บทที่ 17 - เปลี่ยนอาชีพสำเร็จ จิตกระบี่!

บทที่ 17 - เปลี่ยนอาชีพสำเร็จ จิตกระบี่!

หนึ่งในสองกลุ่มที่กำลังปะทะกันนั้น มีกลุ่มหนึ่งที่ฉู่เป่ยเคยเจอมาก่อนหน้านี้ คือกลุ่มที่ชวนเขาเข้าปาร์ตี้ก่อนเข้าภูเขาเปลวเพลิงนั่นเอง

"คนของกิลด์เซิ่งซื่อรังแกกันเกินไปแล้ว พี่น้อง สู้ตาย!"

"กล้ามาแย่งทรัพยากรในถิ่นข้า รนหาที่ตาย!"

ทั้งสองฝ่ายตะลุมบอนกันดุเดือด ชายวัยกลางคนที่เป็นหัวหน้ากลุ่มถือดาบใหญ่กวัดแกว่งอย่างดุดัน แต่ทว่าฝ่ายกิลด์เซิ่งซื่อมีคนมากกว่า ยี่สิบกว่าคนรุมล้อมปาร์ตี้หกคนของเขา

แม้ชายวัยกลางคนจะต้านทานสุดชีวิต แต่เลือดก็ลดฮวบจนเหลือแค่หนึ่งในสาม ขืนโดนจุดตายอีกทีเดียวได้ไปเกิดใหม่แน่!

"ลูกพี่!" ชายหนุ่มผมยาวเห็นลูกพี่โดนห้ารุมหนึ่งตกอยู่ในวงล้อมมรณะ ก็ทั้งโกรธทั้งตกใจ อยากจะเข้าไปช่วยแต่ตัวเองก็โดนประกบติดอยู่สองคน ปลีกตัวไปไม่ได้

"กล้ามาแย่งทรัพยากรในถิ่นกิลด์เซิ่งซื่อ พวกแกตายแน่!" คนของกิลด์เซิ่งซื่อหัวเราะร่าเมื่อเห็นชัยชนะอยู่แค่เอื้อม

ชายวัยกลางคนเห็นสถานการณ์สิ้นหวัง สีหน้าเริ่มถอดใจ

ทันใดนั้นเอง เสียงเกือกม้าควบตะบึงดังสนั่นมาจากด้านหลัง ตามมาด้วยลูกไฟสีม่วงขนาดยักษ์ที่พุ่งข้ามหัวเขาไป ตกใส่กลางวงล้อมของคนกิลด์เซิ่งซื่อสามคนที่อยู่ตรงหน้า!

"บึ้ม!"

เสียงระเบิดดังสนั่น แม้ดาเมจจะไม่ถึงตาย แต่แรงระเบิดก็ทำให้คนของกิลด์เซิ่งซื่อชะงักไป

"ใครวะ!"

คนของกิลด์เซิ่งซื่อตะโกนลั่น หยุดมือมองหาต้นตอ

พริบตาต่อมา เงาร่างหนึ่งก็พุ่งเข้ามา แสงเย็นเยียบพาดผ่านลำคอ หนึ่งดาบสังหาร!

ชายวัยกลางคนเงยหน้ามอง เห็นแผ่นหลังที่คุ้นเคย คนคนนั้นคือคนที่เขาเคยทักทาย เซียวเหยาเป่ยเฟิง ผู้ที่มีค่าหัวสองแสนตำลึงทองจากกิลด์เทียนมิ่ง!

ฉู่เป่ยลงมืออย่างรวดเร็วและแม่นยำ ทุกดาบเข้าจุดตาย สร้างความเสียหายคริติคอล เพียงไม่กี่อึดใจก็สังหารคนของกิลด์เซิ่งซื่อไปห้าคน พลิกสถานการณ์จากหน้ามือเป็นหลังมือ

ฝ่ายชายวัยกลางคนเห็นดังนั้นก็ฮึกเหิม "ฆ่ามันให้หมด!"

ภายใต้การไล่ล่าสังหารของฉู่เป่ย หน่วยลาดตระเวนของกิลด์เซิ่งซื่อถูกกวาดล้างจนหมดสิ้น อุปกรณ์ที่ดรอปออกมาทั้งหมดตกเป็นของฉู่เป่ย!

หลังจบการต่อสู้ ชายวัยกลางคนเดินเข้ามาหาฉู่เป่ย ประสานมือคารวะอย่างนอบน้อม "ขอบคุณพี่เป่ยเฟิงที่ยื่นมือเข้าช่วย!"

"เรื่องเล็กน้อยน่า" ฉู่เป่ยโบกมือ เตรียมจะจากไป แต่ชายวัยกลางคนรีบเรียกไว้

"พี่เป่ยเฟิงช้าก่อน!"

"มีอะไรอีก?"

"ผะ... พวกเราขอติดตามพี่ได้ไหมครับ?" ชายวัยกลางคนโพล่งออกมา สายตาเปี่ยมด้วยความคาดหวัง

"ทำไมถึงอยากตามฉัน ไม่กลัวโดนกิลด์เทียนมิ่งไล่ล่าเหรอ?" ฉู่เป่ยยิ้มถาม

ชายวัยกลางคนตอบด้วยน้ำเสียงเศร้าสร้อย "ในโลกแห่งตำนาน ผู้เล่นอิสระคือชนชั้นล่างสุด ทรัพยากรดีๆ โดนกิลด์ใหญ่ยึดหมด ผมเคยคิดจะรวมกลุ่มผู้เล่นอิสระ แต่กำลังผมน้อยเกินไป แต่พี่เป่ยเฟิงต่างออกไป ผมรู้ว่าพี่เก่งมาก ขนาดหน่วยธนูของกิลด์เทียนมิ่งยังโดนพี่ถล่มยับ!

แทนที่จะต้องทนอยู่อย่างอัปยศ สู้ติดตามพี่ไปสร้างตำนานไม่ดีกว่าเหรอ ช่างหัวกิลด์เทียนมิ่งสิ เมื่อก่อนผมก็โดนพวกมันรังแกมาเยอะ ตอนนี้ขอสู้ตายกับพวกมันสักตั้ง!"

ฉู่เป่ยมองชายคนนี้ พูดจาจริงใจ ตรงไปตรงมา ดูเป็นคนนิสัยดี

โบราณว่าศัตรูของศัตรูคือมิตร ในเมื่อพวกเขามีความแค้นกับกิลด์เทียนมิ่ง ทำไมจะไม่ดึงมาเป็นพวก อีกอย่างอนาคตเขาจะสร้างกิลด์ ก็ต้องการคนอยู่แล้ว คนแบบนี้น่าสนใจ

"ได้ รอฉันสร้างกิลด์เมื่อไหร่ พวกนายค่อยมาร่วมแล้วกัน" ฉู่เป่ยยิ้มรับ

จากนั้นทั้งสองก็แลกชื่อเพื่อนกัน ชายวัยกลางคนใช้ชื่อไอดีว่า 'เสี่ยวพั่วฉางกง' (รุ่งอรุณเบิกฟ้า) ความหมายสื่อถึงความหวังที่เกิดขึ้นยามเช้าตรู่

ดูท่าคนคนนี้จะมีความทะเยอทะยานไม่น้อย ในโลกจริงเขาเป็นผู้บริหารระดับสูง ย่อมรู้เรื่องการบริหารจัดการ แม้จะยังไม่ได้ตั้งกิลด์ แต่เขาก็รวบรวมผู้เล่นอิสระไว้ข้างกายได้เป็นร้อยคน

"พี่เป่ยเฟิงจะสร้างกิลด์เมื่อไหร่ครับ?" เสี่ยวพั่วฉางกงถาม

"รอเปลี่ยนอาชีพเสร็จก็คงเริ่มเตรียมการ" ฉู่เป่ยตอบเรียบๆ

"หา? อะไรนะ? พี่เป่ยเฟิงยังไม่ได้เปลี่ยนอาชีพอีกเหรอ?" เสี่ยวพั่วฉางกงถามเสียงหลง แทบไม่อยากเชื่อหู!

ยังไม่เปลี่ยนอาชีพแต่เทพขนาดนี้เนี่ยนะ?

"อืม กำลังทำภารกิจอยู่น่ะ" พูดจบฉู่เป่ยก็แบ่งเศษธาตุจำนวนหนึ่งให้พวกเขา มุกวิญญาณห้าธาตุเป็นของจำเป็นในการเปลี่ยนอาชีพ มีของพวกนี้ พวกเขาก็ไปเปลี่ยนอาชีพได้ราบรื่น

ก่อนไป ฉู่เป่ยยังมอบไข่สัตว์ขี่ให้พวกเขาคนละฟอง!

เสี่ยวพั่วฉางกงมองไข่สัตว์ขี่ในมือ แล้วมองตามหลังฉู่เป่ยที่เดินจากไป ความตื้นตันใจเอ่อล้นจนพูดไม่ออก

แจกเศษธาตุหายากแบบไม่เสียดาย แถมยังแจกไข่สัตว์ขี่ม้าเปลวเพลิงให้อีกคนละฟอง นี่มันป๋าเกินไปแล้ว ใจกว้างดั่งมหาสมุทร!

ฉู่เป่ยเดินทางไปตามแผนที่จนถึงถิ่นของนกชื่อเลี่ยน นกชื่อเลี่ยนเลเวล 20 พลังโจมตีไม่เท่าไหร่ แต่บินได้ ปกติคนที่มาล่าแถวนี้คือนักธนู

แต่ฉู่เป่ยถือกระบี่เดินดุ่มๆ เข้ามา เรียกสายตาแปลกประหลาดจากคนแถวนั้น

"นักดาบมาทำอะไรแถวนี้ จะเอากระบี่โดดฟันนกเหรอ?"

"ฮ่าๆ ขำกลิ้ง!"

"คงไม่โง่ขนาดนั้นมั้ง?"

พอฉู่เป่ยเห็นนกชื่อเลี่ยนบินว่อนอยู่บนฟ้า ถึงได้เข้าใจว่าทำไมขนนก 30 เส้นถึงหายาก ภารกิจนี้มันโรคจิตชัดๆ

ก็เพราะเขาเป็นนักดาบ การจะฆ่านกที่บินอยู่บนฟ้ามันไม่ใช่เรื่องง่าย แค่จะฆ่าก็ยากแล้ว อย่าหวังว่าจะดรอปขนนกครบ 30 เส้น ถ้าเป็นผู้เล่นทั่วไปคงต้องใช้วิธีรับซื้อเอาอย่างเดียว เพราะบินขึ้นไปตีนกไม่ได้

ตาแก่นักพรตนั่นวางยาชัดๆ!

ฉู่เป่ยแอบบ่นในใจ แต่นี่คือภารกิจอาชีพลับ จิตกระบี่ ถ้ามันง่ายเกินไปก็คงแปลก

แต่ตาแก่นั่นคงคำนวณพลาดไปอย่างหนึ่ง คือไม่รู้ว่าเขามีสัตว์ขี่ระดับฟ้า ราชาม้าเพลิงม่วง!

ฉู่เป่ยเรียกราชาม้าเพลิงม่วงออกมา กระโดดขึ้นขี่ บังคับม้าให้เล็งไปที่นกชื่อเลี่ยนบนฟ้า แล้วพ่นลูกไฟ 'เพลิงม่วงระเบิด' ใส่!

"บึ้ม!"

ลูกไฟระเบิดใส่นกชื่อเลี่ยนเต็มๆ ไฟสีม่วงลุกท่วม นกชื่อเลี่ยนร่วงลงมากลิ้งเกลือกกับพื้นพยายามดับไฟ แต่พอมันลงมาถึงพื้น ก็เจอกับคมดาบของฉู่เป่ย!

การกระทำนี้ทำเอานักธนูที่กำลังเก็บเลเวลแถวนั้นอ้าปากค้าง

"เชี่ย แบบนี้ก็ได้เหรอ?!"

ฉู่เป่ยเก็บขนนกชื่อเลี่ยน ครบ 30 เส้นอย่างรวดเร็ว แล้วขี่ม้าจากไป ทิ้งให้พวกนักธนูยืนงงเป็นไก่ตาแตก

เมื่อรวบรวมของครบ ฉู่เป่ยกลับมาที่สำนักช้วนเจินบนเขาควายน้ำ ผสมมุกวิญญาณห้าธาตุ 10 เม็ดต่อหน้านักพรตชรา แล้วส่งมอบพร้อมขนนก 30 เส้น

นักพรตชราเองก็คาดไม่ถึงว่าฉู่เป่ยจะทำภารกิจเสร็จภายในวันเดียว มองด้วยความทึ่ง

"ของครบแล้ว ท่านนักพรต ตอนนี้ข้าเปลี่ยนอาชีพได้หรือยัง?" ฉู่เป่ยยิ้ม

"ทำได้ดีมาก เจ้าเปลี่ยนอาชีพได้แล้ว!" นักพรตชราพยักหน้าอย่างพอใจ "ตามข้ามา"

นักพรตชราพาฉู่เป่ยเข้าไปในห้องลับด้านหลังวิหาร ภายในมีรูปปั้นหลวี่ต้งปินตั้งตระหง่าน

บนโต๊ะบูชามีป้ายหยกวางอยู่ นักพรตชราหยิบป้ายหยกส่งให้ฉู่เป่ย

"นี่คือแผ่นป้ายชีวิตจิตกระบี่ที่ท่านเซียนหลวี่ทิ้งไว้ ท่านเองก็เคยเป็นจิตกระบี่มาก่อน!" นักพรตชรากล่าวเสียงขรึม

ทันทีที่ฉู่เป่ยรับป้ายหยก

"ติ๊ง ยืนยันการเปลี่ยนอาชีพเป็น จิตกระบี่ หรือไม่?"

"ยืนยัน!"

"ยินดีด้วย ท่านเปลี่ยนอาชีพสำเร็จ เป็น จิตกระบี่ อย่างเป็นทางการ!"

"ติ๊ง ท่านได้รับคัมภีร์ยุทธ์ระดับดิน ขั้น 3 'คัมภีร์หัวใจจิตกระบี่'!"

[จบแล้ว]