ตอนที่ 107 การร่วงหล่นของนางฟ้าสีขาว

มิกะ อุเอะฮาระนักเรียนม.ปลายปี 1 โรงเรียนมัธยมปลายในเข้าที่สดใสของเธอ... ได้มีความทรงจำอันดำมืดที่เธออยากจะลืมไประหว่างเดินทางไปโรงเรียน

"ขอโทษทีนะ คุณอุเอะฮาระ ฉันแค่อยากจะหยอกเธอเล่นแค่นิดหน่อยเท่านั้น... ขอโทษด้วยจริงๆนะ" คาเอเดะ จูมอนจิกล่าวขอโทษอย่างจริงจังกับมิกะ

มิกะยังคงเอามือปิดใบหน้าเธอไว้แน่น เธอไม่คิดจะแสดงใบหน้าของเธอออกมาด้วยซ้ำ!

การขอโทษด้วยความจริงใจ นั้นทำให้เธอยิ่งรู้สึกแย่ลงไปอีก!

แต่ก็ยังคงดีกว่าไม่ได้ขอโทษเลย

เซจิค่อนข้างจะเอาใจใส่กับอารมณ์ของมิกะในตอนนี้ เขารู้สึกว่าอาจจะดีกว่าถ้าคาเอเดะจะไม่พูดอะไรเลย แต่... ไม่ว่าจะยังไง มันก็ดีที่เธอขอโทษด้วยความจริงใจ

"ฉันต้องขอโทษด้วยนะที่ทำแบบนั้นไป" คาเอเดะยิ้มออกมา "จริงๆแล้ว ฉันค่อนข้างพอใจที่จะได้งานนี้ และฉันก็ต้องการที่จะสนิทกับนักเรียนทุกคน... "

"ฉันจะไม่ทำแบบนั้นอีกแล้วได้โปรดยกโทษให้ฉันด้วยเถอะนะ คุณอุเอะฮาระ"

มิกะยังคงเอามือปิดหน้าโดยไม่พูดอะไร

เซจิถอนหายใจ "เธอไม่จำเป็นต้องใส่ใจกับมันก็ได้มิกะ เธอแค่พลาดพูดอะไรผิดโดยบังเอิญเท่านั้น เธอควรรู้ว่าเมื่ออาจารย์จูมอนจิกำลังสอนหรือทำงานอยู่ เธออาจจะต้องอายมากกว่านี้อีกแน่"

คาเอเดะกลายเป็นฝ่ายพูดไม่ออก

ในทางเทคนิคเขาพูดถูก แต่ก็ยังไม่ได้ดูเหมือนจะไม่ใช่ทั้งหมดเพราะด้วยเหตุผลบางอย่าง? สาวสวยผมบลอนด์รู้สึกเหมือนเธอค่อนข้างจะคัดค้าน

มิกะคุ้นเคยกับคำพูดปลอบโยนของเซจิดี

เธอรู้สึกเหมือนว่าใบหน้าของเธอร้อนขึ้น มันอาจจะกลายเป็นสีแดงสดตอนนี้เลยก็ได้

และจู่ๆก็มีสัมผัสนุ่มนวลวางลงบนหัวของเธอ

"ผ่อนคลายหน่อยสิ~ มันแทบไม่มีใครอยู่เดินอยู่บนถนนในตอนนี้เลย ดังนั้นถ้ามีใครได้ยินมัน ทั้งฉันและอาจารย์จูมอนจิจะเดินไปอธิบายกับทุกคนเกี่ยวกับเรื่องนี้เอง ดังนั้นเธอไม่จำเป็นต้องกังวลให้มากเกี่ยวกับเรื่องนี้หรอกนะ"

เซจิลูบไปที่ผมของมิกะขณะที่เขาปลอบโยนเธอ

"ถ้าเธอยังคงทำแบบนี้ต่อไป ในตอนที่เราไปถึงโรงเรียนเธออาจจะดึงดูดความสนใจมากกว่าเดิมก็ได้นะ คุณนางฟ้าสุดขี้อาย"

หลังจากลูบหัวของเธอเบาๆอีกครั้งหนึ่ง เขาก็ดึงมือกลับไป

มิกะค่อยๆเปิดหน้าและเงยหน้าขึ้นมองที่เซจิ ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยอารมณ์ที่หลากหลาย

คาเอเดะรู้สึกถึงอิจฉาที่ได้เห็นฉากนี้

'รู้สึกเหมือนฉันแพ้อีกแล้ว' เธอหมดแรงขณะที่คิดกับตัวเอง

แต่... ความอ่อนโยนของเขาทำให้หัวใจเธอหวั่นไหว

'ตราบเท่าที่ฉันพยายามอย่างหนักเพื่อที่จะได้ให้ใกล้ชิดกับเขามากขึ้น ฉันก็จะถูกลูบแบบนั้นในสักวันหนึ่ง... ' คาเอเดะพูดปลอบใจตัวเอง

เมื่อถึงเวลาที่พวกเขาเดินมาถึงโรงเรียนมิกะก็ได้สงบลงแล้ว

เธอได้รับผลกระทบอย่างมากจากสาวสวยผมบลอนด์ที่กลายเป็นผู้เช่าอพาร์ตเมนต์รวมทั้งเป็นครูห้องพยาบาล ถึงอย่างนั้นก็ตามมิกะก็ไม่รู้สึกท้อแท้

คาเอเดะนั้นสุดยอดในแบบของเธอ แล้วยังไงล่ะ?

'ฉันเป็นเพื่อนร่วมชั้นของเซจิ!'

ขณะที่เซจิและมิกะแยกตัวออกจากคาเอเดะ มิกะก็ได้ฟื้นความแน่วแน่ในสายตาของเธอขณะที่เธอมองไปที่คาเอเดะด้วยแววตาที่ลุกโชน

คาเอเดะเพียงแค่ยิ้มตอบรับคำท้าทายของมิกะ

'ท่าทีที่ผ่อนคลายแบบนั้น... ตามที่คาดเธอเป็นผู้ใหญ่มาก แต่ฉันจะไม่แพ้ และฉันจะพยายามให้หนักขึ้น! "มิกะให้กำลังใจตัวเองอย่างกระตือรือร้น

ในห้องเรียนชิอากิได้ทักทายทั้งคู่ด้วยรอยยิ้มที่กว้างบนใบหน้าของเธอ

"เซนโจ ฉันเห็นแล้วนะ~ เมื่อไหร่กันที่นายสามรถเอาชนะใจสาวสวยผมบลอนด์คนนั้นได้?"

รอยยิ้มของทอมบอยคนนี้ดูเหมือนกับคำใบ้ที่มีความหมายที่เลวร้ายลึกๆ

มิกะตกใจกับคำพูดของเพื่อนของเธอ

ก่อนที่เธอจะได้พยายามพาเพื่อนของเธอออกไปข้างนอกและสั่นสอน... อ๊ะ... ทำให้เพื่อนที่งี่เง่าของเธอเข้าใจเรื่องกาลเทศะ!

...

ในเวลาเรียน

ข่าวของครูห้องพยาบาล/ครูสุขศึกษาที่เป็นสาวสวยบลอนด์ขายาวที่สวมถุงน่องสีดำ ได้แพร่กระจายไปอย่างรวดเร็วทั่วทั้งโรงเรียนมัธยมปลาย

หรือให้ถูกต้องขึ้นคือข่าวลือได้แพร่กระจายไปยังนักเรียนชายมัธยมปลายทั่วทั้งหมด

แม้ว่าอดีตจะเป็นหญิงวัยกลางคนที่หน้าที่นี้จะเป็นคนที่ใจดีและทำงานได้ดี แต่เธอก็ไม่ได้สร้างจินตนาการที่ดีให้กับเหล่าผู้ชายในโรงเรียนมัธยมปลาย

สาวสวยผมบลอนด์นั้นมีหน้าอกขนาดใหญ่และชุดพยาบาลสีขาวที่คู่กับถุงน่องสีดำนั้นคือความฝันของนักเรียนชายมัธยมปลาย... นี้คือฝันที่เป็นจริงของวัยรุ่นผู้ชายที่ร้อนแรงทุกคนที่มีต่อครูห้องพยาบาล!

อืม น่าเสียดายเล็กน้อยที่หน้าอกของคาเอเดะนั้นไม่ได้ใหญ่มาก แต่หน้าอกของเธอยังคงใหญ่กว่าค่าเฉลี่ยและเธอก็หุ่นดี

และส่วนที่สำคัญที่สุดคือขาที่เรียวยาวและถุงน่องสีดำ! ถุงน่องสีดำ! ถุงน่องสีดำ! นี้มันสำคัญจนต้องเรียกซ้ำถึงสามครั้ง

ชุดพยาบาลสีขาวที่คู่กับถุงน่องสีดำ นี้คือการจับคู่กันของสีขาวและสีดำที่สมบูรณ์แบบ!

แค่จินตนาการเกี่ยวกับมันแล้วก็ทำให้นักเรียนชายม.ปลายแทบกลายร่างเป็นหมาป่า... เอ้ย... แทบจะเลือดร้อนขึ้นแล้ว!

และดังนั้น ...

ที่ห้องพยาบาลจึงเต็มไปด้วยนักเรียน

อืม ขอชี้แจงก่อนว่าไม่มีผู้ชายหน้าโง่คนไหนทำอะไรอย่างการทำร้ายตัวเองเพื่อที่จะได้เจอพยาบาลคนใหม่หรอก

พวกเขาใช้เหตุผลที่ "สะอาดและเป็นสุภาพบุรุษ" เพื่อต้องการการให้คำปรึกษาด้านจิตใจ เนื่องจากครูพยาบาลยังมีหน้าที่ในการดูแลสุขภาพจิตของนักเรียนด้วย

ใช่แล้ว การให้คำปรึกษาด้านจิตใจ ฮี่ ฮี่...

ความใฝ่ฝันของเหล่าผู้ชายที่เลือดร้อน พวกเขาเข้าใจซึ่งกันขณะที่พวกเขายื่นเรียงรายอยู่หน้าห้องพยาบาลเป็นคิวยาว!

มันเหมือนฉากจากการ"จับมือไอดอลและเพื่อเจอแฟนๆเพื่อทักทาย"

"พวกผู้ชายนี้มันงี่เง่ากันจริงๆ!" พวกผู้หญิงม.ปลายคิดอย่างพร้อมเพรียงกันเมื่อมองดูปฏิกิริยารุนแรงของเหล่าเด็กผู้ชาย

อืม ครูห้องพยาบาลคนใหม่นี้เป็นที่นิยมอย่างมาก แต่คุณภาพของงานของเธอจะเป็นยังไงกัน?

งั้นก็ไปสุ่มสัมภาษณ์คนแถวนั้นดูก็แล้วกัน จาก-

ผู้ชาย A: "อาจารย์จูมอนจิเป็นครูที่ยอดเยี่ยมมาก เธอช่วยให้ฉันเรียนรู้ ... บางสิ่งที่ฉันไม่เคยได้ยินมาก่อน"

ผู้ชาย B: "ตอนแรกมันก็เจ็บนิดหน่อยนะ แต่หลังๆมันก็น่าพอใจสุดๆและในที่สุด... ผมก็รู้สึกเหมือนว่าโลกใหม่นั้นได้เปิดให้กับผมแล้ว"

ผู้ชาย C: "...ฉันคิดว่าฉันติดมันแล้ว"

นี้ นี้ เกิดอะไรขึ้นกันแน่?

สมาชิกชมรมหนังสือพิมพ์ ผู้ที่ทำการสัมภาษณ์คนแบบสุ่มๆก็ตกตะลึงเมื่อได้ยินกับคำตอบพวกนี้

ตอนแรก มันเป็นเรื่องตลกซะส่วนใหญ่ เมื่อเขาคิดถึงการสัมภาษณ์ในครั้งนี้ เพราะสุดท้ายผู้ชายทุกคนก็คงแค่อยากจะเห็นครูสาวสวยคนใหม่เท่านั้น เป็นเรื่องธรรมดาที่จะไม่มีใครตอบอย่างจริงจัง

แต่เขาไม่เคยคาดคิดว่าจะได้ยินอะไรบางอย่างที่เหลือเชื่อ!

แต่เมื่อถามคำถามเพิ่มเติมเพราะความอยากรู้อยากเห็น ทุกคนที่ให้สัมภาษณ์ก็ไม่ยอมบอกรายละเอียดใดๆเพิ่มเติม ทั้งหมดที่พวกเขาให้คือรอยยิ้มที่ลึกลับ ขณะที่พวกเขาบอกให้เขาลองไปตรวจสอบมันด้วยตัวเองดู

หลังจากที่ลังเล สมาชิกหนังสือพิมพ์คนหนึ่งก็ได้ปรับแว่นตาของเขา ขณะที่ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นที่เร่าร้อน

'เพื่อชมรมหนังสือพิมพ์ที่สูงส่ง เพื่อที่จะให้ทุกคนได้รับรู้ และในฐานะที่เป็นสมาชิกชมรมหนังสือพิมพ์ ฉันมีหน้าที่ที่ต้องค้นหาและเปิดเผยความจริงนี้!'

แม้ว่าจะเป็นการเสียสละแต่มันก็จำเป็นต้องทำ

เมื่อคิดได้อย่างนี้เขาจึงเดินไปที่ห้องและต่อคิว

หลังจากที่รอมานาน

ในที่สุดเขาก็ได้เจอกับครูสาวสวยคนใหม่ที่มีชื่อว่า... คาเอเดะ จูมอนจิ

เธอสวยเหมือนอย่างข่าวลือเลย ชื่อของเธอฟังดูเพราะเช่นกัน

แต่มันจะตรงกับเรื่องของเธอหรือเปล่า... ?

"สวัสดีจ๊ะ เธอรู้สึกอึดอัดตรงไหนบ้างหรือเปล่าหรือเธอมีปัญหาที่ต้องการความช่วยเหลือ?"

ตอนแรกเธอก็มีท่าทางที่สุภาพ ถึงอย่างนั้น...

"สัมภาษณ์? เอาจริงเหรอ?"

"โอ้... งั้นก็หมายความว่าเธอไม่ได้ป่วยหรือเป็นนักเรียนที่มีปัญหาจริงๆสินะ นั้นนายก็แค่เข้ามาก่อกวนเฉยๆสินะ!"

หลังจากที่เธอได้ยืนยันจุดประสงค์ที่แท้จริงของสมาชิกหนังสือพิมพ์แล้ว ความสุภาพของเธอก็หายไป

แทนที่ด้วยรูปลักษณ์ที่ดูเย็นชาสุดๆ

"เอาตรงๆ นายมันเพียงแค่พวกปัญญาอ่อนที่รู้แค่วิธีที่ทำให้คนอื่นๆลำบากก็เท่านั้น!"

"อย่างน้อยที่สุดนายก็เป็นเพื่อนร่วมโรงเรียนของเขาคนนั้น แม้ว่านายจะอยู่ห่างจากระดับของเขาสุดๆก็ตาม! อย่าได้ทำตัว ต่ำตมกว่าขี้เล็บเขาเชียว แต่ไม่เป็นไร!!"

"ฉันเคยเห็นพวกโง่อย่างนายมามากแล้วในวันนี้!! มันน่ารำคาญจริงๆ!"

สมาชิกชมรมหนังสือพิมพ์ที่กล้าหาญคนนี้ตกตะลึงเป็นอย่างมาก

หลังจากนั้นเขาได้รับคำดูถูกที่เต็มไปด้วยคำโกรธเป็นครั้งแรกในชีวิต...

หลังจากนั้น

เขาก็ออกจากชมรมหนังสือพิมพ์และเข้าชมรมเล็กๆที่มีชื่อว่า "ชมรมการศึกษาและการฝึกฝน"

รายละเอียดของชมมรนี้เป็นเหตุผลที่อยู่เบื้องหลังที่ทำให้นักเรียนคนนั้นได้ทิ้งชมรมหนังสือพิมพ์อันเป็นที่รักของเขาไป และไปอุทิศตัวให้กับชมรมใหม่นี้ และวิธีที่เขาได้ขยายชมรมนี้ไปพร้อมๆกับเพื่อนสนิทคนใหม่ของเขา ผู้ที่ได้แบ่งปันความสนใจให้กันและกัน... และอีกหลายๆเรื่อง

คาเอเดะ จูมอนจิได้กลายเป็นตำนานตั้งแต่วันแรกของเธอ ในฐานะครูพยาบาลละครูวิชาสุขศึกษา

ตำนานชื่อเล่นของเธอคือ...

"นางฟ้าสีขาวผู้ร่วงหล่น!"

//หรือเอาเป็น เทพธิดาตกสวรรค์ในชุดขาว ดี?