ตอนที่ 58 แฟนปลอม

ในระหว่างชั้นเรียน

เซจิเดินออกจากห้องเรียนพร้อมกับชิอากิและมิกะ ก่อนที่จะหาจุดที่เงียบเพื่อที่จะพูดคุย

"เอาล่ะ มีอะไรงั้นเหรอ?" เซจิทำท่าทางผ่อนคลายขณะที่เขาพิงผนัง

ชิอากิเหลือบไปมองที่มิกะก่อนที่จะหันไปมองเซจิ จากนั้นเธอก็จับมือทั้งสองไว้ด้วยกันและโค้งคำนับเขา

"ขอร้องล่ะ เซนโจ ช่วยแกล้งเป็นแฟนฉันที!"

"อะไร?" เซจิขมวดคิ้วขึ้น "แกล้งเป็นแฟนเธอ?"

อะไรน่ะ นี้มันเป็นสถานการณ์แบบคลาสสิกเลยนี้!

สถานการณ์แบบนี้มักจะเกิดขึ้นกับเรื่องราวที่จำเป็นจะต้องไปร่วมงานเลี้ยงหรือกิจกรรมบางอย่างทั้งวัน หรือใช้ต้องปฏิเสธที่จะหาคู่แต่งงานโดยพ่อแม่ และสถานการณ์ในปัจจุบันนี้ก็เป็นแบบนนี้...

"เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับแฟนเก่าของเธอใช่ไหม?"

"ถูกตัอง!" ชิอากิยิ้มกว้างๆ "ฉันอยากทำให้เธออิจฉาด้วยการพาแฟนหนุ่มสุดฮอตไปกับฉัน!"

เซจิกินใบ้ทันทีที่ได้ยินสิ่งที่เธอพูดออกมา

'โอเค ใครก็ได้อธิบายให้ฉันฟังที นี้มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่!? ผู้กำกับครับผิดบทอีกแล้วเหรอ

"ฉันขอถามเธอหน่อยได้ไหม? เธอเป็นเลส... เออ... เป็นทอม? แค่ต้องการให้เธอคนนั้นอิจฉาเพราะเธอพาแฟนไปด้วยเนี่ยนะ! "

เซจิสามารถแสดงความคิดเกี่ยวกับสถานการณ์นี้ได้ โดยไม่ต้องเถียงเลยว่าแปลกมากแค่ไหน

"ฉันก็ไม่รู้แน่หรอก แต่เธอบอกว่าเธอพาแฟนไปตอนเราเจอกัน ดังนั้นฉันเองก็อยากหาคู่พาไปกับฉันด้วย" รอยยิ้มของชิอากิยังคงอยู่ แต่ประกายในตาของเธอหายไป

"ดังนั้นสิ่งที่เธอต้องทำอย่างแรกเลยคือ... นี้! อย่าทำเหมือนแฟนเป็นเหมือนสิ่งของได้ไหม!"

"มันมีอะไรแตกต่างกันมากงั้นเหรอ?"

"หมอครับ มีคนสมองผิดปกติอยู่ที่นี่ครับ!!"

หลังจากช่วงเวลาแห่งความอึดอันหายไป

"เอาล่ะ ผมเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นบ้างแล้ว" เซจิถอนหายใจด้วยความขุ่นเคือง "เธอคนนั้นเชิญเธอไปเจอกัน แต่เธอบอกว่าเธอพาแฟนของเธอไปด้วย และเธอก็จะนำแฟนของเธอไปได้ด้วยใช่ไหม ถ้าเธอต้องการ... ใช่อะไรแบบนี้หรือเปล่า?"

"อืม"

ชิอากิไหล่ตกขณะที่เธอมีรอยยิ้มและการแสดงออกที่ซับซ้อนบนใบหน้า

"ฉันต้องการที่จะเห็นเธออีกครั้ง แต่เธอดันทำแบบนี้... ฉันไม่สนหรอกว่ามันเป็นจริงหรือไม่ ทั้งสองทาง มันทำให้รู้สึกไม่สบายใจ นั่นเป็นเหตุผลที่ฉันต้องการเป็นแฟนที่ยอดเยี่ยมที่จะทำหน้าที่เป็นโล่และดาบของฉัน บางทีเธอคงไม่ได้ตั้งใจที่จะทำร้ายความรู้สึกของฉัน แต่ก็ไม่ต้องสงสัยเลยว่าจะทำร้ายฉันแน่นอน ดังนั้นฉันจะทำร้ายเธอบ้าง! "

ชิอากิซ้ำคำว่า "ทำร้าย" สามครั้งในประโยคเดียว เห็นได้ชัดว่าเธอรู้สึกยังไงคำเชิญนี้

"เธอแน่ใจหรือว่าเธอจะถูกทำร้ายเหมือนเธอตอนนี้?"

"ฉันไม่รู้ แต่ฉันจะทำมันโดยไม่นึกถึงอะไรทั้งนั้น"

การแสดงออกของชิอากิปราศจากร่องรอยแห่งความร่าเริงใดๆ แม้แต่บรรยากาศที่ผ่อนคลายปกติเกี่ยวกับเธอก็ได้หายไป  เธอดูจะจริงจังกับมันมาก

การแสดงออกดังกล่าวทำให้เซจิจินตนาการว่าชิอากิตะโกนว่า "มาเลย เราแค่ทำร้ายความรู้สึกของกันและกันเอง!!" ในสถานการณ์สมมุติ

ยุ่งยากจริงแฮะ

อืม แน่นอนว่ามันเคือสไตล์ของชิอากิ

‘ไปเจอกันอีกครั้งด้วยตัวเธอเอง และพยายามที่จะแบกรับความรู้สึกเจ็บปวดในหัวใจของเธอ ในขณะที่ยิ้มและทักทายแฟนเก่าของเธอ ในตอนที่มีแฟนใหม่... สถานการณ์ในแบบหนังขยะแบบนี้ไม่เหมาะกับบุคลิกของเธอเลย เธอคงทำแบบนั้นไม่ได้แน่’

ขณะที่เขาคิด เซจิก็ยิ้มให้ตัวเองและยืนขึ้นตรงๆแทนที่จะพิงผนัง

"เอาล่ะ ผมจะทำ แม้ว่าผมจะไม่แน่ใจว่าผมจะต้องถูกทำเหมือนเป็นสินค้าที่ดีก็ตาม สำหรับเรื่องการใช้งานของเธอ เอาล่ะเชิญใช้ผมได้ตามที่คุณต้องการเลยครับ!"

ผู้ชายที่ตัวสูงและหล่อเหลาพูดประโยคกล่าวด้วยเสียงที่น่าหัวเราะในน้ำเสียงของเขา เพียงแค่อย่างใดอย่างหนึ่งก็เพียงพอที่จะทำให้หัวใจเต้นของผู้หญิงหลายคนเต้นเร็วขึ้นแล้ว

ใบหน้าของมิกะแดงขึ้นขณะที่เธอฟังเรื่องที่พวกเขาพูดคุยกัน

แม้แต่แก้มของชิอากิเองก็มีแดงขึ้นด้วย

"เออ... ใช่ ขอบใจมาก" ทอมบอยคนนั้นเบี่ยงสายตาของเธอเล็กน้อยเพื่อไม่ให้เห็นแววตาที่ดูส่องประกาย

'นายจะกลายเป็นโล่และดาบที่ยอดเยี่ยมสำหรับฉันเท่านั้น เซจิ มันก็แค่ดูหล่อเท่านั้น!’ ชิอากิคิดในใจซักพักก่อนจะสงบลงสักสองสามวินาที

"เธอจะได้เจอเธอเมื่อไหร่และที่ไหน?" เซจิถามรายละเอียดที่เฉพาะเจาะจง

"ฉันยังไม่ได้พูดถึงเรื่องนี้เลย... ฉันจะตอบเธอว่าจะบอกภายหลังและตกลงกันว่าจะไปที่ไหนเมื่อไหร่และที่ไหน"

"โอ้ ผมจะรอให้เธอติดต่อหาผมเกี่ยวกับรายละเอียดก็แล้วกัน"

"เอาล่ะ... บอกให้รู้ด้วย เมื่อเธอว่าง ด้วยวิธีนี้ผมสามารถจัดเวลาให้สะดวกกับเธอได้"

"นอกเหนือจากที่โรงเรียนและที่ทำงาน ผมมักจะว่างเพื่อกำหนดการทำงานของผมทั้งสัปดาห์นี้... " เซจิบอกชิอากิเกี่ยวกับตารางเวลาของเขา

ชิอากิพยักหน้าหลังจากที่ได้รู้ข้อมูล

"เอาล่ะ... ฉันจะโทรหานายในคืนนี้และนัดเวลาที่จะได้เจอกัน ก่อนที่เราจะไปเจอเธอ เราต้องเตรียมอะไรบางอย่างก่อน"

"เตรียมอะไรบางอย่าง?" เซจิกระพริบตาอย่างประหลาดใจ

ชิอากิหัวเราะเบาๆ

"ก่อนที่เราจะไปที่สนามรบเราควรตรวจสอบให้แน่ใจว่าอุปกรณ์ของเราอยู่ในระดับสูงสุดแล้ว"

'อย่าพูดว่าเรากำลังจะไปสู้จริงๆจะได้ไหม... '

เซจิไม่สามารถพูดออกมาดังๆได้เซจิ บางทีสำหรับชิอากิแล้วนี้อาจเป็นการต่อสู้ของเธอก็ได้... อย่างน้อยก็ด้านความรู้สึก

"เราต้องเตรียมตัวอะไรบ้าง?"

"เสื้อผ้าและรูปลักษณ์ของเรา!" ชิอากิเริ่มมีความกระตือรือร้นและมีพลังมากขึ้นเมื่อพูดเรื่องแบบนี้ "เราจะไปด้วยรูปลักษณ์ที่ดีที่สุดต่อหน้าพวกเขานั่นเป็นเหตุผลที่เซนโจ นายต้องไปซื้อของกับฉัน เรากำลังจะซื้อชุดคู่กันและซื้อเสื้อผ้าที่จะช่วยเพิ่มความงดงามและความสวยของฉัน! "

ความจริงจังในคำพูดของเธอแทบจะออกมาเป็นจริง

"โอ้... " เซจิไม่สามารถต้านทานความร้อนแรงของเธอได้ "แต่... ผมไม่มีเงินมาก... "

"ฉันจ่ายเอง!" ชิอากิพูดอย่างโผงผางก่อนที่เธอจะขยับตัวเธอไปยังเพื่อนสนิทของเธอ ที่กำลังมองมาอยู่เสมอ "มิกะมากับด้วยเราด้วย แล้วบอกความคิดเห็นที่เป็นประโยชน์ของเธอซะ!"

"เอ๊ะ... " มิกะก็ตกเป็นเหยื่อจากความเลือดร้อนของชิอากิ และตอบกลับแบบงงๆ

"นี้เป็นความพิเศษของฉันเอง ฮ่า ฮ่า ฮ่า อนุญาตให้ฉันได้แสดงความสามารถที่แท้จริงของเราให้กับพวกเธอได้ชมในฐานะที่เป็นเอซของชมรมการละครเอง!"

ชิอากิเน้นความสนใจของเธอออกไปนอกหน้าต่าง ด้วยประกายไฟในดวงตาของเธอ มันดูราวกับว่าเธอกำลังส่องแสงสดใส

* แปะๆๆๆ * เซจิอดไม่ได้ที่จะตบมือช่วยสนับสนุนเธอ

* แปะๆๆๆ * มิกะเองก็ปรบมือตามอีกรอบ

ทั้งสองคนรู้สึกราวกับว่าทอมบอยอยู่หน้าพวกเขากำลังจะลงมือแสดงบนเวที

...

ต่อมาในเย็นวันนั้น

เซจิได้รับโทรศัพท์จากชิอากิ

"การต่อสู้จะเริ่มขึ้นในวันอาทิตย์เวลา 20.30 น. สถานที่จะเป็นไวท์สโนว์คอฟฟี้คาเฟ่ในซิลเวอร์แวลลีย์ "

"ซิลเวอร์แวลลีย์... ผมยังไม่เคยไปที่พื้นของพวกคนรวยเลยนะ"

"เราจะไปสอดแนมที่นั่นในคืนวันเสาร์ และเราจะซื้อเสื้อผ้าที่นั่นด้วย!"

"เสื้อผ้าต้องแพงมากแน่"

"ไม่ต้องกังวล ฉันจะจ่ายเอง เรื่องนี้ฉันก็ค่อนข้างจะถนัดนะ นายก็รู้~ ถ้านายยินดี ฉันสามารถให้ค่าทำงานนายได้ด้วยนะ!"

"ขอปฏิเสธ"

"อย่าปฏิเสธฉันเร็วนักสิ อย่างน้อยก็ช่วยลังเลหน่อยก็ได้!"

"มันคงไม่ดีแน่ ถ้าผมลังเล!" เซจิโต้แย้งอย่างเด็ดขาด

จากนั้นเขาได้ยินเสียงหัวเราะของชิอากิจากโทรศัพท์ของเขา

"ฉันจะรอที่จะได้เลือกเสื้อผ้ากับนายจริงๆ... เอาล่ะ เราจะปล่อยมันไว้ก็แล้วกัน ฉันยังต้องการให้มิกะรู้ด้วยเหมือนกัน"

"อ่า โอเค" เซจิเตรียมที่จะวางสาย

"นายไม่อยากรู้หรือไง ว่าฉันทำยังไงกับมิกะ แล้วยอมให้นายเป็นแฟนฉันโดยไม่โดนคัดค้าน?" ชิอากิถามคำถามที่ไม่คาดไม่ถึง

"ฉันแค่แกล้งเป็นแฟนเท่านั้น"

"แม้ว่าจะเป็นแค่ของปลอม"

ชิอากิกำลังนอนอยู่บนเตียงหลังคาสุดหรูหราขณะคุยกับเซจิ เธอกำลังเล่นตุ๊กตาที่น่ารักขณะคุยมือถือของเธอ

"ฉันใช้มิตรภาพอันลึกซึ้งและความสนิทสนมของฉัน และใช้ถ้อยคำอ่อนโยนและริมฝีปากที่หลงใหลให้... "

"หยุด ฉันไม่ต้องการฟังเซ็กซ์โฟนหรอกนะ!"

เสียงหัวเราะของชิอากิดังขึ้นอย่างมาก

"อะไรกัน เซจิ? ไม่มีใครได้ยินอะไรหรอกน่า!"

"เออ ใช่... กับผีนะสิ! เธอต้องการให้ฉันมองหน้าเธอสองคนด้วยท่าทางแปลกๆ ในสายตาของฉันในอนาคตหรือไง?"

"แน่นอน ถ้านายพอใจ"

"นั่นไม่ใช่สิ่งที่เธอควรจะพูดนะ!"

ชิอากิสามารถจินตนาการได้อย่างชัดเจนว่าเซจิที่กำลังโต้แย้งอย่างรุนแรงทางโทรศัพท์มือถือของเขา นั่นเป็นเพียงแค่ความคุ้นเคยและชัดเจนในฉากของเธอเท่านั้น

การพูดกับเขาก็ไม่ใช่เรื่องน่าเบื่อ แม้ว่าเธอจะรู้ว่าถึงเวลาที่จะต้องวางสายแล้ว และรู้สึกเสียใจเล็กน้อยที่ต้องไป

"ถึงอย่างนั้นเรื่องนี้ก็พอแล้ว รีบไปบอกให้มิกะรู้เวลาและสถานที่ได้แล้ว ผมมีเรื่องอื่นที่ต้องทำ ดังนั้นฉันจะวางสายแล้วนะ"

อ่า เขาหนีไปแล้ว!

ชิอากิรู้สึกเบื่อหน่ายขณะที่เธอได้ยินเสียงโทรศัพท์มือถือดังขึ้นหลังจากที่เซจิวางสาย

'ฉันสงสัยว่าเขาจะสังเกตเห็นถึงการเปลี่ยนแปลงที่ลึกๆในหัวใจของฉันไหม... ' ชิอากิคิดกับตัวเอง 'อืม แม้ฉันจะไม่ได้รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเองก็ตาม... '

ขณะที่กอดตุ๊กตาแมวน่ารักเธอหมุนตัวรอบๆ บนเตียงขณะที่จ้องมองที่ภาพบนหน้าจอโทรศัพท์มือถือของเธอรวมกับแวววาวที่เป็นประกายในตาเธอกับสิ่งที่ดูอยู่

ภาพพื้นหลังโทรศัพท์มือถือของเธอเป็นภาพเซลฟี้ที่ถ่ายร่วมกับเซจิและมิกะ

ในภาพนั้นมีผู้ชายที่หล่อเหลาอยู่ตรงกลางของทั้งสาวสวยทั้งสองคน ในขณะที่แสดงออกถึงรอยยิ้มอันอ่อนโยนเหมือนดวงอาทิตย์ของเขา ซึ่งเต็มไปด้วยกลิ่นอายที่สดใส