บทที่ 40 รวยในรอบเดียว

บทที่ 40 รวยในรอบเดียว

สายตาของทุกคนถูกตรึงไว้ที่ค้อนเหล็กซึ่งแผ่รัศมีสีแดงสลัวออกมา— ค้อนเล่มนี้ แม้จะไม่ได้ดูเปล่งประกายเจิดจ้าเท่ากับผลงานของออโก้ ขนาดของมันเล็กกว่า แสงของมันดูหม่นกว่า ทว่า การปรากฏตัวอย่างเงียบเชียบของมัน กลับทำให้ไม่มีใครสามารถละสายตาได้เลย! ทุกคนเห็นชัดเจนว่า เมื่อออโก้เห็นอาวุธชิ้นนี้ รูม่านตาของเขาหดเกร็งลงอย่างรุนแรง! ภายใต้แสงสปอตไลท์ ลำแสงสแกนสีฟ้าอ่อนของระบบพาดผ่านอาวุธ:

[ค้อนร่วมชะตา] ระดับอาวุธ: ระดับกึ่งทองคำ!

คำอธิบาย: ร่วมชะตาแต่ไม่ร่วมตาย อาบเพลิงเพื่อเกิดใหม่!

1. เมื่อใช้งาน จะได้รับโบนัส: พลัง +12%, กายภาพ +12%, ความว่องไว +5%

......

เพล้ง! เมล็ดแตงโมในมือเจ้าตุ่นร่วงกระจายเต็มพื้น คุณชายหมูก็ลุกขึ้นยืนพรวด ดวงตาที่เคยหยีเล็กเบิกกว้างจนเห็นว่าเป็นตา สองชั้น อาวุธระดับกึ่งทองคำ!!!

ทุกคนในสนามจ้องมองคำอธิบายบนหน้าจอตาแทบถล่น มีทั้งทักษะกดใช้และทักษะติดตัว แถมทักษะกดใช้ยังมีสถานะอมตะอีกด้วย! โบนัสพื้นฐานยังสูงถึง 12% ซึ่งเหนือกว่าอย่างเห็นได้ชัด! ใครชนะใครแพ้... ชัดเจนจนไม่ต้องสืบ!

ออโก้ก้าวพรวดเข้าไปหา แต่แมวขาวที่เพิ่งได้สติจากความตกตะลึงรีบตีลังกาอย่างคล่องแคล่วมาขวางหน้าเจียงอวี้ไว้ พลางชูอุ้งเท้าห้าม "คุณออโก้ครับ ใจเย็นก่อน..." ทว่ายังพูดไม่ทันจบ ฝ่ามือของออโก้ก็เหวี่ยงเข้าใส่ แมวขาวกัดฟันระเบิดพลังแสงสีส้มแดงออกจากฝ่ามือ ทั้งสองปะทะกันเพียงวินาที ออโก้ถอยหลังไปครึ่งก้าว ส่วนแมวขาวกระเด็นมาหยุดตรงหน้าเจียงอวี้พอดี เสียงแมวขาวดังขึ้น: "เจียงอวี้ ตามพนักงานแมวออกไปก่อน"

"หะ?" เจียงอวี้ร้องหะออกมาคำหนึ่ง ก่อนจะพยักหน้าเข้าใจ พนักงานแมวลายสลิดลงมาจากเวที พาเจียงอวี้เดินออกจากสนามประลอง เมื่อเข้าใกล้ขอบสนาม เจียงอวี้ถึงเพิ่งรู้ว่าเขาได้สร้างความแตกตื่นไว้ใหญ่หลวงแค่ไหน เสียงเซ็งแซ่กระแทกเข้าหูจนแทบไม่ได้ยินอย่างอื่น: "ข้าตาไม่ฝาดใช่ไหม ไอ้เด็กนั่นมันหลอมอาวุธระดับทองคำออกมาจริงๆ เหรอวะ?!" "กึ่งทองคำโว้ย!" "มันต่างกันตรงไหนวะ!" "ก็ไม่ต่างกันเท่าไหร่หรอก!" "เชี่ย!" "สุดยอด!" "ใช้มือเปล่าหลอมอาวุธกึ่งทองคำ? มันเป็นไปได้ด้วยเหรอ?" "ไอ้หมอนี่มันแสร้งทำเป็นอ่อนแอเพื่อกินเสือชัดๆ!" คุณชายหมูที่อยู่ข้างๆ ได้ยินเข้าก็พูดขัดขึ้นว่า "เฮ้ พวกเราไม่เคยทำเรื่องแบบนั้นนะ!" (หมายถึงการโดนกิน) "อยากตายหรือไง!" เสือโคร่งขาวข้างๆ ชกเข้าที่เจ้าจิงโจ้หนึ่งหมัด!

สถานการณ์ชุลมุนวุ่นวายไปหมด! บางคนถึงกับโน้มตัวลงมาจากอัฒจันทร์แล้วตะโกนถาม: "น้องเจียงอวี้ อาวุธเล่มนี้ขายไหม? ฉันให้ 300... ไม่สิ 500 เหรียญรถยนต์เลย!" "ไสหัวไปไกลๆ เลย 500 เหรียญเนี่ยนะ กล้าพูดออกมาได้ยังไง?!" "น้องเจียงอวี้ มองทางนี้หน่อย!" "คุณเจียงอวี้ สนใจมาเป็นช่างประจำหอเกียรติยศไหมครับ?" "......"

เสียงสารพัดสัตว์ปนเปกันจนมั่ว เจียงอวี้แคะหูพลางเดินตาม เสี่ยวซื่อ แมวลายสลิดที่รีบบอกว่า "เชิญทางนี้ครับ" เจียงอวี้พยักหน้าและเดินตามไปอย่างว่าง่าย ค้อนเล่มนั้นจมลงสู่ใต้ดินและถูกเก็บล็อกไว้อย่างปลอดภัย เจียงอวี้ลูบจมูกตัวเองแล้วพูดในใจว่า:

"เพื่อน นายเล่นใหญ่จนคนแตกตื่นกันหมดแล้ว!" เจ้าทั่งหัวเราะคิกคัก "ไม่เท่าไหร่หรอก ไม่เท่าไหร่!"

ขณะเดินตามพนักงานแมวออกมาจากสนาม เสียงอึกทึกก็ค่อยๆ หายไปเบื้องหลัง รอบข้างเริ่มเงียบสงัด เจียงอวี้สังเกตว่านี่ไม่ใช่ทางไปห้องเตรียมตัวห้องเดิม แต่มันเป็นที่แห่งใหม่ และดูจากลักษณะทางเดินแล้ว ดูเหมือนจะนำลงสู่ใต้ดิน เขาเดินตามไปพลางรู้สึกผ่อนคลายขึ้นมาก ชนะหนึ่งรอบแล้ว อีกสองรอบที่เหลือแค่สละสิทธิ์แล้วจ่ายค่าปรับก็จบ ศึกนี้... เขาเดิมพันชนะ! เมื่อคิดได้ดังนั้น มุมปากของเจียงอวี้ก็ยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย

"ถึงแล้วครับ" พนักงานแมว เสี่ยวซื่อ หยุดเดินแล้วค้อมตัวลงให้เจียงอวี้ เจียงอวี้มองไปข้างหน้า: ห้องรับรองพิเศษ 019 "รองหัวหน้าทีมรอคุณอยู่ข้างในครับ" พนักงานแมวกล่าว

เจียงอวี้ไม่รู้ว่ารองหัวหน้าเป็นใคร แต่เขาก็พยักหน้าเดินเข้าไป ขณะกำลังจะก้าวเข้าห้อง เสียงหญิงสาวที่นุ่มนวลและมีเสน่ห์ก็ดังขึ้น: "เชิญค่ะ"

เจียงอวี้ก้าวเท้าเข้าไป ในห้องรับรอง บนหน้าจอขนาดใหญ่กำลังฉายภาพเหตุการณ์การหลอมสร้างเมื่อครู่ซ้ำไปซ้ำมา เจียงอวี้เห็นภาพตัวเองโก้งโค้งก้นโด่งอยู่ข้างเตาหลอม ก็แทบจะอยากเอาเท้าซ้ายก่ายเท้าขวาแล้วดีดตัวหายไปจากโลกนี้ทันที ......

เขาแสร้งทำเป็นมองไม่เห็นอะไร กระแอมแก้เขินหนึ่งทีแล้วมองไปยังคนที่นั่งอยู่ที่โต๊ะ ปรากฏว่าเป็นเสือดาวหิมะสีขาวที่มีรูปร่างสมส่วนและดูแข็งแรงมาก! เธอลุกขึ้นยืน มัดกล้ามเนื้อที่ดูไหลลื่นเรียบเนียนเหยียดยาวตามร่างกาย ช่วงน่องที่เรียวยาวทำให้เจียงอวี้นึกถึงนักกีฬากระโดดสูงในโลกความเป็นจริง

"เจียงอวี้ นักล่าฝันเลเวล 1 เจ้าหน้าที่ตรวจสอบที่เป็นมนุษย์?" เสือดาวขาวเอ่ยทักทาย ท่าทางของเธอดูไม่เลวเลยทีเดียว แต่น่าเสียดาย เจียงอวี้เป็นพวกที่ไม่ถูกโฉลกกับท่าทางแบบนี้ที่สุด ไม่ใช่อะไรหรอก...

ตอนอยู่มหาวิทยาลัย พวกอาจารย์ฝ่ายปกครองหรือที่ปรึกษาชอบใช้มาดแบบนี้ใส่เขา เขาจึงรู้สึกไม่อยากยุ่งกับคนประเภทนี้เท่าไหร่ เจียงอวี้เลยไม่ได้ตอบอะไรกลับไป ท่าทีนิ่งเฉยของเจียงอวี้ทำให้เสือดาวขาวขมวดคิ้วเล็กน้อย แต่เธอก็ยังยิ้มและพูดต่อ: "ยินดีด้วยนะคะที่คุณชนะการดวลรอบแรกในหอเกียรติยศแห่งฝันกลางวัน" "ขอบคุณครับ" เจียงอวี้พยักหน้า

"รอบต่อไปคุณวางแผนจะทำยังไงคะ?" "สองรอบที่เหลือผมขอสละสิทธิ์ครับ หักค่าปรับจากเงินรางวัลที่ได้จากวงพนันเมื่อกี้ได้เลย" "สละสิทธิ์โดยตรงเลยเหรอคะ?" "มีปัญหาอะไรไหมครับ?" "......ไม่มีค่ะ" สีหน้าของเสือดาวขาวดูแข็งทื่อไปเล็กน้อย นี่มันไม่เหมือนที่แมวขาวบอกไว้เลยนี่นา?

"เสี่ยวซื่อ วงพนันเมื่อกี้สรุปยอดเท่าไหร่?" "รายงานรองหัวหน้าครับ อัตราต่อรอง 1 ต่อ 30 รวมทุนแล้ว ได้รับทั้งหมด 450 เหรียญรถยนต์ หักค่าธรรมเนียมโต๊ะ 10% เหลือสุทธิ 405 เหรียญครับ"

405 เหรียญรถยนต์! ต่อให้หักค่าปรับจากการสละสิทธิ์สองรอบที่เหลือไป 20 เหรียญ เขาก็ยังเหลือตั้ง 385 เหรียญ! แถมยังมีของเดิมพันจากออโก้ ซึ่งเจียงอวี้จำได้ว่ามันคือ คำมั่นสัญญาในการหลอมสร้างแบบสั่งทำพิเศษหนึ่งครั้ง! ตาของเจียงอวี้เป็นประกายทันที! ในฐานะช่างฝีมือในตำนาน ออโก้ต้องมีแบบแปลนการสร้างเยอะมากแน่ๆ โต๊ะผลิตงานคงไม่ใช่ปัญหาสำหรับเขา!

รวยเละ... นี่มันรวยเละของจริง! โชคของการ์ดนำโชคพิงค์เพิร์ลมันมาเทกองอยู่ที่นี่หมดเลยใช่ไหมเนี่ย?!! ......

"ตกลงค่ะ" เสือดาวขาวพยักหน้าเบาๆ เธอหยิบบัตรสีขาวออกมาใบหนึ่งแล้วยื่นให้เจียงอวี้ด้วยรอยยิ้ม "คุณเจียงอวี้ นี่คือบัตรออมทรัพย์ระดับสามของหอเกียรติยศแห่งฝันกลางวัน มีวงเงินสำรอง 10,000 เหรียญรถยนต์ บัตรนี้สามารถใช้ได้ทุกที่ในเกม ดิฉันได้โอนเงิน 385 เหรียญเข้าบัญชีของคุณแล้ว โปรดตรวจสอบด้วยค่ะ"

เป้าหมาย "โต๊ะผลิตงาน" อยู่แค่เอื้อมแล้ว! เจียงอวี้จะแลกเปลี่ยนคำสัญญากับออโก้อย่างไร?