บทที่ 650 - เทพแห่งแดนฝันจินตนาการ

บทที่ 650 - เทพแห่งแดนฝันจินตนาการ

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

เทพแห่งความฝันอันวิจิตร เทพแห่งฝันร้ายอันน่าสะพรึง เทพแห่งแดนฝันจินตนาการ เทพแห่งห้วงนิทรานิรันดร์

เดิมทีชาร์ล็อตต์ไม่ได้เชี่ยวชาญวิชาสายความฝันเท่าไรนัก แต่หลังจากได้รับปราสาทโลหิตที่มอนโกเมอรี่ทิ้งไว้ให้ บวกกับได้ช่วงชิงพลังส่วนหนึ่งของเทพแห่งความฝันอันวิจิตรมา วิชาความฝันสัจจะแห่งเผ่าโลหิตของเขาก็ถูกผลักดันขึ้นไปสู่ระดับที่สูงส่งอย่างยิ่ง

ในเวลานี้ ชาร์ล็อตต์เพียงแค่ลองจับสัมผัสเล็กน้อย ก็รู้ได้ทันทีว่าตนเองตกลงมาอยู่ในโลกความฝันของเทพตนใด

ที่นี่คือโลกของเทพแห่งแดนฝันจินตนาการ

ชาร์ล็อตต์ไม่มีความรู้เกี่ยวกับเทพแห่งความฝันตนนี้เลย อันที่จริงเขาเพิ่งจะได้ยินชื่อของสี่เทพแห่งความฝันจากปากของจูโนเมื่อครู่นี้เอง ก่อนหน้านี้เขาเพียงแค่บังเอิญไปเจอเทพแห่งความฝันอันวิจิตรในความว่างเปล่าอันไร้ที่สิ้นสุด ไม่ได้รู้เลยว่ายังมีเทพแห่งความฝันอีกสามตน

ชาร์ล็อตต์มองไปรอบๆ แล้วรู้สึกว่าการไม่ให้สมาชิกครอบครัวตามมาด้วยนั้นเป็นการตัดสินใจที่ถูกต้อง เพราะเขาไม่เห็นวี่แววของคาร์นสไตน์และจูโนเลย ไม่รู้ว่าสองท่านนั้นหายไปไหน รอบกายตอนนี้มีเพียงเขาแค่คนเดียว

ชาร์ล็อตต์ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง "เทพแห่งแดนฝันจินตนาการ"

"เจ้านั่นน่าจะเชี่ยวชาญการสร้างโลกมายาแฟนตาซีรูปแบบต่างๆ สินะ"

"อืม ดูเหมือนฉันเองก็น่าจะถนัดการสร้างโลกพวกนี้เหมือนกัน"

ชาร์ล็อตต์กวักมือเรียกเบาๆ "นิยายของตัวเอง" เล่มหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในมือ เขาเร่งเร้าวิชาความฝันสัจจะ นิยายในมือก็พลันแปรเปลี่ยนเป็นโลกแห่งดาบและเวทมนตร์ แล้วขยายขอบเขตออกไปอย่างไม่มีที่สิ้นสุด

นิยายของชาร์ล็อตต์ล้วนมาจากโลกเดิมที่เขาจากมา นิยายออนไลน์ในโลกนั้นเกือบทั้งหมดมาจากประเทศตะวันออกอันเก่าแก่ ซึ่งนิยายออนไลน์ของประเทศนี้มีเอกลักษณ์ที่โดดเด่นมากอยู่อย่างหนึ่ง นั่นคือโครงสร้างของโลกที่ยิ่งใหญ่ตระการตา ยิ่งใหญ่จนเกินขอบเขตจินตนาการ

นิยายเล่มนี้ของชาร์ล็อตต์ ภายใต้การขับเคลื่อนของวิชาความฝันสัจจะ ได้กลายเป็นโลกมายาแฟนตาซีขนาดมหึมาที่ขยายตัวออกไปเรื่อยๆ กินพื้นที่ไปรอบด้าน

ในตอนแรก ชาร์ล็อตต์รู้สึกเพียงว่าโลกนิยายนี้ขยายตัวได้เร็วมาก แรงต้านที่พบเจอก็เบาบางเหลือเกิน แต่ไม่นานนักเขาก็สัมผัสได้ถึงแรงต่อต้าน พลังสายหนึ่งที่ดูเลือนรางจับต้องยากและพลิ้วไหวไม่แน่นอน กำลังพยายามจะรุกรานย้อนกลับเข้ามาในโลกแฟนตาซีที่เขาสร้างขึ้น

ชาร์ล็อตต์ต้านทานอยู่เพียงครู่เดียว ก็เสกหนังสือเล่มที่สองขึ้นมาบนฝ่ามือ แล้วสร้างโลกแฟนตาซีจากนิยายเรื่องที่สองขึ้นมา

ไม่นานก็มีโลกนิยายที่สาม โลกนิยายที่สี่ตามมา

ชาร์ล็อตต์สร้างโลกแฟนตาซีจากนิยายขึ้นมาหลายร้อยเรื่องรวดเดียว แล้วปล่อยให้พลังของเทพแห่งแดนฝันจินตนาการเข้ามารุกรานตามใจชอบ

เขายืนยิ้มนิ่งอยู่ท่ามกลางศูนย์กลางของโลกแฟนตาซีทั้งหมดที่สร้างขึ้น สัมผัสถึงการสอดประสานกันระหว่างความจริงกับจินตนาการ การผสมปนเปของโลกนิยายตระการตา พลังที่บุกรุกเข้ามาในโลกนิยายเหล่านี้ ตอนแรกก็ดูเหมือนจะประสบความสำเร็จอย่างงดงาม แต่เมื่อรุกคืบเข้ามาเรื่อยๆ ไม่นานมันก็พังทลายลงอย่างเงียบเชียบ

นิยายที่ชาร์ล็อตต์ขนย้ายมาจากโลกเดิมนั้น เรียกได้ว่าเป็นจุดรวมสุดยอดจินตนาการของมนุษยชาติ ลำพังเทพมารบ้านนอกในทวีปเก่าเพียงตนเดียว ไม่มีทางแบกรับกระแสข้อมูลอันมหาศาลขนาดนี้ได้ไหว

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อพลังของเทพแห่งแดนฝันจินตนาการ ต้องแบ่งแยกร่างไปรุกรานโลกนิยายหลายร้อยเรื่องพร้อมกัน พลังของมันก็ถูกหารเฉลี่ยจนบางเบาถึงขีดสุด

ชาร์ล็อตต์พูดขึ้นเบาๆ ว่า "เจอตัวแล้ว"

เขาก้าวเท้าออกไป ก้าวเดียวข้ามผ่านไปหนึ่งโลก แดนฝันที่เทพแห่งแดนฝันจินตนาการสร้างขึ้นแต่ละแห่งนั้นเล็กจ้อยมาก มีแค่หมู่บ้านเดียว หรือเมืองเล็กๆ สักเมือง น้อยครั้งมากที่จะมีเมืองขนาดใหญ่ ดังนั้นโลกพวกนี้จึงไม่อาจขวางกั้นฝีเท้าของชาร์ล็อตต์ได้เลย เขาฝ่าข้ามแดนฝันจินตนาการนับไม่ถ้วนอย่างรวดเร็ว จนกระทั่งก้าวเข้ามาในหมู่บ้านเล็กๆ ที่แสนอบอุ่นแห่งหนึ่ง

หญิงชราคนหนึ่งยืนทำหน้าตื่นตระหนกอยู่ที่ปากทางเข้าหมู่บ้าน ชาร์ล็อตต์ไม่สนใจนางเลยแม้แต่น้อย เพราะรู้ดีว่านางไม่ใช่เทพแห่งแดนฝันจินตนาการตัวจริง เขาเพียงแค่โบกมือเบาๆ ก็ส่งหญิงชราผู้นี้เข้าไปอยู่ในโลกความฝันสักแห่งของตนเอง

เขาเดินเข้าไปในหมู่บ้าน หมู่บ้านแห่งนี้เงียบสงบมาก ผู้คนในหมู่บ้านต่างกระตือรือร้นและเป็นมิตร ใบหน้าของทุกคนเปี่ยมไปด้วยความสุข พวกเขาทำเหมือนมองไม่เห็นชาร์ล็อตต์ ยังคงใช้ชีวิตของตนเองต่อไป

เพียงแต่ทุกครั้งที่ชาร์ล็อตต์เดินผ่านชาวบ้านคนไหน คนคนนั้นก็จะหายวับไปกับตา ชาร์ล็อตต์เดินวนรอบหมู่บ้านหนึ่งรอบ หมู่บ้านแห่งนี้ก็ไม่เหลือสิ่งมีชีวิตใดๆ อีกเลย ชาร์ล็อตต์มายืนอยู่กลางหมู่บ้าน เอียงคอเล็กน้อยแล้วพูดว่า "ออกมาเถอะ"

เขารออยู่ครู่หนึ่ง ก็ไม่มีใครโผล่ออกมา

ชาร์ล็อตต์ไม่รออีกต่อไป เขาใช้ฝ่ามือตบลงบนพื้นดิน เริ่มกัดกร่อนโลกความฝันแห่งนี้ อำนาจหน้าที่ทั้งเจ็ดชนิดที่เขาครอบครอง ได้แก่ เขาวงกต มลทิน กัดกร่อน หุ่นเชิด แมงมุม เทพสวรรค์ และทูตสวรรค์โลหิต ต่างทำงานพร้อมกัน เริ่มกัดกร่อนแก่นแท้ของเทพแห่งแดนฝันจินตนาการ

เวลานี้เองชาร์ล็อตต์ถึงเพิ่งค้นพบว่า เทพมารตนนี้อ่อนแออย่างเหลือเชื่อ ไม่ใช่อ่อนแอเพราะเสื่อมโทรม แต่เป็นเพราะมันไม่เคยเติบโตขึ้นมาได้เลยต่างหาก

ภายใต้อำนาจหน้าที่ทั้งเจ็ดของเขา หมู่บ้านทั้งแห่งต้านทานได้เพียงอึดใจเดียวก็พังทลายลงอย่างสมบูรณ์ อำนาจหน้าที่ใหม่ชนิดหนึ่งปรากฏขึ้น แดนฝันจินตนาการ

ชาร์ล็อตต์ประหลาดใจเล็กน้อย ตอนที่เขารับปากจูโนว่าจะมาร่วมรุมยำสี่เทพแห่งความฝัน ในใจยังคิดว่านี่ต้องเป็นศึกที่ยากลำบากสาหัสสากรรจ์แน่ๆ

โดยเฉพาะเขาเคยประมือกับเทพแห่งความฝันอันวิจิตรมาแล้ว แม้เทพแห่งความฝันอันวิจิตรจะไม่ได้มีพลังการต่อสู้ที่เก่งกาจอะไรนัก แต่ลูกเล่นแพรวพราว รับมือยากสุดๆ

ถ้าเทพแห่งความฝันอีกสามตน มีฝีมือพอๆ กับเทพแห่งความฝันอันวิจิตร หรือเก่งกว่า ต่อให้ชาร์ล็อตต์มีสมาชิกครอบครัว มีจูโนและคาร์นสไตน์คอยช่วย ก็ยังไม่แน่ว่าจะชนะศึกนี้ได้

แต่เขาคาดไม่ถึงเลยว่า ตนเองจะมาเจอเทพแห่งแดนฝันจินตนาการแบบตัวต่อตัว แล้วยังจัดการเทพมารตนนี้ได้ง่ายดายขนาดนี้ พร้อมทั้งช่วงชิงทุกอย่างของมันมาได้

อำนาจหน้าที่ แดนฝันจินตนาการ ได้มาครอบครองแล้ว

ทันใดนั้นชาร์ล็อตต์ก็รู้แจ้งถึงพลังของเทพแห่งแดนฝันจินตนาการอย่างทะลุปรุโปร่ง และควบคุมพลังของมันได้อย่างสมบูรณ์

วิญญาณชั่วร้ายแห่งความฝันตนนี้ ถือกำเนิดมาได้แค่สองยุคสมัย เนื่องจากความบันเทิงในทวีปเก่านั้นมีน้อยนิดเหลือเกิน ตำนานเรื่องเล่าต่างๆ ก็มักจะอ้างอิงถึงเก้าเทพจารีต ไม่เปิดโอกาสให้เทพแห่งความฝันได้เข้าไปยุ่งเกี่ยวเลย ดังนั้นมันจึงแทบจะไม่ได้ดูดซับพลังจากโลกมนุษย์มามากพอ ทำให้ไม่เคยเติบโตขึ้นเลยตลอดมา

ชาร์ล็อตต์ดีดนิ้วเบาๆ หนึ่งที ผนวกโลกนิยายที่ตนเองสร้างขึ้นเมื่อครู่นี้ เข้าไปในแดนฝันจินตนาการทั้งหมด เขาสัมผัสได้ว่าอำนาจหน้าที่แห่งแดนฝันจินตนาการกำลังเติบโตขึ้นอย่างต่อเนื่อง และเติบโตจนถึงขีดจำกัดอย่างรวดเร็ว จนกระทั่งทะลุขีดจำกัดนั้นไป

จุดสูงสุดของระดับเซนต์คือขั้นที่ยี่สิบสี่ ระดับเทพเองก็มีการแบ่งสูงต่ำ เทพแห่งแดนฝันจินตนาการน่าจะอยู่ประมาณขั้นที่ยี่สิบห้า แต่หลังจากดูดซับโลกจินตนาการจากนิยายหลายร้อยเรื่องเข้าไป อำนาจหน้าที่แห่งแดนฝันจินตนาการก็ทะลวงเข้าสู่ขั้นที่ยี่สิบหกได้สำเร็จ

อืม ก็ยังเป็นเทพที่อ่อนแอจนน่าสมเพชอยู่ดี

ถ้าหากวิญญาณชั่วร้ายตนนี้ยังมีตัวตนอยู่น่ะนะ

แต่ในขณะที่ชาร์ล็อตต์ได้ครอบครองแดนฝันจินตนาการ มันก็ไม่มีตัวตนอยู่อีกต่อไปแล้ว หรือจะพูดให้ถูกก็คือ ความทรงจำและวิญญาณของมัน ถูกชาร์ล็อตต์เข้าแทนที่ กลายเป็นสารอาหารหล่อเลี้ยงการเติบโตทางวิญญาณของชาร์ล็อตต์ และกลายเป็นส่วนเติมเต็มความทรงจำของเขา

ชาร์ล็อตต์เก็บอำนาจหน้าที่อย่างที่แปดของตนเอง แล้วเริ่มทอดสายตามองไปยังโลกความฝันแห่งอื่น เขาค้นเจอคาร์นสไตน์ จูโน และ...

อามอนกับเอมิเลีย

เขายังสัมผัสได้ถึงลิลินที่รออยู่ในความฝันของจูโนอย่างว่านอนสอนง่าย รวมทั้งพวกโอมีเบลล่าด้วย

ชาร์ล็อตต์ยิ้มมุมปาก พึมพำกับตัวเองว่า "ดูเหมือนอาจารย์จะเจอปัญหาเข้าแล้วสิ"

[จบแล้ว]