บทที่ 80 - การไล่ล่าของเสือดาวของแท้

บทที่ 80 - การไล่ล่าของเสือดาวของแท้

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

แม้ชาร์ล็อตต์จะบีบให้สาวเสือดาวเฟรเดริกาถอยไปได้ แต่ในใจก็ตื่นตระหนกสุดขีด สาวน้อยตาสีเขียวมรกตคนนี้มีความเร็วเหนือกว่าอัลเจอร์นอนเสียอีก ถ้าเขาไม่มีญาณทัศนะที่มองเห็นทั่วทั้งบ้านเลขที่ 5 ถนนดราก้อนคาสเซิล เกรงว่าแค่เจอหน้ากันแวบเดียวคงโดนเตะจนกระอักเลือด

"ไอ้นักฆ่าที่มาฆ่าฉัน ไม่รู้ว่าเป็นเผ่าสมิงพันธุ์อะไร แต่ไม่ใช่เผ่าเสือดาวแน่! สาวเสือดาวคนนี้ต่างหากที่ใช้ 'การไล่ล่าของเสือดาว' ของแท้!"

"ความเร็วตอนระเบิดพลังมันเร็วเวอร์จริงๆ"

ชาร์ล็อตต์เพิ่งจะพุ่งขึ้นมาถึงชั้นสาม ก็เจอกับอัลเจอร์นอน ชายหนุ่มผมน้ำตาลตาสีเทาที่ยืนยิ้มหวานรออยู่ "อรุณสวัสดิ์ครับ!"

อัลเจอร์นอนด่าสวนทันที "ประสาท! นี่มันกลางคืนเว้ย!"

ชาร์ล็อตต์ดีดดาบกุหลาบโลหิตออกมา ดาบเวทมนตร์ทิ่มแทงออกไปสิบสองจุดในพริบตา ครอบคลุมทั่วร่างของอัลเจอร์นอน พร้อมกับไม่ลืมอธิบาย "ฉันกลัวว่าแกจะไม่ได้เห็นพระอาทิตย์ขึ้นพรุ่งนี้เช้า ตายไปคงเสียดายแย่ เลยอุตส่าห์หวังดีทักอรุณสวัสดิ์ให้ก่อน!"

ชาร์ล็อตต์ใช้วิชาดาบเปลวเพลิงแห่งรุ่งอรุณออกมาสุดฝีมือ แค่กระบวนท่าเดียวก็บีบให้อัลเจอร์นอนถอยร่น เขาดีดตัวพุ่งขึ้นสูง ไม่มีเวลาหาหน้าต่างแล้ว สาวเสือดาวเฟรเดริกาข้างหลังอาจตามมาทันได้ทุกเมื่อ ถ้าโดนสองคนรุมกินโต๊ะก็จบเห่ เขาจึงพุ่งชนทะลุหลังคาหนีออกไปที่ถนน

ทันทีที่ได้สูดอากาศสดชื่นยามค่ำคืน จิตสังหารสองสายก็ล็อกเป้ามาที่เขา ชาร์ล็อตต์ไม่ลังเลแม้แต่น้อย เก็บดาบกุหลาบโลหิตแล้วแปลงร่างเป็นแมวลิงซ์หนุ่ม อาศัยร่างกายเล็กจิ๋วของแมว กระโดดมุดลงไปในปล่องไฟของตึกข้างๆ

วินาทีถัดมา อัลเจอร์นอนและเฟรเดริกาก็พุ่งชนหน้าต่างเพื่อนบ้านแตกกระจาย และคาดเดาตำแหน่งเตาผิงได้อย่างแม่นยำ ทั้งคู่ร่วมมือกัน "จับแมว"!

ชาร์ล็อตต์อาศัยญาณทัศนะและวิชาความว่องไว หลบหนีการโจมตีของสองศัตรู มุดออกจากบ้านหลังนี้ สองคนกับหนึ่งแมวเปิดฉากไล่ล่ากันอย่างบ้าคลั่ง

ชาร์ล็อตต์พลิกตัวขึ้นไปบนหลังคาบ้านหลังหนึ่ง คืนร่างมนุษย์ ชักปืนไรเฟิลระยะไกลต่อต้านมิติออกมา ตั้งท่าเล็งยิง

อัลเจอร์นอนและเฟรเดริกาเพิ่งจะคลาดสายตาจากชาร์ล็อตต์ ก็สัมผัสได้ถึงอันตราย ทั้งสองกระโดดแยกไปคนละทางพร้อมกัน กระสุนเจาะเกราะทำลายเวทพุ่งผ่านความมืด ยิงขึ้นฟ้าไปราวกับดอกไม้ไฟที่สว่างไสว

ยิงพลาดปุ๊บ ชาร์ล็อตต์รีบเก็บปืนไรเฟิลเข้าคอเสื้อ แปลงร่างกลับเป็นแมวลิงซ์ พุ่งหนีเข้าตรอกข้างๆ ทันที

อัลเจอร์นอนและเฟรเดริกาไล่ตามมา แต่ก็คลาดกับชาร์ล็อตต์อีกครั้ง

เฟรเดริกาพูดด้วยความเจ็บใจ "มันต้องมีพลังพิเศษอย่างอื่นแน่ๆ ไม่งั้นไม่มีทางหนีรอดได้ง่ายดายทุกครั้งแบบนี้"

อัลเจอร์นอนก็คิดเหมือนกัน สองสุดยอดนักฆ่าแห่งสมาพันธ์ร่วมมือกันไล่ต้อนมาครึ่งค่อนคืน ยังจับตัวไม่ได้ หมอนี่นอกจากปราณเพลิงโลหิตและหนามเทวะ ต้องมีของดีอย่างอื่นซ่อนอยู่แน่ เขาครุ่นคิด "คืนนี้เราคงจับมันยากแล้วล่ะ"

เฟรเดริกาก็เป็นมืออาชีพ รู้ดีว่าสถานการณ์แบบนี้ควรถอยออกมาตั้งหลัก หาโอกาสใหม่ นักฆ่าควรซ่อนตัวอยู่ในความมืด ไม่ควรออกมาดวลซึ่งหน้า

เธอพยักหน้า "เราออกจากสตราสบูร์กกันก่อน"

อัลเจอร์นอนพยักหน้าเห็นด้วย ทั้งสองใช้วิชาการไล่ล่าของเสือดาวพร้อมกัน วิ่งตะบึงออกไปไกลหลายร้อยเมตร

ชาร์ล็อตต์คืนร่างเป็นมนุษย์ จังหวะที่ความเร็วของสองนักฆ่าชะลอลง เขาลังเลวูบหนึ่ง แต่ก็ส่ายหน้า ไม่ได้หยิบปืนไรเฟิลออกมา

ทั้งสองคนอยู่ในสถานะไม่ได้ต่อสู้ ฟื้นพลังเร็วมาก แป๊บเดียวก็เร่งความเร็วอีกครั้ง พุ่งไปไกลอีกหลายร้อยเมตร ระยะทางไกลขนาดนี้แถมเป้าหมายเคลื่อนที่เร็วปานวอก ด้วยฝีมือยิงปืนระดับ "พอถูไถ" ของชาร์ล็อตต์ ยิงไปก็เสียของเปล่าๆ

ชาร์ล็อตต์สะกดรอยตามทั้งคู่ไปเรื่อยๆ จนแน่ใจว่าทั้งสองหายไปในความมืดจริงๆ ถึงได้หันหลังกลับไปที่บ้านเลขที่ 5 ถนนดราก้อนคาสเซิล เขตอัลคาทราซอีกรอบ

ไหนๆ ก็ลงมือแล้ว ไม่หยิบฉวยอะไรติดไม้ติดมือกลับไปสักหน่อยคงขาดทุนแย่

เขาบุกเข้าไปในสำนักงานนักสืบเชลซีอีกครั้ง ค้นละเอียดทุกซอกทุกมุม ไม่เจอเงินสด ไม่เจอจดหมายหรือสัญญา เจอแค่อาวุธลอตหนึ่ง เป็นปืนสั้นหลายสิบกระบอก

ก็พอเข้าใจได้ นักฆ่าต้องลงมือเงียบเชียบ ปืนสั้นเป็นอาวุธที่เหมาะที่สุด

แต่ที่ชาร์ล็อตต์แปลกใจคือ สำนักงานนักสืบแห่งนี้ไม่มีคนอื่นอีกเลย เขาคิดว่าอย่างน้อยน่าจะมีเจ้าหน้าที่สักเจ็ดแปดคนเสียอีก!

ชาร์ล็อตต์ห่อของมีค่าเท่าที่หาได้ในสำนักงาน ขนไปที่ถนนฟอลคอนหมายเลขหนึ่ง เขาไม่คิดจะเอาของพวกนี้กลับบ้านตัวเอง

จากนั้นเขาก็จุดไฟเผาสำนักงานนักสืบแห่งนี้ทิ้งซะ!

เขาไม่รู้ว่าสองนักฆ่าจะหวนกลับมาไหม แม้กองทหารยามเมืองเขตลูคาบาโรจะไม่มีผู้มีพลังพิเศษ แต่ปริมาณคนเยอะ ถ้าต้องสู้กันจริงๆ ก็พอจะใช้เป็นกันชนได้บ้าง

ชาร์ล็อตต์ไม่ได้มาทำงานหลายวันแล้ว การโผล่มากลางดึกทำให้ลูกน้องแปลกใจกันใหญ่ กองทหารยามเมืองแม้จะดูไม่ค่อยได้เรื่อง แต่ระเบียบวินัยทหารพื้นฐานยังพอมี ยังมีคนเข้าเวรยาม

ชาร์ล็อตต์สั่งลูกน้องที่เข้าเวรว่าอย่าเอะอะไป แล้วขนของกลางกลับไปที่ห้องทำงานตัวเอง

เขาไม่ได้ให้ค่ากับของพวกนี้มากนัก เพราะของ "มีค่า" จริงๆ อัลเจอร์นอนและเฟรเดริกาคงไม่ทิ้งไว้ให้ดูต่างหน้าหรอก

โยนของกองไว้มุมห้อง ชาร์ล็อตต์ก็ล้มตัวลงนอนบนเตียงนุ่มในห้องทำงาน เขาเริ่มง่วงจริงๆ แล้ว

แม้นอนไม่ค่อยสบาย แต่ได้นอนเต็มอิ่มตื่นมาตอนเช้า ชาร์ล็อตต์ก็รู้สึกสดชื่นกระปรี้กระเปร่า เขาจัดการธุระส่วนตัวในห้องน้ำ ในเมื่อตัวอยู่ที่นี่แล้วก็เลยเคลียร์งานราชการสักหน่อย

ที่ทำให้ชาร์ล็อตต์แปลกใจมากคือกองทหารยามเมืองเขตลูคาบาโรวันนี้มี "งานช้าง" ศพของแกรนด์ดยุกเฟอร์ดินานด์จะถูกส่งกลับไปฝังที่ราชรัฐเบฮีมอธ ขบวนศพต้องผ่านเขตลูคาบาโร ทางวังจึงมีคำสั่งลงมาให้กองทหารยามเมืองตลอดเส้นทางรับผิดชอบ "การรักษาความปลอดภัย"

ชาร์ล็อตต์คิดในใจ "แกรนด์ดยุกเฟอร์ดินานด์ตายไปแล้ว คงไม่มีใครมา 'ลอบสังหาร' ศพหรอกมั้ง งานนี้ต้องปลอดภัยหายห่วงแน่ๆ"

"ฉันไปร่วมวงด้วยดีไหมนะ?"

"ข้ามมิติมาตั้งนาน ยังไม่เคยไปกินโต๊ะจีนงานศพเลย!"

จริงๆ เรื่องนี้ดูแปงจัดการไว้เรียบร้อยแล้ว มีเขาหรือไม่มีเขาก็ค่าเท่ากัน แต่ชาร์ล็อตต์ตัดสินใจจะนำทีมไปคุ้มกันขบวนศพแกรนด์ดยุกเฟอร์ดินานด์ด้วยตัวเอง ถือว่าไปส่งอดีตเจ้านายเก่าครั้งสุดท้าย

ยังไงเขาก็มาจากราชรัฐเบฮีมอธ แกรนด์ดยุกเฟอร์ดินานด์ก็นับเป็น "เจ้านายเก่า" ของเขาเหมือนกัน

ชาร์ล็อตต์เรียกรวมพลลูกน้อง เขาพบว่าวันนี้คนโดดงานน้อยมาก มากันตั้งร้อยแปดสิบกว่าคน หลักๆ คือเพราะภารกิจนี้เบื้องบนมีงบพิเศษลงมาให้

ชาร์ล็อตต์ให้ลูกน้องไปซื้อเครื่องดื่มมาแจก แต่เพราะต้องออกภารกิจคุ้มกัน เลยไม่ได้ซื้อเบียร์

ก่อนออกเดินทาง เขาเลี้ยงข้าวลูกน้องร้อยแปดสิบกว่าคนจนอิ่มหนำ แล้วยังเอาปืนสั้นที่ขนมาเมื่อคืนแจกจ่ายเป็นรางวัล

ดูแปงรู้สึกซาบซึ้งใจมาก เขาพอใจในตัวหัวหน้าคนนี้ขึ้นเรื่อยๆ แทบไม่เคยหาเรื่องปวดหัวมาให้ แถมยังเลี้ยงเหล้าเลี้ยงข้าวลูกน้องบ่อยๆ ในโลกเดิมเจ้านายที่ไม่จ่ายโบนัสแต่หลอกพนักงานด้วยการเลี้ยงข้าวราคาถูกถือว่าเป็นพวกหน้าเลือด แต่ในทวีปเก่า เจ้านายแบบนี้ถือว่ามีเมตตาธรรมและคุณธรรมน้ำมิตรสูงส่งยิ่งนัก

[จบแล้ว]