บทที่ 1380 กลืนกินและสังหาร (ฟรี)
บทที่ 1380 กลืนกินและสังหาร (ฟรี)
บทที่ 1380 กลืนกินและสังหาร
โดยทั่วไป อสูรร้ายหรืออสูรทะเลลึกทั้งหลายมักจะเกลียดแสงสว่าง เพราะแทบจะไม่มีโอกาสได้เห็นแสง
ด้วยเหตุนี้เอง ใต้ทะเลลึกจึงแทบไม่มีอสูรร้ายที่เรืองแสงให้เห็น
แต่เจ้าแมงกะพรุนสองตัวนี้กลับสามารถมีชีวิตอยู่ถึงปัจจุบัน แถมยังฝึกฝนจนถึงระดับแปดขั้นสูงได้ นั่นแสดงให้เห็นว่าความสามารถในการต่อสู้นั้นไม่ธรรมดาเลยทีเดียว
...ตัวใหญ่จริง!
และเป็นร่างใสด้วย เหมือนจะเห็นร่างเนื้อของฉีตัวกุ๋นลอยอยู่ในนั้นด้วย
ยังมีพวกกระดูกสัตว์ วัตถุดิบมั่วซั่วเต็มไปหมด...
หนึ่งตัวเป็นระดับแปดขั้นสูง อีกตัวเป็นระดับแปดขั้นกลาง
ตัวระดับกลางนั้นมีหนวดน้อยกว่ามาก และบริเวณด้านหลังของหัวก็มีบาดแผลกว้างครึ่งฉื้อ ยาวครึ่งจั้ง
น่าจะเป็นรอยที่ฉีตัวกุ๋นฝากเอาไว้
ถ้าเป็นอสูรร้ายทั่วไป เจอแบบนี้คงตายไปนานแล้ว แต่แมงกะพรุนมันก็เป็นของแปลกที่ตายยากเสียจริง
กู่ฉางฮวนซ่อนตัวอยู่ในเงามืด คิดในใจอย่างเงียบงัน
เพื่อดวงตาพญามาร...ข้าจะรับวิญญาณของเจ้าทั้งสองไปก็แล้วกัน
ตัดสินใจแน่วแน่แล้ว จิตสังหารของเขาก็ปะทุทันที!
เพียงเห็นเขาสะกดจิต ปราณแท้พลุ่งพล่าน ก่อเกิด ระฆังทองคำยักษ์ ปรากฏขึ้นเหนือศีรษะในพริบตา!
ขณะเดียวกัน แมงกะพรุนร้ายทั้งสองที่กำลังพักฟื้นร่างอยู่ก็กระตุกทันทีเมื่อรู้สึกถึงจิตสังหาร ร่างเปล่งแสงเจิดจ้าเหมือนตะวันกลางทะเลลึกจนแสบตา!
เพียงพริบตาเดียว ระฆังทองคำขนาดยักษ์ซ้อนทับกันเป็นชั้นๆ ก็ทิ้งตัวลงมาอย่างดั่งภูเขาถล่ม แม้ยังไม่ตกถึงพื้น แมงกะพรุนทั้งสองก็พุ่งหนวดเข้าฟาดใส่ทันที
อย่าดูถูกหนวดโปร่งใสเหมือนจะบอบบางพวกนี้ เพราะแต่ละเส้นมีพลังทำลายล้างถึงขั้น สั่นสะเทือนภูผา!
แต่น่าเสียดาย ระฆังทองของกู่ฉางฮวนยังเหนือชั้นกว่า
แทนที่ระฆังจะถูกฟาดกระเด็นออกไปอย่างที่คิด กลับเป็นหนวดของแมงกะพรุนที่เพิ่งแตะถึงขอบระฆัง กลับถูก แสงทอง จากระฆังสะท้อนจนขยับไม่ได้ แข็งค้างเหมือนถูกสาป!
แน่นอนว่ากู่ฉางฮวนไม่ได้จบแค่นั้น
รอบตัวเขามีระฆังทองคำปกป้องพลางวาดมือ สร้างยันต์ ขึ้นอย่างรวดเร็ว พลังธาตุน้ำจากทะเลรอบด้านไหลรวมเข้าสู่นิ้วของเขากลายเป็นเกล็ดน้ำแข็งทีละจุด
แมงกะพรุนร้ายทั้งสองเห็นว่าหนวดของตนไร้ผลต่อระฆังทอง มิหนำซ้ำยังถูกระฆังสะกดกลับมา ก็ไม่ลังเลแม้แต่น้อย ตัดหนวดตัวเอง!
เสียง ฉับฉับ ดังกึกก้อง หนวดนับร้อยเส้นถูกปลิดอย่างไร้เยื่อใย
ความเด็ดขาดระดับนี้ทำให้กู่ฉางฮวนยังอดไม่ได้ที่จะเลิกคิ้ว
ทันใดนั้น เขาวาดนิ้วกระทบยันต์ ยันต์กลั่นพลังสูญญากาศเก้าหยิน ทันที
พลันแสงเย็นวูบหนึ่งแล่นผ่าน ยันต์น้ำแข็งปะทุรุนแรง พริบตาเดียว พื้นที่นับพันลี้รอบบริเวณถูกแช่แข็งเป็นน้ำแข็งทะเล
แมงกะพรุนทั้งสองถูกจับแช่แข็งไว้โดยไม่ทันตั้งตัว!
ตัวเขาแม้จะอยู่ในเขตน้ำแข็งเช่นกัน แต่ด้วยมีระฆังทองคำปกป้อง จึงไม่มีปัญหา
เมื่อเห็นว่าทั้งสองถูกจับแช่แข็งไว้ กู่ฉางฮวนไม่ได้รีบร้อน เขายังคงสงบนิ่ง ร่ายเคล็ดต่อเนื่องด้วยมือทั้งสอง พลังกำเนิดโกลาหลหลั่งไหลก่อเกิด หนามน้ำแข็งเป็นพัน แหลมคมเปล่งแสงน่าหวาดหวั่น
ดวงตาของเขาเป็นประกายดุดันขึ้นมาในพริบตา
แมงกะพรุนทั้งสองรู้ทันทีว่ามีภัยใหญ่ พลังธาตุในตัวระเบิดออก ปลดปล่อยแสงแดงออกมา หนามน้ำแข็งนับพันถูกเผาทะลายไปในชั่วพริบตา!
เป็นแมงกะพรุนธาตุน้ำไฟคู่ผสม!
กู่ฉางฮวนผงะเล็กน้อย แต่ก็ตอบสนองรวดเร็วทันที พริ้วมือร่ายเคล็ดก่อเกิด หอกสายฟ้า ฟาดกลับ!
เสียงระเบิดดังกึกก้อง น้ำใต้น้ำไหวสะเทือน พลังวิญญาณมวลมหาศาลหมุนวนจน น้ำแข็งทะเลจากยันต์น้ำแข็งก่อนหน้านี้พังทลายไปเกินครึ่ง
สองแมงกะพรุนนี้เหนือความคาดหมายของเขาไปมาก แถมยังสู้ในน้ำอีก กู่ฉางฮวนเริ่มรู้สึกว่ายากลำบาก
และตอนนั้นเอง ที่พวกมันไม่ให้เวลาเขาได้ไตร่ตรองเลย ในเวลาเพียงเสี้ยวพริบตา กู่ฉางฮวนได้ปะทะกับพวกมันนับสิบครั้ง และยังไม่มีใครได้เปรียบ!
พวกมันเห็นว่าเขาลังเลเพียงครู่ ก็บุกใส่ทันที!
ในสายตาอสูรร้าย ไม่มีอะไรซับซ้อน เจ้าไม่ตาย ข้าก็ตาย
ด้านกู่ฉางฮวนเพิ่งรู้สึกเย็นวาบที่ด้านหลัง เสียง “ปัง!” ดังขึ้นพร้อมกับแรงกระแทกมหาศาล
ระฆังทองแตก!
ร่างทั้งร่างของเขาถูกส่งปลิวออกไปเฉียงๆ!
แรงกระแทกที่จู่โจมโดยไม่ทันตั้งตัวทำให้ปราณแท้ในร่างสะดุด เขาไม่ต้องคิดเลยก็รู้ว่า เขาถูก พิษ จากแมงกะพรุนแล้ว
ทันทีที่คิดได้ เขาเรียกระฆังทองขึ้นใหม่ทันที พร้อมกับเปิด แสงคุ้มกาย ขึ้นเต็มกำลัง ก่อนจะกลืนโอสถล้างพิษเข้าไป
ในดวงตา ปรากฏความเคร่งเครียด
แต่ไม่ทันได้ผ่อนลมหายใจ แมงกะพรุนระดับแปดขั้นสูงอีกตัวก็ ปรากฏขึ้นด้านบนของเขา!
หนวดจำนวนมากพุ่งผ่านน้ำหลายร้อยมี่ ฟาดเข้ามารัดระฆังทองจนแน่นหนา หนวดทั้งหมดเรืองพลังปราณแท้ หวังจะ บดขยี้ระฆังทอง แล้วทำให้เขาแหลกเป็นเศษเนื้อ!
แต่รอบนี้...ไม่ง่ายแบบนั้นอีกแล้ว
กู่ฉางฮวนไม่มีทางยอมให้ความผิดพลาดซ้ำรอยเดิมเกิดขึ้น
เห็นเพียงปราณกำเนิดโกลาหลไหลวนรอบตัว แสงทองจากระฆังสว่างไสวทันที สู้กับหนวดอสูรอย่างไม่ถอย!
เห็นว่าเอาชนะเขาไม่ได้ แมงกะพรุนตัวนั้นโกรธจัด มันอ้าปากกว้างจนเหมือนหัวแหวกออก แล้วใช้หนวดทั้งหลาย รวบรัดระฆังทองกับตัวเขายัดใส่ปากไป!
แต่แทนที่กู่ฉางฮวนจะตกใจ กลับ ยิ้มออกมาเล็กน้อย
ในใจเขาคิด:
“คำพูดอาจพูดเล่นได้ แต่ของกินอย่ากินผิดตัวเลยนะ!”
ระฆังทองคำพลันแตกกระจาย ในเวลาเดียวกัน สายฟ้า ขนาดมหึมาก็ระเบิดออกกลางท้องแมงกะพรุน ฟาดแยกหัวของมันออกเป็นสองส่วนในพริบตา!
จากจังหวะที่ถูกกลืน จนถึงช่วงที่เขาฟาดฟันด้วยสายฟ้าฆ่ามัน ตลอดทั้งกระบวนการ ไม่ถึงสองลมหายใจ!
แมงกะพรุนระดับแปดขั้นสูงที่มีฝีมือการต่อสู้สุดโหด จึงถูกกู่ฉางฮวน ฆ่าจากภายในอย่างสะอาดหมดจด
ฝั่งแมงกะพรุนอีกตัวที่เหลือ ระดับแปดขั้นกลาง เห็นภาพนี้เข้าก็ตกใจจนแทบลืมหายใจ
ทั้งร่างแข็งทื่อขึ้นมาเล็กน้อย!
แต่แทนที่กู่ฉางฮวนจะได้เห็นมันหนี มันกลับ...พุ่งใส่เขาเต็มแรง!
และเร็วมากด้วย!