บทที่ 610 - วันที่ไร้สงครามจะมาถึงเมื่อไหร่?

บทที่ 610 - วันที่ไร้สงครามจะมาถึงเมื่อไหร่?

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

การเอาชนะเทพมารได้ซึ่งหน้า ทำให้เหล่าทหารหาญแห่งกองอัศวินสายลมตะวันตกพากันโห่ร้องด้วยความยินดี

แม้ชาร์ล็อตต์จะเคยเอาชนะอิเชเมลรอนและอากีเมรัสในการรบทางทะเลที่อาเกลส แต่กำลังรบหลักในตอนนั้นคือกองเรือ ส่วนที่มอลโดวาตอนนี้คือกองทัพบก แม้ในทวีปเก่าจะยังไม่มีแนวคิดเรื่องการแบ่งเหล่าทัพ และชาร์ล็อตต์ก็ไม่ได้แบ่งกองอัศวินสายลมตะวันตกออกเป็นเหล่าต่างๆ อย่างชัดเจน แต่ในทางปฏิบัติมันก็คือกองกำลังคนละส่วน ทหารระดับล่างส่วนใหญ่ในกองทัพที่มาบุกเบิกมอลโดวานี้ ไม่เคยเห็นฉากการรบที่ยิ่งใหญ่ขนาดนี้มาก่อน

ชาร์ล็อตต์ปลดปล่อยแรดโลหิตวิญญาณ ระดับพลังของเขาตกลงฮวบฮาบ แต่สิ่งที่ทำให้เขาแปลกใจคือ ไม่ว่าจะเป็นอาชาวายุ หรือการผสานรวม พลังพิเศษทั้งสองอย่างนี้กลับไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ รูนอาชาวายุยังคงเป็นอาชาวายุ ไม่ได้แตกตัวกลับไปเป็นรูนความว่องไวสิบแปดตัวเหมือนเดิม เขายังคงสามารถรวมรูนหัตถ์เพลิงสิบแปดตัวให้กลายเป็น "ซูเปอร์หัตถ์เพลิง" ได้ และรูนกระสุนเพลิงกัมปนาทก็เช่นกัน

จากเหตุการณ์นี้ ทำให้เขาได้รู้ว่าไม่ใช่รูนทุกชนิดจะสามารถวิวัฒนาการได้ และการวิวัฒนาการของรูนบางชนิด อาจต้องใช้วิธีกรรมที่ลึกลับซับซ้อน หรือเคล็ดวิชาพิเศษ ไม่ใช่ว่าจะวิวัฒนาการได้เองตามธรรมชาติ เขาได้เดินบนเส้นทางที่แตกต่างออกไป ซึ่งย่อมไม่เหมือนกับการวิวัฒนาการของรูนตามปกติ

ชาร์ล็อตต์เตรียมจะหาโอกาสไปถามอาจารย์จูโน อันที่จริง... วูด แบรนดอนก็เป็นที่ปรึกษาที่ดีเช่นกัน เขาเรียนรู้วิธีการฝึกฝนแบบควบแน่นรูนระดับต่ำซ้ำๆ มาจากวูด แบรนดอนนี่แหละ

แน่นอน ชาร์ล็อตต์เชื่อว่าโบโรเจอร์ก็น่าจะไขข้อข้องใจบางอย่างให้เขาได้

กลับกัน เหล่านักเล่นแร่แปรธาตุโบราณในหอสมุดมรกต กลับไม่มีความรู้ความเข้าใจในเคล็ดวิชาสายต่อสู้แบบนี้มากนัก เพราะถึงแม้พวกเขาจะทรงพลัง แต่แทบทุกคนไม่ใช่สายต่อสู้ ในหอสมุดมรกตจึงไม่มี "เกร็ดความรู้" ประเภทนี้

ทหารกองอัศวินสายลมตะวันตกเริ่มทำความสะอาดสนามรบอย่างคล่องแคล่ว พวกเขาขนย้ายร่างทูตเทพพฤกษาและทหารที่กลายเป็นต้นไม้เหล่านั้นขึ้นไปบนเรือรบอาณาจักรเทพศักดิ์สิทธิ์ ปล่อยให้เรือรบระดับตำนานลำนี้กลืนกินพวกมันไปจนหมด

เรือรบอาณาจักรเทพศักดิ์สิทธิ์ในตอนนี้ เปรียบเสมือนสัญลักษณ์ทางจิตวิญญาณของกองอัศวินสายลมตะวันตกไปแล้ว ดูเหมือนว่าขอแค่มีมันอยู่ ก็จะรบชนะทุกครั้ง แถมเรือรบระดับตำนานลำนี้ยังมอบความบันเทิงเริงรมย์ที่สุดในโลกมนุษย์ ใครก็ตามที่เคยขึ้นไปบนเรือ ต่างก็ชื่นชมไม่ขาดปาก

ชาร์ล็อตต์กลับมาที่มอลโดวา ขับไล่การรุกรานของเทพมารไปได้ระลอกหนึ่ง สงครามก็เข้าสู่ภาวะชะงักงันอีกครั้ง

สิบกว่าวันต่อมา มอลโดวาก็ได้ต้อนรับแขกไม่ได้รับเชิญคนหนึ่ง เขาพาคนแก่มาด้วยหลายร้อยคน

ชาร์ล็อตต์เห็นฮิวส์ก็แปลกใจมาก เขาแทบจะลืมพวกทหารผ่านศึกกองกู้ชาติเซาท์เซราฟกลุ่มนี้ไปแล้ว ยังไงซะถ้าพวกนี้ยอมมามอลโดวา เขาก็จะมอบสถานะให้ แล้วกระจายคนพวกนี้ไปอยู่ตามประเทศต่างๆ แต่ถ้าไม่ยอมมา เขาก็ทำอะไรไม่ได้ จะให้ไปบังคับขู่เข็ญคนพวกนี้ก็ใช่ที่ แต่ในเมื่อฮิวส์อุตส่าห์มาส่งด้วยตัวเอง เขาก็คงต้องจำใจรับไว้

ชาร์ล็อตต์พูดกับฮิวส์ว่า "นายหาเรื่องให้ฉันจริงๆ"

ฮิวส์มีสีหน้าเหนื่อยล้าอย่างเห็นได้ชัด ตอบว่า "ข้าต้องหาทางให้พวกเขามีชีวิตรอดต่อไป"

ครั้งนี้ชาร์ล็อตต์เผชิญหน้ากับทหารผ่านศึกกองกู้ชาติพร้อมกับฮิวส์ ความเกลียดชังในแววตาของทหารเก่าเหล่านี้ดูเบาบางลงบ้าง แต่ก็ยังมีคนพึมพำว่า "ข้าจะไม่มีวันรบให้คนตระกูลเมคลินเด็ดขาด"

ชาร์ล็อตต์ยกมือห้าม แล้วกล่าวว่า "เขตเซาท์เซราฟถูกสภานิวเวิลด์ยึดครองไปแล้ว และถูกเปลี่ยนชื่อเป็นเขตเสรีสภานิวเวิลด์ ถ้าใครอยากกลับไป ฉันจะจัดการให้เดี๋ยวนี้ พร้อมทั้งมอบบ้านและที่ดินให้ เพียงแต่ว่าถึงแม้ในนามพวกเขาจะภักดีต่อตระกูลเมคลิน แต่ในทางปฏิบัติฉันควบคุมพวกเขาไม่ได้เลย บ้านและที่ดินของพวกนายอาจจะต้องรอนาน หรืออาจจะโดนอมก็ได้"

"แต่ถ้าอยากได้ที่ดินทันที ฉันส่งพวกนายไปที่ดินแดนใหม่ของฉันได้ เนื่องจากเป็นที่ดินใหม่ที่ยังไม่ถูกบุกเบิก ดังนั้นทุกคนจะได้ที่ดินมากกว่าปกติสามเท่าขึ้นไป และจะได้รับเสบียงจำนวนหนึ่ง"

"ใครอยากไปเขตเสรีสภานิวเวิลด์ให้ยืนทางซ้ายมือฉัน ใครอยากไปดินแดนใหม่ให้ยืนทางขวามือ ดินแดนใหม่ของฉันให้ฮิวส์ไปช่วยคุมการแบ่งที่ดินได้เพื่อรับประกันผลประโยชน์ ไม่ว่าจะเลือกทางไหน เปลี่ยนใจได้ตลอดเวลา เชิญเลือกได้เลย"

ทหารผ่านศึกส่วนใหญ่เลือกที่จะกลับไปเซาท์เซราฟ เพราะที่นั่นคือบ้านเกิด แต่ก็มีบางคนที่อยากลองไปดูดินแดนใหม่ว่าหน้าตาเป็นยังไง

ชาร์ล็อตต์ย่อมไม่ยอมปล่อยฮิวส์ไปง่ายๆ เขาให้ฮิวส์พาคนกลุ่มนี้ไปตั้งรกราก ยังไงซะลิกูเรียที่เป็นเมืองหลวงเดิมของมอลโดวา หรือที่ตอนนี้เรียกว่าบริตทานีเบิร์ก ก็ถูกเปลี่ยนเป็นเขาวงกตไปนานแล้ว สามารถเดินทางไปยังเมืองต่างๆ ภายใต้การปกครองของเขาได้อย่างสะดวกสบาย

กิจกรรมการโยกย้ายถิ่นฐานนี้ดำเนินไปเจ็ดแปดวัน ทหารผ่านศึกที่เลือกจะไปเขตเสรีสภานิวเวิลด์ในตอนแรก แทบทุกคนเปลี่ยนใจกลับมา เพราะหลังจากโดนชาร์ล็อตต์ปั่นป่วนมาหลายรอบ ชาวเซาท์เซราฟส่วนใหญ่ก็ถูกย้ายไปอยู่ที่อื่นกันหมด และมีชีวิตที่ดีกว่าเดิม ชาวเซาท์เซราฟที่ยังหลงเหลืออยู่ในเขตเสรีสภานิวเวิลด์มีไม่มากนัก แถมบ้านเรือนและที่ดินส่วนใหญ่ก็ถูกทำลายจากสงคราม ไม่มีบ้านว่างหรือที่ดินเหลือให้แบ่งปันแล้ว

อีกอย่าง สภานิวเวิลด์ได้รับสัญญาณจากชาร์ล็อตต์มานานแล้ว พวกเขาจึงไม่ค่อยเป็นมิตรกับทหารผ่านศึกเซาท์เซราฟเหล่านี้ แทบไม่มีใครได้รับที่ดินและบ้านตามที่สัญญาไว้ ทหารเก่าที่กลับไปเหล่านี้แทบจะไม่มีปัญญาหาเลี้ยงชีพ

ในทางตรงกันข้าม หมู่เกาะทะเลอากีเลสเต็มไปด้วยกลุ่มบุกเบิก ชาร์ล็อตต์ส่งคนไปที่นั่นทีละระลอก รวมแล้วหลายแสนคน จนเริ่มเป็นรูปเป็นร่าง เกาะเหล่านี้ต่างก็สร้างเมืองเขาวงกต มีกองเรือเป็นของตัวเอง ไม่ได้ตัดขาดจากโลกภายนอก การไปมาหาสู่สะดวกสบายมาก

และขอเพียงเต็มใจจะอยู่ต่อ ก็จะมีการแจกที่ดินให้จริงๆ ส่วนบ้านพักต้องสร้างเอาเอง

อืม... ความจริงแล้วชาร์ล็อตต์ "แจก" ที่ดินและบ้านให้ประชาชนในปกครอง "ฟรี" มาตลอด แต่เขาแอบขโมยคอนเซปต์สมัยใหม่มาใช้ ที่ดินและบ้านเหล่านี้ ฟรีแค่สิทธิ์การใช้งาน ไม่ใช่กรรมสิทธิ์ ทุกปีต้องจ่าย "ค่าเช่า" เล็กน้อย ถ้าจ่ายรวดเดียวห้าปี สิบปี ยี่สิบปี หรือเจ็ดสิบปี ก็จะมีส่วนลดให้ตามลำดับ

ในดินแดนของชาร์ล็อตต์ไม่มีการเก็บภาษี แต่รายได้แฝงแบบนี้มีไม่น้อยเลย

ถึงกระนั้น ภาระค่าครองชีพของประชาชนในดินแดนของเขาก็ยังถือว่าต่ำมากอยู่ดี

ฮิวส์ไม่ได้อยู่นาน หลังจากทหารกู้ชาติส่วนใหญ่มีที่ลงหลักปักฐานแล้ว เขาก็รีบจากไป ความแค้นระหว่างเขากับชาร์ล็อตต์ ไม่มีทางลบล้างได้ ทำได้แค่... ปล่อยมันไป

ชาร์ล็อตต์รู้ดีว่า อีกไม่นานคนหนุ่มที่โดดเด่นที่สุดของเซาท์เซราฟผู้นี้ จะกลายเป็นแวมไพร์ หลอมรวมเข้ากับไบรอน และลบร่องรอยความเป็นเซาท์เซราฟชิ้นสุดท้ายทิ้งไป

เซาท์เซราฟ ดินแดนเสรีแห่งฟาร์สที่เปี่ยมไปด้วยจิตวิญญาณแห่งการต่อต้าน ก็จะเหมือนกับเบฮีมอธ ที่ร่องรอยค่อยๆ เลือนหายไปจากหน้าประวัติศาสตร์ทวีปเก่า ชาวเซาท์เซราฟจะไม่ต้องจมอยู่กับสงครามอีก เหมือนกับชาวเบฮีมอธที่ลืมเลือนไปอย่างรวดเร็วว่าผู้ปกครองเดิมของพวกเขาคือแกรนด์ดยุก และคุ้นชินกับการเป็นเขตปกครองโดยตรงของจักรวรรดิ คุ้นชินกับการไม่ต้องเสียภาษีให้ดยุก แต่รับมือแค่ข้าราชการที่จักรวรรดิส่งมา

สงครามครั้งนี้เปลี่ยนแปลงทวีปเก่าไปอย่างมหาศาล เพียงแต่ทุกประเทศ ทุกประชาชนในทวีปเก่า ยังไม่มีเวลามานั่งตกผลึกความคิด พวกเขาต่างเฝ้ารอคอยสันติภาพ

ไม่มีใครรู้ว่าวันที่ไร้สงครามจะมาถึงเมื่อไหร่ และมันจะยังมาถึงอยู่ไหม

[จบแล้ว]