บทที่ 1414 รังมังกรน้อยกับลูกกลมล้ำค่า (ฟรี)

บทที่ 1414 รังมังกรน้อยกับลูกกลมล้ำค่า

เหล่าสัตว์วิญญาณพากันเจี๊ยวจ๊าวออกความคิดเห็นอย่างออกรส สุดท้ายก็มองกู่ฉางฮวนด้วยสายตาเป็นประกายอย่างคาดหวัง ราวกับอยากให้เขาเสกทุกอย่างออกมาตรงหน้าเดี๋ยวนั้นเลย

ทางด้านกู่ฉางฮวน เมื่อจัดเตรียมวัสดุได้ครบถ้วนแล้ว เห็นพวกสัตว์วิญญาณกระตือรือร้นขนาดนั้นก็อดยิ้มไม่ได้

จากนั้นเขาหยิบกระดาษกับพู่กันออกมา แล้วเริ่มวาดแบบ รังบ้าน ของแต่ละตัวออกมาให้เห็นชัดเจน

ต้องบอกว่าแม้กู่ฉางฮวนจะไม่ใช่นักวาด แต่ชาติที่แล้วเขาเคยเล่นเกมแนวสร้างบ้านอยู่ไม่น้อย การออกแบบรังให้สัตว์วิญญาณแต่ละตัวให้ดูมีสไตล์ต่างกันนั้น ไม่ใช่เรื่องยากสำหรับเขาเลย

หลังจากดูแบบแปลนเสร็จ สัตว์วิญญาณทั้งหลายก็พากันพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ

โดยเฉพาะ ฮวาฮวา ภูตดอกไม้น้อยที่ชมไม่หยุดปาก

กู่ฉางฮวนได้แต่ส่ายหน้ายิ้มๆ ก่อนจะจิ้มหน้าผากเจ้าตัวแสบเบาๆ

“เจ้าจอมชมเก่ง”

ฮวาฮวาหัวเราะเสียงดังจนเห็นฟันน้อยๆ สีหน้าดูสดใสร่าเริงสุดๆ

สัตว์วิญญาณอีกสามตัวที่เหลือก็แอบยิ้มอย่างมีความสุข

เมื่อมีแบบบ้านครบ มีวัสดุพร้อม และฝีมือการหลอมอุปกรณ์ของกู่ฉางฮวนเข้าขั้น ย่อมไม่ใช่เรื่องยากที่จะสร้างบ้านจากเถาวัลย์ให้พวกมัน

แถมรังเถาวัลย์พวกนี้ก็เป็นแค่บ้านพัก ไม่มีคุณสมบัติด้านโจมหรือป้องกันอะไรซับซ้อน การสร้างจึงง่ายขึ้นอีกหลายเท่า

เพียงเห็นกู่ฉางฮวนร่าย เปลวเพลิงแท้ ละลาย หยกดำวิญญาณน้ำ พลางปั้นให้เป็นรูป ปีกดำข้างหนึ่ง

รอให้ขึ้นรูปเสร็จก็สลัก อักขระยันต์ ง่ายๆ ลงไป

จากนั้นก็หยิบแร่สีใสส่องประกายที่เตรียมไว้ขึ้นมา ฝังลงไปในปีกมังกรข้างนั้น

เมื่อทำเสร็จข้างหนึ่ง เขาก็หลอมอีกข้างด้วยวิธีเดียวกัน

สิ่งที่เขาสร้างอยู่นี้ คือ รังมังกรน้อยของโม่หลิน โดยออกแบบให้ด้านนอกเป็นรูป หัวมังกรดำกลมๆ มีปีกน่ารักๆ สองข้าง

แน่นอนว่าไม่ใช่ดีไซน์ดุดันแต่อย่างใด กลับเป็นสไตล์หัวโต ตาฟ้า เขี้ยวแหลมๆ แบบน่าเอ็นดู

ใช้วัสดุหลักคือ หยกและเถาวัลย์ไม้ ซึ่งหลอมง่ายและมีความยืดหยุ่นพอเหมาะ

ตามที่โม่หลินร้องขอ ขนาดสุดท้ายของรังที่ได้คือ หนึ่งจั้ง หรือประมาณสามมี่

ดูจากภายนอกแล้วเหมือนหัวมังกรกลมๆ ยักษ์ที่มีปีกเล็กสองข้าง และปากเปิดอ้ารับแขก

เมื่อมองเข้าไปข้างใน จะเห็นแร่สีทองแวววาวประดับไว้เต็มไปหมด เรียกได้ว่าแค่แสงสะท้อนก็ทำเอาตาคนธรรมดาแทบบอด

เพื่อรองรับพฤติกรรมที่ชอบขดตัวและเลื้อยไปมาของโม่หลิน กู่ฉางฮวนยังหลอม คานแนวนอนแบบไม่สมมาตร ขึ้นมาหนึ่งอัน ใช้แร่ทองคำชนิดพิเศษเป็นวัสดุ

เมื่อเสร็จเรียบร้อย เขาก็มองผลงานตัวเองไปรอบด้านแล้วพยักหน้าอย่างพอใจ

ส่วนโม่หลินนั้นยิ่งไม่ต้องพูด มันใช้หางยกบ้านตัวเองขึ้นมาโชว์อย่างภูมิใจ พร้อมเดินไปอวด ชิงถู กับ ข่งเหยา อย่างภาคภูมิ

ว่าชิงถูกับข่งเหยาจะตอบสนองอย่างไรนั้นไม่สำคัญ เพราะกู่ฉางฮวนเองก็อดขำไม่ได้

สัตว์วิญญาณพวกนี้ เวลาอยู่นอกเจดีย์ต่างก็วางมาดเข้มขรึมกันทั้งนั้น แต่พอมารวมกันกลับกลายเป็นเด็กขี้อวดทันที ได้ของใหม่ก็ต้องอวดทุกครั้ง

ในขณะที่โม่หลินกำลังอวดอยู่นั้น กู่ฉางฮวนก็เริ่มลงมือ หลอมบ้านของชิงถู ต่อทันที

คราวนี้เป็น บ้านสไตล์รังแมว

แม้ว่าเขาไม่เคยทำเองมาก่อน แต่กรณีตัวอย่างที่เคยเห็นก็มีมากมาย

พอลงมือจริงจึงเรียกว่า คล่องแคล่วมาก

ใช้เวลาไม่นาน เขาก็หลอมเสร็จ ลูกกลมเถาวัลย์ขนาดใหญ่สีขาวภายใน นุ่มนิ่ม และมีโทนสีไม้ธรรมชาติ

ภายนอกของมันเป็น สีเขียวทอง ลักษณะเหมือนลูกบอลกลมที่มีหลายทางเข้าออก ดูคล้าย ลูกกลมล้ำค่า ที่แสนประณีต

กู่ฉางฮวนมองผลงานอย่างพึงพอใจ แล้วเลื่อนมันไปใกล้ชิงถู

“ลองเข้าไปดูสิ”

ชิงถูพยักหน้า แล้วพุ่งตัวเข้าไป

ภายในลูกกลมเถาวัลย์นอกจากจะมีเตียงและของตกแต่งแล้ว ยังมี รางวงกลม ล้อมรอบภายในด้วย

ชิงถูเอนคอเล็กน้อย ก่อนจะเดินไปบนรางนั้น พอเท้าสัมผัส รางก็เรืองแสงขึ้นเบาๆ

ถัดจากนั้น รางทั้งเส้นก็เริ่มหมุนอย่างรวดเร็ว! และชิงถูก็ถูกดึงให้ วิ่งบนราง โดยอัตโนมัติ

กู่ฉางฮวนที่อยู่ด้านนอกก็พยักหน้าอย่างพอใจ

อืม...ดูท่าว่าชิงถูจะชอบรางวิ่งนี่เอามากๆ ดวงตาเป็นประกายเชียว

ช่างสมกับที่เจดีย์เสวียนเทียนเต็มไปด้วยพืชโอสถกระตุ้นพลัง

ราวหนึ่งเค่อ ผ่านไป ชิงถูก็วิ่งออกมาด้วยสภาพสดชื่นแจ่มใส

มันครึ่งตัวห้อยอยู่ตรงทางเข้า หางยังแกว่งไปมาอยู่ในลูกกลม ดวงตาวิบวับ ใบหูสั่นเบาๆ แล้วส่งเสียง “อิ๊งๆ” ด้วยความสุขใจ

ข่งเหยา ที่ยืนมองอยู่ก็เอียงคออย่างสงสัย ไม่คิดว่าของที่ดูธรรมดาแบบนี้จะมีอะไรซ่อนอยู่ได้แบบนั้น

คาดว่ากู่ฉางฮวนคงใช้ อักขระค่ายกลง่ายๆ ติดตั้งเข้าไป

ข้างๆ ข่งเหยา กู่ฉางฮวนก็เริ่มหลอม รังนกยูง ให้เขาเช่นกัน

และทางด้านชิงถู หลังจากวิ่งจนพอใจแล้วก็กอดลูกกลมล้ำค่าของตนไว้ แล้วลากมันไป อวดแข่งกับโม่หลิน อย่างไม่ยอมแพ้!