บทที่ 949 การประลองน้ำ (ฟรี)

บทที่ 949 การประลองน้ำ

ฝั่งตรงข้ามกู่ฉางเต๋อ กู่ฉางเฉิงกับกู่ฉางเยว่ได้แต่ยิ้มเจื่อนๆ กู่ฉางเยว่เอื้อมมือลูบศีรษะกู่ชิงอี๋เบาๆ ส่วนกู่ชิงอี๋ที่น้ำตาคลออยู่ในดวงตาก็รีบเอ่ยอธิบายด้วยเสียงสะอื้นน้อยๆ

“ลุงสี่ ไม่เป็นไรหรอกค่ะ… ข้า…ก็ตาแดงง่ายแบบนี้แหละ อีกเดี๋ยวก็ดีขึ้นเอง”

กู่ฉางเฉิงพยักหน้ารับทันที

“ใช่แล้ว ไม่ต้องใส่ใจหรอกพี่สี่”

ว่าแล้วเขาก็มองไปที่เป็ดอ้วนโง่ๆ สีเขียวที่กำลังดิ้นขลุกขลักอยู่ พลันคิดขึ้นมาในใจ ตั้งแต่เมื่อใดกันที่พี่สี่มีรสนิยมการมอบของขวัญประหลาดเช่นนี้?

กู่ฉางเต๋อเกาศีรษะ มองสบตาเจ้าสัตว์โง่ๆ ที่ถูกเขาหิ้วขึ้นมา ใบหน้าเป็ดกับนัยน์ตาเม็ดถั่วพลันเหมือนกำลังเย้ยหยันเขา

เขานิ่งไปครู่หนึ่ง แล้วหยิบไข่อสูรลูกหนึ่งขึ้นมายัดใส่มือกู่ชิงอี๋

“นี่ข้าใช้หินวิญญาณไม่น้อยซื้อมา ถึงจะไม่รู้ว่าเป็นอสูรชนิดใด แต่ข้าว่ามันต้องเก่งกาจแน่ๆ”

สิ้นคำพูด บรรยากาศบนโต๊ะก็พลันเงียบงันลงอย่างประหลาด

กู่ฉางเต๋อถึงกับจิกเท้าในรองเท้าแทบทะลุด้วยความกระดาก หันไปหากู่ฉางชิงราวกับขอความช่วยเหลือ

กู่ฉางชิงกลอกตาในใจหนึ่งที ก่อนจะหยิบกล่องหยกส่งให้กู่ชิงอี๋

“นี่คือสิ่งที่ข้าเคยควักออกมาจากท้องอสูรแห่งทะเลใต้ ดูเหมือนจะเป็นยันต์โบราณ เพียงแต่ขาดแหว่งไปบางส่วนเท่านั้น ได้ยินพี่สี่บอกว่าเจ้ามีพรสวรรค์ในด้านนี้มาก ก็ขอมอบให้เจ้า หวังเจ้าจะชอบ”

กู่ฉางชิงไม่ค่อยพูดยืดยาวนัก แต่ครานี้กลับอธิบายเสียมากกว่าปกติ

กู่ชิงอี๋มองใบหน้าหล่อเหลาของเขา ยิ้มกว้างขึ้นอีกครั้ง เอ่ยขอบคุณอย่างหวานหู ก่อนจะเก็บรักษาไว้ดีๆ นี่เป็นของขวัญที่นางชอบที่สุดในวันนี้

ในใจของกู่ฉางฮวนก็ยกนิ้วโป้ง ไม่เสียทีที่เป็นพี่เก้า ไม่เคยพูดพร่ำเพรื่อเลย

จากนั้นสายตาเขาก็มองไปยังไข่อสูรสีดำที่กู่ฉางเต๋อให้ ยิ้มเล็กน้อยก่อนเอ่ยขึ้น

“ในไข่นี้มีอสูรธาตุไฟกำลังฟักอยู่ พลังศักยภาพไม่เลว หากชิงอี๋เลี้ยงดูดีๆ วันหนึ่งมันจะกลายเป็นผู้ช่วยที่ทรงพลัง”

กู่ฉางเฉิงกับกู่ฉางเยว่ได้ยินดังนั้นก็ดีใจไม่น้อย

ชิงอี๋มีรากวิญญาณน้ำ แน่นอนว่าที่บำเพ็ญหลักก็เป็นสายธาตุน้ำ แม้จะเป็นเคล็ดวิชาชั้นเลิศ แต่บางครั้งวิชาธาตุเดียวก็ถูกปราบได้ง่าย หากมีอสูรธาตุไฟคอยช่วยเสริม เวลาประลองเวทย์ก็จะยิ่งเพิ่มพลังขึ้นมหาศาล

โต๊ะของกู่ฉางฮวนเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ ส่วนโต๊ะอื่นๆ ก็ครึกครื้นไม่แพ้กัน กู่ชิงจงกับกู่ชิงชิ่งต่างก็นั่งพูดคุยกับคนรุ่น “ชิง” คนอื่นอย่างสนุกสนาน เพราะก็ห่างหายกันไปนานแล้ว

ในบรรดารุ่น “ชิง” ที่สนิทกับกู่ชิงชิ่งที่สุดก็คือกู่ชิงเฉิน ส่วนกู่ชิงจงเองกลับถูกคอเป็นพิเศษกับกู่ชิงเย่ เขารู้สึกว่าน้องชายผู้นี้น่าสนใจยิ่ง บางครั้งสัญชาตญาณของเขาแม่นยำยิ่งกว่าจิตสัมผัสเสียอีก

อีกฟากหนึ่ง เหล่าหนุ่มสาวก็พากันละเล่นอยู่ในสวน

ความบันเทิงของผู้บำเพ็ญเซียนย่อมไม่เหมือนสามัญชน เวลานี้เกมที่ฮิตที่สุดของพวกเขาคือ “การประลองน้ำ” กติกาง่ายดาย ใช้การควบคุมน้ำเข้าปะทะกัน น้ำที่กำหนดไว้เท่ากัน ใครถูกใช้หมดก่อนก็แพ้ไป

ขณะนี้กู่ชิงอวี่กับกู่ชิงโส่วกำลังเล่น “ประลองน้ำ” กันอยู่

พูดไปแล้ว พี่น้องสองคนนี้ก็นานทีเดียวที่ไม่ได้พักผ่อนสนุกสนานกันเช่นนี้ ถึงแม้ทั้งคู่ก้าวเข้าสู่ระดับจินตันแล้ว แต่ก็ล้วนมีหน้าที่เป็นเจ้ายอดเขา เวลาว่างส่วนใหญ่หมดไปกับการบำเพ็ญหรือปรุงโอสถ จะมีที่ไหนได้มาเล่นเกมแบบเด็กๆ เช่นนี้?

แต่วันนี้เป็นวันพิเศษ ทั้งคู่ได้ว่างอย่างยากเย็น กู่ชิงอวี่จึงเกิดนึกสนุก ลากเอากู่ชิงโส่วที่กำลังแทะผลไม้อยู่มาแข่งด้วยกัน

เมื่อกู่ชิงโส่วเข้าใจกติกาแล้วก็หัวเราะเบาๆ

“ในเมื่อเป็นการแข่งขัน ก็ควรต้องมีเดิมพันสิถึงจะมันส์!”

ด้วยความที่เป็นพี่น้องกันมานาน กู่ชิงอวี่ย่อมเดาใจออกทันที เขาหยิบไหสุราวิญญาณออกมาจากถุงเก็บของ โยนขึ้นลงในมือเล็กน้อยด้วยท่าทีภาคภูมิใจพลางเอ่ย…

กู่ชิงอวี่ชูไหสุราขึ้นเล็กน้อย พลางยิ้มเยาะ

“สุรานี่คือสุราวิญญาณระดับสี่ ผลิตภัณฑ์พิเศษของนิกายอวี้อิน เจ้ามีปัญญาคว้ามันไปหรือไม่ ก็ขึ้นอยู่กับฝีมือเจ้าแล้วล่ะ”

กู่ชิงโส่วพยักหน้ารับ

“ดี สุรานี่ข้าชอบนัก เดี๋ยวพอแข่งเสร็จ ข้าจะยอมให้เจ้าชิมหนึ่งถ้วย”

กู่ชิงอวี่ทำหน้าตาโอเวอร์เกินจริง

“โอ๊วว! เจ้าถึงกับมั่นใจว่าจะชนะข้าเชียวหรือ! ถึงระดับเจ้าจะสูงกว่าข้าหนึ่งขั้น แต่เจ้าก็เพิ่งเข้าระดับจินตันขั้นสามได้ไม่นานเองนี่! ทำไมช่างอวดดีนักเล่าคุณชาย!”

ต่อหน้าท่าทีโอ้อวดเต็มไปด้วยความภูมิใจของกู่ชิงอวี่ กู่ชิงโส่วก็หันหน้าหน่ายๆ อย่างหาได้มีบ่อยนัก ก่อนหยิบถ้วยว่างออกมาสองใบ ร่ายเคล็ดชั่วพริบตา กลายเป็นน้ำสองถ้วยเต็ม เขากล่าวอย่างมั่นใจ

“คอยดูข้าจะชนะเจ้าเช่นไร”

กู่ชิงอวี่หัวเราะพลางรับถ้วยน้ำมา ทั้งสองจึงย้ายไปนั่งยังที่โล่งด้านข้าง จากนั้นต่างพร้อมใจกันร่ายเคล็ดส่งพลังเข้าสู่น้ำในถ้วย

ในบัดดล น้ำใสสองถ้วยพลันกลายร่างออกมาเป็นมังกรน้ำกับพยัคฆ์น้ำคำรามกึกก้องพุ่งทะยานออกมา!

เมื่อผู้คนเห็นเจ้ายอดเขาหอเบ็ดเตล็ดกู่ชิงอวี่และเจ้ายอดเขาร้อยศิลป์กู่ชิงโส่วกำลังประลองกัน สายตาของเหล่ารุ่น “ชิง” และ “ฮ่าว” พลันพุ่งจับมาเต็มไปหมด อยากเห็นว่าผลจะเป็นเช่นไร

ในไม่ช้าฝูงชนก็ล้อมเป็นวงกลม

กู่ฉางเกอกับกู่ชิงถิงรีบฉวยโอกาสเปิดบ่อนรับพนัน หวังจะฟันกำไรเสียหน่อย

ทั้งกู่ชิงอวี่และกู่ชิงโส่วต่างก็ยิ้มขำ หาได้ใส่ใจไม่ หนุ่มสาวได้เล่นสนุกเช่นนี้ก็ดีแล้ว

ต้องยอมรับว่า ถึงทั้งสองจะเป็นรุ่น “ชิง” เหมือนกัน แต่เพราะเกิดก่อนหลายปี ผ่านเหตุการณ์มามาก พอเห็นรุ่นน้องๆ ก็เหมือนมองเด็กเล็กๆ เท่านั้น

เมื่อเห็นสองยอดเขาไม่ห้ามปราม เด็กหนุ่มสาวทั้งหลายก็ยิ่งลงเดิมพันกันบ้าคลั่ง

กู่ฉางเกอกับกู่ชิงถิงก็เพียงทำเอาครึกครื้น จึงไม่จำกัดว่าเดิมพันต้องเป็นสิ่งใดหรือเท่าไร ใครอยากวางอะไรก็เอามาได้

มีทั้งวางหินวิญญาณ วางสุราวิญญาณ วางโอสถ บางคนถึงกับหยิบผลไม้จากโต๊ะมากองเดิมพัน หรือแม้แต่ยันต์และอุปกรณ์เล็กๆ น้อยๆ ก็มี เรียกได้ว่าหลากหลายอย่างยิ่ง

โดยรวมแล้ว ฝ่ายที่เดิมพันกู่ชิงโส่วมีมากกว่านิดหน่อย ด้วยเพราะเขามีระดับสูงกว่า

แต่คนที่คุ้นเคยกับการเล่น “ประลองน้ำ” ต่างเข้าใจดีว่า เกมนี้หาได้วัดแค่ระดับสูงต่ำไม่!

ขณะเดียวกัน มังกรน้ำกับพยัคฆ์น้ำก็เข้าปะทะกันแล้ว

พยัคฆ์น้ำแผ่วิบวับขึ้นหนึ่งครา ตะปบใส่มังกรน้ำเต็มแรงจนร่างแตกกระจาย!

กู่ชิงอวี่เลิกคิ้วอย่างภูมิใจ

กู่ชิงโส่วกลับไม่สะทกสะท้าน มือร่ายเคล็ดเปลี่ยน น้ำหยดเล็กน้อยที่กำลังจะร่วงสู่พื้นพลันค้างกลางอากาศ จากนั้นภายใต้การควบคุมของเขา หยดน้ำหลายพันหยดกลับมีเพียงไม่กี่หยดที่ตกถึงพื้น

ไม่ถึงครึ่งลมหายใจ มังกรน้ำก็รวมร่างขึ้นมาใหม่

ครั้งนี้มังกรน้ำแผ่วิบวับขึ้นเช่นกัน พุ่งเข้าโจมตีตะปบใส่พยัคฆ์น้ำ!

กู่ชิงอวี่ย่อมไม่หวั่นเกรง

แต่สิ่งที่คาดไม่ถึงคือ มังกรน้ำหาได้ใช้หางสู้ไม่ กลับอ้าปากงับเข้าที่ตัวพยัคฆ์น้ำเต็มแรง!

แสงพลังสองสายปะทะกันอย่างรุนแรง แต่สุดท้ายกู่ชิงโส่วฝีมือเหนือชั้นกว่า บังคับมังกรน้ำฉีกทะลุแสงพลังรอบกายพยัคฆ์น้ำ งับเอาน้ำส่วนหนึ่งออกมา แล้วถอยกลับอย่างว่องไว ทำให้มังกรน้ำโตขึ้นอีกหนึ่งส่วนในพริบตา!