บทที่ 10 งานล่าม

บทที่ 10 งานล่าม

เชิงหลงไม่ได้คิดเช่นนั้น เขาเพียงแค่รู้สึกเหมือนโดนหยามเกียรติและไม่อาจทนรับเรื่องพรรค์นี้ได้เป็นอันขาด

ดังนั้น เชิงหลงจึงมาที่มหาวิทยาลัยมิวนิก ตามหาคณะที่หยางซานเรียน แล้วไปดักรอเธอที่หน้าห้องเรียนตั้งแต่เช้าตรู่

ผ่านไปสักพัก หยางซานก็เดินออกจากห้องเรียนมาพร้อมกับเพื่อนร่วมชั้น แม้เธอจะเป็นชาวเอเชียตะวันออก แต่เมื่ออยู่ท่ามกลางฝูงชนชาวต่างชาติ เธอกลับมีออร่าความสง่างามที่หาตัวจับยากแผ่ออกมา

หยางซานสวมเพียงเสื้อแจ็กเกตวอร์มกับกางเกงยีนส์เท่านั้น แต่ผู้คนก็ยังสัมผัสได้ถึงความงดงามในแบบฉบับของหญิงสาวผู้มีภูมิปัญญา

นี่เป็นมุมที่เชิงหลงไม่เคยสังเกตเห็นมาก่อนเลย

เชิงหลงอยู่ในชุดแจ็กเกตหนัง กางเกงหนัง สวมรองเท้าหนังหัวแหลม หวีผมเสยเรียบแปล้ ในมือถือช่อดอกกุหลาบเกรดพรีเมียม เตรียมพร้อมที่จะเดินเข้าไปหาเธอ ทว่าจู่ๆ หยางซานก็พุ่งตัวออกไป แล้ววิ่งเหยาะๆ ไปทางด้านข้าง

ปรากฏว่าอิชิดะ อากิระก็มารอรับหยางซานหลังเลิกเรียนเช่นกัน และหยางซานก็โผเข้าสู่อ้อมกอดของอิชิดะ อากิระในทันที

เมื่อเห็นภาพบาดตาเช่นนั้น เชิงหลงจึงรีบหาที่หลบมุม เพื่อแอบสังเกตการณ์อิชิดะ อากิระจากระยะไกล

อิชิดะ อากิระเป็นชายหนุ่มรูปหล่อร่างสูง แม้เชิงหลงจะสูงถึง 188 เซนติเมตร และอิชิดะ อากิระจะไม่ได้สูงเท่าเขา แต่ส่วนสูงก็น่าจะราวๆ 183 เซนติเมตรได้ แต่เมื่อเทียบกับเชิงหลงที่ดู "เลี่ยน" แล้ว อิชิดะ อากิระกลับดูเป็นหนุ่มนักกีฬาที่สดใส เขาใส่รองเท้าผ้าใบสีขาว กางเกงชิโน่ขาตรงสีเบจ สวมเสื้อบอลทีมชาติฝรั่งเศสยี่ห้อไนกี้สีน้ำเงิน ตัดผมสั้นเกรียนดูทะมัดทะแมง ลุคดูโฉบเฉี่ยวและมีสไตล์ที่แตกต่างจากเชิงหลงอย่างสิ้นเชิง

หากพูดกันตามเนื้อผ้าแล้ว ในเวลานี้อิชิดะ อากิระกับหยางซานดูเหมาะสมกันมากกว่าจริงๆ

เชิงหลงยังคงไม่ตระหนักถึงสถานการณ์ที่ยากลำบากของตัวเอง เขาเชื่อมั่นว่าไม่ว่าจะอย่างไรเขาก็ต้องเอาชนะใจหยางซานได้ ในเมื่อตอนนี้ทั้งสองคนกำลังสวีทหวานแหววกันอยู่ เขาจึงตัดสินใจปล่อยพวกเขาไปก่อน แล้วค่อยกลับไปวางแผนก้าวต่อไปอย่างรอบคอบ

วันนี้หยางซานมีนัดสัมภาษณ์งาน ก่อนหน้านี้เธอเคยทำงานพาร์ตไทม์ที่โรงแรมหวังซึ่งเป็นงานชั่วคราว แต่ตอนนี้เมื่อเธอย้ายมาเช่าห้องอยู่กับอิชิดะ อากิระ แน่นอนว่าค่าใช้จ่ายก็ย่อมต้องเพิ่มขึ้น

ฐานะทางบ้านของอิชิดะ อากิระนั้นจัดว่าร่ำรวยทีเดียว แต่เขาไม่คิดที่จะแบมือขอเงินจากทางบ้าน นอกจากนี้เขายังเล่นฟุตบอลเป็นนักเตะสมัครเล่นให้กับสโมสรเล็กๆ ในละแวกนั้น โดยได้รับค่าเหนื่อยเป็นรายนัด อิชิดะ อากิระมีฝีเท้าที่ยอดเยี่ยม ทำให้มีหลายทีมอยากได้ตัวเขาไปร่วมเล่น และเขายังเคยได้รับโอกาสให้ไปทดสอบฝีเท้าเพื่อเป็นนักเตะอาชีพอีกด้วย แต่ทว่าจนถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีความคืบหน้าใดๆ เพิ่มเติม

แม้ว่าทางบ้านของหยางซานจะไม่ได้ขัดสน แต่ก็จัดว่าเป็นเพียงครอบครัวฐานะปานกลางทั่วไปในจีน หนำซ้ำหยางซานยังไม่สามารถบอกทางบ้านที่จีนได้ว่าเธอกำลังอยู่ก่อนแต่งกับแฟนหนุ่ม เรื่องพรรค์นี้คงไม่มีใครกล้าบอกผู้ใหญ่แน่ๆ ดังนั้นหยางซานจึงจำเป็นต้องหางานทำและหาเงินด้วยตัวเอง

หยางซานหารู้ไม่ว่างานล่ามครั้งนี้เป็นแผนการที่เชิงหลงจัดฉากขึ้นมา เธอเข้าใจเพียงว่าเป็นเจ้านายใหญ่จากเมืองจีนที่บินมาดูงานระยะสั้นที่เยอรมนีและต้องการล่ามช่วยสื่อสาร

ยิ่งไปกว่านั้น ค่าตอบแทนที่ได้รับยังสูงลิ่ว สำหรับนักศึกษามหาวิทยาลัยที่ยังเรียนไม่จบ ถือว่าเป็นรายได้จากงานพาร์ตไทม์ที่งดงามมากทีเดียว

หยางซานเซ็นสัญญาโดยไม่ลังเลด้วยหวังว่าจะช่วยแบ่งเบาภาระของอิชิดะ อากิระ โดยที่เธอไม่คาดคิดเลยว่าเจ้านายคนใหม่จะเป็นเชิงหลง

ความประทับใจแรกที่หยางซานมีต่อเชิงหลงนั้นติดลบ แต่ตอนนั้นเธอไม่ได้แสดงท่าทีต่อต้านออกมา เพราะเชิงหลงเป็นแขกของโรงแรมหวังที่เธอทำงานอยู่ จึงไม่มีเหตุผลที่จะต้องไปล่วงเกินลูกค้า อีกทั้งหยางซานยังคิดว่าเธอคงไม่ได้เจอกับคนคนนี้อีกแล้ว เธอจึงไม่ได้เก็บเรื่องเขามาใส่ใจนัก

เชิงหลงขอแอดวีแชทของหยางซาน แม้เธอจะกดรับเพื่อนแต่หลังจากนั้นเธอก็จัดการบล็อกเขาไปเสีย หยางซานมั่นใจว่าชาตินี้คงไม่ต้องโคจรมาพบกับไอ้หนุ่มไฮโซขี้เก็กจอมเจ้าชู้คนนี้อีก

แต่การกลั่นแกล้งของโชคชะตา บางครั้งก็ทำให้เราถึงกับพูดไม่ออกเหมือนกัน