บทที่ 31 - โกยเกราะงูหลามยักษ์ล็อตใหญ่!

บทที่ 31 - โกยเกราะงูหลามยักษ์ล็อตใหญ่!

ฉู่เป่ยหนีเข้ามาในหุบเขา กระโดดขึ้นไปยืนบนยอดไม้ใหญ่ หันกลับไปมองข้างหลัง ได้ยินเสียงร้องโหยหวนของคนจากสามกิลด์ใหญ่ดังระงม อารมณ์ของเขาดีขึ้นมาทันตาเห็น

ทำให้สามกิลด์ใหญ่เจ็บแสบได้ขนาดนี้ จะไม่ให้อารมณ์ดีได้ไง?

กลับมาสำรวจสถานการณ์ในหุบเขา หุบเขาแห่งนี้กว้างใหญ่ไพศาล ปลายสุดคือยอดเขาสูงชันตั้งตระหง่านราวกับลิ่มที่แทงทะลุฟ้า มองไม่เห็นยอดเขาว่าสิ้นสุดตรงไหน

ไม่รู้ว่าที่นี่จะมีมอนสเตอร์แบบไหนบ้าง แค่ปากทางเข้าก็เจอต่อพิษเหล็กในเลเวล 30 แล้ว ข้างในเลเวลคงไม่น้อยหน้าแน่

ที่นี่น่าจะเป็นดันเจี้ยนรวมมอนสเตอร์ ฉู่เป่ยอยากรู้เหมือนกันว่าข้างในมีอะไร ยิ่งลึกก็น่าจะยิ่งเยอะ

ฉู่เป่ยเดินลึกเข้าไปอีกหน่อย ก็ได้เห็นภาพที่น่าตื่นตาตื่นใจริมลำธาร

สองฝั่งลำธารมีงูหลามยักษ์เลื้อยเพ่นพ่านเต็มไปหมด แต่ละตัวตัวหนาเท่าถังน้ำ พอชูคอขึ้นสูงตั้งสามเมตรกว่า หัวเป็นรูปสามเหลี่ยม ชัดเจนว่าเป็นงูพิษ!

ที่นี่มีมอนสเตอร์เลเวล 35 งูหลามยักษ์บึงมรณะ อยู่ด้วย!

ในสมุดภาพมอนสเตอร์มีบันทึกถึงเจ้าตัวนี้อยู่ แต่เขียนไว้ว่าหายากมาก พบเจอได้น้อยสุดๆ

แต่ริมลำธารนี้ ฉู่เป่ยมองปราดเดียวก็เห็นไม่ต่ำกว่าร้อยตัว!

มิน่าถึงชื่อหุบเขาปีศาจงู งูเยอะสมชื่อจริงๆ งูหลามยักษ์ที่ว่าหายากข้างนอก ที่นี่มีเกลื่อนกลาดเหมือนหนอน

ในสมุดภาพระบุข้อมูลคร่าวๆ ว่า งูหลามยักษ์บึงมรณะมีโอกาสดรอป 'มุกอสรพิษ' ซึ่งเป็นไอเท็มพิเศษช่วยเพิ่มค่าสถานะให้สัตว์ขี่และสัตว์ภูตได้ หายากและราคาแพงมาก แถมยังมีโอกาสทำให้สัตว์เลี้ยงกลายพันธุ์ได้ด้วย!

เห็นงูหลามยักษ์เยอะขนาดนี้ ฉู่เป่ยยิ้มแก้มปริ ชักกระบี่ชิงเย่ออกมา แล้วย่องเข้าไปหา

มอนสเตอร์พวกนี้โจมตีด้วยเขี้ยวพิษและเวทธาตุน้ำพื้นฐาน ด้วยความที่ตัวใหญ่เลยเคลื่อนไหวไม่ค่อยคล่องแคล่ว ฉู่เป่ยเล็งตัวที่แยกออกมาอยู่เดี่ยวๆ

"หนึ่งกระบี่จิตแท้!"

ฉู่เป่ยพุ่งออกมาจากด้านข้าง แทงกระบี่เข้าที่จุดตายเจ็ดนิ้ว (หัวใจงู) ของมันเต็มๆ ติดคริติคอล

เจ้างูหลามโกรธจัด อ้าปากกว้างแว้งกัดฉู่เป่ย

ด้วยความพริ้วของวิชาย่างก้าวเมฆา ฉู่เป่ยหลบฉากออกมา แล้วฟันสวนเข้าไปอีกดาบ แต่คราวนี้กระบี่ชิงเย่อันคมกริบกลับเจาะเกราะมันเข้าได้แค่นิดเดียว

"พลังป้องกันสูงชะมัด!" ฉู่เป่ยแปลกใจนิดหน่อย ดูท่าต้องเน้นโจมตีที่ท้องนิ่มๆ กับจุดตายเจ็ดนิ้วเท่านั้น

"สิบสามกระบี่จิตวิญญาณ!"

ฉู่เป่ยระดมฟันใส่ท้องงูจนเละเทะเลือดสาด

งูหลามเจ็บปวดรวดร้าว พ่นพิษสีเขียวออกมาจากปาก!

ฉู่เป่ยดีดตัวถอยห่าง พิษตกลงพื้นกัดกร่อนพืชพรรณจนไหม้เกรียม หญ้าเขียวๆ กลายเป็นน้ำสีดำในพริบตา

นี่คงเป็นเวทธาตุน้ำของมัน พิษแรงใช้ได้!

ฉู่เป่ยเหยียบต้นไม้ ดีดตัวพุ่งเป็นจรวดเข้าใส่จุดตายเจ็ดนิ้วของมัน ใช้สกิลชิงเย่ต่อเนื่อง ฟันซ้ำสามดาบถึงจะทะลวงจุดตายมันได้สำเร็จ

งูหลามยักษ์ล้มตึงสิ้นใจ ของดรอปออกมาสามอย่าง!

ฉู่เป่ยหยิบมาดู นอกจากเศษชิ้นส่วนธาตุน้ำแล้ว ยังมีมุกอสรพิษหนึ่งเม็ด และเกราะสีเขียวดำ... เกราะงูหลามยักษ์!

ดรอปอุปกรณ์ด้วย!

ฆ่ามอนสเตอร์ธรรมดาแต่ดรอปอุปกรณ์ได้ นี่ไม่ใช่เรื่องปกติเลย มิน่าล่ะมอนสเตอร์ตัวนี้ถึงได้หายากนัก!

เกราะงูหลามยักษ์: พลังป้องกัน +58, ลดความเสียหายจากการกระแทก 30%, เพิ่มผลการผลักถอย 10%, สกิลติดเกราะ (เกล็ดงู: สร้างเกล็ดงูขึ้นมาป้องกัน เพิ่มพลังป้องกัน 30% นาน 60 วินาที คูลดาวน์ 10 นาที)

เห็นค่าสถานะแล้วฉู่เป่ยดีใจมาก นี่มันดีกว่าเกราะราชันซอมบี้เยอะเลย คุณสมบัติระดับนี้ถือว่าเทพใช้ได้ เทียบเท่าของดรอปจากบอสเลเวล 25 เลยนะ!

มุกอสรพิษ: ไอเท็มพิเศษ เพิ่มค่าสถานะพื้นฐานให้สัตว์ขี่และสัตว์ภูต มีโอกาสทำให้เกิดการกลายพันธุ์

มุกอสรพิษนี่ก็ของดี ถึงฉู่เป่ยจะรู้ว่า "มีโอกาส" แปลว่าโอกาสต่ำเตี้ยเรี่ยดินก็เถอะ จากประสบการณ์ตอนใช้มุกศพอัปเกรดเกราะ ถ้าไม่มีจำนวนมากพอ ก็เสียเปล่า

ตอนนี้จัดการไปหนึ่งตัว ฉู่เป่ยมองไปที่งูหลามยักษ์นับร้อยที่เลื้อยอยู่สองฝั่งลำธาร

เขามีอัตราดรอป 100% ในเมื่อตัวหนึ่งดรอปของพวกนี้ ตัวอื่นก็ต้องดรอปเหมือนกัน!

คิดแล้วก็เนื้อเต้น

ในเมื่อเป็นอย่างนี้ ก็มาเริ่มมหกรรมล้างบางงูกันเถอะ!

หาตัวต่อไป อีกสองนาทีต่อมา ก็ดรอปสามอย่างเหมือนเดิม ได้เกราะงูหลามยักษ์มาอีกตัว!

จากนั้นตัวที่สาม สี่ ห้า!

สองวันผ่านไป...

ฉู่เป่ยสังหารงูหลามยักษ์ตัวสุดท้าย เก็บของดรอปสามชิ้นเข้ากระเป๋า เขารู้สึกเพลียร่างกายนิดหน่อย ไม่หลับไม่นอนไล่ฆ่างูมาสองวันติด ฆ่าไปทั้งหมด 118 ตัว!

เลเวลอัพขึ้นมาอีก 1 เลเวล เป็นเลเวล 17

เปิดกระเป๋าดู เห็นแต่เกราะงูหลามยักษ์เรียงเป็นตับ!

ทั้งหมด 118 ชุด!

ถ้าเป็นผู้เล่นทั่วไป ฆ่างูฝูงนี้อาจจะได้เกราะแค่ตัวสองตัว แต่ฉู่เป่ยมีบัฟโกง ดรอปทุกตัวที่ฆ่า

ถ้าคนอื่นรู้เข้า คงกระอักเลือดด้วยความอิจฉา

ฉู่เป่ยจินตนาการภาพสมาชิกกิลด์ใส่เกราะงูหลามยักษ์ยกแก๊ง มันต้องเป็นกองทัพที่แข็งแกร่งมากแน่ๆ แค่คิดก็ฮึกเหิมแล้ว

เศษชิ้นส่วนธาตุน้ำมันกินที่เกินไป ฉู่เป่ยเลยทิ้งๆ ไปบ้างเพื่อเคลียร์ช่องว่างให้มุกอสรพิษ ตอนนี้มุกใสแวววาวกองเต็มกระเป๋า!

แค่เกราะกับมุกพวกนี้ ก็ถือว่าคุ้มค่าเหนื่อยแล้ว

แต่ฉู่เป่ยยังไม่คิดจะกลับตอนนี้ ในเมื่อสามกิลด์ใหญ่บุกเข้ามาในดันเจี้ยนนี้ ต้องมีความลับอะไรซ่อนอยู่แน่

เขาย้อนกลับไปทางเข้า พื้นที่แถวนั้นเละเทะ ต้นไม้หักโค่นระเนระนาด ดูท่าสามกิลด์ใหญ่คงเปิดศึกกับฝูงต่อพิษกันดุเดือดน่าดู

ฉู่เป่ยแกะรอยตามรอยเท้าของพวกเขาไปตลอดทาง ระหว่างทางเจอซากมอนสเตอร์เพียบ พวกนี้คงตีฝ่าเข้ามาตลอดทาง

รอยเท้าทอดยาวไปถึงส่วนลึกของหุบเขา ห่างจากยอดเขาสูงนั้นประมาณห้าลี้ รอยเท้าก็แยกออกเป็นสามทาง ดูเหมือนสามกิลด์จะแยกย้ายกันไปคนละทิศ

ฉู่เป่ยแยกไม่ออกว่ารอยไหนเป็นของกิลด์ไหน เลยสุ่มเลือกมาเส้นทางหนึ่ง ยังไงตอนนี้เขาก็เป็นศัตรูกับทั้งสามกิลด์อยู่แล้ว เจอใครก็เหมือนกัน

ฉู่เป่ยตามรอยตรงกลางไป จนกระทั่งถึงตีนเขา เห็นขบวนคนกลุ่มหนึ่งหยุดพักอยู่ที่ตีนเขาไกลๆ

พอเข้าไปใกล้ๆ ถึงจำได้ว่า นี่มันคนของกิลด์ป้าเทียน!

ฉู่เป่ยใช้วิชาย่างก้าวเมฆา ย่องเข้าไปเงียบๆ เพื่อไม่ให้คนเฝ้ายามเห็น เขาเลือกไต่ไปตามยอดไม้ อาศัยใบไม้หนาทึบช่วยพรางตัว

พอเข้าใกล้ในระยะสามสิบกว่าเมตร ฉู่เป่ยก็หยุด มองลงมาจากยอดไม้ เห็นคนพวกนี้กำลังจัดขบวนทัพ เหมือนกำลังเตรียมตัวจะลงมือทำอะไรสักอย่าง

สายตาของพวกเขาทุกคนจับจ้องไปที่ปากถ้ำมืดมิดตีนเขา ราวกับว่าจะมีตัวอะไรที่น่ากลัวพุ่งออกมาจากข้างใน!

[จบแล้ว]