักอยู่ข้างในออกมาเบามือที่สุด

หนอนไหมพายุหลังจากผสมพันธุ์และถักรังแล้ว จะตัวผอมลงเพราะใช้พลังไปมาก และเมื่อถูกปลุกออกจากช่วงจำศีล จะมีอารมณ์ไม่ดีเล็กน้อย แต่เมื่อสัมผัสกลิ่นหอมของใบหม่อนอ่อน มันก็กระตือรือร้นขึ้นทันที และเริ่มกินจนเพลินใจ ใบหม่อนอ่อนถูกกินหายไปครึ่งแผ่นในพริบตา

เมื่อเห็นร่องรอยวงกลมที่ถูกกัดจนเป็นรู กลับกลายเป็นรอยยิ้มแห่งความพึงพอใจของกู่หรานอี๋

เขาทดลองใช้น้ำวิญญาณสูตรใหม่ฉีดพ่นเบาๆ บนใบหม่อนมาก่อนหน้านี้ และผลลัพธ์ก็ชัดเจน ช่วยให้ใบหม่อนสดใหม่ขึ้น และทำให้ไหมวิญญาณฟื้นพลังได้เร็วขึ้นมาก

พลันนึกสนุก กู่หรานอี๋ก็ใช้นิ้วชี้จิ้มไหมที่เพิ่งกินอิ่มไปเบาๆ

แม้จะไม่ได้ใช้แรง แต่หนอนไหมพายุก็ไม่พอใจนัก มันหดตัวกลิ้งตัวหมุนเป็นวงล้อเล็กๆ สีขาวในตะกร้า ราวกับวงล้อจิ๋วที่หมุนได้เอง

เห็นท่าทางขี้โมโหของไหมตัวนี้ กู่หรานอี๋ก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้

หลังจากลูบหัวปลอบไหมตัวนั้นให้สงบลง เขาก็หยิบรังต่อไปขึ้นมาเตรียมแกะต่อ

แต่แล้ว ในขณะนั้นเอง ค่ายกลของหุบเขาตาข่ายสวรรค์กลับถูกรบกวน

หุบเขาแห่งนี้อยู่ห่างไกลผู้คน ไม่เหมือนยอดเขาสมบัติกิเลนหรือยอดเขาเบ็ดเตล็ดที่มีของแลกเปลี่ยนหรือภารกิจรับจ้าง ผู้คนจึงแทบไม่เคยมาที่นี่

ผู้ที่มาถึงที่นี่ได้ หากไม่ใช่ศิษย์จากยอดเขาผู้ควบคุมวิญญาณที่มาทำธุระ ก็คงมีเพียงคนที่ต้องการพบ กู่หรานอี๋ เท่านั้น แน่นอนว่าต้องมีเรื่องสำคัญเกิดขึ้นแน่แล้ว...