บทที่ 17 ปล้นบ้านตระกูลเหอให้เกลี้ยง

บทที่ 17 ปล้นบ้านตระกูลเหอให้เกลี้ยง

ซูซิ่วหงปฏิเสธทันควัน "ไม่ได้เด็ดขาด! เฉินเจิ้งเฉียงอายุเท่าไหร่แล้ว! ปีนี้เขาก็สี่สิบหก รุ่นเดียวกับพ่อของลูกเลยนะ!"

"ลูกชายคนโตของเขาก็ปาเข้าไปสิบแปดแล้ว ลูกแก่กว่าลูกชายเขาแค่ปีเดียว จะแต่งไปเป็นแม่เลี้ยงหรือไง? แม่ไม่ยอม!"

สถานะทหารของเฉินเจิ้งเฉียงนั้นเอื้อต่อการแต่งงานมาก และตอนนี้เขาก็ได้เลื่อนยศเป็นผู้พันแล้ว

แม้จะเทียบกับตำแหน่งอดีตผู้การของกู้อี้ชวนไม่ได้ แต่ก็นับว่าดีมากแล้ว แถมยังมีโอกาสก้าวหน้าอีก

แต่เขาแต่งงานมีลูกไปนานแล้ว ลูกตั้งสามคน ต่อให้เมียตาย แต่ถ้าลูกสาวเธอแต่งไปก็ต้องเป็นแม่เลี้ยง

นอกจากจะลำบากตรากตรำแล้ว ชื่อเสียงยังเสียหายป่นปี้หมด!

ทว่าซูเสี่ยวเนี่ยนกลับไม่ได้เก็บมาใส่ใจ "แม่คะ แม่คิดว่าหนูอยากแต่งงานกับตาลุงแก่กว่าตัวเองยี่สิบปีเหรอ? แต่เราไม่มีทางเลือกแล้วนะคะ!"

ซูซิ่วหงพูดด้วยความร้อนรน "ทำไมจะไม่มีทางเลือก? ยังมีความหวังที่บ้านตระกูลเหออยู่นะ!"

"ต่อให้พ่อแกไม่ช่วย แกก็ไปหานายน้อยใหญ่ตระกูลเหอสิ แกตกเป็นของเขาแล้ว เขาต้องมีเยื่อใยกับแกบ้างแหละ!"

ซูซิ่วหงเสียสุขภาพหนักตอนคลอดซูเสี่ยวเนี่ยน ทำให้มีลูกยาก ตลอดหลายปีมานี้จึงไม่มีลูกคนอื่นอีก

เธอมีลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนแค่คนเดียว ย่อมอยากให้ลูกได้ดีมีสุข

เทียบกับเฉินเจิ้งเฉียงที่แก่ มันเยิ้ม และมีภาระลูกติดพะรุงพะรัง เหอจวินเจ๋อที่หนุ่มแน่น หล่อเหลา และกว้างขวางย่อมดีกว่าหลายเท่า!

ต่อให้ตอนนี้พวกนายทุนจะโดนกวาดล้างจนอยู่เมืองอวิ๋นเฉิงไม่ได้ แต่พอย้ายไปฮ่องกง ตระกูลเหอก็จะกลับมารุ่งเรืองอีกครั้ง ลูกสาวเธอก็จะได้เป็นคุณนายเศรษฐี!

พอพูดถึงเหอจวินเจ๋อ ซูเสี่ยวเนี่ยนก็หน้าตึงขึ้นมาทันที เธอพูดเสียงเย็นชาว่า

"หนูไม่กลับไปหาตระกูลเหอหรอกค่ะ เหอจวินเจ๋อมันพวกเจ้าชู้ประตูดิน ก่อนหน้าหนูไม่รู้มันคบมากี่คนแล้ว"

"อีกอย่าง ตอนนี้สถานการณ์ข้างนอกตึงเครียด หลินซูอวิ๋นก็กำหลักฐานเรื่องเราไว้ในมือ หนูละกลัวว่าพอได้เงินแล้วมันก็ยังจะไปแจ้งความอยู่ดี ถ้าเป็นแบบนั้นทั้งหนูทั้งพี่จวินเจ๋อก็จบเห่กันพอดี!"

ถ้าเป็นหลินซูอวิ๋นคนเก่า ต่อให้รู้เรื่องเธอกับเหอจวินเจ๋อ เธอก็ไม่กลัวสักนิด แค่พูดจาหว่านล้อมหรือขู่สักหน่อยก็จัดการได้อยู่หมัด

แต่นับตั้งแต่แตกหักกับหลินโหย่วเหวินเมื่อคืน หลินซูอวิ๋นก็เปลี่ยนไปเป็นคนละคน

คำพูดคำจาและการกระทำเฉียบขาด ไร้ซึ่งความขี้ขลาดตาขาวแบบเมื่อก่อน ซูเสี่ยวเนี่ยนรับมือไม่ไหวจริงๆ และอยากจะหนีให้ห่าง

พอได้ยินลูกสาวพูดแบบนั้น ซูซิ่วหงก็หมดแรงทรุดลงนั่งที่ขอบเตียง พึมพำว่า "งั้น... ลูกก็ทำได้แค่แต่งงานกับเฉินเจิ้งเฉียงเหรอ?"

เห็นแม่ตาแดงก่ำสิ้นหวัง ซูเสี่ยวเนี่ยนก็หันไปปลอบ

"แม่คะ จริงๆ แล้วเฉินเจิ้งเฉียงก็ไม่ได้แย่อย่างที่แม่คิดหรอก ถึงจะแก่ไปหน่อย แต่เขาก็ดูแลตัวเองดี หน้าตาก็ไม่ได้ขี้ริ้วขี้เหร่ แถมฝึกทหารทุกวัน หุ่นยังฟิตปั๋งอยู่เลย"

"อีกอย่างเขาเป็นคนเอาใจเก่ง ดีกว่านายน้อยเหอจวินเจ๋อตั้งเยอะ รายนั้นเอาแต่ใจตัวเอง ต้องให้คนคอยรองมือรองตีนตลอด ถ้าหนูแต่งกับเฉินเจิ้งเฉียง หนูก็จะได้เป็นคุณนายผู้พัน เป็นภริยาทหารเชียวนะคะ!"

ซูเสี่ยวเนี่ยนไม่ได้มองโลกในแง่ร้ายเหมือนแม่

ตอนอยู่บ้านเกิด เฉินเจิ้งเฉียงมักจะมาหาโดยอ้างว่าเป็นเพื่อนสนิทของพ่อเพื่อตีสนิท

ทุกครั้งที่มา ไม่เคยมามือเปล่า ต้องมีข้าวสาร อาหารแห้ง เนื้อสัตว์ หรือไม่ก็ขนมที่เธอชอบ หรือของกุ๊กกิ๊กที่เด็กสาวชอบติดไม้ติดมือมาฝากเสมอ

เฉินเจิ้งเฉียงดูแลเทคแคร์ดีมาก และรู้วิธีเอาอกเอาใจเธอ

เพียงแต่ตอนนั้นในใจซูเสี่ยวเนี่ยนมีแค่กู้อี้ชวน เลยไม่แลผู้ชายคนอื่น เธอแกล้งทำเป็นไม่รู้เจตนาของเขา ไม่ตอบรับและไม่ปฏิเสธ รับความหวังดีไว้ด้วยความสบายใจเฉิบ

พอโดนลูกสาวกล่อม ซูซิ่วหงก็เริ่มคล้อยตาม เธอลุกขึ้นจับมือลูกสาวแน่น

"ในเมื่อลูกตัดสินใจเลือกเฉินเจิ้งเฉียง งั้นแม่พาหนูกลับไปทาบทามสู่ขอเลยดีไหม?"

ภรรยาของเฉินเจิ้งเฉียงป่วยตายเมื่อสองเดือนก่อน ตอนซูซิ่วหงกลับไปเยี่ยมญาติที่บ้านเกิดเมื่อเดือนที่แล้ว ได้ยินว่าป้าเฉินจ้างแม่สื่อหาเมียใหม่ให้ลูกชายแล้ว

เสี่ยวเนี่ยนไม่ได้กลับไปเกือบสองปี ไม่รู้ว่าเฉินเจิ้งเฉียงจะลืมเธอไปหรือยัง ถ้าเขาตกลงปลงใจกับใครไปแล้ว ทางนี้ก็ตันอีก!

ซูเสี่ยวเนี่ยนรั้งมือแม่ไว้ "แม่คะ จะรีบไปไหน? หนูเพิ่งส่งจดหมายคุยกับเฉินเจิ้งเฉียงเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว เขาเองก็กำลังลองเชิงหนูอยู่เหมือนกัน!"

"เรื่องด่วนตอนนี้คือต้องเอาของที่เป็นของเราคืนมาก่อน หนูไม่อยากแต่งงานตัวเปล่าเล่าเปลือยแล้วต้องไปใช้ชีวิตลำบากยากจนหรอกนะ"

ซูเสี่ยวเนี่ยนเป็นคนตัดสินใจเด็ดขาด พอเลือกแล้วก็ไม่หันหลังกลับ

ดังนั้น หลังจากเลือกเฉินเจิ้งเฉียง เธอก็ตัดใจจากเหอจวินเจ๋ออย่างไม่ไยดี แล้วเริ่มวางแผนอนาคตใหม่ทันที

ซูซิ่วหงถูกลูกเตือนสติ ก็นึกขึ้นได้ว่ายังมีกล่องเครื่องประดับสองใบ รวมถึงกำไลทอง ต่างหูทอง และทรัพย์สินมีค่าอื่นๆ อยู่กับหลินซูอวิ๋น

เธอชำเลืองมองไปที่ประตู แล้วหันมากระซิบกับลูกสาว

"เราอย่ารอช้า ลงมือคืนนี้เลย เดี๋ยวทางตระกูลเหอก็จะส่งตั๋วเงินกับเครื่องประดับมาให้ครบหนึ่งแสนหยวน เราก็แอบฉกมาด้วยเลย"

"ขืนรอพรุ่งนี้ หลินซูอวิ๋นอาจจะโยกย้ายหรือเอาของไปซ่อน ถึงตอนนั้นจะลำบาก!"

ซูเสี่ยวเนี่ยนใจตรงกัน เธอพยักหน้าแล้วเริ่มปรึกษาแผนการลงมือคืนนี้กับแม่

ในขณะที่สองแม่ลูกตระกูลซูกำลังวางแผนขโมยเครื่องประดับในห้อง หลินซูอวิ๋นที่เพิ่งตื่นและลงมาข้างล่าง ก็ได้รับสัญญาณจากเหอจวินซานให้ออกไปพบ

สถานที่นัดพบคือป่าละเมาะไม่ไกลจากบ้านตระกูลหลิน เป็นที่ลับตาคนไม่ค่อยมีใครผ่านไปมา

ถึงกระนั้น เหอจวินซานก็ยังระแวดระวัง ดูลาดเลาจนแน่ใจว่าไม่มีใครอยู่แถวนั้นจริงๆ ถึงค่อยโผล่ออกมาจากพุ่มไม้ที่ซ่อนตัวอยู่

"คุณหนูหลิน ผมเจอที่ซ่อนสมบัติลับของคุณลุงในบ้านเก่าแล้วครับ มันอยู่ใต้บ่อน้ำแห้งที่ถูกทิ้งร้าง"

"แต่ผมลองลงไปดูแล้ว ข้างล่างมีประตูเหล็กขวางอยู่ ประตูแข็งแรงมากแถมยังล็อกแม่กุญแจไว้ ไม่มีกุญแจก็เข้าไปไม่ได้หรอกครับ!"

เหอจวินซานไม่รู้ว่าหลินซูอวิ๋นรู้ที่ซ่อนห้องลับไปจะมีประโยชน์อะไร

ในเมื่อเป็นห้องนิรภัยส่วนตัว เหอชิวกวงต้องวางระบบป้องกันแน่นหนาอยู่แล้ว

ต่อให้เปิดประตูเหล็กด่านแรกได้ ข้างในอาจจะมีประตูกั้นอีกหลายชั้น การจะเอาของมีค่าออกมา ยากพอๆ กับปีนขึ้นสวรรค์!

หลินซูอวิ๋นไม่คิดว่าเหอจวินซานจะทำงานได้รวดเร็วขนาดนี้ พอได้ยินดังนั้น เธอก็ยิ้มแล้วพูดว่า "ขอแค่รู้พิกัด ประตูกับกุญแจไม่ใช่ปัญหา ปัญหาเดียวคือ นายจะพาฉันหลบคนตระกูลเหอเข้าไปข้างในได้หรือเปล่า?"

เหอจวินซานตอบทันทีโดยไม่ต้องคิด "ยากตรงไหน? ที่หลังบ้านตระกูลเหอมีรูหมาลอดที่ผมเคยขุดไว้ตอนเด็กๆ เอาไว้แอบหนีออกไปเที่ยวเล่น"

"ถึงตอนนี้หญ้าจะขึ้นรกปิดทางไปบ้าง แต่คุณตัวเล็กนิดเดียว มุดเข้าไปได้สบายมาก ผมจะล่วงหน้าไปรอรับคุณข้างใน รับรองไม่มีใครจับได้"

รูหมาลอดอยู่ที่หลังบ้าน ใกล้กับบ่อน้ำแห้งที่เป็นทางเข้าห้องลับมาก ขอแค่หลบสายตาคนรับใช้ทั้งในและนอกบ้าน มุดรูหมาลอดออกมา แล้วรีบกระโดดลงไปในบ่อน้ำแห้ง ก็ไม่มีปัญหา

แต่โดดลงไปแล้วจะมีประโยชน์อะไร! ลำพังแขนขาเล็กๆ ของหลินซูอวิ๋น ต่อให้มีกุญแจไขห้องลับได้ ก็คงขนของออกมาได้ยากลำบากเลือดตาแทบกระเด็น!

พอได้ยินเรื่องมุดรูหมาลอด สีหน้าของหลินซูอวิ๋นแข็งค้างไปชั่วขณะ แต่ก็ปรับอารมณ์กลับมาเป็นปกติได้อย่างรวดเร็ว

"งั้นพามันไปดูเดี๋ยวนี้เลย ถ้าแน่ใจว่ามีของอยู่ข้างใน เราแบ่งกันคนละครึ่ง!"

ในเมื่อเหอจวินเจ๋อกล้าเล่นตลกกับเจ้าของร่างเดิมขนาดนี้ คลังสมบัติส่วนตัวของตระกูลเหอก็ต้องโดนปล้นให้เกลี้ยง!

ห้องลับใต้บ่อน้ำเป็นแค่จุดเริ่มต้นของการแก้แค้น นี่เป็นโอกาสเหมาะที่จะเติมเต็มพื้นที่มิติห้าลูกบาศก์เมตรที่เพิ่งปลดล็อก และกวาดทรัพย์สินที่เหลือของตระกูลเหอให้เกลี้ยงในคราวเดียว!