บทที่ 9 - บททดสอบออกจากหมู่บ้าน

บทที่ 9 - บททดสอบออกจากหมู่บ้าน

"อืม ใช่ เพิ่งเล่นได้สองวัน" ฉู่เป่ยยิ้มตอบ

"สองวันเองเหรอ... นึกว่าเล่นมานานแล้ว จะให้ช่วยพาเวลซะหน่อย" ซ่งหนีซางยักไหล่

จางอู๋จี๋รีบลุกขึ้นตบอดผาง "ดาวคณะซ่ง วางใจได้ พี่เป่ยของเราเป็นยอดฝีมือ สองวันก็เวล... เอ้อ จริงสิ พี่เป่ยเลเวลเท่าไหร่แล้วนะ?"

"8"

"อืม ใช่ ก็แค่สองวัน พี่เป่ยของเราก็ 8... ห๊ะ? 8!?"

"เลเวล 8!"

"เชี่ย พี่เป่ย เลเวล 8 แล้วเหรอ!"

คนอื่นๆ จ้องฉู่เป่ยตาถลน ราวกับเห็นสัตว์ประหลาด!

ในโลกแห่งตำนาน การเก็บเลเวลไม่ใช่เรื่องยาก ยากตรงภารกิจผ่านด่านต่างหาก ถ้าจะเก็บเลเวลแค่ตีมอนก็ได้ค่าประสบการณ์เยอะแล้ว แต่ถ้าจะให้เร็วก็ต้องทำภารกิจ ซึ่งด้วยอัตราดรอปที่ต่ำเตี้ยเรี่ยดินของเกมนี้ จำนวนของที่ภารกิจต้องการมันไม่ใช่จะหาได้ง่ายๆ ทำให้การเก็บเลเวลช้าลงไปโดยปริยาย

แต่พวกเขาไม่นึกเลยว่าฉู่เป่ยจะพุ่งไปเลเวล 8 ในเวลาแค่สองวัน!

ความเร็วระดับนี้มันนั่งจรวดชัดๆ!

"โคตรเจ๋งเลยพี่เป่ย!" จางอู๋จี๋ตบไหล่ฉู่เป่ยด้วยความตื่นเต้น

"งั้นก็ใกล้จะได้เข้าเมืองแล้วสิ? นายอยู่แคว้นไหนนะ?" ซ่งหนีซางถาม

"แคว้นจี้โจว เขตไท่"

"ว้าว บังเอิญจัง ฉันก็อยู่เขตไท่ ถึงตัวเมืองแล้วอย่าลืมทักมานะ เดี๋ยวเราตั้งปาร์ตี้เก็บเลเวลกัน! เดี๋ยวฉันส่งไอดีไปให้" ซ่งหนีซางยิ้มหวาน โบกมือลาฉู่เป่ยแล้วเดินจากไป

มองส่งซ่งหนีซางจนลับตา สวีเฟยก็ขยับเข้ามาทำหน้ากะลิ้มกะเหลี่ย "ร้ายนะเรา ดูไม่ออกเลย แอบไปสนิทกับดาวคณะซ่งตั้งแต่เมื่อไหร่ ไม่เห็นบอกพวกเรามั่งเลย!"

ฉู่เป่ยยักไหล่ "ก็เพื่อนร่วมชั้นไง เธอก็เป็นหัวหน้ากลุ่มเรียนด้วย เล่นเกมด้วยกันก็ปกติป่ะ พวกนายอย่าคิดลึกสิ"

"เคๆ พวกเรารู้ทันน่า ไม่ต้องแก้ตัว การแก้ตัวคือการยอมรับความจริง ฮี่ๆ" จางอู๋จี๋ทำหน้า 'กูรู้นะ'

ฉู่เป่ยส่ายหัวอย่างจนใจ ปล่อยพวกมันบ้าไปเถอะ

กินข้าวเสร็จ ฉู่เป่ยจัดการขายทองในบัญชี ทั้งหมดหกหมื่นสี่พันกว่าตำลึง!

นี่มันขุมทรัพย์ชัดๆ!

ฉู่เป่ยเอาทองหกหมื่นสี่พันตำลึงไปแลกในแพลตฟอร์มซื้อขาย จำนวนมหาศาลขนาดนี้ดึงดูดเศรษฐีมาแย่งซื้อทันที ในแพลตฟอร์มนี้ไม่เคยขาดคนรวย พวกเขาต้องการทองไปซื้อทรัพยากรในเกม ขยายอิทธิพล มีเท่าไหร่ก็เหมาหมด

นี่คือความต้องการของตลาดที่กำลังพุ่งสูง

ทองหกหมื่นสี่พันตำลึงแลกเปลี่ยนตามอัตรา ยอดเยอะขนาดนี้ยังได้เรตพิเศษอีก สรุปฉู่เป่ยได้เงินมาทั้งหมด 6.8 ล้านหยวน!

หักค่าธรรมเนียมแพลตฟอร์มแล้ว ยังเหลือเข้าบัญชีเหนาะๆ หกล้านกว่า!

แค่สองวัน ฉู่เป่ยฟันกำไรไปหกล้านกว่า เร็วกว่าขุดเหมืองทองซะอีก!

โอนให้พ่อแม่อีกหนึ่งล้าน มีเงินแล้วก็ให้ท่านใช้เยอะๆ หน่อย ลำบากมาทั้งชีวิต ถึงเวลาเสวยสุขบ้าง

ช่วงปีสามเทอมปลาย ใกล้ฝึกงาน แทบไม่มีเรียนแล้ว ฉู่เป่ยเล่นเกมได้สบายใจเฉิบ กลับถึงหอก็สวมหมวกเข้าเกมทันที

พอออนไลน์ปุ๊บ เทียนซินอีเจี้ยนก็ทักมา บอกว่าโอนทองส่วนที่เหลือสองหมื่นกว่าตำลึงมาให้แล้ว ฉู่เป่ยเช็กดู ยอดเข้าเป๊ะๆ ทำธุรกิจกับคนรักษาคำพูดนี่มันสบายใจจริงๆ

จากนั้นฉู่เป่ยก็ไปกวาดหัวใจไก่มาอีกรอบ แจ้งให้เทียนซินอีเจี้ยนมารรับของที่หมู่บ้าน

ไม่นานเทียนซินอีเจี้ยนก็มาถึง

"เพื่อน นายหาหัวใจไก่ได้เยอะขนาดนี้ รับซื้อมาสินะ สุดยอด!" เทียนซินอีเจี้ยนชมเปาะ การจะรับซื้อของจากผู้เล่นอื่นให้ได้จำนวนขนาดนี้ไม่ใช่เรื่องง่าย

"นี่หนึ่งพันดวง" ฉู่เป่ยยิ้ม

การแลกเปลี่ยนเสร็จสิ้นอย่างรวดเร็ว เทียนซินอีเจี้ยนถามต่อ "เพื่อน หัวใจไก่ทางผมเริ่มพอแล้ว ไม่รู้นายพอจะหาหนังหมาป่าได้ไหม? นายก็รู้ มันเป็นไอเทมภารกิจที่สอง เกี่ยวกับวิชาวรยุทธ์ด้วย พอมีวิชาก็จะต่างกับผู้เล่นใหม่ทั่วไป ตอนนี้คนของผมกำลังทำภารกิจนี้กันอยู่ แต่อัตราดรอปมันต่ำเหลือเกิน"

"หนังหมาป่าหาได้ นายจะเอาเท่าไหร่?" ฉู่เป่ยถามกลับ

เทียนซินอีเจี้ยนดีใจยกใหญ่ "เพื่อน นายมีเท่าไหร่ผมเหมาหมด! สมาชิกหลักสามพันคนของกิลด์เทียนซินส่วนใหญ่ยังติดแหง็กอยู่ที่ด่านนี้ เรื่องราคาคุยกันได้ หนังหมาป่า 10 ผืน ผมให้ 100 ตำลึงทอง! ถ้ามีเยอะ ราคายิ่งสูง!"

ฉู่เป่ยตาลุกวาว ราคานี้ไม่เบาเลย เทียนซินอีเจี้ยนคนนี้กระเป๋าหนักจริงๆ ระดับที่ควักเงินเป็นร้อยล้านพันล้านได้สบายๆ

"ตกลง พรุ่งนี้เวลานี้มาเจอกันที่นี่" ฉู่เป่ยรับคำ

คราวนี้ฉู่เป่ยเปลี่ยนเป้าหมายไปล่าหมาป่า ในเมื่อผู้เล่นใหม่เข้ามาเรื่อยๆ คนขายหัวใจไก่ก็เริ่มเยอะ ราคาหัวใจไก่ก็ดิ่งลง ตอนนี้ถึงยุคทองของหนังหมาป่าแล้ว

ฉู่เป่ยใช้เวลาหนึ่งวันเต็มไล่ล่าหมาป่า เลเวลอัปเป็น 9 ได้หนังหมาป่ามาแปดพันกว่าผืน แลกเปลี่ยนกับเทียนซินอีเจี้ยนได้ทองมา 90,000 ตำลึง!

หลังการค้าขาย ฉู่เป่ยตั้งใจจะไปทำภารกิจออกจากหมู่บ้าน พอเลเวล 9 ก็ไปรับภารกิจทดสอบนี้กับผู้เฒ่าหัวหน้าหมู่บ้านได้ พอผ่านการทดสอบ เลเวลแตะ 10 ก็จะเข้าเมืองไปเปลี่ยนอาชีพได้แล้ว!

ฉู่เป่ยไปรับภารกิจกับผู้เฒ่า ภารกิจทดสอบนี้เป็นดันเจี้ยนเดี่ยว แบ่งความยากเป็น 4 ระดับ: ง่าย, ทั่วไป, ยาก, และนรก ผ่านดันเจี้ยนได้ถือว่าสอบผ่าน และจะได้รางวัลตามระดับความยาก ลงคนเดียวก็ได้ หรือจะปาร์ตี้ไม่เกิน 10 คนก็ได้

สถานที่ทดสอบอยู่ที่หุบเขานอกหมู่บ้าน พอฉู่เป่ยไปถึงก็พบผู้เล่นมืดฟ้ามัวดิน แทบจะกลายเป็นตลาดนัดอีกแห่ง

มีคนเดินคอตกออกมาจากแสงวาร์ปหน้าหุบเขาไม่ขาดสาย

"แม่งเอ๊ย ระดับง่ายยังยากฉิบหาย ไอ้เสือเขี้ยวดาบข้างในแม่งรู้จักการรุมด้วย!"

"ฮ่าๆ กากเองอย่ามาบ่น ไม่เห็นเหรอว่าในบอร์ดจัดอันดับระดับง่ายมีคนผ่านไปตั้งสามแสนกว่าคนแล้ว? แปลว่านายกากกว่าคนสามแสนคนนั่นอีก!"

"เก่งนักทำไมไม่ไปลงระดับนรกโชว์ให้ดูหน่อยวะ?" ผู้เล่นคนนั้นสวนกลับอย่างไม่ยอมแพ้

"เชี่ย ระดับนรกมีคนผ่านแค่พันกว่าคนเองนะ คิดว่าใครจะลงก็ลงได้เรอะ?"

"เฮ้ยดูนั่น กองทหารเทพสงครามมาแล้ว!" จู่ๆ ก็มีคนตะโกนขึ้น

สายตาหลายคู่หันขวับไปมอง เห็นกลุ่มคนสวมผ้าคลุมสีแดงปรากฏตัว รวมทั้งหมด 10 คน อุปกรณ์สวมใส่ก็เหมือนผู้เล่นทั่วไป แต่เวลาเดินเกาะกลุ่มกัน ให้ความรู้สึกเหมือนเป็นหนึ่งเดียวกัน!

"เชี่ย กองทหารเทพสงครามตัวจริงเสียงจริง ทีมนี้โคตรโหด เคยฆ่าบอสปีศาจทะเลทรายในเกมตำนานด้วยคนแค่สิบคนมาแล้ว เป็นโปรเพลเยอร์ทุกคน!"

"ทำไมพวกเขายังอยู่ที่หมู่บ้านมือใหม่ล่ะ? น่าจะไปเมืองหลวงตั้งนานแล้วไม่ใช่เหรอ?"

"ใครจะรู้ อาจจะเพิ่งเริ่มเล่นเกมนี้มั้ง!"

ผู้นำกลุ่มคือกองทหารเทพสงครามชายร่างใหญ่ไว้เคราเฟิ้ม หน้าตาดุดันน่าเกรงขาม อีกเก้าคนข้างหลังสีหน้าเรียบเฉย ก้าวเท้าพร้อมเพรียง

"ลูกพี่ เราจะลงระดับไหน?" ชายหน้าเหลี่ยมข้างๆ พี่เคราถาม พลางมองทางเข้าทั้งสี่

"ไปลงระดับนรกเลย ดูจากบอร์ด ระดับนรกไม่เท่าไหร่หรอก" พี่เครายิ้มสบายๆ

"ฮ่าๆ เยี่ยม กองทหารเทพสงครามเราจะเป็นทหารรับจ้างที่แกร่งที่สุด ระดับนรกจะไปยากอะไร!" ชายหน้าเหลี่ยมพูดอย่างหยิ่งผยอง

ทั้งกลุ่มเดินตรงไปที่ทางเข้าระดับนรก

"เชี่ย พวกเขาจะลงระดับนรกเลยว่ะ!"

"สมกับเป็นสไตล์ของกองทหารเทพสงคราม!"

"สุดยอด... เอ๊ะ แต่ไอ้หนุ่มตรงนั้นมันทำอะไร?" มีคนสังเกตเห็นชายคนหนึ่งยืนอยู่หน้าทางเข้า เหมือนกำลังจะเข้าไป

"เชี่ย ไอ้หมอนั่นคิดจะฉายเดี่ยวลงระดับนรกเหรอ? รนหาที่ตายชัดๆ!" มีคนร้องอุทาน

พี่เคราเดินไปหยุดข้างหลังชายหนุ่มคนนั้น พูดเสียงเย็น "ไอ้หนู ถ้าไม่เข้าก็หลบไป อย่าขวางทาง"

ฉู่เป่ยหันกลับมามองแวบหนึ่ง ยิ้มบางๆ แล้วพุ่งตัวหายเข้าไปในแสงวาร์ปทันที!

"เชี่ย มันเข้าไปแล้ว!"

[จบแล้ว]