ตอนที่ 28 เด็กใหม่

[เร็วดั่งกระสุน]... นี้แค่ชื่อของทักษะนี้ก็ฟังดูสุดยอดแล้ว

และเซจิก็เต็มไปด้วยความคาดหวัง เขาจึงได้ตรวจเช็คดูรายละเอียดเพิ่มเติมเกี่ยวกับความสามารถนี้

[เทคนิคทำลายขีดจำกัด – เร็วดั่งกระสุน] ... ตามที่ระบบได้บอกไว้ หลังจากที่เขาใช้การ์ดใบนี้ จะทำให้ร่างกายของเขาจะเกิดกระตุ้นจนทำให้ทะลุขีดจำกัดของศักยภาพของมนุษย์ได้

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในสถานการณ์ที่เป็นอันตรายอย่าง เมื่อเขาถูกโจมตีด้วยปืนหรือกำลังจะถูกถีบตกจากรถยนต์ ขีดจำกัดทั้งหมดในร่างกายของเขาจะถูกเอาออกไปและเขาจะเข้าสู่โหมดการเร่งอะดรีนาลีน มันจะช่วยให้ชะลอการรับรู้เวลาของเขา ซึ่งจะช่วยให้เขาทำอะไรอย่างรวดเร็วเพื่อหลีกเลี่ยงอันตรายที่ใกล้เข้ามาได้

เป็นเทคนิคที่สุดยอดสุดๆ! นี้มันเทคนิคระดับพระเจ้าเลย และที่สำคัญที่สุด มันมีความสามารถในการช่วยชีวิต!

เซจิต้องการมันมากกว่าอะไรทั้งสิ้น

แม้ว่าเขาจะมีความสามารถในการเซฟและโหลดได้ แต่เขาก็กังวลอยู่มากเกี่ยวกับสิ่งที่อาจเกิดขึ้น ถ้าเขาตายก่อนที่เขาจะมีโอกาสได้โหลดล่ะ!

จะเกิดอะไรขึ้นถ้าเขาตายไปก่อนที่เขาจะได้โหลดเซฟ? เขาจะโหลดเซฟล่าสุดโดยอัตโนมัติหรือเขาจะตายจริงๆ? เขาไม่รู้และไม่อยากจะลองมันด้วย แล้วถ้ามันไม่เกิดขึ้นหลังที่เขาตายจริงๆล่ะ?

ดังนั้นจึงอาจพูดได้ว่าตอนนี้มันจึงเป็นจุดอ่อนเดียวของเขาเท่านั้น

ด้วยเหตุนี้เมื่อเขาสังเกตเห็นว่าผู้ชายที่มีแผลนั้นตั้งใจจะหยิบเอาปืนออกมา เขาจึงรีบตัดสินใจที่จะโหลดก่อน เขาพยายามจะทำให้มันสมบูรณ์แบบที่สุดเพื่อที่เขาจะสามารถเอาชนะคนที่มีปืนได้ ก่อนที่ชายที่มีแผลเป็นสามารถตอบสนองทันและยิงมันออกมา!

แต่ถ้าเขาไม่เห็นมันก่อนหน้านี้ล่ะ? ตัวอย่างเช่น ถ้าศัตรูมีสไนเปอร์แล้วยิงจากที่ไกลๆ...

นอกจากนี้ เรื่องการวางยาพิษล่ะ? หรือถูกซุ่มโจมตีในขณะที่เขาหลับอยู่? ถ้าเขาคิดอย่างรอบคอบแล้วมันก็มีสถานการณ์มากมายที่เขายากจะจัดการได้

หลังจากที่เขาได้พิจารณาถึงความเป็นไปได้ทั้งหมดแล้ว ความสามารถของ [เร็วดั่งกระสุน] ก็ยิ่งมีค่ามากขึ้น

แม้ว่าจะไม่ได้มีประสิทธิภาพที่มากพอที่จะรับประกันความปลอดภัยของเขาได้ แต่ก็อาจเพียงพอสำหรับการจัดการกับสถานการณ์อันตรายหลายๆอย่างที่เขาไม่สามารถจัดการได้

ถึงเวลาแล้วที่จะซื้อมัน! เขาจะต้องซื้อมันอย่างแน่นอน!

ราคาสำหรับมันคือ... 75 แต้ม! และนี้คือราคาของมันหลังจากที่ระบบบอกว่าเป็นช่วง "ลดราคาตลอดระยะเวลาหนึ่งสัปดาห์" เท่านั้น ! ราคาเดิมของมัน... เหลือเชื่อ 150 แต้ม!

ตามที่คาดไว้ [เทคนิคทำลายขีดจำกัด]... ดูเหมือนว่าความสามารถในการผลักดันให้ร่างกายมนุษย์นั้นทะลุขีดความสามารถสูงสุดได้ และนี้ก็ไม่ได้ราคาถูกเลย

"ฉันเพิ่งได้มา 15 แต้ม และได้เพิ่มจากโบนัสอีก 10 แต้ม รวมแล้วคือ 25 แต้ม ดังนั้นแล้วฉันต้องหาแต้มเพิ่มอีก 50 แต้มในหนึ่งสัปดาห์ นี้เพื่อที่จะซื้อมันได้ในตอนที่ยังอยู่ในช่วงลดราคาอยู่" เซจิพึมพำกับตัวเอง

สำหรับ 50 แต้ม เขาสามารถหาได้ 28 แต้มจากการฟามจาก [ร้องเพลง] และ [เต้น] เป็นเวลาเจ็ดวัน เป็นไปได้ไหมที่จะหาเพิ่มได้อีก 22 แต้มจากการทำงาน

"ผลจากการทำงานทำให้ฉันได้ 4 แต้มในแต่ละครั้ง ดังนั้นฉันจึงสามารถหามันได้อย่างเพียงพอหลังจากทำงาน 6 วัน มันน่าจะเป็นไปได้ " เซจิรู้สึกมั่นใจเกี่ยวกับเรื่องนี้ หลังจากคิดตากหลักคณิตศาสตร์แบบง่ายๆ

"แต่มันก็ยังไม่แน่... ตรงจุดนี้... ถ้ามีอะไรเกิดขึ้น ฉันอาจจะมีไม่พอได้ อืม... ต้องคิดหาทางเพื่อให้ได้แต้มเพิ่มมากขึ้นเท่านั้น"

...

ณ เช้าวันเสาร์

เช้าในวันเสาร์นี้ เป็นวันทำงานวันแรกของ โฮชิ อะมามิ

เขาได้ทำงานที่ร้านขายขนมหวาน ดีไวท์ เทซท ของน้าของเขา ซึ่งเธอเป็นทั้งผู้จัดการร้านและเจ้าของที่นี้

ในความเป็นจริงโฮชิได้เสนอบางอย่างเกี่ยวกับการทำงานให้กับครอบครัวของเขาฟัง แต่เนื่องจากพี่สาวของเขาต่อต้านมันมากเรื่องความคิดของเขาที่จะเข้าทำงาน แม้ว่าเขาจะต้องการ แต่นี้สิ่งเดียวที่พวกเธอยอมตกลงที่จะประนีประนอมด้วยและยอมให้เขาทำงานได้ที่ร้านน้าของเขาเท่านั้น แม้การประนีประนอมนี้จะโต้แย้งความหวังทั้งหมดในส่วนของเขาตาม

โฮชิอดช่วยไม่ได้ที่จะถอนหายใจ ความคิดของเขาและพี่สาวเป็นสิ่งที่ตรงกันข้าม

ถึงแม้ว่าพวกเธอจะมีปัญหากับเรื่องส่วนตัวของเขา แต่ปกติแล้วพวกเธอก็ค่อนข้างดีกับเขา

ถึงอย่างงั้น ตอนนี้เขาก็เป็นเหมือนเด็กวัยรุ่นทั่วไปแล้ว เขาต้องการเป็นอิสระ แต่น่าเสียดาย ที่พี่สาวของเขา "ดี" กับเขามากเกินไป!

โฮชิขอบคุณพวกเธอสำหรับการดูแลเขา มาตั้งแต่เขายังเด็ก แต่เขาก็เป็นนักเรียนชั้นม.3แล้ว และพี่สาวของเขาก็ยังทำ "แย่ๆ" กับเขาในทุกๆทาง-มันดูแปลกมากกับเขาอยู่ดี!

แม้ว่าเขาจะ "แย่" เขาก็ต้องปฏิบัติตามข้อกำหนดของพี่สาวทั้ง2คน และเขาก็มีความเป็นส่วนตัวเป็นศูนย์ พี่สาวของเขาไม่เพียงแต่รู้จักเกี่ยวกับเด็กผู้หญิงที่เขาชื่นชอบ มันรวมทั้งภาพลามกที่เขาซ่อนไว้ด้วย พวกเธอรู้ด้วยซ้ำว่าเขาทำมันกี่ครั้งต่อสัปดาห์ด้วยมือของเขา... นี้มันมากเกินแล้วไป!

เมื่อไม่นานมานี้เขาได้สารภาพกับผู้หญิงที่เขาชอบมานาน แต่เขาถูกปฏิเสธด้วยคำพูดที่ว่า "ฉันชอบผู้ชายที่ดูแข็งแรงมากกว่า อะมามิคุง นายดูค่อนข้างอ่อนแอนะ... "

โฮชิรู้สึกเจ็บปวดอย่างมากเพราะเหตุผลที่ถูกปฏิเสธนี้ หลังจากที่ถูกกดดันมาตลอดทั้งสัปดาห์ เขาได้ตัดสินใจที่จะเปลี่ยนแปลงตัวเองในที่สุด!

เขาต้องการที่จะเปลี่ยนแปลงร่างกายและจิตวิญญาณของเขาให้เป็นอิสระ และเขารู้สึกเหมือนการทำงานก็เป็นวิธีที่ยอดเยี่ยมในการเริ่มต้น นอกจากนี้มันยังช่วยให้เขาได้รับเงินในกระเป๋าเพิ่มขึ้นด้วย เพราะจากการเป็นโอตาคุ  งานอดิเรกของเขาต้องใช้เงินในบางส่วน

ถึงอย่างงั้นพี่สาวของเขาต่างก็คัดค้านอย่างรุนแรงต่อความคิดของเขาที่จะทำงาน และเขาต้องใช้ความพยายามอย่างมาที่จะให้พวกเธอยอมรับข้อตกลงนี้

ในห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าของร้าน โฮชิเปลี่ยนเป็นชุดเครื่องแบบในขณะที่ให้กำลังใจตัวเองแบบเงียบๆ

'น้าของฉันบอกว่า ที่ทำงานนี้ดีและพวกรุ่นพี่เองก็คนที่ดีด้วย... เพราะงั้นไม่มีปัญหาแน่นอน ฉันต้องทำได้!' ขณะที่เขายืนอยู่หน้ากระจกและพูดให้กำลังใจตัวเองอย่างต่อเนื่อง

กระจกได้สะท้อนให้เห็นถึงเด็กหนุ่มผู้ผอมบางที่มีขนตายาวบาง มีดวงตาสีฟ้าและผมสีน้ำตาลเข้มที่เงางามและริมฝีปากที่สีแดงอ่อนๆ... เขาดูสวยมากจนดูเหมือนจะไม่ได้เป็นผู้ชายเลย!

ตอนที่เขายังเด็ก โฮชิรู้สึกว่าเขาไม่มีปัญหากับใบหน้าของเขา ถึงอย่างงั้นเมื่อเขาโตขึ้น เขาก็ค่อยๆตระหนักว่ารูปร่างหน้าตาของตัวเองนั้นมีข้อบกพร่องที่สำคัญมาก เพราะเขาดูเหมือนกับผู้หญิงมากเกินไป!

หลังจากที่ได้รู้ตัวแล้ว เขาก็เริ่มรู้ถึงสถานการณ์บางอย่างที่เขาคุ้นเคยอยู่ อย่างการมีผู้ชายหน้าแดงเมื่อเห็นเขา และเกิดความวุ่นวายขนาดใหญ่ขึ้นเมื่อไหร่ก็ตามที่เขาเดินเข้าไปในห้องน้ำชาย ด้วยใบหน้าที่สวยและร่างกายที่ผอมบาง มันเป็นเรื่องปกติที่เขาจะถูกมองว่าเป็นผู้หญิง

แต่นั้นมันเป็นเรื่องที่สำคัญมาก

ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เขาจะพยายามอย่างหนักเพื่อเปลี่ยนแปลงตัวเอง!

โฮชิได้จัดเครื่องแบบของเขาให้เรียบร้อย

ในตอนนั้นประตูห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าก็ได้เปิดออก

"สวัสดีตอนเช้า... โอ้ คนมาใหม่สินะ?"

"คะ... ครับ!"

โฮชิหันหลังกลับไปเพื่อมองว่าเป็นเขาใคร จากนั้นก็ทำให้ดวงตาของเขากลายเป็นเบิกกว้างเหมือนจานกลมโต

หล่อสุดๆ!

คนที่เข้ามาก็เป็นชายหนุ่มที่ดูหล่อเหลา ซึ่งดูกล้ามภายใต้เสื้อตัวนั้น เขามีรอยยิ้มอ่อนโยนบนใบหน้า และคนๆนี้ก็ดูสดใสและเจิดจ้า

โฮชิตกตะลึงไปในทันที... เขาไม่เคยเห็นผู้ชายคนไหนที่หล่อแบบนี้มาก่อนเลย

แม้ว่าจะฟังดูหลงตัวเอง แต่นอกเหนือจากในทีวีและในนิตยสารแล้ว เขายังไม่เคยเห็นผู้ชายที่น่ารักกว่าตัวเองมาก่อน และนี้เป็นครั้งแรกในชีวิตของเขา ที่เขายอมรับความพ่ายแพ้ที่หมดรูปนี้ บวกกับ... ผู้ชายคนนี้ดูแข็งแรงกว่าคนอื่นๆอย่างมาก!

ถูกต้อง – ไม่ใช่แค่ผู้ชายคนนี้ดูน่ารักกว่าเขาเท่านั้น ผู้ชายคนนี้ยังดูไม่เหมือนผู้หญิงด้วย เพราะเขานั้นแบบหล่อสุดต่างหาก

เขา... นี้แหล่ะ... คือคนแบบที่โฮชิต้องการ!

"อืม... นายต้องเป็นคนใหม่ที่ผู้จัดการร้านพูดถึงแน่ นายเป็นหลานชายของเธอใช่มั้ย?" ชายหนุ่มที่หล่อเหลาได้เดินเข้าไปที่ตู้เก็บของของตัวเองและเริ่มเปลี่ยนชุดในขณะที่เขาเฝ้าดูโฮชิด้วยท่าทางที่ดูสนุกสนาน "เธออธิบายเกี่ยวกับตัวนายได้สมบูรณ์แบบจริงๆ แล้วนายก็ดูเหมือนกับผู้หญิงด้วย"

โฮชิรู้สึกเหมือนเพิ่งถูกแทงเข้าไปที่หัวใจ

...แม้แต่น้าของเขาก็มองเขาแบบนั้นเหรอ? เขาทำได้เพียงยิ้มอย่างขมขื่นเท่านั้น

"โอ้ นายเหมือนจะคิดจริงจังเหรอเนี่ย?" ชายหนุ่มที่ดูหล่อเหลาคนนั้นดูเหมือนจะเห็นว่าโฮชิรู้สึกผิดหวัง และขมวดคิ้วขณะที่ถอดเสื้อยืดและกางเกงยีนส์ออกซึ่งเผยให้เห็นกล้ามเนื้อที่ดูแข็งแรงทั่วร่างของเขา

"โทษทีนะ... แต่ถ้านายจะรู้แล้ว นายก็ต้องพยายามอย่างหนักเพื่อที่จะเผชิญหน้ากับมัน และจากนั้นก็ลุกขึ้นมาอย่างสง่า หากนายอยากมีความสุขกับเรื่องนี้ และถ้าหากนายก็ยังทำท่าหดหู่อยู่แบบนั้นตลอดเวลา คนเขาก็จะยิ่งคิดว่านาย' เหมือนกับผู้หญิง' มากยิ่งขึ้นนะ "

ชายหนุ่มผู้หล่อเหลาคนนั้นในชุดเครื่องแบบ เขากำลังยิ้มอย่างอ่อนโยน ในขณะที่เขากำลังพูดและจัดท่าทางของเขาให้เป็นระเบียบตามความเคยชิน และเขายิ้มแย้มอย่างสดใสให้กับโฮชิ

"ได้เวลาทำงานแล้ว เด็กใหม่!"

"โอ้... ครับ รุ่นพี่!"

โฮชิตอบเขาอย่างกระตือรือร้น และเดินตามชายหนุ่มผู้หล่อเหลาคนนี้ออกจากห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าไป

ไม่นานนั้นจนกระทั่งโฮชิก็ได้รู้ว่าชื่อของชายหนุ่มผู้หล่อเหลาคนนี้คือ เซนโจ ฮาราโนะ และเขาเป็นพนักงานที่ได้รับความนิยมมากที่สุดเป็นอันดับหนึ่งของร้านขายขนมหวานดีไวท์ เทซทแห่งนี้อีกด้วย!