ตอนที่ 4 ออกกำลังกาย

ตอนที่ 4 ออกกำลังกาย

ด้วยตัวเลือกของระบบเดตติ้ง-ซิมแล้ว ทำให้ค่าสถานะของเขาเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

หากเป็นเงื่อนไขที่ไม่ถูกต้อง ตัวเลือกจะเป็นแถบสีเทาทำให้ไม่สามารถเลือกได้ และมีตัวเลือกที่ไม่สามารถเลือกได้ เช่น [ขยัยร่างกายเบาๆตอนเช้า ] เพื่อเพิ่ม [ความสามารถทางกายภาพ] จะไม่สามารถเลือกได้เว้นแต่จะเป็นตอนเช้า และในตอนเช้าที่สว่างทำให้สามารถเลือกได้

ถ้าเขาเลือกตัวเลือกที่มีอยู่ เซจิจะมีแรงกระตุ้นอย่างมากที่จะทำในสิ่งที่เขาเลือกและถ้าเขาฝืนบังคับตัวเองที่จะต่อต้านมันจะทำให้ตัวเลือกจะเปลี่ยนเป็นสีเทาอีกครั้งและค่าสถานะที่เกี่ยวข้องจะลดลง!

ในทางตรงกันข้ามถ้าเขาทำตามที่เขาต้องการที่จะเสร็จสิ้นสิ่งที่เขาเลือกหลังจากระยะเวลาหนึ่งการกระตุ้นจะหายไปและค่าสถานะของเขาจะเพิ่มขึ้น

สรุปได้ว่าฟังก์ชั่นนี้ค่อนข้างสะดวกสบายและเหมาะสำหรับผู้ที่ขี้เกียจ

ค่าสถานะที่เซจิต้องการเพิ่มมากที่สุดในตอนนี้ก็คือความสามารถทางกายภาพ เขาไม่ต้องทำงานวันนี้ดังนั้นจึงเป็นช่วงเวลาที่เหมาะมากที่จะใช้ระบบนี้

หลังจากที่เขากลับมาที่อพาร์ตเมนต์ของผม เขาเลือกตัวเลือกใน [การออกกำลังกายที่บ้าน]

จากนั้นจิตใจของเขาก็เต็มไปด้วยความอยากที่จะอุ่นร่างกายและสมองของเขา จากนั้นก็ได้ยินเสียงที่รวดเร็วว่า "หนึ่งสองสามสี่... " ร่างกายของเขาทำตามสัญชาตญาณเริ่มออกเคลื่อนไหวและจิตใจของเขาก็จดจ่ออยู่กับการออกกำลังกาย...

...

* ฟู่! * เซจิทำเสียงเหมือนที่เขาเพิ่งออกมาจากการว่ายน้ำตาในความจริงแล้วร่างกายของเขาเต็มไปด้วยเหงื่อที่ออกจากการออกกำลังกายและเสื้อผ้าที่เต็มไปด้วยเหงื่อที่มีกลิ่นเหม็นอยู่เต็มไปหมด

หลังจากรออกกำลังกายอย่างหนักแล้วเขาก็เหลือบไปดูเวลา

โอ้ เขาออกกำลังกายโดยไม่ต้องพักผ่อนเป็นเวลาสามชั่วโมง!

อะไรว่ะเนี่ย ตัวเลือกนี้ยังกะบัค! เมื่อเขาทดลองกับมันก่อนหน้านี้มันไม่ได้เป็นแบบนี้นิ!

อะไรที่ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงกัน —เพราะค่าสถานะของเขาสูงกว่าครั้งแรกที่เขาลองทำมันงั้นเหรอ? หรือว่าเป็นเพราะเขาตั้งใจจะออกกำลังกายอย่างจริงจังในครั้งนี้?

เซจิไม่สามารถหาคำตอบได้ขณะที่เขาล้มตัวลงไปนอนบนพื้น เพราะเป็นอัมพาตและเต็มไปด้วยความอ่อนเพลีย

ถึงแม้ว่ามันจะเป็นเรื่องยากสำหรับร่างกายเขา แต่ผลของมันก็เห็นได้ชัด ค่าสถานะความสามารถทางกายภาพของเขาได้เพิ่มขึ้นในทันทีสองจุดแล้ว

สองจุดอาจจะดูไม่ได้มากเท่าไร แม้จะมีความสามารถทางกายภาพของเขาเพิ่มขึ้นหลายครั้งเมื่อเขาเริ่มทำงานครั้งแรก หลังจากนั้นมันก็หยุดนิ่งและมันก็หยุดลงโดยที่ไม่ว่าเขาจะทำงานมากแค่ไหนก็ตาม เป็นเวลาสามชั่วโมงในการออกกำลังกายเพื่อเพิ่มขึ้นสองจุด... มันน่าเหลือเชื่อจริงๆ

ถ้าเขาสามารถเพิ่มค่าสถานะความสามารถทางร่างกายของเขาได้ 2 แต้มทุกครั้งที่ออกกำลังกายแล้วเขาจะไม่กลายเป็นซุปเปอร์แมนเลยหรือไง? ไม่สิมันอาจจะไม่ง่ายขนาดนั้นใช่หรือเปล่า?

หลังจากกินอาหารกลางวันเขาก็สลบไปนานพอสมควร

ในตอนบ่ายเซจิใช้ตัวเลือก [การออกกำลังกายที่บ้าน] อีกครั้ง และรู้สึกอยากออกกำลังกายอีกครั้ง ...

ตอนนี้ก็เย็นแล้ว

มิกะ อุเอะฮาระ ได้ใช้เวลาในโรงเรียนเป็นเวลานานพิเศษ ในที่สุดเธอก็กลับบ้านพร้อมกับเพื่อนที่ดีของเธอ

หลังจากที่เข้าไปในบ้านแล้วเธอรู้สึกผ่อนคลายสุดๆ แล้วกระโดดลงโซฟาและกลิ้งไปมา

ประธานเป็นคนดีสุดๆ!

หลังจากได้ยินสถานการณ์ของเธอและฟังคำร้องขอของเธอ แล้วประธานสภานักเรียนได้ดำเนินการอย่างฉับพลันโดยให้คำอธิบายและคำเตือนกับคนผมบลอนด์

ทำให้คนผมบลอนด์ต้องคอยหลีกเลี่ยงเธอตลอดทั้งวัน

ถึงแม้ครอบครัวของคนผมบลอนด์จะมีอำนาจมาก พวกเขาก็ไม่สำคัญเมื่อเทียบกับครอบครัวของประธาน คำเตือนของประธานควรจะมากเกินกว่าที่จะทำให้เขาสงบได้

หลังจากที่ประสบความสำเร็จในการได้รับการคุ้มครองจากประธานสภานักเรียนแล้ว มิกะรู้สึกโล่งใจมาก

ตอนนี้เธออยู่ที่บ้านแล้วเธอก็คิดถึงคนที่ให้ความคิดนี้กับเธอรู้สึกอยากจะแชร์ความสุขและความสำเร็จของเธอกับเขา

เธอเป็นคนประเภทที่จะแสดงออกในความรู้สึกของเธอและนอกจากนี้เขายังอาศัยอยู่ที่ชั้นบนด้วย

มิกะเดินขึ้นไปชั้นสองและเคาะประตูเซจิ

ใช้เวลาสักครู่ก่อนที่ประตูที่จะเปิดออกอย่างช้าๆและใบหน้าที่อยู่เบื้องหลังมันดูเหมือนจะเหนื่อยเป็นอย่ามาก

มิกะรู้สึกกระวนกระวายใจทันที

"เกิดอะไรขึ้น ฮารุตะคุง!?"

"ไม่มีอะไรหรอก ผมเพิ่งออกกำลังกายเสร็จ... " คำพูดของฮารุตะดูเหมือนจะไม่เป็นไรเท่าที่ดูเหมือนว่าจะเป็นแค่เปลือกนอกเท่านั้นเอง

"ออกกำลังกายเหรอ?"

"ครับ ผมไม่มีงานในวันนี้ ดังนั้นผมจึงออกกำลังกายในห้องและมีเหงื่อออกเยอะ และผมก็พึงจะอาบน้ำเสร็จด้วย"

"โอ้... " เธอพยักหน้า ทันใดนั้นเธอสังเกตเห็นว่าร่างของเขาดูผอมลงเล็กน้อย

แน่นอนว่าเขายังคงอ้วน แต่... ดูเหมือนว่าเขาจะผอมลงกว่าเมื่อเช้านี้เล็กน้อยหรือเปล่า?

มันต้องเป็นแค่จินตนาการของเธอเองใช่ไหม? การออกกำลังกายที่ห้องของคุณอาจไม่ได้ผลขนานนั้นก็ได้

"แล้วสถานการณ์ของคุณล่ะ?" เซจิถาม

มิกะเล่าว่าทำไมเธอมาที่นี่และบอกเขาอย่างมีความสุขว่าเกิดอะไรขึ้น

"ประธานคนนั้นดูเหมือนจะเป็นคนดีสินะ"

"ใช่แล้ว เธอเป็นคนที่เจ๋งสุดยอด ฉันก็จะเข้าร่วมกับแฟนคลับของเธอด้วย!"

"... เธอ?"

"ใช่ ประธานเป็นหญิงสาวเธอสวยอ่อนโยนและเท่สุดๆ!" เหมือนกับว่ามีดวงดาวเป็นประกายในดวงตาของมิกะ

ภาพในจินตนาการที่เซจิมีภาพพจน์ของครอบครัวที่เคารพนับไม่ถ้วนพังทลายลงไป

ตอนแรกเขารู้สึกว่ามันไม่สำคัญ แต่ในนาทีต่อมาเขารู้สึกเหมือนว่าสิ่งต่างๆจะไม่จบแค่นี้

เป็นเพราะประธานเป็นหญิง

ถ้าประธานเป็นผู้ชายกับครอบครัวที่มีอำนาจสนับสนุนเขาขึ้นเตือนว่าอย่าเข้าใกล้เพื่อให้ห่างไกลจากเด็กผู้หญิงคนหนึ่งมักจะทำให้เขาอยู่ห่างจากความกลัว อย่างไรก็ตามกับประธานเป็นเด็กผู้หญิง... มีสาวสวยเตือนว่าประเภทของคนขี้เหน็บน่าจะทำให้เขาต้องการที่จะกบฏต่อคำเตือนมากยิ่งขึ้น

เซจิเพียงหวังว่าความกังวลของเขาจะไม่มีเป็นจริง

"แม้ว่าประธานได้เตือนด้วยชื่อของเธอ แต่คุณยังควรระมัดระวังในตอนนี้ด้วย"

"เข้าใจแล้ว ฉันเลยกลับบ้านพร้อมกับเพื่อนไง" มิกะพยักหน้าก่อนแสดงความกังวล "แต่... เรื่องตอนไปโรงเรียน... "

"ผมจะไปส่งคุณเอง... " เซจิยิ้มเล็กน้อย

"งั้นฉันจะดูแลเรื่องอาหารเช้าของนายเอง" มิกะยิ้มอย่างสดใส

* กริ๊ก! * เซจิได้ยินเสียงระบบของเขาที่ได้บันทึกรูปภาพไว้ในหมวดรูป CG

เขาไม่เคยคิดเลยว่าเขาจะได้เห็นรอยยิ้มแบบนี้ในแบบ 3 มิติ!

ชีวิตเต็มไปด้วยความเพลิดเพลินกับความสุขในทุกวัน- นั่นแหละคือชีวิตที่เขาต้องการ!

หลังจากที่มิกะออกไปเซจิก็กลับไปที่ห้องของเขาและมองตัวเองเข้าห้องน้ำในกระจก

ไม่มีอะไรผิดพลาด เขาดูผอมอย่างแน่นอน ถึงแม้เขาจะไม่รู้ว่าน้ำหนักตัวเท่าไร แต่ก็ลดไปได้อย่างน้อย 2.5 กิโลกรัม

เป็นผลลัพท์ที่น่ากลัวมาก!

ด้วยความเร็วนี้ ถ้าเขาออกกำลังกายเป็นประจำทุกสัปดาห์เขาอาจมีรูปร่างของคนปกติหรือแม้กระทั่งจะแข็งแรงได้เลย... แต่จะไม่ทำให้ทุกคนรอบตัวเขาหวาดกลัวงั้นเหรอ?

ภายในหนึ่งอาทิตย์เปลี่ยนจากโอตคุะที่อ้วนเป็นเด็กหนุ่มที่ร่างกายแข็งแรง... นี่จะเป็นข้อแตกต่างที่ยิ่งใหญ่มาก เพราะมันเหมาะสำหรับการโฆษณาลดน้ำหนัก!

เขาควรจะลดความเร็วลงดีหรือเปล่า?

จากนั้นเมื่อคิดถึงสิ่งที่เป็นไปได้เซจิก็ตัดสินใจว่าเขาจะออกกำลังกายด้วยพลังทั้งหมดที่เขามี!

มีหลายสิ่งหลายอย่างแปลกตาและลึกลับอยู่ในโลกนี้ ดังนั้นการผอมลงในหนึ่งสัปดาห์จึงไม่น่าจะเป็นเรื่องใหญ่นัก

และหลังจากใช้ตัวเลือกของระบบในการออกกำลังกายเป็นครั้งที่สองแล้ว เซจิได้พบว่าเขารู้สึกสนุกกับการเพิ่มค่าสถานะของเขาหลังจากช่วงเวลาที่ต้องออกกำลังกายอย่างหนัก

การเพิ่มค่าสถานะเป็นเรื่องสนุกมาก เขาไม่สามารถหยุดตัวเองได้อีกแล้ว!

วันต่อมา

เซจิตื่นขึ้นมาตอนรุ่งสางและเลือกตัวเลือก [วิ่งตอนเช้า] หลังจากนั้นก็ออกจากอพาร์ตเมนต์ไป

"โอ้ โอ้ โอ้ โอ้!" เซจิรู้สึกอยากอย่างกะทันหันเพื่อวิ่งไปยังสุดขอบของโลกและสมองของเขาเต็มไปด้วยอะไรไม่รู้ แต่ความคิดของการทำงานนี้มีออกมาอย่างไม่มีที่สิ้นสุด!

เขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นหลังจากนั้นหรือว่าเขาวิ่งมานานแค่ไหนหรือเดินไปที่ไหน เมื่อรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นเขาก็ยืนอยู่หน้าอพาร์ทเมนต์แล้ว เปียกโชกไปด้วยเหงื่อหอบเหมือนหมา ความร้อนของฤดูร้อนแสดงอนุภาคออกมาทำให้เขาดูคล้ายกับปลาที่กำลังจะตาย

เพียงแค่ยืนอยู่ที่นั่นไม่นาน ก็ใช้ฝ่าเท้ายันตัวเองให้ลุกขึ้นมา

"กะ... เกือบตายแล้ว... " หัวของเขากระเซิงไปหมด เพื่อเดินไปยังบันไดและไม่ได้สังเกตเห็นว่าหญิงสาวสุดงสวยกำลังสังเกตเขาจากที่ใกล้เคียง

"ฮา ... ฮารุตะคุง?"

"หืม?"

เซจิหันศีรษะไปรอบๆ และหญิงสาววัยผู้ใหญ่ก็ใกล้เข้ามาในมุมมองของเขา เธอแต่งตัวสวยและหน้าอกที่อึ้ม มีผมสีแดง และใบหน้าสวยงาม ดวงตาสีเหลืองอำพันของเธอซึ่งมีสีเดียวกับดวงตาของมิกะ อุเอะฮาระที่ได้แสดงให้เห็นชัดจากการตั้งใจมองจากใบหน้าของเขา

"สวัสดีครับ คุณเจ้าของบ้าน"

คนนี้เป็นแม่ของมิกะ อุเอะฮาระและเจ้าของอพาร์ทเมนต์แบบเรียบง่ายแห่งนี้ โนโซมิ อุเอะฮาระ

"สวัสดีตอนเช้านะ ฮารุตะคุง เธอไหวไหม... นี้ไปวิ่งจ๊อกกิ้งเช้าใช่ไหม?" โนโซมิเดินผ่านพร้อมรอยยิ้มเล็กน้อยบนใบหน้าของเธอ

เซจิพยักหน้าเบาๆ

"ผมมีกลิ่นตัวที่มีเหงื่อเต็มตัว ดังนั้นค่อนข้างน่าอายที่คุณจะได้เห็น"

"ไม่หรอก ฮารุตะคุง... เธอออกกำลังกายอย่างหนักมากจนไม่ต้องสงสัย มิกะบอกว่าเหมือนว่าเธอจะแตกต่างออกไปจากแต่ก่อนนะ"

แน่นอนโนโซมิจำเซจิได้ตั้งแต่แรกเขาเช่าอพาร์ทเม้นท์ แต่ก่อนหน้ายี้เป็นโอตาคุที่ขี้เกียจเท่านั้นมองที่เธอทำให้เธอรู้สึกกระด้าง ถ้าไม่ใช่เพราะความจริงที่ว่าเธอขาดผู้เช่าล่ะก็เธอจะไม่ยอมรับเขาเป็นผู้เช่าเด็ดขาด

แต่ตอนนี้ชายหนุ่มที่ดูอ้วนคนนี้อยู่ข้างหน้าของเธอแตกต่างอย่างสิ้นเชิงดวงตาของเขาดูเหมือนจริงใจและสงบเงียบ คำพูดของเขาที่สงบและสงวน ตอนนี้เขาก็เต็มไปด้วยกลิ่นของคนที่ได้ออกกำลังกายอย่างจริงจังแทนที่จะเป็นกลิ่นแปลกๆ

"ผมรู้ ว่าผมเคยเป็น... คนนี่ค่อนข้างน่ากลัวมาก เพราะงั้นผมถึงต้องการเปลี่ยนแปลงตัวเองใหม่และผมหวังว่ามันจะไม่สายเกินไป" เซจิยิ้มเล็กน้อย "ก่อนหนานี้ ผมเคยหยาบคายกับคุณมาก่อนคุณเจ้าของ ผมหวังว่าคุณจะสามารถยกโทษให้ผมได้นะครับ"

เขาแตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิงจากโอตาคุอ้วนจากก่อนหน้านี้ที่ไม่เคยได้พูดสิ่งที่ฟังมีความจริงใจออกมาเลย!

"ไม่หรอก ฉันต่างหากที่ควรจะขอให้นายยกโทษให้เหมือนกัน ทัศนคติของฉันก่อน... มันไม่ค่อยดีนะ" โนซามิคำนับและพูดอย่างจริงใจ

"ขอบคุณมากๆ ที่ได้ช่วยลูกสาวของฉันไว้ เธอบอกฉันว่าถ้าไม่ได้เธอแล้ว... " จำได้ว่าสิ่งที่เธอได้ยินจากมิกะก่อนหน้านี้ ใบหน้าของโนโซมิเต็มไปด้วยความกลัวและกังวล

ถ้าเด็กคนนี้ไม่ได้ปรากฏตัวในเวลานั้นมิกะอาจจะ...

"มันก็ไม่ได้เป็นอะไรมากมายหรอกครับ พอดีผมเพิ่งผ่านไปละผมคิดว่าถ้าเป็นผู้ชายคนอื่นอาจจะทำแบบเดียวกันในสถานการณ์แบบนั้น" เซจิเกาแก้มอย่างเบาๆ "คุณอุเอะฮาระครับ... ตอนนั้นมิกะได้ขอบคุณผมแล้วดังนั้นคุณไม่จำเป็นต้องทำเป็นทางการแบบนี้กับผมก็ได้ครับ"

"เอาจริงๆ ฉันรู้สึกขอบคุณอย่างมากกับเธอจริงๆ" แม่หญิงสาวกโค้งคำนับแบบลึกๆ

เซจิทำได้เพียงยอมรับความจริงใจของเธอ

"คุณเจ้าของ คุณมารออยู่ที่นี่เพื่อขอบคุณผมงั้นเหรอครับ?"

"อืม ... ไม่ว่าอะไรฉันอยากจะขอบคุณเธอด้วยตัวเองนะ" เธอเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง

"ลูกสาวของฉันมิกะน่าจะลุกขึ้นแล้วและเธอกล่าวว่ามีเธอมีสัญญาไว้นะ"

"ใช่แล้วครับ เธอนำอาหารเช้ามาให้ผมและผมเองก็พาเธอไปโรงเรียน ผมคิดว่านั้นมันเป็นข้อตกลงที่ดีมาก" เซจิยังเกาที่ใบหน้าอยู่

"ข้อตกลงงั้นเหรอ?" โนโซมิยิ้มให้เธอ "จากสิ่งที่ฉันเห็น มิกะดูเหมือนจะมีความสุขมาก"

เซจิก็ไม่พูดอะไรกับเรื่องตลกของแม่สาวคนนี้และหลังจากความอึดอัดใจ เขาก็บอกว่าเขาต้องการที่จะรีบขึ้นไปอาบน้ำก่อนที่จะรีบหนีขึ้นไปชั้นบน

‘โอ้ เขาดูน่ารักสุดๆ และ... ตอนนี้เขาดูเหมือนว่าจะผอมลงและหล่อขึ้นกว่าแต่ก่อนหน่อยๆหรือเปล่านะ?’ โนโซมิคิดขณะที่ดูเซจิขึ้นไปชั้นบน