บทที่ 6 การ์ดพิกัดแดนลับ (เกาะวิญญาณอสูรมายา)
บทที่ 6 การ์ดพิกัดแดนลับ (เกาะวิญญาณอสูรมายา)
บทที่ 6 การ์ดพิกัดแดนลับ (เกาะวิญญาณอสูรมายา)
ประกาศฉบับนี้ไม่ต่างอะไรกับระเบิดน้ำลึก
ในประกาศมีการแสดงไอเทม ทุกคนสามารถมองเห็นค่าสถานะของผลไม้ได้ นี่จึงเป็นครั้งแรกที่ผู้คนได้เห็นวัตถุเหนือสามัญปรากฏต่อสายตาสาธารณะ
“เชี่ย นี่เพิ่งวันแรกเองนะ เทียบกับพี่ใหญ่คนนี้แล้ว ไอ้มนุษย์หินนิรนามนั่นก็แค่ขี้หมาอะ”
เด็กดี รางวัลคือเปิดหีบได้ถุงเท้าเหม็น
“ไม่ใช่สิ ฉันแค่พอกินพออยู่เองนะ ของแบบนี้จะเอาหัวไปแลกหรือไง”
“นายแลกไม่ไหว ก็ลองคิดดูว่าทำงานตั้งใจพอหรือยัง”
“พี่ 66 คะ หนูร่างกายอ่อนแอ ล้มง่าย ต้องการคนอุ่นเตียงไหมคะ”
“แกกล้าฟันธงได้ไงว่าเขาเป็นผู้ชาย แกกล้าสมมติเพศคนอื่นเหรอ”
“พูดดี ฉันว่าพี่ใหญ่ 666666 เป็นเฮลิคอปเตอร์ติดอาวุธ”
“ปลอมๆ ทั้งนั้น ภาพตัดต่อ”
ข่าวนี้เอง ก็ไปถึงหูของกลุ่มแนวหน้าชุดแรกแล้ว
พวกเขาอาจเป็นคนดวงดีสุดๆ เปิดหีบได้ทรัพยากรหายาก หรืออาจเป็นกลุ่มอำนาจใหญ่ที่ข้ามมิติมาพร้อมกันเป็นทีมใหญ่ เหมือนสามคน หรือแบบยกมากันสามสิบคนเหมือนไปคาราโอเกะ
…………
ชายร่างยักษ์ที่กำยำจนน่ากลัวนั่งอยู่ข้างกองไฟ เปลือยท่อนบน ไอร้อนลอยออกมาทั่วตัว เขาจ้องมือถือแล้วพึมพำกับตัวเอง
“ถึงหีบของฉันจะเปิดได้วิชาปรับลมหายใจ แต่ความคืบหน้าแค่วันละ 0.1 มันช้าเกินไป กินผลไม้ไปตรงๆ ดีกว่า”
“แล้วยังมีทักษะต่อสู้อีก ต้องใช้พละกำลังร่างกายถึง 20 ถึงจะเรียนได้ โชคดีที่ค่าเริ่มต้นฉัน 16 แบบนี้อย่างน้อยต้องเอามาสองผล”
…………
ชายวัยกลางคนหน้าเหลี่ยม ใส่เสื้อเชิ้ต ยืนอยู่ท่ามกลางแพไม้หลายผืน เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย มองข้อความบนมือถือ
“ไม่คิดเลยว่าสิ่งที่ฉันตั้งใจจะทำ จะถูกเขาทำไปก่อน 666666 เหรอ เลขดีใช้ได้”
คนข้างๆ มองมือถือด้วยสีหน้าไม่พอใจ
“ประมูลเหรอ ไม่รู้จริงๆ ว่าบริษัทอ้ายคุนเป่าเย่ของเราทำมาหากินอะไรอยู่ แย่งข้าวชัดๆ”
ชายหน้าเหลี่ยมห้ามลูกน้องไม่ให้บ่นต่อ “ถนนที่เขาปูไว้ ยังไงพวกเราก็ต้องเดินตาม”
“พี่ใหญ่ แล้วพวกเราจะไปไหม”
“ฮึ ไปสิ ทำไมจะไม่ไป”
………………
สรุปคือฝั่งเจียงเทียน มีข้อความแจ้งเตือนว่ารับแผ่นโลหะเข้ามาเด้งไม่หยุด
【แผ่นโลหะ +1】
【แผ่นโลหะ +1】
【แผ่นโลหะ +1】
……
ถ้าไม่มีบันทึกการแลกเปลี่ยน เขาคงจำไม่ไหวแล้ว
แม้แต่ตัวเจียงเทียนเองก็ไม่คิดว่า ตั๋วเข้างานแค่แผ่นโลหะเดียว จะทำเงินได้มากขนาดนี้
401!
แค่ทั้งโลกให้ฉันคนละบาท ฉันก็เป็นมหาเศรษฐีแล้วสิ
และตอนนี้ แผ่นโลหะที่เจียงเทียนมีอยู่ ก็เพิ่มเป็น 421 เป็นทรัพย์ก้อนโตแบบของจริง
ถ้าจะไปแลกของพวกนี้ อย่างน้อยต้องเก็บหินสามชั่วโมงขึ้นไป
เก็บค่าตั๋วได้เยอะขนาดนี้ เขาก็อดคิดไม่ได้ว่า ต่อไปจะยึดอาชีพเปิดงานประมูลไปเลยดีไหม ง่าย แถมได้เงินไวอีกด้วย……
เขาสลัดความคิดฟุ้งซ่านออกจากหัว
สร้างกลุ่มหนึ่งขึ้นมา แล้วดึงทั้ง 401 คนที่แลกแผ่นโลหะให้เขาเข้ามาทั้งหมด
คนมาครบแล้ว
ถึงแม้ผู้นำของบางกลุ่มอำนาจจะไม่ได้มาด้วยตัวเอง แต่คนที่อยู่ที่นี่ ก็ถือเป็นกลุ่มบนยอดพีระมิดแล้ว
สิ่งแรกที่เด้งขึ้นมาคือประกาศปักหมุดสองแถบ
【ประกาศจากหัวหน้ากลุ่ม: ไม่รับไม้ ใบไม้ หิน ทราย และวัสดุธรรมชาติอื่นๆ】
【ประกาศจากหัวหน้ากลุ่ม: กลุ่มนี้สามารถพูดคุยได้อิสระ แต่ช่วงประมูล ห้ามส่งข้อความไร้สาระ เตือนไม่ฟัง เตะออกและบล็อกทันที】
……
“มีใครพอจะกระซิบบอกไหม ว่าพวกคุณกะจะเคาะราคากันที่เท่าไหร่”
“น้องชาย ใจเย็นๆ นี่มันการประมูล ใครให้ราคาสูงสุดก็ได้ไป”
“พวกเราไม่ได้กะจะประมูลของหรอก ของแบบนี้ก็ยกให้พี่ใหญ่ทั้งหลายเถอะ”
“แล้วนายไม่ประมูล จะเข้ามาทำไม”
ทุกคนต่างงงกันหมด
“ดูชื่อการ์ดกลุ่มที่ผมแก้สิ ขอบคุณหัวหน้ากลุ่มที่สร้างแพลตฟอร์มให้ด้วยนะครับ”
ชายคนหนึ่งที่ตั้งชื่อเหนือหัวว่า 【AAA ราชาขายส่งหนังสติ๊กหวัง (รับไฟเบอร์)】 พูดขึ้นมาแบบนั้น
ทุกคนถึงกับเข้าใจแจ่มทันที…
จากนั้น ทุกคนก็พากันเปลี่ยนไอดีของตัวเอง
ขายกล่องเก็บของ (รับกาวยึดติด): “ใครต้องการกล่องเก็บของ แอดผมมาได้เลย เอาเยอะให้ราคาต่ำสุดครับ”
รับซื้อหนังสัตว์: “มีใครขายหนังสัตว์ไหม ผมรับเยอะ ราคาดีแน่นอน”
กลุ่มนี้ดูเหมือนจะกลายเป็นตลาดซื้อขายไปแล้ว การประมูลกลับกลายเป็นเรื่องรอง
เจียงเทียนเห็นคนในกลุ่มตะโกนขายของกันอึกทึก มุมปากก็กระตุกเล็กน้อย แต่ก็ถือเป็นเรื่องดี ถ้าพัฒนาต่อไป กลุ่มนี้ก็จะเป็นแรงสนับสนุนที่ไม่น้อยเลย
ในตอนนั้นเอง มีข้อความหนึ่งดึงความสนใจของเขา
จะว่าเรียกความสนใจก็ไม่เชิง เพราะอีกฝ่ายเอ่ยชื่อเขาตรงๆ
“หัวหน้ากลุ่ม ดูแชทส่วนตัวหน่อย ผมมีเรื่องจะคุย”
แต่ปัญหาคือ แชทส่วนตัวของเขาโดนถล่มเละ เต็มไปด้วยข้อความขยะ
“รู้ไหมฉันเป็นใคร ซอยไห่จิงทั้งเส้น ลองไปถามดูว่าใครเป็นพ่อ ถ้าฉลาดก็ส่งผลไม้มา”
“พี่คะ มือถือมีฟังก์ชันอัดหน้าจอนะ อยากดูอะไร หนูส่งให้หมดเลย”
“ขอยืมผลไม้ลูกหนึ่ง เดี๋ยวคืนให้ เลขบัตรประชาชน *****”
ตอนนั้นเจียงเทียนอ่านแล้วถึงกับพูดไม่ออก
ตัวประหลาดอะไรกันเนี่ย…
จนปัญญา เขาเลยปิดการแจ้งเตือน และตั้งค่าสิทธิ์ให้เฉพาะเพื่อนเท่านั้นที่แชทส่วนตัวได้
ซึ่งเขาไม่มีเพื่อนเลย เท่ากับปิดไปโดยปริยาย แต่เขายังสามารถทักไปหาคนอื่นๆได้เอง
ดังนั้นเจียงเทียนจึงทักไปหาอีกฝ่ายก่อน
“สวัสดี มีเรื่องอะไรครับ”
“สวัสดีครับ พวกเราหลงเจียงเฮฟวี่อินดัสทรีก็อยากเอาของมาประมูลบ้าง ได้ไหม”
หลงเจียงเฮฟวี่อินดัสทรี? นี่คือบริษัทยักษ์ใหญ่ด้านเหล็กของประเทศจีนในอดีต แถมยังมาข้ามมิติกันเป็นกลุ่มอีกด้วย
ก็ไม่รู้ว่ามากันกี่คน
ส่วนเรื่องอยากประมูลน่ะ…
ได้สิ แน่นอนว่าได้
ถึงเจตนาแรกของเขาจะเป็นแค่ขายของตัวเองให้ได้ราคาดี แต่ถ้างานประมูลเติบโตขึ้น แรงสนับสนุนที่ได้อาจไม่แพ้แดนลับอสูรมายาเลย
เจียงเทียนส่งข้อความกลับไป
“จะประมูลอะไร”
“พวกเรามีแบบแปลนเกินมา อยากขายนี่ครับ 【ถังไม้ (แบบแปลน)】”
เจียงเทียนมองแล้วก็รู้สึกว่าไม่ค่อยมีค่าอะไรนัก เพราะถังไม้ในตลาดมีหมุนเวียนอยู่เยอะแล้ว
ไม่ใช่ของหายาก แถมการใช้งานก็ไม่ได้มาก
ถ้าเขาจะเอาเอง ยังไปซื้อจากตลาดแลกเปลี่ยนตรงๆ จะง่ายกว่า
“ได้ ผมจะจัดคิวให้” เจียงเทียนส่งต่ออีกข้อความ “หักค่าคอม 5% ถ้าเป็นของหายากและมีมูลค่าสูง จะคิดเป็นไม้ตามราคาตลาดให้ผม”
อีกฝ่ายดูเหมือนจะลังเลอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะตอบตกลงในที่สุด
คุยกับฝั่งหลงเจียงเฮฟวี่อินดัสทรีเสร็จแล้ว เจียงเทียนคิดว่าควรบอกคนอื่นในกลุ่มด้วย
【ประกาศจากหัวหน้ากลุ่ม: ถ้าใครคิดว่าของตัวเองมีมูลค่า อยากนำมาประมูล ให้แลกใบไม้หนึ่งชิ้นกับหัวหน้ากลุ่ม หัวหน้ากลุ่มจะทักไปคุยเป็นการส่วนตัว】
“เดิมทีตั้งใจมาแค่ดูๆ ไม่คิดว่าจะได้มีส่วนร่วมด้วย ฮ่าๆ หัวหน้ากลุ่ม ผมแลกให้แล้วนะ”
“ผมพอดีมีของอยู่ รู้สึกว่าเอาไปแลกผลไม้ไม่คุ้ม”
“ฮ่าๆ จะคึกคักแล้ว หัวหน้ากลุ่มนี่มีลูกเล่นจริงๆ”
【ใบไม้ +1】
เจียงเทียนตามบันทึกการแลกเปลี่ยนไปทักแชทส่วนตัว
“สวัสดี จะประมูลอะไร”
พูดสั้นๆ เข้าประเด็นตรงๆ
อีกฝ่ายก็ตรงไปตรงมาไม่แพ้กัน วางไอเทมขึ้นมาให้ดูทันที
“สวัสดีครับพี่ใหญ่ …การ์ดพิกัดแดนลับ (เกาะวิญญาณอสูรมายา)”