บทที่ 630 - คำชี้แนะจากเทพมาร

บทที่ 630 - คำชี้แนะจากเทพมาร

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

ชาร์ล็อตต์แทบอยากจะชักแรดโลหิตวิญญาณออกมา เปลี่ยนเป็นหอกเปลวเพลิง แล้วแทงสวนออกไปเสียเดี๋ยวนั้น

คนที่ปรากฏตัวพร้อมกับจูโน คือเทพมารบรรพชนต้นกำเนิดเผ่าโลหิตตระกูลอโดนิส คาร์นสไตน์

อืม เทพมารตนนี้กับชาร์ล็อตต์มีความแค้นเก่าที่ยังชำระกันไม่สะสางอยู่บ้าง

จูโนยิ้มทักทาย ชาร์ล็อตต์ทำความเคารพแบบจักรวรรดิด้วยท่าทีนอบน้อม

คาร์นสไตน์เอ่ยถามด้วยความสงสัย "หนุ่มน้อยคนนี้มีพลังโลหิตเต็มเปี่ยม แต่ทำไมถึงไม่ใช่เผ่าโลหิต"

จูโนยักไหล่ ตอบว่า "ลูกศิษย์ของฉันเอง เขากำลังลองเดินบนเส้นทางผู้มีพลังพิเศษสายใหม่ที่ฉันคิดค้นขึ้น"

จูโนโกหก เพราะวิชาเกียรติยศโลหิตที่ชาร์ล็อตต์ฝึกฝนนั้น ถือเป็นข้อห้ามร้ายแรงสำหรับเผ่าโลหิต

คาร์นสไตน์รู้สึกสนใจในตัวชาร์ล็อตต์มาก เขารู้สึกว่าบนตัวอีกฝ่ายมีกลิ่นอายที่คุ้นเคยอย่างประหลาด ยิ่งไปกว่านั้นกลิ่นอายนี้ยังทำให้เขารู้สึก "สนิทสนม" อย่างบอกไม่ถูก เทพมารบรรพชนโลหิตโบราณยิ้มบางๆ แล้วกล่าวว่า "ฉันคือ กาลิบอต เป็นเพื่อนสนิทของอาจารย์เธอ ฉันสนใจในตัวเธอมาก ถ้ามีเวลาว่าง ก็แวะมาเยี่ยมเยียนกันได้นะ"

ชาร์ล็อตต์พยักหน้า แล้วทำความเคารพแบบจักรวรรดิอีกครั้ง

ถ้าเป็นที่อื่น ชาร์ล็อตต์คงพาแอนนี่หนีไปให้ไกลที่สุดเท่าที่จะทำได้แล้ว แต่ในสถานการณ์นี้เขาไปไหนไม่ได้ เพราะจักรพรรดิเฒ่ายังอยู่ในพระราชวัง แม้จูโนจะเป็นเพื่อนกับจักรพรรดิเฒ่า แต่คาร์นสไตน์เป็นถึงเทพมารเผ่าโลหิต เกิดเขาคิดจะลอบสังหารจักรพรรดิเฒ่าขึ้นมาจะทำอย่างไร

ชาร์ล็อตต์ทำได้เพียงกระซิบข้างหูแอนนี่ "อยู่ข้างๆ ผม ห้ามห่างไปไหนเด็ดขาด"

"คนคนนั้นคือเทพมารเผ่าโลหิต คาร์นสไตน์ ผมไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงมากับอาจารย์จูโน แต่เขาอันตรายมาก"

แอนนี่ตกใจเล็กน้อย รีบพูดว่า "ไม่ต้องห่วงฉัน รีบไปช่วยท่านพ่อเถอะ"

ชาร์ล็อตต์กระซิบตอบ "อาจจะไม่มีอันตรายก็ได้ ถึงมีอันตรายจริงๆ ฝ่าบาทเป็นถึงระดับเซนต์ขั้นสูงสุด น่าจะหนีออกมาทัน"

แอนนี่พูดขึ้นทันที "ฉันจะไปตามคนมาช่วย"

ชาร์ล็อตต์ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะยัดกระจกบานเล็กใส่มือแอนนี่ แล้วกำชับเสียงเบา "เอมิเลียซ่อนอยู่ในนี้ ถ้าเจออันตราย ปล่อยเธอออกมานะ"

ใจจริงเขาอยากปกป้องแอนนี่ไว้ข้างกาย แต่ลำพังแค่เขากับอันโตนิโอ ต่อให้รวมจักรพรรดิเฒ่าเข้าไปด้วย ก็ไม่แน่ว่าจะต้านทานคาร์นสไตน์ได้ ยิ่งถ้าจูโนมีปัญหาด้วยอีกคน สถานการณ์คงเลวร้ายจนไม่กล้าจินตนาการ สู้ให้แอนนี่ไปตามคน ระดมระดับเซนต์มาเยอะๆ อาจจะมีโอกาสสังหารคาร์นสไตน์ให้ตายตกไปในพระราชวังแห่งนี้เลยก็ได้

ทั้งสองมองตากัน ต่างเห็นความห่วงใยลึกซึ้งในแววตาของอีกฝ่าย แต่ทั้งคู่ก็รู้ดีว่าเวลานี้ตื่นตระหนกไม่ได้ แอนนี่โถมตัวเข้าหา จูบชาร์ล็อตต์อย่างดูดดื่มหนักหน่วงทีหนึ่ง แล้วหันหลังเดินจากไปอย่างรวดเร็ว เธอรู้ดีว่าลูกน้องของชาร์ล็อตต์อยู่ที่ไหน และเธอก็เป็นคนเดียวในพระราชวัง นอกจากชาร์ล็อตต์ ที่สามารถสั่งการลูกน้องทั้งหมดของเขาได้

เพราะแอนนี่ก็เคยนำทัพกองอัศวินสายลมตะวันตก ต้านทานกองเรือจากทวีปใหม่ที่เมคลินเบิร์กมาแล้ว

เมื่อแอนนี่จากไป ชาร์ล็อตต์ก็หันหลังกลับ อันโตนิโอกำลังต้อนรับจูโนและคาร์นสไตน์อยู่ พอเห็นชาร์ล็อตต์เดินกลับมา แม้จะสงสัยแต่เขาก็ไม่ถามว่าทำไม แต่กลับพูดว่า "ชาร์ล็อตต์ นายมาพอดีเลย ไปเข้าเฝ้าท่านพ่อพร้อมกันเถอะ"

รัชทายาทแห่งราชวงศ์บริตทานีผู้นี้ ไม่ใช่เด็กน้อยอ่อนแอที่โตมาในกรงทอง แต่เป็นยอดฝีมือระดับเซนต์ขั้นสูงสุดที่ติดตามบิดาทำศึกเหนือเสือใต้ ผ่านสมรภูมิมานับไม่ถ้วน การที่ชาร์ล็อตต์ให้แอนนี่รีบจากไป แต่ตัวเองกลับเดินย้อนมา ย่อมต้องมีปัญหาแน่ เขาก็เริ่มระวังตัวขึ้นมาทันที

จูโนยิ้มบางๆ กล่าวว่า "ในเมื่อมาแล้ว ก็เข้าไปด้วยกันเถอะ"

คาร์นสไตน์ไม่พูดอะไร แต่สายตาที่มองชาร์ล็อตต์กลับเต็มไปด้วยความสงสัยใคร่รู้มากขึ้นเรื่อยๆ

เขายิ่งรู้สึกว่า บนตัวชาร์ล็อตต์มีความรู้สึกที่สนิทสนมมากๆ แฝงอยู่

ไม่นานพวกเขาก็ได้พบกับจักรพรรดิเฒ่าอีกครั้ง เมื่อได้เจอเพื่อนเก่า จักรพรรดิเฒ่าก็ดูมีความสุขมาก เขาพูดเสียงเบาว่า "สหายจูโน การที่เจ้ามาร่วมงานแต่งงานของข้า ข้าดีใจจนหาคำบรรยายไม่ได้เลย ต้องอยู่พักที่สตราสบูร์กให้นานหน่อยนะ หลังงานแต่งข้า ก็จะเป็นงานแต่งของแอนนี่ เจ้าคงอยากเห็นชาร์ล็อตต์แต่งงานเหมือนกันใช่ไหม"

จูโนยิ้มตอบ "แน่นอน ชาร์ล็อตต์เป็นศิษย์รักที่สุดของฉันนี่นา"

คาร์นสไตน์ไม่พูดไม่จา จูโนจึงแนะนำกับจักรพรรดิเฒ่าเพียงสั้นๆ ว่า "ท่านกาลิบอตผู้นี้เป็นระดับเซนต์ขั้นสูงสุดของเผ่าโลหิต หลับใหลมานานหลายปี อยากจะออกมาเห็นความเจริญรุ่งเรืองของโลกมนุษย์อีกครั้ง ก็เลยมากับฉันด้วย"

จักรพรรดิเฒ่าเห็นชาร์ล็อตต์ตามอันโตนิโอกลับมา ก็รู้ว่ากาลิบอตผู้นี้ต้องมีเบื้องหลังไม่ธรรมดา แต่เขาผ่านศึกมาโชกโชน ย่อมไม่กลัวแค่ 'ระดับเซนต์ขั้นสูงสุดเผ่าโลหิต' ตนเดียว จึงยิ้มกล่าวว่า "ผู้ที่มาร่วมงานแต่งล้วนเป็นแขก ข้าจะไม่ต้อนรับได้อย่างไร"

คาร์นสไตน์ยิ้มบางๆ โค้งคำนับให้จักรพรรดิเฒ่าและองค์หญิงอักโซเล็กน้อย แต่ชาร์ล็อตต์สังเกตเห็นว่า เทพมารเผ่าโลหิตตนนี้ดูเหมือนจะทำความเคารพองค์หญิงอักโซมากกว่า ใจเขาถึงกับสั่นสะท้าน คิดในใจว่า "หรือว่าท่านผู้นี้ก็ไปเข้าพวกกับซิมเมอร์แมนแล้ว"

"เขาเป็นถึงเทพมาร แต่ซิมเมอร์แมนยังไม่ได้เป็นเทพเลยนะ"

"ซิมเมอร์แมนช่างลึกล้ำสุดหยั่งคาดจริงๆ"

ขณะที่เขากำลังคิดฟุ้งซ่าน ก็ได้ยินเสียงจักรพรรดิเฒ่าพูดว่า "ในเมื่อชาร์ล็อตต์มาพร้อมพวกเจ้า ก็ให้เขาเป็นคนจัดหาที่พักให้แล้วกัน"

ชาร์ล็อตต์รับคำทันที "กระหม่อมจะดูแลอาจารย์และคุณกาลิบอตอย่างดีพะยะค่ะ"

จักรพรรดิเฒ่าคุยรำลึกความหลังกับจูโนอยู่พักหนึ่ง จริงๆ เขามีเรื่องอยากถามจูโนมากมาย แต่สถานการณ์ตอนนี้ไม่อำนวย เขาจึงโยนหน้าที่ต้อนรับจูโนและคาร์นสไตน์ให้ชาร์ล็อตต์ พร้อมกับส่งสายตาให้ทีหนึ่ง

ชาร์ล็อตต์คิดในใจ "ทำไมฉันต้องมารับงานซวยๆ แบบนี้ด้วยเนี่ย"

แต่การที่คาร์นสไตน์ไม่ได้ลงมือ ก็ทำให้เขาวางใจลงเปลาะหนึ่ง เขาแอบส่งสัญญาณให้อันโตนิโอรีบไปหาแอนนี่ เพื่อบอกให้พวกระดับเซนต์ใจเย็นๆ ไว้ก่อน จากนั้นก็พาจูโนและคาร์นสไตน์ตรงไปที่บ้านเลขที่ 58 ถนนฌ็องเซลิเซ่

คราวที่แล้วชาร์ล็อตต์เห็นกับตาว่าคาร์นสไตน์ชิงร่างต้นคืนไป จึงรู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างไม่ถูกต้อง เขาเลยอยากจะลองเสี่ยงดูสักตั้ง พอออกจากพระราชวัง เขาก็เรียกความหรูหราทมิฬออกมา แม้จะเป็นรถม้ามือสองเก่าๆ แต่ใช้มานานก็ผูกพัน ไม่เคยเปลี่ยนใหม่เลย

จูโนนั่งหลับตาพักผ่อนอย่างสบายใจบนรถม้า ส่วนคาร์นสไตน์กลับเอาแต่ถามถึงเรื่องการฝึกฝนของชาร์ล็อตต์ แถมยังเอ่ยปากชี้แนะให้อีกด้วย สมกับเป็นเทพมารเผ่าโลหิตจริงๆ แม้ชาร์ล็อตต์จะเลื่อนเป็นระดับยี่สิบสามแล้ว แต่ในสายตาของอีกฝ่าย การฝึกฝนของเขาก็ยังมีข้อบกพร่องอยู่เพียบ

ชาร์ล็อตต์ก็นึกไม่ถึงเหมือนกันว่า ตัวเองจะมีโอกาสได้รับการสั่งสอนตัวต่อตัวจากเทพมารเผ่าโลหิตแบบนี้ มันช่างน่าหัวเราะและร้องไห้ไปพร้อมๆ กัน

เมื่อมาถึงบ้านเลขที่ 58 ถนนฌ็องเซลิเซ่ ชาร์ล็อตต์เชิญทั้งสองคนเข้าไปข้างใน มาดามแนนซี่และมาดามซอสบ๊วยไม่ได้อยู่ที่นี่นานแล้ว ถูกชาร์ล็อตต์ส่งคนไปรับไปอยู่ที่เมคลินเบิร์ก แต่ในฐานะดยุกแห่งจักรวรรดิ เขาไม่ขาดแคลนคนรับใช้อยู่แล้ว ที่นี่มีแม่ครัวและคนรับใช้ชุดใหม่ คึกคักกว่าเดิมมาก มีทีมงานดูแลถึงเจ็ดแปดคน

ทันทีที่คาร์นสไตน์ก้าวเท้าเข้ามาในบ้านเลขที่ 58 ถนนฌ็องเซลิเซ่ เขาก็แสดงสีหน้าครุ่นคิดขึ้นมาทันที ทำเอาหัวใจของชาร์ล็อตต์เต้นรัวจนแทบจะหลุดออกมานอกอก

[จบแล้ว]