บทที่ 2 เป้าหมายเล็กๆ

บทที่ 2 เป้าหมายเล็กๆ

คุณหวังคือทายาทของเครือโรงแรมที่ใหญ่ที่สุดในจีน มีโรงแรมกระจายอยู่ทั่วประเทศ ตั้งแต่เมืองใหญ่ระดับเฟิร์สเทียร์ไปจนถึงอำเภอเล็กๆ ล้วนเป็นกิจการในเครือของตระกูลเขาทั้งสิ้น

ส่วนเชิงหลงนั้น ธุรกิจของครอบครัวเขากว้างขวางมาก ครอบคลุมทั้งอสังหาริมทรัพย์ รถยนต์ และอุตสาหกรรมภาพยนตร์ อาณาจักรนี้ถูกสร้างขึ้นโดยปู่ของเชิงหลง ผู้ได้รับอานิสงส์จากยุคสมัยและคว้าโอกาสทางธุรกิจหลังจากการปฏิรูปและเปิดประเทศ หลังจากการปรับโครงสร้างองค์กร ปู่ของเชิงหลงเริ่มต้นจากการเป็นผู้อำนวยการโรงงานผลิตรถยนต์ ค่อยๆ ขยายและสร้างความแข็งแกร่งให้แก่กิจการ ผ่านร้อนผ่านหนาวมามากมาย จนกระทั่งทิ้งทรัพย์สินส่วนตัวไว้ให้พ่อและลุงของเขาในที่สุด

ตั้งแต่รุ่นพ่อเป็นต้นมา พวกเขาก็เริ่มเสวยสุขจากรากฐานที่บรรพบุรุษสร้างไว้ ส่วนเชิงหลงและน้องชายก็กลายเป็นลูกเศรษฐีรุ่นสองอย่างเต็มตัว วันๆ ไม่เอาถ่านและรักความสบาย

เมื่อเทียบกับเชิงหลง รุ่นพ่อของคุณหวังเพิ่งจะเริ่มสร้างฐานะ ทำให้คุณหวังต้องเผชิญกับความยากลำบากในวัยเด็ก ซึ่งหล่อหลอมให้เขากลายเป็นลูกเศรษฐีรุ่นสองที่มีความขยันขันแข็ง

ทั้งสองรู้จักกันตั้งแต่เด็กเนื่องจากความร่วมมือทางธุรกิจอันยาวนานระหว่างสองตระกูล เรียกได้ว่าโตมาด้วยกันเลยก็ว่าได้ เพราะพื้นฐานครอบครัวคล้ายคลึงกัน ของเล่นของพวกเขาก็เลยเหมือนๆ กัน ไม่ว่าจะเป็นรถสปอร์ต นาฬิกา หรือรองเท้าผ้าใบ ทั้งคู่เล่นมาจนเบื่อหมดแล้ว

ตอนนี้ทั้งคู่อายุ 20 ปี และทางบ้านก็ตั้งใจจะให้เงินก้อนเล็กๆ เพื่อให้พวกเขาลองลงทุนทำอะไรสักอย่าง โดยเริ่มจากเป้าหมายเล็กๆ ก่อน

ในขณะที่พวกเขากำลังครุ่นคิดว่าจะทำอะไรดี คำพูดของเชิงหลงก็เปิดประตูสู่โลกใบใหม่ให้กับทั้งคู่โดยสิ้นเชิง

ถึงอย่างนั้น คุณหวังก็ยังรู้สึกว่ามันไม่น่าเชื่อถือ เขารู้ดีถึงความเละเทะในวงการฟุตบอลจีน แม้ต่างประเทศจะดูเหมือนเป็นดินแดนที่ยังบริสุทธิ์อยู่ แต่เขาเป็นคนนอก ไม่รู้อิโหน่อิเหน่เกี่ยวกับกฎและโครงสร้างภายในของที่นั่น การดุ่มๆ เข้าไปแบบนี้อาจจบลงด้วยความล้มเหลวไม่เป็นท่า เหมือนพวกเศรษฐีหน้าโง่ก่อนหน้านี้ที่รู้แค่ใช้เงินฟาดหัว

ถ้าไม่เล่น ก็ไม่ต้องเล่น แต่ถ้าจะเล่น ก็ต้องทำให้สุด นั่นคือความคิดของคุณหวัง

แต่เชิงหลงไม่สน สำหรับเชิงหลง ฟุตบอลก็เหมือนรถสปอร์ตและนาฬิกา เป็นแค่ของเล่นชิ้นหนึ่ง ถ้าพอใจก็จะซื้อมาเล่น ถ้าเล่นได้ดี ก็เปรียบเสมือนการขับรถโชว์สาว ให้คนข้างทางมองด้วยความอิจฉา

ดังนั้น เมื่อทนการรบเร้าของเชิงหลงไม่ไหว ในที่สุดคุณหวังก็ตัดสินใจเข้าวงการฟุตบอลกับเชิงหลง และสิ่งที่พวกเขาหมายตาไว้ แน่นอนว่าเป็นฟุตบอลเยอรมันที่กำลังจะเปิดกว้าง

ความคิดของเชิงหลงนั้นเรียบง่าย เพราะเยอรมนีแพ้ญี่ปุ่น เขาเลยอยากจะแก้แค้นแทนคนเยอรมัน แม้เขาจะไม่รู้จักคนเยอรมันสักคน หรือไม่รู้จักนักเตะเยอรมันเลยแม้แต่คนเดียว แต่ความเอาแต่ใจของเขาทำให้เขาอยากทำแบบนี้ และไม่มีใครหยุดเขาได้

ในทางกลับกัน คุณหวังมีเหตุผลมากกว่า การเลือกเยอรมนีไม่ได้เป็นเพราะอารมณ์ชั่ววูบเหมือนเชิงหลง แต่คุณหวังได้ไตร่ตรองมาแล้ว

อย่างแรก ทีมในเยอรมนีโดยทั่วไปราคาถูกกว่า และเทียบไม่ได้เลยกับทีมในพรีเมียร์ลีก แน่นอนว่าพวกเขาสองคนไม่ได้เดือดร้อนเรื่องเงิน แต่ของถูกกว่าย่อมดีกว่า คุณหวังไม่อยากตกเป็นเป้าให้คนนินทาลับหลังว่าเป็นหมูให้เขาเชือด เขาต้องการเป็นนักธุรกิจที่ชาญฉลาด

อีกทั้งทีมในเยอรมนีกำลังจะยกเลิกกฎ 50+1 ซึ่งเป็นจังหวะที่ดีในการเข้าซื้อ พอผ่านไปสักพักเมื่อนโยบายเปิดกว้างเต็มที่ เงินทุนต่างชาติจะไหลทะลักเข้าสู่เยอรมนี ถึงตอนนั้นการต่อรองราคากับคนเยอรมันคงไม่ง่ายเหมือนตอนนี้

ยิ่งไปกว่านั้น แม้ความนิยมและความแข็งแกร่งโดยรวมของทีมเยอรมันจะด้อยกว่าพรีเมียร์ลีกและลาลีกาอยู่บ้าง แต่เมื่อเทียบกับประเทศอื่นๆ ในโลก พวกเขาก็ถือว่ายอดเยี่ยมมากแล้ว

คุณหวังต้องการเส้นทางลัดในการพาทีมเลื่อนชั้น ไม่ใช่การซื้อทีมสำเร็จรูปเพื่อมาชุบมือเปิบผลงานของคนอื่น