บทที่ 3 บั๊กสุดโกง!

บทที่ 3 บั๊กสุดโกง! 

รถยก!

ดวงตาของเจียงอี้เป็นประกาย!

แม้ว่าความเร็วของรถยกจะไม่จัดว่าเร็วที่สุด แต่ก็ถือว่าเป็นยานพาหนะที่มีกำลังขับเคลื่อน! และสิ่งที่แตกต่างจากรถยกทั่วไปที่มีแค่คาน คือรถยกคันนี้มีหลังคาปิดด้านบน!

เจียงอี้เงยหน้ามองท้องฟ้า แม้ว่าตอนนี้อากาศจะแจ่มใส แต่ก็ไม่แน่ใจว่าเกมนี้จะฝนตกเมื่อไหร่ การอุณหภูมิร่างกายลดต่ำเพราะฝนตกถือเป็นหนึ่งในฆาตกรที่ร้ายกาจที่สุดของการเอาชีวิตรอดในป่า! ส่วนแท่นยกสินค้าด้านหน้าของรถยก แม้จะไม่เทียบเท่าตู้บรรทุกของรถบรรทุก แต่ถ้าหาแผ่นรองที่เหมาะสมมาใช้ในอนาคต ก็น่าจะพอใช้บรรทุกของเล็กน้อยได้!

ขณะที่เจียงอี้กำลังคิด คำบรรยายของรถยกก็ปรากฏขึ้น:

【"นี่...ไม่ขับรถไม่ได้เหรอ?" "ไม่ขับแล้วนายจะเลี้ยงฉันเหรอ?" "ฉันจะเลี้ยงนายเอง—" 【ปัง!】 "เลี้ยงคุณย่าแกสิ! ฉันจะยกย้ายพวกสมองทึบที่เอาแต่ความรักออกไปให้หมด!" 】

...

มุมปากของเจียงอี้กระตุกเล็กน้อย แน่นอนว่ามันยากที่จะเห็นคำบรรยายที่จริงจังในเกมนี้

ช่างเถอะ เขาตัดสินใจแล้วว่าจะเลือกอะไร!

อัศวินทั้งสี่แห่งวันสิ้นโลกกินน้ำมัน, รถเข็นเด็กกินชีวิต, มีเพียงรถยกคันเล็กของฉันเท่านั้นที่อ่อนโยนและน่ารัก

เมื่อตัดสินใจได้แล้ว เจียงอี้ก็เดินตรงไปยังรถยกสีเหลืองสดอย่างมั่นคง และดูเหมือนว่าเกมจะรับรู้ถึงการเลือกของเจียงอี้ ถนนที่สว่างไสวก็ปรากฏขึ้นใต้ฝ่าเท้าของเจียงอี้ เหมือนกับถนนที่นำไปสู่พิธีวิวาห์อันศักดิ์สิทธิ์!

เจียงอี้รู้สึกใจเต้นเร็วอย่างไม่มีเหตุผล!

เมื่อมือเรียวยาวของเจียงอี้แตะที่รถยก ชื่อบน [ใบขับขี่] ของเขาก็สว่างขึ้น ยานพาหนะอีกสองคันที่ไม่ได้ถูกเลือกก็ร่วงลงไปในหลุมดำที่แตกออกใต้แสงสีขาวทันที

กลางถนนเหลือเพียงรถยกที่เจียงอี้ตั้งใจไว้

การเลือกยานพาหนะเสร็จสมบูรณ์แล้ว!

วินาทีที่การเลือกยานพาหนะเสร็จสิ้น ม่านแสงก็เด้งขึ้นมาเอง ข้อมูลด้านบนเปลี่ยนไปแล้ว:

【ผู้เล่น: เจียงอี้ ID: 43990805 ชื่อเล่น: เฟรนช์ฟรายเศร้าซึม ยานพาหนะ: รถยกไฟฟ้า 】

เป็นรถยกไฟฟ้าด้วย? เจียงอี้ดีใจเล็กน้อยในใจ ข้อแตกต่างที่ใหญ่ที่สุดระหว่างรถยกไฟฟ้ากับรถยกน้ำมันคือกำลังในการบรรทุก แต่เขาไม่มีของหนักหลายสิบตันให้บรรทุก ความสามารถในการบรรทุกของรถยกไฟฟ้าก็เพียงพอแล้ว! ยิ่งไปกว่านั้น มันยังใช้พลังงานที่ค่อนข้างต่ำกว่าน้ำมันอีกด้วย!

ในขณะเดียวกัน ช่องทางการสนทนาทางด้านซ้ายก็เริ่มมีการเคลื่อนไหว

แช็ตโลกยังเป็นสีเทา แต่แช็ตพื้นที่เริ่มเคลื่อนไหวแล้ว

เจียงอี้เปิดช่องแช็ต ข้อความต่าง ๆ ก็เด้งขึ้นมา!

【ประเทศมังกร เขต 189 ส่วนย่อย 999 (100000/100000) "ฮัลโหล มีใครอยู่ไหม?" "อยู่ครับพี่ อยู่ครับ!" "ทุกคนถูกดึงมาที่เกมเอาชีวิตรอดบนถนนนี่เหรอ?" "ใครรู้บ้างว่ามันเกิดอะไรขึ้น?" "คนที่อยู่ข้างบน ผมก็อยากถามเหมือนกัน!"

ข้อความถูกปัดขึ้นอย่างรวดเร็ว เจียงอี้เห็นผู้เล่นชื่อ [ราชาป่าเถื่อนไม่จำกัด] ส่งข้อความว่า:

"บ้าเอ๊ย ยานพาหนะบ้าอะไรวะ มีแต่รถเข็นช็อปปิ้ง คันนึงเป็นวีลแชร์ อีกคันเป็นสเก็ตบอร์ด กูจะเลือกอะไรได้วะเนี่ย?"

เมื่อเห็นดังนั้น เจียงอี้ก็จุดเทียนในใจให้ผู้ชายคนนี้เงียบ ๆ

โชคร้ายอะไรขนาดนี้

"555555555555555 คนข้างบนน่าสงสารมาก นึกว่าตัวเองแย่แล้วที่ได้รถสามล้อไฟฟ้า ไม่นึกเลยว่าฟ้ายังมีฟ้าที่เหนือกว่า~" "ว้าว! งั้นหนุ่มน้อยคนนี้ได้รถบรรทุกเลยนะเว้ย เฮ้ย! หรือว่า...ฉันคือพระเอกกันนะ!?" "อย่าเพิ่งสร้างศัตรูสิเพื่อน!" ผู้เล่น [ราชาป่าเถื่อนไม่จำกัด] กล่าวอย่างเจ็บปวด

"...ไม่มีใครสนใจชีวิตฉันเลยเหรอ! ฉันกำลังขี้อยู่โว้ย!"

ผู้เล่น [หมาป่าพเนจรผู้โชกโชน] กล่าว

หลังจาก [หมาป่าพเนจรผู้โชกโชน] ผู้เล่นชื่อ [ความหวานของเธอ] ก็ส่งข้อความ:

“（ร้องไห้） หนูอาบน้ำอยู่นะคะ...”

นอกเหนือจากคำถาม, การบ่น และการคร่ำครวญ สิ่งที่มากที่สุดคือ:

"***** กูจะด่า *** ให้ ***"

ไม่ว่าใครก็ตามที่ถูกดึงเข้ามาในเกมเอาชีวิตรอดเช่นนี้อย่างกะทันหัน และต้องมอบชะตากรรมของตัวเองให้กับการดำรงอยู่ที่ไม่รู้จัก ก็ย่อมรู้สึกรับไม่ได้ทั้งสิ้น

อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนว่าเกมเอาชีวิตรอดที่ว่านี้จะมีการตั้งค่าการกรองคำไว้ เจียงอี้จึงเห็นได้แค่เครื่องหมายดอกจันเท่านั้น

เจียงอี้ลังเลอยู่สองสามวินาที ก่อนจะใช้จิตสำนึกเพื่อลบข้อความที่ถามว่านี่คืออะไรออกจากช่องแช็ต การถามเรื่องนี้ไม่มีความหมาย

ตอนนี้ ไม่มีใครสามารถให้คำตอบพวกเขาได้

สิ่งที่พวกเขาทำได้ในตอนนี้ อาจมีเพียงแค่การออกเดินทาง

ข้อความแช็ตเลื่อนไปสักพักก็เริ่มเงียบลง ทุกคนตระหนักว่าไม่ว่าจะบ่นอย่างไรก็ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงความจริงที่ว่าพวกเขาถูกดึงเข้าสู่เกมได้

เจียงอี้มองไปที่กลุ่มหมอกสีขาวหนาแน่นที่อยู่ด้านหลังของรถยก

ตามคำแนะนำของเกม หากถูกหมอกกลืนกิน ก็จะเสียชีวิตจริง ๆ!

เขาควรออกเดินทางได้แล้ว!

เจียงอี้ขึ้นไปนั่งบนรถยก ม่านแสงก็เด้งขึ้นมา:

【คุณได้รับทักษะการขับขี่รถยกแล้ว; ความเร็วสูงสุดของรถยกปัจจุบัน: 25 กิโลเมตร/ชั่วโมง ระดับแบตเตอรี่ปัจจุบัน: 100% ระยะทางขับเคลื่อนสูงสุด (ไม่มีน้ำหนักบรรทุก + ถนนเรียบ + ความเร็ว 15 กม./ชม.): 30 ชั่วโมง 】

ความเร็วนี้เมื่อเทียบกับความเร็วของหมอกที่ 5 กิโลเมตร/ชั่วโมง ถือว่าเหลือเฟือ!

ที่มุมขวาบนของม่านแสงยังมีข้อความอีกสองบรรทัด:

【ระยะการกัดกินของหมอกปัจจุบัน: 0 กิโลเมตร (หมอกยังไม่ก่อตัว) 【ระยะทางขับขี่วันนี้: 0 กิโลเมตร】

เจียงอี้คำนวณในใจ:

ในสถานะเริ่มต้น ความเร็วของหมอกดำคือ 5 กิโลเมตรต่อชั่วโมง กลางคืนคือตั้งแต่สี่ทุ่มถึงหกโมงเช้า นั่นคือ 8 ชั่วโมง เท่ากับ 40 กิโลเมตร

ถ้าใช้ความเร็วขับเคลื่อนสูงสุดที่ 15 กิโลเมตรต่อชั่วโมง เขาก็ต้องการขับรถเพียงสองชั่วโมงครึ่งเพื่อทิ้งหมอกไว้ข้างหลัง

ข้อกำหนดนี้ค่อนข้างทำได้ง่าย

นี่คงเป็นช่วงคุ้มครองผู้เล่นใหม่สินะ? ภารกิจไม่ยากเกินไป ผู้เล่นส่วนใหญ่สามารถอยู่รอดได้

ขณะที่เจียงอี้กำลังคิดอย่างเงียบ ๆ การแจ้งเตือนใหม่ก็ปรากฏขึ้นบนหน้าจอหลัก:

【ผู้เล่นทุกท่าน วันนี้เป็นวันแรกของการเอาชีวิตรอดบนถนน~ เพื่อเพิ่มความคุ้นเคยของผู้เล่นกับยานพาหนะให้มากที่สุด และเพื่อทดสอบความสามารถในการเอาชีวิตรอดของผู้เล่น วันนี้จะไม่มีการสุ่มกล่องสมบัติที่ด้านข้างของถนน ขอให้เร่งความเร็วไปข้างหน้า~】

【เกมชื่นชมผู้ที่แข็งแกร่งและฉลาด สู้ ๆ นะ~】

วันนี้จะไม่มีกล่องสมบัติงั้นเหรอ?

การไม่มีกล่องสมบัติหมายความว่าด้านหนึ่งคือเขาไม่ต้องกังวลว่าจะมีสัตว์ประหลาดปรากฏออกมาจากกล่องสมบัติ แต่ในขณะเดียวกัน ก็จะไม่มีการได้รับเสบียงใด ๆ เลย!

ตามธรรมชาติของเกมแล้ว นี่เป็นการบังคับให้ผู้เล่นเข้าใจถึงความสำคัญของเสบียงล่วงหน้า...

อย่างไรก็ตาม เจียงอี้ยังสังเกตเห็นว่าหลังจากที่ระบบประกาศจบลง หน้าต่างใหม่ก็ปรากฏขึ้นที่มุมล่างขวาของม่านแสง:

【ศูนย์กลางการแลกเปลี่ยน】

ถ้าเดาไม่ผิด ที่นั่นคือที่ที่ผู้เล่นสามารถแลกเปลี่ยนเสบียงกันได้!

เจียงอี้เหลือบมองช่องแช็ต ข้อความที่เคยเลื่อนอย่างต่อเนื่องบนหน้าจอขนาดใหญ่กลับเงียบลงอย่างน่าประหลาด

ดูเหมือนว่ายังไม่มีใครอยากจะแลกเปลี่ยนเสบียงอย่างง่ายดาย ในสถานการณ์ที่ยังไม่แน่ใจเกี่ยวกับอุปทาน

เจียงอี้ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง และในขณะที่เขากำลังจะปิดช่องแช็ตเพื่อมุ่งเน้นไปที่การขับรถ เขาก็อุทานออกมาเบา ๆ

ดูเหมือนว่าเขาจะมองข้ามกฎสำคัญไปข้อหนึ่ง...

เจียงอี้หรี่ตาลง และเรียกบันทึกกฎเริ่มต้นขึ้นมาอีกครั้ง:

กฎข้อที่ห้าของเกมเอาชีวิตรอดบนถนน:

【[กลางวัน] ผู้เล่นสามารถเดินทางไปข้างหน้าได้; [กลางคืน] สิ่งลึกลับจะคืบคลานเข้ามา ผู้เล่นห้ามเคลื่อนที่! ในช่วง [กลางคืน] พื้นที่ 10 เมตรจากยานพาหนะคือ 'เขตปลอดภัย' นอกเขตปลอดภัย โปรดดูแลตัวเองให้ดี】

กฎข้อนี้ดูเหมือนจะกำหนดข้อจำกัดสำหรับการมาถึงของสิ่งที่ลึกลับใน [กลางคืน] โดยยานพาหนะเป็นตัวกำหนดขอบเขตความปลอดภัย...

แต่ถ้าหาก หมอกที่ไล่ตามและกัดกินมาในเวลากลางคืน ถูกขัง อยู่ภายในขอบเขตความปลอดภัยของยานพาหนะพอดีล่ะ?