บทที่ 12 – ได้ไข่มุกเทพสยบสมุทรอีกเม็ด

บทที่ 12 – ได้ไข่มุกเทพสยบสมุทรอีกเม็ด

เสียงมังกรคำรามกึกก้องสะเทือนเลื่อนลั่น ก่อเกิดคลื่นยักษ์ถาโถม!

สีหน้าของมังกรฟ้าเย็นชาถึงขีดสุด ประกายอำมหิตวาบผ่านดวงตา

สี่สมุทรไร้ขอบเขตนั้นอยู่ภายใต้การปกครองของเผ่ามังกร

เผ่าพันธุ์สัตว์น้ำนับไม่ถ้วนล้วนเป็นข้ารับใช้ของเผ่ามังกร

ภายในสี่สมุทรไร้ขอบเขต เผ่ามังกรถือครองสถานะที่สูงส่งและอยู่เหนือสรรพสิ่ง

พวกเขาจะยอมให้สัตว์น้ำชั้นต่ำเหล่านี้มาตั้งคำถามได้อย่างไร?

"เหอะ เผ่ามังกรช่างวางอำนาจบาตรใหญ่เหลือเกินนะ"

"ทำไมข้าต้องมอบวาสนาเซียนของข้าให้คนอื่นด้วย?"

"เพียงเพราะเจ้ามาจากเผ่ามังกรน่ะรึ?"

ลู่เสวียนเองก็ขบขันจนเกือบจะหัวเราะออกมากับความมั่นใจอันลึกลับของมังกรฟ้า

แม้แต่คนที่หยิ่งยโสอย่างตงหวังกงยังไม่เคยใช้น้ำเสียงเช่นนี้พูดกับเขา

"หึ! เผ่ามังกรของข้าคือเจ้าแห่งสี่สมุทรไร้ขอบเขต พวกสัตว์น้ำอย่างเจ้าไม่ได้ฝันกลางวันแสกๆ ว่าอยากจะกลายร่างเป็นมังกรเพื่อเข้าร่วมกับพวกเราหรอกรึ?"

"สัตว์ทะเลที่ต่ำต้อยถึงกระดูกดำอย่างเจ้า กล้าดีอย่างไรมาตั้งคำถามกับความยิ่งใหญ่ของเผ่ามังกรข้า?"

มังกรฟ้าชะงักไปครู่หนึ่งกับท่าทีของลู่เสวียนก่อนจะเอ่ยปาก

ดูเหมือนเขาจะคาดไม่ถึงว่าเต่าดำตัวนี้จะกล้าพูดจาเช่นนี้กับเขา

จากนั้น

เสียงมังกรคำรามราวกับลมพายุโหมกระหน่ำก็พุ่งเข้าใส่

"เจ้าสัตว์ร้าย!"

มังกรฟ้าบันดาลโทสะ เขาเหยียดมือออก เปลี่ยนมือให้กลายเป็นกรงเล็บมังกร ฉีกกระชากห้วงมิติและตะปบออกไปด้วความโกรธเกรี้ยว!

มดปลวกตัวหนึ่ง กล้าดีอย่างไรมาท้าทายบารมีของเผ่ามังกร?!

การโจมตีเพียงครั้งเดียว

ห้วงอวกาศเบื้องหน้าแหลกสลายเสียงดังสนั่น เผยให้เห็นความโกลาหลที่ลึกล้ำและน่าหวาดหวั่น

ลู่เสวียนถึงกับพูดไม่ออกในทันที

เผ่ามังกรนี่มีกล้ามเนื้อมากกว่าสมองหรือไงนะ?

แค่คุยกันไม่ถูกคอก็เปิดฉากสู้เลยรึ?

"เผ่ามังกรบ้าบออะไรกัน? เผด็จการขนาดนี้ เจ้าคิดจริงๆ หรือว่าเผ่ามังกรของเจ้าเป็นพระเอกของฟ้าดิน?"

ลู่เสวียนตะโกนสวนกลับไปเช่นกัน

แสงลึกลับถักทอ กายเนื้อของเขาขยายใหญ่ขึ้น เลือดลมพุ่งพล่าน

เพียงตวตกรงเล็บ เขาก็ปั่นป่วนกฎเกณฑ์แห่งธรรมชาติ

ปะทะสวนกลับไป

ลู่เสวียนยังคงยืนอยู่ที่เดิม ยังคงดูเกียจคร้าน แต่แฝงไปด้วยอารมณ์ฉุนเฉียวมากกว่าเดิมเล็กน้อย

ข้าเคยเห็นคนหน้าด้านมาก็มาก แต่ไม่เคยเจอใครหน้าด้านขนาดนี้มาก่อน

เผ่ามังกรไม่ฟังเหตุผลเลยหรือไง?

【ติ๊ง! ตรวจพบโฮสต์ต้านรับการโจมตีจากมังกรแท้จริง รางวัล: ไข่มุกเทพสยบสมุทร 1 เม็ด!】

เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้น

รอยยิ้มแห่งความปิติปรากฏบนใบหน้าของลู่เสวียน

ได้มาอีกเม็ดแล้ว?

"ดูเหมือนว่ามังกรฟ้าตัวนี้จะเป็นแค่มินิบอสให้ข้ามาฟาร์มค่าประสบการณ์สินะ"

"ข้าจะลองดูว่าจะตบเอาของรางวัลออกมาได้อีกสักกี่ชิ้น"

ลู่เสวียนหัวเราะเบาๆ และมองไปที่มังกรฟ้าด้วยสายตาขี้เล่น

การปะทะจบลง

เมื่อเห็นลู่เสวียนไร้รอยขีดข่วน รูม่านตาของมังกรฟ้าก็หดเกร็ง

เป็นไปได้อย่างไร?

เขาบรรลุขอบเขตต้าหลัวจินเซียนขั้นปลายมานานแล้ว มหาเต๋าของเขาเป็นนิรันดร์

อานุภาพของอิทธิฤทธิ์เพียงหนึ่งกระบวนท่าสามารถสั่นสะเทือนฟ้าดินได้

เขาเคยสังหารต้าหลัวจินเซียนจากเผ่าฟีนิกซ์และเผ่ากิเลนมานับไม่ถ้วน

ด้วยการโจมตีด้วยโทสะ ต่อให้เป็นต้าหลัวจินเซียนขั้นกลาง การที่จะไม่ได้รับบาดเจ็บเลยนั้นเป็นไปไม่ได้อย่างเด็ดขาด!

"สหายเต๋ามังกรฟ้า ระวังตัวด้วย กายเนื้อของเจ้าสัตว์ร้ายตัวนี้แข็งแกร่งที่สุดเท่าที่ข้าเคยพบเห็นมาในชีวิต"

ตงหวังกงไพล่มือไว้ข้างหลังและถอยฉากออกไปสองสามก้าว ทำท่าราวกับเป็นเพียงผู้ชม

คำพูดเหล่านี้ช่างบาดหูมังกรฟ้ายิ่งนัก

"หึ กายเนื้อแข็งแกร่งงั้นรึ? กายเนื้อของเผ่ามังกรข้าคือจุดสูงสุดของโลกหงฮวง สัตว์ทะเลต่ำต้อยกล้าเอาความแข็งแกร่งทางกายภาพมาเทียบกับเผ่ามังกรข้าเชียวรึ?"

สิ้นคำกล่าว

ร่างมังกรของมังกรฟ้าพลันปรากฏขึ้นฉับพลัน!

ร่างมังกรอันมหึมาและเกล็ดอันสง่างามล้วนแสดงถึงความยิ่งใหญ่ของเผ่ามังกร

กายเนื้อแข็งแกร่ง?

วันนี้เขาไม่เชื่อเด็ดขาด!

ร่างที่กว้างใหญ่ราวกับท้องฟ้าพุ่งเข้าใส่ลู่เสวียนในพริบตา

"ฆ่ามัน! ฆ่ามัน!"

"มาดูกันว่าใครจะหัวเราะเป็นคนสุดท้าย"

มุมปากของตงหวังกงยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม ขณะที่เขาถอยห่างออกไปเงียบๆ เพื่อดูทั้งสองต่อสู้กัน

เมื่อเห็นมังกรฟ้าเผยร่างจริง ลู่เสวียนย่อมไม่ยอมน้อยหน้า

ด้วยสมบัติวิเศษระดับสูงสุดแต่กำเนิดสองชิ้นที่คุ้มครองเขาอยู่ตอนนี้ เขาจะกลัวใครหน้าไหน?

"เข้ามา! มาวัดกัน!"

"ข้าก็อยากจะเห็นเหมือนกันว่ากายเนื้อของเผ่ามังกรเจ้าจะแน่สักแค่ไหน!"

เพียงแค่ลู่เสวียนคิด

เขาใช้อิทธิฤทธิ์ย่อขยายกายาตามใจนึก

ร่างที่สูงเพียงไม่กี่ฟุตขยายใหญ่ขึ้นเป็นหมื่นฟุตในพริบตา ลอยอยู่เหนือทะเลพร้อมกับคลื่นแรงกดดันที่แผ่ออกมา

ก้าวเดินบนแม่น้ำแห่งกาลเวลา เขาตวตกรงเล็บทั้งสี่และพุ่งเข้าปะทะกับมังกรฟ้า

ตูม!

การต่อสู้ด้วยพละกำลังเริ่มขึ้นอีกยก

ระดับน้ำทะเลลดลงอย่างรวดเร็ว ขณะที่สัตว์ยักษ์ทั้งสองต่อสู้กัน สึนามิก็ก่อตัวและภูเขาก็ถล่มทลาย!

กรงเล็บทั้งสี่ของเขาประสานงานกัน

กระหน่ำโจมตีใส่ร่างมังกรของมังกรฟ้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า

เพียงแค่การปะทะกันช่วงสั้นๆ

เกล็ดที่เคยแวววาวของมังกรฟ้ากลับหมองคล้ำและไร้ประกายในทันใด

ร่างของเขาไม่อาจทรงตัวได้อีกต่อไป และถูกซัดถอยหลังไปหลายหมื่นฟุต!

ชั่วขณะหนึ่ง

มังกรฟ้ารู้สึกชาหนึบที่หนังศีรษะ ดวงตาเต็มไปด้วยความตกตะลึงอย่างสุดซึ้ง

บัดซบ!

เจ้านี่มันตัวประหลาดประเภทไหนกัน?

เขารู้สึกหวานในลำคอ เลือดกำลังจะทะลักออกมา

"กายเนื้อแข็งแกร่งอะไรขนาดนี้..."

หลังจากฝืนหยุดร่างตนเอง มังกรฟ้าสูดลมหายใจหนาวเหน็บเข้าปอดเฮือกใหญ่

กายเนื้อของเจ้านี่แข็งแกร่งยิ่งกว่าข้าอีกรึ?!

นี่มันตัวประหลาดอะไรกัน?!

"อะไรกัน? เอาอีกสิ!"

"ข้าเพิ่งจะวอร์มร่างกายเองนะ"

เมื่อเห็นมังกรฟ้าล่าถอย เจตจำนงแห่งการต่อสู้ของลู่เสวียนก็ลุกโชน

เขาไม่ได้ต่อสู้มาหลายร้อยปีแล้ว

คู่ซ้อมมือมาถึงพอดี จะพลาดได้ยังไง?

ตูม!

ลู่เสวียนไม่พูดพร่ำทำเพลง

เขาใช้วิชาย่นระยะทาง และด้วยความคิดเดียว ระยะห่างระหว่างทั้งสองก็หดสั้นลงอย่างรวดเร็ว

กรงเล็บทั้งสี่ของเขาราวกับสมบัติวิเศษแต่กำเนิด ฟาดฟันออกไปพร้อมกับโมเมนตัมการโจมตีที่หนักหน่วงเหลือแสน

"ไม่ได้การ! หากเป็นเช่นนี้ต่อไป กายเนื้อของข้าจะบาดเจ็บสาหัสเพราะเจ้าเต่าดำนี่แน่ ข้าต้องถอยออกมาแล้วสู้ด้วยคาถาอาคม!"

"มันมีดีแค่แรงเยอะ แต่ด้วยพลังเวทอันมหาศาลของข้า มันไม่มีทางเป็นคู่มือข้าได้!"

ความคิดของมังกรฟ้าแล่นเร็ว

ความเร็วของเขาก็เริ่มพุ่งทะยานอย่างบ้าคลั่ง

พยายามทิ้งระยะห่างจากลู่เสวียน

ภาพนี้ทำให้ตงหวังกงถึงกับมึนงงเช่นกัน

"กายเนื้อของเจ้าสัตว์ร้ายตัวนี้แข็งแกร่งไร้ขีดจำกัดจริงๆ"

"เผ่ามังกรขึ้นชื่อเรื่องกายเนื้อในโลกหงฮวง และมังกรฟ้าก็อยู่ในระดับต้าหลัวจินเซียนขั้นปลาย แต่เจ้าสัตว์ร้ายตัวนี้กลับสูสีกับมังกรฟ้าในการปะทะทางกายภาพเนี่ยนะ?"

สีหน้าของเขาเคร่งเครียดไม่แพ้กัน

เขารู้สึกโชคดีลึกๆ

โชคดีที่เขาหาตัวช่วยมาได้

มิฉะนั้น การพยายามจัดการลู่เสวียนด้วยตัวคนเดียวคงไม่ใช่งานง่าย

เหนือท้องทะเล

ในที่สุดมังกรฟ้าก็สามารถรวบรวมและปลดปล่อยอิทธิฤทธิ์ พลังเวทของเขากว้างใหญ่ไพศาล แปรเปลี่ยนเป็นวิธีการนับไม่ถ้วนเพื่อโจมตีไปมาจารระยะไกล

"ตอนนี้ทิ้งระยะห่างได้แล้ว มาดูสิว่าเจ้าจะพึ่งพาพละกำลังได้อย่างไร!"

มังกรฟ้าแค่นเสียงเย็น

จริงด้วย!

กายเนื้อของลู่เสวียนแข็งแกร่งกว่าเขาเล็กน้อยจริงๆ

แต่นั่นก็แค่นั้นแหละ

ช่องว่างระหว่างขอบเขตพลังเป็นสิ่งที่ไม่อาจข้ามผ่านได้

อิทธิฤทธิ์โปรยปรายลงมาราวกับสายฝน ควบแน่นเป็นกงล้อแห่งอิทธิฤทธิ์ที่หมุนวนอย่างน่าอัศจรรย์ บดขยี้ห้วงมิติอันไร้ขอบเขตจนแตกสลาย

กฎเกณฑ์ต่างๆ ติดตามมาราวกับดาบคม

"มีอิทธิฤทธิ์แล้วไง?"

"คิดว่าข้าไม่มีหรือ?"

ลู่เสวียนมีสีหน้าดูแคลน

กรงเล็บทั้งสี่ของเขาพาดผ่านท้องฟ้า เหยียบย่ำลงบนห้วงมิติ

ทันใดนั้น

เปลวเพลิงสัจจะหยางบริสุทธิ์ก็พวยพุ่งออกมาจากหน้าอกของเขา

เปลวเพลิงนำพาปราณหยางแต่กำเนิด ร้อนแรงและเปิดเผย พร้อมด้วยโมเมนตัมแห่งความแข็งแกร่งสูงสุดที่ไม่อาจหยุดยั้ง

ปรากฏการณ์ต่างๆ ตามมาเป็นระลอกราวกับมหาสมุทร

ในพริบตา

ทะเลเพลิงก็พุ่งออกมา ขังมังกรฟ้าไว้ภายในอย่างแน่นหนา

เมื่อเห็นภาพนี้

ตงหวังกงถึงกับตะลึงจนตาค้าง

"หา?"

"เจ้าสัตว์ร้ายตัวนี้ขโมยอิทธิฤทธิ์ของข้าไปตั้งแต่เมื่อไหร่?"

ตงหวังกงเบิกตากว้างด้วยความไม่อยากเชื่อ

ต้องรู้ก่อนว่า

ต่อหน้าลู่เสวียน เขาเพียงแค่ใช้เพลิงหยางแต่กำเนิดไปไม่กี่ครั้ง และมันก็ถูกอีกฝ่ายดับลงด้วยพลังอันกึกก้อง

ในเวลาสั้นๆ เพียงแค่นี้ มันขโมยอิทธิฤทธิ์ของข้าไปแล้วรึ?

"เจ้าสัตว์ร้าย! ช่างไม่ธรรมดาจริงๆ"

"เกรงว่ากฎแห่งไฟของมันจะไม่ด้อยไปกว่าข้า เผลอๆ อาจจะแข็งแกร่งกว่าด้วยซ้ำ!"

"เต่าดำเป็นสายพันธุ์แบบไหนกัน? ถึงได้มีพรสวรรค์ที่น่ากลัวขนาดนี้?"

ตงหวังกงเริ่มตั้งคำถามกับประสบการณ์ของตนเอง

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาต้องเผชิญหน้ากับสิ่งมีชีวิตเช่นนี้

มองผ่านตาไม่ลืมเลือน ขโมยอิทธิฤทธิ์ได้?

นี่มันตัวอะไรกัน?!

อย่าว่าแต่ตงหวังกงเลย แม้แต่มังกรฟ้าก็ยังตะลึง

"นี่มันอิทธิฤทธิ์แต่กำเนิดของตงหวังกงไม่ใช่รึ? เจ้าสัตว์เดรัจฉานนี่เรียนรู้มันได้ยังไง?"

"ดี ดี ดีมาก! เจ้าตงหวังกง โชว์ไพ่ตายทั้งหมดให้คนอื่นเขาเรียนรู้ นึกว่าเจ้าหวังดีอยากจะผูกมิตรกับเผ่ามังกรข้าเสียอีก!"

มังกรฟ้ากัดฟันกรอด เวลานี้เขารู้สึกอยากจะฉีกกระชากตงหวังกงเป็นชิ้นๆ

กรงเล็บมังกรฟาดลงบนผิวน้ำ ระลอกคลื่นปั่นป่วน เสาน้ำพุ่งทะยาน

คลื่นยักษ์ราวกับแม่น้ำแยงซี ภายใต้การควบคุมของมังกรฟ้า บางครั้งก็กลายเป็นมังกรแหวกว่าย บางครั้งก็ปรากฏเป็นรูปร่างสัตว์ทะเลนานาชนิด

พลังเวทของเขาไต่ขึ้นถึงจุดสูงสุด จนถึงตอนนี้ เขาไม่กล้าแบ่งแยกสมาธิแม้แต่น้อย

โฮก!

เสียงมังกรคำรามดังกึกก้องไปทั่วสี่สมุทรไร้ขอบเขต

อำนาจมังกรของมังกรฟ้าเบ่งบานเต็มที่

ในขณะนี้ ตบะระดับต้าหลัวจินเซียนขั้นปลายของเขาถูกเปิดเผยออกมาโดยไม่มีการกดข่ม

อำนาจมังกรนั้นกว้างใหญ่ไพศาล น่าเกรงขามสะท้านไปถึงสวรรค์!

ลู่เสวียนไม่ได้รีบร้อน ผสานอิทธิฤทธิ์ในมือและเข้าปะทะตรงๆ

ทันใดนั้น!

【ติ๊ง! ตรวจพบโฮสต์สัมผัสอำนาจมังกรแห่งมังกรแท้จริง รางวัล: สัมผัสเทพเพิ่มขึ้น 10,000 แต้ม!】

บันทึกถูกสร้างขึ้น

รางวัลปรากฏขึ้นภายในตัวลู่เสวียนทันที

สิ่งที่เรียกว่าอำนาจมังกรไม่มีผลกระทบต่อลู่เสวียนเลยแม้แต่น้อย กลับทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นยิ่งกว่าเดิม

"อย่างที่คิด! มังกรฟ้าตัวนี้มาเพื่อแจกค่าประสบการณ์ให้ข้าจริงๆ"

"มาเลย! ให้พายุโหมกระหน่ำเข้ามาให้รุนแรงกว่านี้อีก!"

ลู่เสวียนตะโกนเสียงดังสนั่น จิตสัมผัสของเขาแผ่ขยายออกไปครอบคลุมทั่วจักรวาล

ท่าทีเกียจคร้านก่อนหน้านี้หายไปจนหมดสิ้น

ตอนนี้ สายตาที่เขามองมังกรฟ้า ราวกับว่ากำลังมองถุงค่าประสบการณ์ขนาดยักษ์เคลื่อนที่ได้!