บทที่ 60 - ราชาอัศวินที่หนุ่มที่สุดในจักรวรรดิ

บทที่ 60 - ราชาอัศวินที่หนุ่มที่สุดในจักรวรรดิ

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

ชาร์ล็อตต์ถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก แล้วกล่าวว่า "ยังไม่ได้ขอบคุณคุณวินนี่เลยครับ"

วินนี่ อาร์แซน กระซิบตอบ "เดิมทีฉันตั้งใจจะให้คุณจ่ายเงินสดสักก้อน เพื่อเป็นค่าเยียวยาครอบครัวนักสืบเหล่านั้น จะได้จบเรื่องกันด้วยดี แต่คาดไม่ถึงว่า ออบรีย์ ทูตัน แอตวูด จะชิงส่งมือสังหารไปจัดการคุณก่อน สุดท้ายเลยต้องจบลงด้วยการดวลอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้"

ชาร์ล็อตต์ถาม "คู่ต่อสู้ในการดวลของผมน่าจะเป็นใครบ้างครับ"

วินนี่ครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก่อนจะย้อนถาม "คุณเมคลิน ช่วยบอกตามตรงได้ไหมคะ ว่าจริงๆ แล้วคุณเป็นผู้มีพลังพิเศษระดับไหน ระดับต้น ระดับกลาง หรือระดับสูง"

ชาร์ล็อตต์ตอบทันทีโดยไม่ลังเล "ขั้นสี่ครับ!"

ในทวีปเก่า ระดับหนึ่งถึงหกถือเป็นผู้มีพลังพิเศษระดับต้น ระดับเจ็ดถึงสิบสองเป็นระดับกลาง ระดับสิบสามถึงสิบแปดเป็นระดับสูง และระดับสิบแปดขึ้นไปจะมีฉายาเฉพาะ!

วินนี่ อาร์แซน ส่ายหน้า "งั้นคุณควรหลีกเลี่ยงการดวลให้ถึงที่สุดค่ะ!"

"เท่าที่ฉันรู้ ผู้ท้าชิงของคุณอย่างน้อยมีระดับกลางสองคน และระดับสูงอีกหนึ่งคน!"

ชาร์ล็อตต์อดสบถออกมาอย่างหัวเสียไม่ได้ "ออบรีย์ ทูตัน นี่มันอันธพาลชัดๆ ผมจะไปสู้กับระดับกลางได้ยังไง ยิ่งระดับสูงนี่ยิ่งไม่ต้องพูดถึง"

วินนี่ อาร์แซน เองก็นึกวิธีไม่ออก ได้แต่แนะนำว่า "ได้ยินว่าคุณฝึกวิชาเกียรติยศโลหิต บางทีถ้าหาซื้ออาวุธดูดเลือดมาสักชิ้นอาจพอช่วยได้"

"แต่อาวุธดูดเลือดนั้นหายากมาก ถ้าคุณจะหาซื้อตอนนี้ ต้องปกปิดจุดประสงค์ให้ดี ไม่อย่างนั้นอาจโดนโก่งราคา"

ชาร์ล็อตต์ไม่คิดว่าเรื่องนี้ต้องปิดบัง จึงบอกไปว่า "ผมมีอาวุธดูดเลือดอยู่สองชิ้นแล้วครับ"

วินนี่ อาร์แซน ถอนหายใจอย่างโล่งอก "ถ้ามีอาวุธพลังพิเศษ ก็อาจจะพอฟัดพอเหวี่ยงกับระดับกลางทั้งสองคนได้บ้าง แต่สำหรับคนระดับสูงคนนั้น..."

"เขาเป็นพี่ชายของเอดิสัน ไม่มีทางซื้อตัวได้ด้วยเงินแน่ๆ"

ชาร์ล็อตต์คิดในใจ "ฉันต้องเลือกสถานที่ดวลเป็นมาร์ชูปิให้ได้ ให้พวกมันเข้ามาแล้วไม่ได้กลับออกไป"

เดิมทีเขาตั้งใจจะมาขอความช่วยเหลือจากวินนี่ อาร์แซน แต่ตอนนี้ดูเหมือนจะไม่จำเป็นแล้ว จึงลุกขึ้นขอตัว "ขอบคุณมากครับคุณวินนี่ ผมขอตัวกลับก่อน ฝากดูแลซิลวีด้วยนะครับ"

"เธอเป็นคนซื่อตรงเกินไป แล้วก็... จิตใจดีเกินไป!"

วินนี่ อาร์แซน พยักหน้า "ซิลวีเป็นนักสืบที่ดี ฉันจะดูแลเธอเองค่ะ"

ชาร์ล็อตต์ผลักประตูห้องทำงานออกมา ก็เห็นซิลวี มาร์ติน ยืนรออยู่หน้าประตู เขาจึงยิ้มบางๆ แล้วบอกว่า "ฉันไปก่อนนะ"

ซิลวีถามด้วยน้ำเสียงร้อนรน "แล้วเรื่องการดวลจะทำยังไง"

ชาร์ล็อตต์ชะงักไปเล็กน้อย เขาไม่ได้เปิดใช้ญาณทัศนะ จึงไม่รู้ว่าซิลวียืนรออยู่ตรงนี้ตลอด ตอนนี้ทำได้แค่ตอบส่งๆ ไปว่า "ช่างหัวมันเถอะ!"

เขาเดินสวนทางกับซิลวี มาร์ติน ทิ้งท้ายไว้ประโยคหนึ่งว่า "คิดจะเอาชีวิตฉัน มันไม่ง่ายขนาดนั้นหรอก" แล้วเดินออกจากสำนักงานนักสืบแมวเหมียวไปอย่างมาดมั่น

หลังจากชาร์ล็อตต์จากไป วินนี่ อาร์แซน ก็เรียกเบาๆ "เข้ามาสิ"

ซิลวีเดินกลับเข้าไปในห้องทำงานประธาน สีหน้ายังคงฉายแววกังวล วินนี่ยิ้มบางๆ ปลอบใจว่า "พี่ชายเธอเขายังมีไพ่ตายซ่อนอยู่ ไม่ต้องห่วงเขามากหรอก ไปทำงานเถอะ"

ซิลวีเดินออกจากห้องทำงานประธาน กลับไปยังห้องเก็บเอกสาร ในฐานะนักสืบฝึกหัดหน้าใหม่ ช่วงนี้เธอมีหน้าที่รื้อค้นแฟ้มคดีเก่าๆ เพื่อเพิ่มพูนความรู้ พลางคิดในใจว่า "ฉันซื่อตรงเกินไป แล้วก็จิตใจดีเกินไปเหรอ"

"ชิ! คนอย่างชาร์ล็อตต์ ไม่มีสิทธิ์มาพูดคำศักดิ์สิทธิ์พวกนี้หรอกย่ะ"

จู่ๆ ชาร์ล็อตต์ก็รู้สึกผ่อนคลายขึ้นมา เขาเดินทางกลับไปยังถนนฌ็องเซลิเซ่ แวะไปที่ร้านกาแฟแมวกับใบโคลเวอร์สี่แฉก เพื่อรับลูกแมวสามตัวของเขากลับบ้าน

ลูกแมวพันธุ์ลิงซ์ สามตัวนี้ขนฟูนุ่มนิ่ม ไม่ตื่นกลัวคนแม้แต่น้อย ดวงตาเล็กๆ เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น แม้จะถูกพรากจากอกแม่ก็ไม่ดิ้นรนขัดขืน ขดตัวนอนในอ้อมกอดเจ้านายใหม่อย่างสบายใจเฉิบ

เพื่อเจ้าสามตัวน้อยนี้ ชาร์ล็อตต์ยังซื้อนมแพะติดมือมาด้วย ถึงแม้นมแม่แมวจะดีที่สุด แต่แม่แมวพันธุ์ลิงซ์ตัวนั้นยังเป็นแมวรุ่นสาว คงทนให้ลูกดูดนมไม่ไหว

นอกจากนี้เขายังสั่งกาแฟล็อตใหม่มาตุนไว้ คราวก่อนที่โดน "ค้นบ้าน" ข้าวของที่พอจะหยิบฉวยได้ง่ายอย่างกาแฟและไวน์ผลไม้ถูกกวาดไปเกลี้ยง ไม่เหลือแม้แต่ขวดเปล่า

มาดามเจ้าของร้านกาแฟดีใจมาก กล่าวอวยพรเขาชุดใหญ่ ชาร์ล็อตต์อารมณ์ดีจึงทิปเพิ่มไปอีกหนึ่งซองตีม

ทันทีที่เขากลับถึงบ้านเลขที่ 58 ถนนฌ็องเซลิเซ่ คุณหนูแอนนี่ก็มาเยี่ยมพอดี ช่วงนี้ความสัมพันธ์ของทั้งคู่รุดหน้าไปมาก

ชาร์ล็อตต์ดีใจสุดขีด ถามว่า "ผมเพิ่งซื้อกาแฟมาพอดี คุณหนูอยากดื่มรสอะไรครับ"

แอนนี่ตอบ "ขอกาแฟนมฟองนุ่มๆ ค่ะ!"

ชาร์ล็อตต์ชงกาแฟไปพลาง ยิ้มถามไปพลาง "เดี๋ยวเราไปหาอะไรทานกันดีไหมครับ"

แอนนี่สูดหายใจลึก กล่าวว่า "คุณกำลังจะดวลกับคนอื่นอยู่แล้ว ทำไมยังใจเย็นอยู่ได้คะ"

ชาร์ล็อตต์แปลกใจเล็กน้อย อยากจะถามว่าแอนนี่รู้เรื่องการดวลได้ยังไง แต่ก็ตัดสินใจอย่างชาญฉลาดว่าไม่ถามดีกว่า ยิ้มตอบว่า "แค่ดวลกันเองครับ ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร"

แอนนี่ลอบมองเขาอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะกระซิบว่า "ในฟาร์ส การดวลแบบตะลุมบอนหลายคนสามารถเชิญคนมาช่วยได้ ฉันช่วยติดต่อลูกพี่ลูกน้องที่เป็นผู้มีพลังพิเศษระดับสูงให้ได้นะคะ เขาเป็นอัศวินขั้นสิบเจ็ด ส่วนออบรีย์ ทูตัน เป็นแค่อัศวินขั้นสิบสี่ รับรองว่าชนะใสๆ ค่ะ"

ชาร์ล็อตต์รู้อยู่แล้วว่าตระกูลบริตทานีเป็นขุนนางระดับแนวหน้าของจักรวรรดิ แต่ไม่คิดว่าแอนนี่จะสามารถหาอัศวินขั้นสิบเจ็ดมาช่วยได้

ทั่วทั้งจักรวรรดิ ผู้มีพลังพิเศษระดับสูงนั้นหายากยิ่ง ทุกคนล้วนเป็นบุคคลสำคัญระดับบิ๊ก

แม้แต่เมนิลแมน กุหลาบงามอันดับหนึ่งแห่งจักรวรรดิ ก็เป็นเพียงผู้มีพลังพิเศษระดับสูงเท่านั้น

อัศวินเป็นเส้นทางผู้มีพลังพิเศษที่กว้างขวางที่สุด และเป็นเส้นทางที่เข้าถึงง่ายที่สุด แต่ในขณะเดียวกันก็เป็นเส้นทางที่เลื่อนสู่ระดับสูงได้ยากที่สุดเช่นกัน

เมื่อฝึกฝนลมปราณจนถึงขั้นสิบ ก็ไม่สามารถเลื่อนขั้นด้วยการบำเพ็ญเพียรเพียงอย่างเดียวได้อีกต่อไป ไม่ว่าวิชาลมหายใจจะล้ำลึกแค่ไหน จิตสมาธิจะแยบยลเพียงใด หรือจะขยันหมั่นเพียรปานใด พรสวรรค์สูงส่งแค่ไหน ก็ไม่อาจก้าวหน้าได้แม้แต่นิ้วเดียว อัศวินทุกคนจำต้องค้นหา "ตราประทับแห่งอัศวิน" ท่ามกลางการต่อสู้ ผู้ที่ได้รับตราประทับเท่านั้นจึงจะเลื่อนขั้นได้!

อัศวินขั้นสิบเจ็ด อีกเพียงก้าวเดียวก็จะรวบรวมตราประทับแห่งอัศวินครบทั้งแปดประการ

อัศวินผู้ใดที่รวบรวมตราประทับครบแปดประการ จะได้รับเกียรติให้ใช้นำหน้านามว่า "เซนต์" มีสถานะสูงส่งเหนือใคร

ในอดีต ซิมเมอร์แมน แอ็กเซล โรบิน ท่องไปทั่วเจ็ดคาบสมุทร สังหารราชาโจรสลัด จนได้รับนามนำหน้าว่า "เซนต์" ได้รับการยกย่องว่าเป็น "ราชาอัศวินที่หนุ่มที่สุดในจักรวรรดิ"!

ลูกพี่ลูกน้องของแอนนี่ผู้นี้ ย่อมต้องเป็นบุคคลสำคัญในวงการเมืองจักรวรรดิฟาร์สอย่างแน่นอน!

ชาร์ล็อตต์ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วตอบว่า "เรื่องใหญ่ขนาดนี้ ผมควรจะไปอธิบายให้ลูกพี่ลูกน้องของคุณฟังด้วยตัวเองไหมครับ"

ชาร์ล็อตต์ไม่ได้โง่พอที่จะปฏิเสธ เขาต้องการความช่วยเหลือจริงๆ เขาไม่มีทางสู้ผู้มีพลังพิเศษระดับสูงได้ ต่อให้ใช้เขาวงกตมาร์ชูปิก็ไม่แน่ว่าจะรอดร้อยเปอร์เซ็นต์ เว้นแต่จะอัญเชิญเทพมารอีกครั้ง แต่นั่นมันทางตายชัดๆ!

[จบแล้ว]