บทที่ 210 - เป็นแม่ม่ายแล้วไง ไม่เกี่ยวกันสักหน่อย

บทที่ 210 - เป็นแม่ม่ายแล้วไง ไม่เกี่ยวกันสักหน่อย

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

เจมส์ คุก คือกัปตันเรือรบวาฬเทพเจ้า

ชาร์ล็อตต์เคยมีความสัมพันธ์อันดีกับกัปตันเรือรบมังกรทะเลขาว ฟรานซิส เดรก และกัปตันเจมส์ คุก ผู้นี้ที่เมืองคัปปาโดเกีย ทั้งยังเคยอาศัยเรือรบของพวกเขาถล่มกองเรือค้าทาสจนราบคาบ ทั้งสองฝ่ายมีความสัมพันธ์กันในระดับที่มีเงินปอนด์ทองคำเข้ามาเกี่ยวข้อง

ขอพูดแทรกสักหน่อย ชาร์ล็อตต์ฝากยูเลียนวางเดิมพันข้างตัวเองด้วยเงินสองพันปอนด์ทองคำ เพราะเขาเอาชนะเบน แลนมาล็อคได้ เงินจึงงอกเงยขึ้นสี่เท่า กลายเป็นแปดพันกว่าปอนด์ทองคำ รวมกับทุนเดิมที่มี ตอนนี้เขามีเงินกว่าเก้าพันปอนด์ทองคำ ต่อให้อยู่ในอินกริมาก็ถือว่าเป็นเศรษฐีคนหนึ่งแล้ว

เมื่อเจอเจมส์ คุก ชาร์ล็อตต์ก็เข้าไปสวมกอดอีกฝ่ายอย่างอบอุ่น เจมส์ คุก เองก็ดีใจที่ได้เจอชาร์ล็อตต์เช่นกัน

คราวที่แล้วที่คัปปาโดเกียเขามีความสุขมาก พอกลับมาถึงบริตันก็ได้รู้ว่าชาร์ล็อตต์ไม่เพียงทำตามสัญญา นำหัวของแชทแธมและลูกน้องคนสำคัญมามอบให้ แต่ในเอกสารรายงานยังเขียนยกย่องเขาและฟรานซิส เดรก ให้เป็นวีรบุรุษผู้ช่วยชีวิตทูตต่างแดน กอบกู้เมืองคัปปาโดเกีย และพิชิตกองเรือโจรสลัด

แถมยังได้ยินมาว่าจักรพรรดิอัลเฟรด กีโยม ทรงโปรดปรานชาร์ล็อตต์มาก ถึงขั้นเรียกเข้าเฝ้าติดๆ กันหลายครั้ง และยังมอบตำแหน่งข้าราชการของจักรวรรดิอินกริมาให้อีกด้วย ยิ่งทำให้เขารู้สึกว่าต้องคบหาสมาคมกับชายหนุ่มคนนี้ให้มากไว้

ชาร์ล็อตต์มาถึงท่าเรือค่อนข้างเร็ว เขาได้รับเชิญจากเจมส์ คุก ให้ขึ้นไปบนเรือรบวาฬเทพเจ้า และยังจัดห้องพักระดับวีไอพีรองจากห้องกัปตันให้ด้วย

พอถึงช่วงเที่ยง ออโรราก็นำขบวนขึ้นมาบนเรือรบวาฬเทพเจ้า เมื่อเธอเห็นชาร์ล็อตต์กับเจมส์ คุก คุยกันอย่างถูกคอ ก็แทบไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง

เจมส์ คุก ปีนี้อายุสามสิบห้า เป็นพันจ่าเอกระดับห้า ขั้นยี่สิบของจักรวรรดิ ตัวเขาเป็นผู้มีพลังพิเศษระดับสูง มีลมปราณสายสมุทรที่แข็งแกร่ง ไต่เต้าขึ้นมาเป็นกัปตันเรือรบด้วยความสามารถล้วนๆ ได้บัญชาการเรือรบเล่นแร่แปรธาตุเวทมนตร์ สถานะไม่ธรรมดา ปกติเขาหยิ่งยโส ไม่ค่อยเห็นหัวพวกขุนนางที่ไร้ความสามารถซึ่งไต่เต้าด้วยเส้นสาย ต่อให้เจอคนอย่างเธอที่เป็นที่ปรึกษาขั้นสิบเก้า มีสถานะเป็นเจ้าหน้าที่วัฒนธรรมประจำทำเนียบรัฐมนตรีต่างประเทศ เขาก็ไม่ค่อยเกรงใจ อย่างมากก็แค่ทำตามหน้าที่

แต่กัปตันเรือรบผู้หยิ่งทะนงผู้นี้ ตอนนี้กลับคุยกับเจ้าหน้าที่การทูตต่างถิ่นราวกับพี่น้องร่วมสาบาน

ออโรรานึกถึงคำพูดของพ่อในช่วงสองวันนี้ ที่บอกให้เธอคว้าโอกาสไว้

เดิมทีออโรราค่อนข้างต่อต้านคำพูดเชยๆ พวกนี้ แต่ตอนนี้เธอเริ่มหวั่นไหวขึ้นมาบ้างแล้ว

ชาร์ล็อตต์เห็นออโรราย่อมต้องทักทายอย่างเป็นกันเอง ทั้งสองถือเป็นเพื่อนกัน และมีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งยิ่งกว่าเงินปอนด์ทองคำ ชาร์ล็อตต์ดวลเพื่อออโรรา ได้ดาบเรเปียร์เวทมนตร์สองเล่ม หอกอัศวินสองเล่ม และยังได้ดาบพญาแร้งเขาเดียวจากการดวลแทนออโรรา ของทุกชิ้นล้วนเป็นของชั้นยอด ความสัมพันธ์นี้จึงแน่นแฟ้นยิ่งกว่าเจมส์ คุก เสียอีก

แม้เจมส์ คุก จะรู้สึกว่าออโรราอาศัยบารมีพ่อ ถึงมีตำแหน่งสูงกว่าเขาหนึ่งขั้น จึงรู้สึกไม่ค่อยยอมรับ แต่ในเมื่ออีกฝ่ายเป็นสุภาพสตรี และมีชาร์ล็อตต์เป็นคนกลาง เขาจึงยิ้มทักทาย แม้จะยังแฝงความห่างเหินไว้อย่างชัดเจน

ออโรราเองก็ไม่มีความจำเป็นต้องเอาใจเจมส์ คุก ทั้งสามคนรวมกลุ่มกันคุยสัพเพเหระ พลางรอการมาถึงขององค์หญิงใหญ่แม่ม่ายท่านนั้น

ปรากฏว่าทั้งสามรอจนถึงบ่าย ก็ยังไม่เห็นเงาขององค์หญิงใหญ่

เจมส์ คุก ไม่กล้าไปเร่ง จึงได้แต่บ่นอุบอิบออกมาสองสามประโยค ชาร์ล็อตต์ไม่กล้าต่อความยาวสาวความยืด ได้แต่ยิ้มรับ ทำหน้าที่เป็นผู้ฟังที่ดี

ขณะที่เจมส์ คุก กำลังพูดถึงองค์หญิงใหญ่ว่าอารมณ์แปรปรวน พอสามีตายก็ขังตัวเอง ไม่เหมาะจะมาเป็นทูตเลยสักนิด ท้องฟ้าก็พลันมืดลงเล็กน้อย ร่างในชุดคลุมสีดำร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นเหนือน่านฟ้าเรือรบเล่นแร่แปรธาตุ

ชาร์ล็อตต์เกือบจะร้องอุทานออกมาด้วยความตกใจ เพราะเขาเพิ่งจะเห็น "เพื่อนบ้าน" คนนี้เมื่อไม่นานมานี้เอง ยังคงเป็นชุดคลุมสีดำแบบเดิม รูปร่างอรชรแบบเดิม บรรยากาศเคร่งขรึมลึกลับและน่าเกรงขามแบบเดิม...

องค์หญิงใหญ่ในชุดคลุมสีดำ นอกจากในมือจะมีหนังสือเพิ่มมาเล่มหนึ่ง นอกนั้นเหมือนกับที่ชาร์ล็อตต์เห็นวันก่อนไม่มีผิดเพี้ยน

เพียงแต่เขาคาดไม่ถึงเลยว่า เพื่อนบ้านระดับเซนต์ผู้ลึกลับคนนั้น คือองค์หญิงใหญ่ท่านนี้

เจมส์ คุก ที่กำลังนินทาอย่างออกรส เห็นชาร์ล็อตต์หน้าเอ๋อ เงยหน้ามองท้องฟ้า ตัวเขาเองก็เงยหน้ามองตาม แล้วก็แข็งทื่อไปเหมือนกัน

เสียงเย็นยะเยือกดังลงมาจากเหนือหัว "จัดห้องพักเงียบๆ ให้ฉันห้องหนึ่ง"

เจมส์ คุก รีบกุลีกุจอวนทาง จัดห้องพักให้องค์หญิงใหญ่ ซึ่งอยู่ติดกับห้องกัปตันและอยู่ตรงข้ามห้องของชาร์ล็อตต์

ชาร์ล็อตต์และออโรรามองส่งองค์หญิงใหญ่เข้าห้องพัก และได้ยินคำสั่งห้ามรบกวน ทั้งสองกลั้นขำ บอกลาเจมส์ คุก แล้วแยกย้ายกันกลับห้อง

เจมส์ คุก ต้องไปสั่งการให้เรือรบเล่นแร่แปรธาตุออกเดินทาง จึงไม่มีเวลามาดูแลทั้งสอง เขาเดินกลับห้องกัปตันด้วยเหงื่อกาฬที่ไหลท่วมตัว พลางคิดไม่ตกกว่าองค์หญิงท่านนี้จะได้ยินคำนินทาเมื่อครู่ของเขาหรือเปล่า?

ชาร์ล็อตต์กลับถึงห้อง ก็เริ่มฝึกฝนเกียรติยศโลหิตตามกิจวัตร

รอจนเขาโคจรพลังผ่านวงวนโลหิตครบทุกวง กำลังคิดว่าจะฆ่าเวลายังไงดี เพราะในยุคสมัยนี้การนั่งเรือมันค่อนข้างน่าเบื่อ ก็ได้ยินเสียงเคาะประตู เขาคิดว่าเป็นออโรรา จึงไปเปิดประตู นึกไม่ถึงว่าจะเจอร่างอรชรในชุดคลุมสีดำยืนอยู่

องค์หญิงใหญ่แม่ม่ายท่านนี้มีชื่อว่า เมย์ กิโยม!

ชุดคลุมสีดำของเธอปิดบังแม้กระทั่งใบหน้า เผยให้เห็นเพียงดวงตาคู่หนึ่งที่ไร้ซึ่งชีวิตชีวา

ชาร์ล็อตต์ทำความเคารพแบบชาวจักรวรรดิ กำลังจะเอ่ยปาก ก็ได้ยินองค์หญิงเมย์พูดขึ้นว่า "คุณมีหนังสือไหม? ฉันพกมาแค่เล่มเดียว อ่านจบไปแล้ว"

ชาร์ล็อตต์ประหลาดใจเล็กน้อย ถามกลับไปว่า "หนังสือเหรอครับ? ประเภทไหนครับ?"

องค์หญิงเมย์ตอบเสียงเรียบว่า "นิยาย"

ชาร์ล็อตต์ที่เป็นคนข้ามมิติ เคยลองอ่านนิยายของทวีปเก่ามาบ้างสองสามเล่ม คิดในใจว่า 'นิยายทวีปเก่าน่ะเหรอ สำนวนก็หยาบ พล็อตก็เชย สู้พวกนักเขียนหน้าใหม่ที่ขอคำวิจารณ์ในบอร์ดนักเขียนยังไม่ได้เลย มีอะไรน่าอ่านตรงไหน?'

แม้ปากจะไม่ได้พูด แต่สีหน้าดูแคลนของเขากลับเผยความในใจออกมาจนหมด

ดวงตาที่ไร้ชีวิตชีวาขององค์หญิงเมย์ พลันมีประกายชีวิตวาบขึ้นมาเล็กน้อย เธอพูดว่า "ลำพังแค่คุณ ก็กล้าดูถูกปรมาจารย์นิยายพวกนั้นเชียวเหรอ?"

"คุณรู้ไหมว่าพวกเขารังสรรค์เรื่องราวโศกนาฏกรรม ความรักความแค้น และตำนานอันยิ่งใหญ่ตระการตาไว้มากแค่ไหน?"

"คุณรู้ไหมว่าพวกเขาเจาะลึกจิตใจมนุษย์ เชิดชูศีลธรรม รักเพื่อนมนุษย์ และมีความเมตตาต่อโลกใบนี้มากเพียงใด?"

เธอยื่นมือออกมา ฝ่ามือเรียวบางเพียงแค่ทำท่าผลักเบาๆ ชาร์ล็อตต์ก็รู้สึกเหมือนถูกภูเขาทั้งลูกกดทับ เขาชักดาบไม่ออกด้วยซ้ำ ได้แต่โคจรเกียรติยศโลหิตอย่างบ้าคลั่ง ดิ้นรนพูดออกมาว่า "ผ-ผมก็ยังชอบอ่านวรรณกรรมคลาสสิกอยู่นะครับ!"

เขาที่เป็นคนข้ามมิติ คิดไม่ถึงเลยว่าเพราะไม่ชอบอ่านนิยายน้ำเน่าของทวีปเก่า จะทำให้ไปล่วงเกินระดับเซนต์เข้า แถมยังเป็นระดับเซนต์ที่มีสถานะสูงส่งอย่างองค์หญิงใหญ่เสียด้วย

เรื่องเป็นแม่ม่ายแล้วไง ไม่เห็นจะเกี่ยวกับเรื่องนี้สักหน่อย...

[จบแล้ว]