บทที่ 52 เอสเซ่น ปะทะ 1860 มิวนิก

บทที่ 52 เอสเซ่น ปะทะ 1860 มิวนิก

เป็นไปตามคาด หลังจากเริ่มเกม ทั้ง 1860 มิวนิกและเอสเซ่นต่างเน้นไปที่การลองทีม ทำให้การแข่งขันไม่ได้ดุเดือดเลือดพล่านนัก

นอกเหนือจากผู้เล่นสำรองบางคนที่พยายามโชว์ฟอร์มอย่างเต็มที่แล้ว ก็แทบไม่มีการเข้าปะทะที่รุนแรงอะไร ทุกคนเล่นไปตามจังหวะเกมเท่านั้น

ถึงกระนั้น 1860 มิวนิกก็ยังหาจังหวะสร้างความหวาดเสียวได้บ้าง แต่ภาพรวมของเกมตกอยู่ภายใต้การควบคุมของเจ้าบ้านอย่างเอสเซ่น ด้วยเปอร์เซ็นต์การครองบอล 59% ต่อ 41%

เอสเซ่นคุมเกมได้อย่างเบ็ดเสร็จและขึ้นนำ 1-0 ในนาทีที่ 21 จากการทำประตูของฮาเรนบร็อค

ในครึ่งหลัง 1860 มิวนิกแก้เกมได้ถูกจุด เกมรุกดูดีขึ้น จนซิดแมนทำประตูตีเสมอได้สำเร็จ

จากนั้นกริลลิงเกอร์ก็ยิงประตูแซงนำ ทำให้ 1860 มิวนิกพลิกกลับมานำเอสเซ่น 2-1

อย่างไรก็ตาม หลังจากตกเป็นรอง เอสเซ่นก็เปิดโหมดบุกแหลก และในที่สุดก็มาได้ประตูตีเสมอในนาทีที่ 90 จากเองเกลมันน์ ตัวสำรองที่ถูกเปลี่ยนลงมา

สิ้นเสียงนกหวีดหมดเวลา เอสเซ่นเสมอกับ 1860 มิวนิกไป 2-2 ในบ้านของตัวเอง

บนอัฒจันทร์ เชิงหลงและประธานหวังลุกขึ้นยืนปรบมือให้กับแมตช์ที่ "ยอดเยี่ยม" นี้

หลังจบเกม เชิงหลงและประธานหวังได้ยินเสียงแฟนบอล 1860 มิวนิกที่เดินทางไกลมาเชียร์ ร้องเพลงประจำสโมสรดังกึกก้อง นักเตะทุกคนเดินไปที่โซนแฟนบอลเพื่อปรบมือและแสดงความขอบคุณ

"นี่สินะที่เขาเรียกว่าความขลัง" ประธานหวังกล่าว

"ผมจำได้ว่าสโมสรบ้านเราบางทีมก็ทำแบบนี้ได้เหมือนกัน" เชิงหลงพูด

"แต่นั่นคือสโมสรระดับท็อปของประเทศเรานะ ส่วน 1860 มิวนิกเป็นแค่ทีมในลีกา 3"

"หนทางยังอีกยาวไกลและยากลำบากจริงๆ"

"สำหรับพวกเราก็เหมือนกัน หนทางยังอีกยาวไกลและยากลำบาก"

เชิงหลงและประธานหวังเดินลงมาจากห้องวีไอพี เตรียมตัวจะออกจากสนาม จู่ๆ แฟนบอลเอสเซ่นคนหนึ่งก็พุ่งเข้ามาง้างหมัดใส่เชิงหลง

ยังไม่ทันที่เชิงหลงจะตั้งตัว ประธานหวังก็พุ่งเข้าไปขวาง และก่อนที่หมัดของแฟนบอลหัวรุนแรงคนนั้นจะถึงตัวเชิงหลง เขาก็สวนด้วยหมัดฮุกซ้ายเข้าเต็มหน้า

แฟนบอลหัวรุนแรงผู้ "โชคร้าย" คนนี้กะจะมาก่อเรื่องใหญ่โต แต่กลับถูกประธานหวังน็อกด้วยหมัดเดียวจอด

ไม่นานหน่วยรักษาความปลอดภัยของสนามก็มาถึง และหิ้วปีกแฟนบอลคนนั้นที่หมดสติไปแล้วออกไปโดยไม่มีการขัดขืนใดๆ

ทว่าแฟนบอลเอสเซ่นหัวรุนแรงคนอื่นๆ รอบข้างกลับไม่ยอมจบ บางคนถึงขั้นขว้างขวดน้ำและเศษขยะใส่เชิงหลงกับประธานหวัง พร้อมตะโกนด่าทอด้วยถ้อยคำที่คนโง่ยังดูออกว่าเป็นคำเหยียดเชื้อชาติ

"ออกไปจากเยอรมนีซะ!"

"กลับบ้านเกิดพวกแกไป!"

เสียงก่นด่าดังระงมไม่ขาดสาย แม้แต่เด็กวัยรุ่นก็ยังเอากับเขาด้วย

"ฉันละเบื่อไอ้คนพวกนี้จริงๆ" เชิงหลงบ่น

"พวกมันคงรับไม่ได้ที่เห็นคนผิวเหลืองมีเงินและมีอำนาจ ก็เลยสติแตกน่ะ" ประธานหวังกล่าว

"หึๆ ไอ้พวกที่เคยผยองในอดีต ตอนนี้กรรมตามสนองแล้วสินะ"

"คนงี่เง่าแบบนี้มีอยู่ทุกที่แหละ อย่าไปใส่ใจเลย"

"โชคดีนะครับที่ท่านประธานอยู่ด้วย ไม่งั้นแฟนบอลคนนั้นคงทำร้ายท่านซีอีโอไปแล้ว" พนักงานของ 1860 มิวนิกที่อยู่ข้างๆ กล่าว

"หมอนั่นต้องขอบคุณฉันต่างหาก ถ้าให้เชิงหลงลงมือเอง เขาคงไม่จบแค่สลบแน่" ประธานหวังกล่าว

"หึๆ" เชิงหลงหัวเราะในลำคอ

"ยกเว้นว่าเขาจะเมาอยู่นะ"