บทที่ 81 ต่างคนต่างโชว์ของ

บทที่ 81 ต่างคนต่างโชว์ของ

เพื่อที่จะได้รางวัล เหล่าผู้เล่นต่างก็งัดไม้ตายออกมาใช้กันทุกรูปแบบ เพราะเมื่อเทียบกับการไปลุ้นเปิดกล่องที่อาจจะเจอมอนสเตอร์ หรือเจออาหารและน้ำเน่าเสียแล้ว รางวัลจากระบบฟังดูน่าไว้วางใจกว่าเยอะ!

และใครบอกกันล่ะว่าต้องมีมื้อเที่ยงจริงๆ ถึงจะโพสต์ได้?

ในช่องแชท: ผู้เล่น [วันนั้นเส้นผมของเธอพาดผ่านมือฉัน]: "สวัสดีครับทุกคน นี่คือมื้อเที่ยงของผม" ผู้เล่น [วันนั้นเส้นผมของเธอพาดผ่านมือฉัน]: (รูปภาพแผ่นไม้เปล่าๆ หนึ่งแผ่น)

【คุณได้รับยอดไลก์จากผู้เล่น [ดาราดวงใหม่]】

ผู้เล่น [ดาราดวงใหม่]: "เราสองคนกินเมนูเดียวกันเลยเพื่อน!" ผู้เล่น [แกมันยอดคนจริงๆ พับผ่าสิ]: "เราสามคนก็เหมือนกัน!"

ที่ด้านข้าง ยอดการเข้าชมของรูปแผ่นไม้แผ่นนี้พุ่งไปถึง 12 ครั้ง และมียอดไลก์ถึง 5 ครั้ง! เมื่อเห็นดังนั้น ผู้เล่นจำนวนมากก็เริ่มจอดรถและเข้าร่วมการแข่งขันนี้

บนถนนสายหลัก เฉิงจื่อ (ส้ม) ที่ตอนแรกยังลังเลอยู่ เมื่อเห็นข้อความในกลุ่มแชทเธอก็ตัดสินใจโพสต์รูปมื้อเที่ยงของเธอบ้าง อย่างน้อยเมื่อเทียบกับคนพวกนั้น ของเธอก็ยังดูดีกว่าตั้งเยอะมั้ง?

ผู้เล่น [เฉิงจื่อ]: "สวัสดีค่ะทุกคน นี่คือมื้อเที่ยงของฉัน" (รูปบิสกิตอัดแท่ง + น้ำแร่ 1/3 ขวด)

หลังจากโพสต์เสร็จ ยอดการเข้าชมของเธอก็เพิ่มขึ้นมา 2 ครั้ง แต่ไม่นานข้อความก็ถูกคนอื่นเบียดจนหายไป ทันใดนั้นเองบนหน้าจอหลัก:

【คุณได้รับยอดไลก์จากผู้เล่น [เฟรนช์ฟรายส์ที่หดหู่]!】

เฉิงจื่อชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะอุทาน "คุณแม่... เอ๊ย ท่านเทพ!" เธอฉีกยิ้มกว้าง ไม่นึกเลยว่าท่านเทพจะสังเกตเห็นข้อความของเธอด้วย!

เฉิงจื่อตัดสินใจทักแชทส่วนตัวหาเจียงอวี้ทันที: เฉิงจื่อ: "ขอบคุณมากค่ะท่านเทพ!"

ด้านเจียงอวี้ที่กำลังจัดฉากถ่ายรูปอยู่ แค่เหลือบไปเห็นไอดีที่คุ้นเคยเลยกดไลก์ให้ตามมารยาท เมื่อเห็นข้อความส่วนตัวกะพริบแจ้งเตือน เขาจึงตอบกลับไปสั้นๆ: เฟรนช์ฟรายส์ที่หดหู่: "อืม"

เขานิ่งคิดไปครู่หนึ่ง เห็นแก่หน้าเจ้าทั่ง (คู่หูโฟล์คลิฟท์) งั้นขอมอบบุญคุณให้สาวน้อยคนนี้สักหน่อยแล้วกัน: เฟรนช์ฟรายส์ที่หดหู่: "ตอนนี้ข้อความมันไหลไวเกินไป โพสต์แบบนั้นไม่มีคนสนใจหรอก เดี๋ยวรอฟังสัญญาณจากฉัน แล้วค่อยโพสต์รูปใหม่อีกรอบนะ"

เฉิงจื่อตอบกลับโดยไม่เสียเวลาคิด: เฉิงจื่อ: "(สติกเกอร์หมีน้อยโผเข้ากอดคุณแม่.gif) รับทราบค่ะ!"

เมื่อเห็นสติกเกอร์ที่คุ้นเคย เจียงขี้งกก็ไม่ได้รู้สึกแปลกอะไร คิดแค่ว่าไม่สมกับเป็นผู้หญิงจริงๆ ชอบส่งสติกเกอร์น่ารักๆ แบบนี้ จากนั้นเขาก็พิมพ์กำชับสั้นๆ: เฟรนช์ฟรายส์ที่หดหู่: "โอเค"

หลังจากส่งข้อความเสร็จ เจียงอวี้ก็จัดฉากต่อ ทันใดนั้นเขาก็เห็นไอดีที่คุ้นเคยอีกหนึ่งชื่อ คือคนเดียวกับที่เคยเตือนทุกคนในกลุ่มแชทซึ่งสงสัยกันว่าเป็นตำรวจหรือเจ้าหน้าที่รัฐที่ชื่อว่า [สายฟ้า 003]! แต่พอเห็นรูปที่หมอนั่นโพสต์ แม้แต่เจียงอวี้ยังต้องเลิกคิ้วขึ้นด้วยความตกใจ...

ในรูปนั้น—คือหมูครึ่งซีก!

ผู้เล่น [สายฟ้า 003]: "สวัสดีครับทุกคน นี่คือมื้อเที่ยงของผม (รูปคารวะ) (รูปเบ่งกล้าม) (รูปยิ้ม)" สไตล์การพูดของสายฟ้า 003 ยังคงดูซื่อตรงและเรียบง่ายจนเกือบจะเหมือนระบบอัตโนมัติ

แต่เรื่องฝีมือน่ะ ของจริง!!!

ในรูปนั้นเป็นการถ่ายแบบซูมใกล้มาก ไม่มีการจัดองค์ประกอบศิลปะใดๆ เน้นความสมจริงที่พุ่งเข้ากระแทกหน้าคนดู มันคือหมูที่เดิมทีน่าจะมีขนาดตัวถึง 3-4 เมตร และดูแข็งแรงกำยำมาก เนื้อและกระดูกถูกชำแหละอย่างสะอาดสะอ้าน กระดูกชิ้นเล็กๆ ถูกเลาะออกวางไว้บนแผ่นไม้ข้างๆ บนแผ่นไม้ยังมีคราบน้ำเกาะอยู่ เหมือนจะเพิ่งทำความสะอาดคราบเลือดออกไปได้ไม่นาน ส่วนที่พื้นใต้แผ่นไม้ยังมีคราบเลือดสีคล้ำหลงเหลืออยู่

ผู้เล่น [พี่ใหญ่แห่งยุทธจักร]: "พระเจ้าช่วย! นี่มันล่าและชำแหละหมูป่ายักษ์เองเลยเรารึ!!! ไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้าผมเปิดกล่องเจอไอ้ตัวแบบนี้ ผมคงหัวใจวายตายตรงนั้นแน่ๆ!" ผู้เล่น [โลก 2D ไปทำอะไรให้แก]: "พี่สายฟ้าของจริงครับ!" ผู้เล่น [โลก 2D ไปทำอะไรให้แก]: "ข้าน้อยขอคารวะสามจอกเลยครับ!" ผู้เล่น [มะนาวสีเขียว]: "(ยกนิ้วโป้ง) (ยกนิ้วโป้ง) (ยกนิ้วโป้ง)" ผู้เล่น [มะนาวสีเขียว]: "ภาพเบลอแต่ฝีมือชัดเจน!" ผู้เล่น [ราชาป่าของแกคือที่สุด]: "นี่น่ะเหรอคือท่านเทพ?! แข็งแกร่งเกินไปแล้ว!" ผู้เล่น [จักรพรรดิแบกอิฐเผ่ามนุษย์]: "น้ำตาแห่งความอิจฉาไหลออกมาทางมุมปากเลยครับ..."

ในเวลาไม่นาน รูปของสายฟ้า 003 ก็ถูกโหวตขึ้นสู่อันดับหนึ่งของตาราง! ยอดผู้ชมและยอดไลก์พุ่งกระฉูดไม่หยุด ระหว่างนั้นก็มีผู้เล่นหลายคนถามถึงวิธีรับมือกับมอนสเตอร์ตัวนี้

และสายฟ้า 003 ก็ยอมแชร์ประสบการณ์ออกมาตรงๆ: ผู้เล่น [สายฟ้า 003]: "จุดอ่อนของมอนสเตอร์ประเภทนี้อยู่ที่ส่วนท้องครับ อันดับแรกคือต้องหาจุดบอดสายตาของพวกมันให้เจอ จากนั้นใช้ของแข็งกระแทกเข้าที่ท้องอย่างรุนแรง แค่ไม่กี่ครั้งพวกมันก็จะสูญเสียความสามารถในการต่อสู้ พอพวกมันนิ่งแล้วค่อยใช้มีดปาดคอทีเดียวก็จบครับ" ผู้เล่น [สายฟ้า 003]: "ทำแบบนี้เนื้อหมูจะยังสดอยู่"

หลังจากสายฟ้า 003 ส่งข้อความจบ ช่องแชทที่ไหลอย่างรวดเร็วกลับหยุดชะงักไปครู่หนึ่งประมาณสองวินาที ก่อนจะระเบิดข้อความออกมาใหม่แบบบ้าคลั่ง

ผู้เล่น [ราชาป่าของแกคือที่สุด]: "【หาจุดบอดสายตามอนสเตอร์】"

ผู้เล่น [โลก 2D ไปทำอะไรให้แก]: "【กระแทกท้องอย่างรุนแรง】, 【ไม่กี่ครั้งก็หมอบ】"

ผู้เล่น [ชายในฝันของสัตว์เหล็ก]: "【ปาดคอทีเดียวจบ】"

ผู้เล่น [หน้าต่างที่ปิดไม่ได้]: "【ทำแบบนี้เนื้อหมูจะยังสดอยู่】"

ผู้เล่น [สายฟ้า 003]: "เอ่อ... คำอธิบายของผมมีปัญหาตรงไหนหรือเปล่าครับ?"

ผู้เล่นทั้งหมด: "นี่คือคำพูดมนุษย์รึไงโว้ยยยย!!!!"

ข้อความ "นี่คือคำพูดมนุษย์รึ" ไหลพรูออกมาแสดงถึงความโกรธแค้นของเหล่าผู้เล่นสายอ่อนแอ! คราวนี้เจียงอวี้ยิ่งมั่นใจว่า สายฟ้า 003 ถ้าไม่ใช่ตำรวจหรือทหารหน่วยรบพิเศษ ก็ต้องเป็นพวกที่ได้รับการฝึกฝนมาอย่างหนักจนมีพลังต่อสู้ที่น่ากลัวแน่นอน!

พับผ่าสิ แค่ไม่กี่ประโยค หมูป่ายักษ์ขนาด 3-4 เมตรก็สิ้นชื่อซะแล้ว แถมในปากของสายฟ้า 003 มันเป็นแค่ "เนื้อหมูที่สดกว่าปกติ" เท่านั้นเองเหรอ?! ฝีมือขนาดนี้มันน่าสยองเกินไปแล้ว!

ท่ามกลางเสียงก่นด่า จู่ๆ ผู้เล่นที่ใช้ชื่อว่า [เทียนเทียนของเธอ] ก็แท็กหาคสายฟ้า 003: ผู้เล่น

[เทียนเทียนของเธอ]: "@[สายฟ้า 003] พี่ชายเก่งจังเลยค่ะ!" "ไม่เหมือนหนูเลย ทำอะไรไม่เป็นสักอย่าง..." "พี่ชายคะ แบ่งเนื้อหมูให้หนูหน่อยได้ไหมคะ? (รูปน่าสงสาร) (รูปน่าสงสาร)" "เสบียงหนูจะหมดแล้ว ต้องอดตายแน่ๆ เลย ฮือๆๆๆ!"

ทว่าสายฟ้า 003 ไม่ได้ตอบเธอ คนที่ตอบกลับเป็น ราชาป่า: ผู้เล่น [ราชาป่าของแกคือที่สุด]: "มาขอเขากินดื้อๆ เลยเนี่ยนะ? @[เทียนเทียนของเธอ]"

เมื่อเห็นคำตอบสั้นๆ เพียงสี่คำนั้น เจียงอวี้ก็กลั้นไม่ไหว หลุดขำก๊ากออกมาทันที "ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆ"

เจ้าทั่งที่กำลังอู้งานอยู่กับเตาพลังงานที่กำลังร้องเพลงถึงกับสะดุ้งโหยงด้วยความตกใจ ไอ้เจ้าเตาถึงกับร้องเพลงสะอึกออกมาเลยทีเดียว "?"

"ขอโทษทีๆ" เจียงอวี้ขำจนต้องตบขาตัวเอง ปาดน้ำตาที่เล็ดออกมาจากการหัวเราะ "ฉันเส้นตื้นน่ะ ฮ่าๆๆ ไอ้เจ้าราชาป่านี่ตลกชะมัด ฮ่าๆ ปากมันนี่สุดๆ จริงๆ!"