บทที่ 140 - บทเพลงที่ 6 ตะวันรอนหลอมทองคำ

บทที่ 140 - บทเพลงที่ 6 ตะวันรอนหลอมทองคำ

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

ฮิวส์ถอนหายใจ "ข้ายังไม่เคยออกเดตกับผู้หญิงเลยสักครั้ง"

ทั้งชีวิตของเขาทุ่มเทให้กับการเตรียมกู้ชาติเซาท์เซราฟ เวลาเกือบทั้งหมดหมดไปกับการฝึกฝนวิชา ไม่อย่างนั้นเขาคงไม่ได้เป็นอัศวินระดับสูงตั้งแต่อายุยังน้อยขนาดนี้หรอก

จะเอาเวลาที่ไหนไปเดตกับสาวๆ?

ชาร์ล็อตต์ไม่กล้ารับมุขนี้ เพราะคุณชาร์ล็อตต์ เมคลิน คนเก่าเดตกับสาวๆ มานับไม่ถ้วน แม้แต่ตัวเขาเองหลังจากข้ามมิติมา ก็เดตกับแอนนี่ "บ่อยยิบ" กลัวพูดไปจะไปสะกิดต่อมน้ำตาฮิวส์

ชาร์ล็อตต์กระดกเบียร์อีกอึกใหญ่ แล้วถามเสียงเข้ม "คุณฆ่าคนไปตั้งมากมาย ไม่รู้สึกโหดร้ายบ้างเหรอ?"

ฮิวส์แค่นหัวเราะ "แกรู้ไหมว่าเพราะการทรยศของพวกเบฮีมอธ ปีนั้นชาวเซาท์เซราฟตายไปเท่าไหร่?"

"สี่ส่วน!"

"ตายไปถึงสี่ในสิบส่วน!"

"ปีนั้นชาวเซาท์เซราฟตายอย่างน่าเวทนาแค่ไหน เราก็จะให้พวกเบฮีมอธชดใช้คืนเท่านั้น เราเป็นศัตรูคู่อาฆาตกันตราบจนวันตาย ถ้าเลือกได้ ข้าจะฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ชาวเบฮีมอธให้หมด"

ชาร์ล็อตต์ถอนหายใจ ไม่พูดอะไรต่อ สมัยเรียนมหาวิทยาลัยเขาเคยอ่านประวัติศาสตร์มาบ้าง การก่อตั้งอาณาจักรฟาร์สนั้นสร้างขึ้นบนกองซากศพและทะเลเลือด มงกุฎแห่งจักรวรรดิหล่อหลอมขึ้นจากวิญญาณและโครงกระดูกนับไม่ถ้วน

ชาร์ล็อตต์เป็นแค่ผู้ข้ามมิติ เขาไม่อยากออกความเห็นในเรื่องซับซ้อนพรรค์นี้

ชาวเบฮีมอธสมควรหักหลังชาวเซาท์เซราฟไหม?

แน่นอนว่าไม่

ชาวเซาท์เซราฟจะกู้ชาติ ต้องทำลายล้างเบฮีมอธสมควรไหม?

เรื่องนี้มีแต่ข้อถกเถียง ไม่มีคำตอบที่ถูกต้องที่สุด!

ถ้าเลือกได้ ชาร์ล็อตต์ไม่อยากให้โลกนี้มีสงคราม

น่าเสียดาย ที่เขาไม่มีสิทธิ์เลือก

ฮิวส์กระดกเหล้าจนหมด เตะถังเหล้ากระเด็น แล้วตะโกน "มาสู้ต่อเถอะ!"

"สักวันหนึ่ง ข้าจะฆ่าแกในโลกความจริงเหมือนในความฝัน และจะใช้การทรมานที่โหดร้ายที่สุด ให้แกชดใช้หนี้เลือดของโจนาห์น"

แม้ชาร์ล็อตต์จะรู้ว่าพ่อแม่พี่น้องของ "ตัวเอง" อยู่ในมือท่านดัชเชส แต่ก็อดไม่ได้ที่จะพูดว่า "คุณจำหัวคนพวกนั้นที่เอามาโชว์หน้ากำแพงเมืองปราสาทพิราบเงินได้ไหม?"

ฮิวส์ตอบด้วยน้ำเสียงเย็นชา "ถ้าแกมีโอกาสฆ่าข้า ก็ไม่ต้องยั้งมือ นั่นคือจุดจบที่ข้าสมควรได้รับเช่นกัน"

"ตั้งแต่วันแรกที่ก้าวเข้าสู่สนามรบ ข้าก็เตรียมใจไว้แล้ว ชีวิตเป็นเรื่องของโชคชะตา!"

"ข้าฆ่าคนได้ คนอื่นก็ฆ่าข้าได้ หากต้องตายในสนามรบ ข้าจะไม่บ่นแม้แต่คำเดียว"

"เพื่อเซาท์เซราฟ ข้ายินดีสละทุกสิ่ง ชีวิตเป็นแค่เรื่องเล็กน้อย"

ชาร์ล็อตต์พูดไม่ออก เขาเติบโตมาในยุคสงบสุข ไม่มีทางคุยภาษาเดียวกับคนที่มีความแค้นฝังลึกอย่างฮิวส์ได้ และไม่มีทางมีทัศนคติตรงกัน

เขาวางถังเหล้าลง สะบัดดาบกุหลาบโลหิต ปราณรบดาราของตระกูลอาชิโลระเบิดออก แสงดาบระยิบระยับดุจเปลวเพลิงแห่งดวงอาทิตย์

การต่อสู้รอบนี้ ชาร์ล็อตต์ยื้อได้ยี่สิบแปดกระบวนท่า ก่อนจะถูกฮิวส์แทงทะลุท้องตาย

ชาร์ล็อตต์เกิดใหม่ ทั้งสองไม่พูดพร่ำทำเพลง เข้าต่อสู้กันเงียบๆ

ในการดวลครั้งที่สิบแปด ชาร์ล็อตต์บรรลุบทเพลงที่ 6: ตะวันรอนหลอมทองคำ ทั้งสองสู้กันได้เกินสามสิบกระบวนท่าอีกครั้ง

ครั้งที่สิบเก้า ชาร์ล็อตต์ยื้อได้สามสิบเอ็ดกระบวนท่า

ครั้งที่ยี่สิบ ชาร์ล็อตต์ยื้อได้สามสิบห้ากระบวนท่า

ทั้งสองรู้กันโดยไม่ต้องนัดหมาย ไม่ปรากฏตัวในแดนฝันอีก วันรุ่งขึ้นฮิวส์ทำตามสัญญา สั่งกองทัพบุกโจมตีเมือง ทำให้ความคืบหน้าเขาวงกตปราสาทพิราบเงินเพิ่มเป็น (10/18)

ชาร์ล็อตต์และฮิวส์พักไปหนึ่งวัน แล้วกลับมาเจอกันในแดนฝันอีกครั้ง คราวนี้แม่นมคาเรนถึงขั้นเตรียมขนมปัง เนื้อย่าง เห็ด และไวน์ผลไม้อีกสามชนิด พร้อมมอลต์เบียร์จากร้านดังนับสิบถัง จัดเป็นบุฟเฟต์หรูหรา อาหารเต็มโต๊ะยาว

การดวลรอบแรก ชาร์ล็อตต์แพ้ยับเยิน แค่กระบวนท่าเดียวก็โดนฮิวส์แทงพรุนสิบเจ็ดสิบแปดรู เหมือนถุงกระสอบขาดๆ ถูกงัดลอยขึ้นฟ้าแล้วทุ่มลงพื้น ตายอนาถสุดๆ

ชาร์ล็อตต์สังเกตได้ทันทีว่า ความเร็วและการออกหอกของฮิวส์เพิ่มขึ้นอีกระดับ ทำให้วิชาความว่องไว แมงมุมวิญญาณ และปีกมังกรน้อยที่เขาภูมิใจใช้ไม่ได้ผล เมื่อไม่มีความเร็วที่เหนือกว่านิดหน่อยคอยช่วย เขาจึงแพ้อย่างหมดรูป

ชาร์ล็อตต์ไม่มีวิธีแก้เกมที่ดี ต้องทนโดนฆ่าฝ่ายเดียวติดต่อกันถึงสิบหกรอบ แต่ละรอบตายในกระบวนท่าเดียว ไม่มีโอกาสโต้ตอบ

จนกระทั่งรอบที่สิบเจ็ด จุดเปลี่ยนของชาร์ล็อตต์ก็มาถึง

ปราณรบดาราของเขาเกิดการยกระดับขึ้นท่ามกลางความสิ้นหวัง ทะลวงผ่านกำแพงบางๆ เลื่อนระดับเป็นขั้น 7 กลายเป็นผู้มีพลังพิเศษระดับกลาง

ด้วยพลังที่เพิ่มขึ้นและสมรรถภาพร่างกายที่ยกระดับรอบด้าน การดวลรอบนี้ชาร์ล็อตต์ต้านทานได้ถึงเจ็ดกระบวนท่าก่อนจะพ่ายแพ้

รอบที่สิบแปด ชาร์ล็อตต์เริ่มคุ้นเคยกับพลังใหม่ ต้านทานพายุเพลงหอกทองคำของฮิวส์ได้เกินสิบกระบวนท่าอีกครั้ง

รอบที่สิบเก้า ชาร์ล็อตต์ยื้อได้อีกสองกระบวนท่า

รอบที่ยี่สิบ ชาร์ล็อตต์ถูกฮิวส์ใช้ท่าหอกประหลาดแทงตายในกระบวนท่าเดียวอีกครั้ง...

วันรุ่งขึ้น ฮิวส์สั่งกองทัพโจมตีเมืองอีกครั้ง ความคืบหน้าเขาวงกตเพิ่มเป็น (11/18)

แม้ชาร์ล็อตต์จะถูกฮิวส์แทงตายในฝันไปสี่สิบครั้งแล้ว แต่เมื่อเห็นปราสาทพิราบเงินค่อยๆ กลายเป็นเขาวงกต เขาก็รู้สึกคุ้มค่า

เขามองส่งกองทัพของฮิวส์ที่ถอยร่นไป สมุดบันทึกในอกเสื้อก็ส่งกระแสจิตที่หายไปนานออกมา: ชาร์ล็อตต์ เมคลิน ในฐานะผู้บัญชาการชั่วคราวของปราสาทพิราบเงิน ได้ขับไล่เซนต์วีโก หลังจากการเปลี่ยนสภาพเป็นเขาวงกตเสร็จสิ้น จะได้รับรางวัล: ช่องทางแห่งจิต! สามารถส่งบุคคลหรือสิ่งของที่มีระดับพลังต่ำกว่าตนเองไปยังมาร์ชูปิหรือปราสาทพิราบเงินที่กลายเป็นเขาวงกตได้

ชาร์ล็อตต์ดีใจจนเนื้อเต้น หลังจากปราสาทพิราบเงินกลายเป็นเขาวงกตแล้ว นอกจากเขาจะเดินทางไปมาระหว่างสองเขาวงกตได้อิสระ ยังส่งคนหรือของที่เลเวลต่ำกว่าเขาไปมาระหว่างสองที่นี้ได้ด้วย สะดวกสุดๆ ไปเลย!

แต่พอดึใจไปสักพัก เขาก็พบ Bug สองอย่าง อย่างแรกคือของวิเศษหลายชิ้นในมือเขามีระดับสูงกว่าตัวเขา เช่น ความหรูหราทมิฬและมงกุฎบุปผาล่องภพ ซึ่งเป็นระดับสูง ส่งผ่านช่องทางนี้ไม่ได้ อีกอย่างคือ...

เขาส่งของเข้าไปในเขาวงกตได้ แต่ "เสก" ของออกมาไม่ได้ ถ้าจะเอาของที่ส่งเข้าไปออกมา ต้องเดินทางไปที่มาร์ชูปิหรือปราสาทพิราบเงินด้วยตัวเองเพื่อขนออกมา

แม้จะทำได้แค่ส่งของเข้าสองเขาวงกต ก็ถือว่าสะดวกมากแล้ว ด้วยสมองของคนยุคปัจจุบัน ชาร์ล็อตต์คิดวิธีใช้ประโยชน์ได้เป็นร้อยแปดวิธีทันที

เช่น ส่งอาหารและเมล็ดพันธุ์พืชไปมาร์ชูปิ ให้คนที่นั่นบุกเบิกพื้นที่ได้ง่ายขึ้น หรือส่งมอลต์เบียร์จากปราสาทพิราบเงินไปมาร์ชูปิ แล้วขนจากมาร์ชูปิไปขายที่สตราสบูร์ก ประหยัดค่าขนส่งได้เกินครึ่ง กำไรเห็นๆ

ถึงอย่างนั้นก็ยังมีเรื่องหงุดหงิดนิดหน่อย ชาร์ล็อตต์ถอนหายใจ "เขาวงกตบ้านี่บั๊กเยอะชะมัด!"

[จบแล้ว]