บทที่ 7: การต่อสู้ครั้งแรก

บทที่ 7: การต่อสู้ครั้งแรก

สงครามเริ่มขึ้นแล้ว!

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับเหล่าโจรสลัดที่ต้อนเข้ามาจากทุกทิศทาง ทหารเรือย่อมไม่อาจนิ่งดูดายได้

ทว่าโรนัลโด้และนาร์รู้ดีว่าในสถานการณ์เช่นนี้ การปะทะซึ่งหน้าย่อมไม่นำมาซึ่งชัยชนะ การฝ่าวงล้อมเท่านั้นคือหนทางรอดเดียว!

ทหารเรือแห่งสาขาที่ 7 ทั้งหมด เมื่อเห็นสายตาที่มีความหมายของโรนัลโด้ ต่างก็เข้าใจสถานการณ์อันยากลำบากในขณะนี้ดี

ภายใต้การนำของโรนัลโด้และนาร์ เหล่าทหารเรือต่างพุ่งทะยานเข้าหาจุดอ่อนที่ด้านหลังของขบวนทัพโจรสลัด

"น่าสมเพชสิ้นดี!"

'บุชเชอร์' เวด แสยะยิ้มเมื่อเห็นทหารเรือกำลังหนีหัวซุกหัวซุน ก่อนจะชักดาบโค้งขนาดยักษ์ยาวสองเมตรออกมา

เวดผู้ถือดาบยักษ์และลูเด็นที่สวมสนับมือติดหนาม พุ่งเข้าใส่ทหารเรือที่กำลังแตกตื่น

ในขณะที่ทหารเรือทุกคนกำลังสิ้นหวัง ร่างหนึ่งก็พุ่งวาบผ่านไปอย่างรวดเร็ว

เคร้ง~!

ดาบโค้งยักษ์ที่เคยคร่าชีวิตผู้คนมานับไม่ถ้วน กลับถูกสกัดไว้ได้โดยร่างเล็กๆ ร่างหนึ่ง!

เมื่อสัมผัสได้ถึงแรงมหาศาลจากดาบยักษ์ และรู้ว่าไม่อาจต้านทานซึ่งหน้าได้ เธอจึงถอยร่นตามสัญชาตญาณเพื่อกระจายแรงปะทะส่วนใหญ่ออกไป ก่อนจะหยุดนิ่งในที่สุด

เวดมองหญิงสาวผมสีแดงเพลิงในชุดเครื่องแบบทหารเรือธรรมดาตรงหน้า แล้วเบิกตากว้างกล่าวว่า

"เป็นไปได้ยังไง? แค่พลทหารกระจอกๆ กลับรับดาบข้าได้!"

ทั้งโจรสลัดและทหารเรือต่างตกตะลึงไปตามๆ กัน

"เอ่อ... เอลซ่า!?"

โรนัลโด้มองร่างที่อยู่ตรงหน้าด้วยความประหลาดใจ

"เจ้านี่ ปล่อยให้เป็นหน้าที่ฉันเอง!"

โดยไม่สนใจความตกตะลึงของโรนัลโด้ เสียงของเอลซ่าที่เปี่ยมไปด้วยความมุ่งมั่นดังก้องไปทั่วสนามรบ สร้างความมั่นใจให้กับทหารเรือทุกคน ณ ที่นั้น

"พวกแกจะยืนบื้ออยู่ทำไม? รีบไปฆ่าทหารเรือพวกนั้นให้ข้าเดี๋ยวนี้!"

ในขณะที่ทุกคนยังคงตกอยู่ในภวังค์ รองกัปตันลูเด็นก็คำรามลั่นด้วยความดุร้าย

"ครับ ลูกพี่ลูเด็น!"

พวกโจรสลัดเริ่มได้สติและรีบพุ่งเข้าใส่ทหารเรือที่ยังหนีไปได้ไม่ไกล

โรนัลโด้เองก็ได้สติจากเสียงคำรามนั้น เขาพยักหน้าให้เอลซ่า ก่อนจะรีบนำทหารเรือพลางสู้พลางถอย เพื่อสร้างพื้นที่การต่อสู้ให้เอลซ่าโดยไม่ต้องห่วงหน้าพะวงหลัง

และบุชเชอร์ เวด ก็ไม่ได้ขัดขวางพวกเขา

ความสนใจทั้งหมดของเขาพุ่งเป้าไปที่หญิงสาวผู้งดงามและน่าเกรงขามตรงหน้า

แม้เธอจะรับการโจมตีของเขาไว้ได้อย่างหวุดหวิด แต่เมื่อพิจารณาจากความเร็วโจมตีและความคล่องตัวแล้ว ถือว่าเธอมีฝีมือไม่เบา

เวดแสยะยิ้ม แววตาฉายแววตื่นเต้นเล็กน้อย

"นังหนู ยอมแพ้ตอนนี้ยังไม่สายนะ"

"พูดมากน่า!"

เอลซ่าไม่สนใจคำพูดไร้สาระของเวด เธอตวัดดาบพุ่งเข้าใส่เขาทันที

เช้ง...

ชิ้ง!

เสียงอาวุธปะทะกันดังก้องไปทั่วสนามรบ

เอลซ่าอาศัยความว่องไวที่สูงล้ำ เข้าพัวพันต่อสู้กับเวดได้อย่างสูสี!

การเคลื่อนไหวของพวกเขารวดเร็วมาก พลทหารและโจรสลัดทั่วไปไม่สามารถสอดมือเข้าไปยุ่งได้ หรือแม้แต่จะมองตามการเคลื่อนไหวให้ทันยังทำได้ยาก

มีเพียงโรนัลโด้และลูเด็นเท่านั้นที่มองเห็นการปะทะกันอย่างชัดเจน แต่ทั้งคู่ก็คาดไม่ถึงว่าหญิงสาวผู้นี้จะสามารถต่อกรกับชายผู้แข็งแกร่งราวสัตว์ประหลาดได้จนสูสี

แต่ในความเป็นจริง เอลซ่าผ่อนคลายกว่าที่พวกเขาเห็นมากนัก

ไม่ต้องพูดถึงสไตล์การต่อสู้แบบเปลี่ยนอาวุธพิเศษที่ยังไม่ได้งัดออกมาใช้ แค่ค่าความว่องไวระดับ C+ กับดาบยาวในมือที่ผ่านการเสริมความคมมาแล้ว เธอก็สามารถตัดหัวเขาได้สบายๆ

เพราะไม่ว่าพละกำลังของเวดจะมหาศาลเพียงใด ร่างกายของเขาก็ไม่อาจต้านทานความคมของดาบได้ อย่างมากเขาก็เป็นแค่กระสอบทรายที่มีแรงเยอะหน่อยเท่านั้น

สาเหตุที่การต่อสู้ยังไม่จบ เพราะหลังจากเธอหยุดเวดไว้ได้ ทางฝั่งโรนัลโด้ก็กำลังสูสีกับลูเด็น และทหารเรือยังไม่ได้ตกเป็นรอง

ถือโอกาสนี้ เอลซ่าจึงพร้อมที่จะฝึกฝนวิชาดาบที่เพิ่งได้มาใหม่

เพราะตอนซ้อมมือกับทหารเรือ เธอไม่สามารถใช้ท่าสังหารได้!

หลังปะทะกันหลายสิบกระบวนท่า เวดก็ตระหนักได้ว่านังผู้หญิงคนนี้กำลังใช้เขาเป็นเครื่องมือฝึกวิชา ซึ่งทำให้เขาโกรธจัดและหวาดหวั่นไปพร้อมกัน พลทหารเรือเก่งกาจถึงขั้นสูสีกับเขาตั้งแต่เมื่อไหร่!?

เวดระเบิดโทสะ รวบรวมแรงทั้งหมดฟันใส่เอลซ่า เมื่อเห็นดังนั้น เอลซ่าก็รวบรวมกำลังเตรียมปะทะซึ่งหน้าเช่นกัน

เคร้ง!

สิ่งที่เอลซ่าคาดไม่ถึงก็คือ ดาบยาวที่ได้รับจากมู่เสวี่ยกลับหักสะบั้น!

แม้ตัวดาบจะมีคุณภาพปานกลาง แต่ก็ผ่านการเสริมแกร่งมาแล้ว ดูเหมือนดาบโค้งยักษ์ของเวดจะมีคุณภาพดีพอตัว

เวดเองก็ตะลึง ไม่คิดว่าดาบของหญิงสาวตัวแสบตรงหน้าจะหัก ความกังวลใจก่อนหน้านี้หายไปทันที เขาหัวเราะอย่างชั่วร้ายมองเอลซ่าที่ไร้อาวุธในมือ

"ฮ่าๆๆ ตายซะเถอะ นังสารเลว!"

เวดตะโกนลั่นพร้อมฟันดาบลงมา

โรนัลโด้ที่อยู่ไกลออกไปตะโกนด้วยความร้อนรน

"เอลซ่า ระวัง!"

น่าเสียดายที่ระยะทางไกลเกินไป โรนัลโด้ทำอะไรไม่ได้นอกจากมองดูเหตุการณ์

ทันใดนั้น เอลซ่ามองเวดผู้กำลังลำพองใจและกล่าวเรียบๆ ว่า

"ใครบอกนายว่าฉันมีอาวุธแค่อันเดียว?"

เอลซ่าเอื้อมมือไปด้านหลังและดึงดาบมาตรฐานกองทัพเรือออกมาจากฝักดาบที่ดูเหมือนจะว่างเปล่า

ใช่แล้ว มันคือดาบพิเศษที่สร้างจากดาบมาตรฐานก่อนหน้านี้นั่นเอง

เพียงแค่เอลซ่ากำหนดจิต ไอเย็นจางๆ ก็แผ่ออกมาจากตัวดาบทันที จากนั้นเธอก็หลบการโจมตีของเวดได้อย่างคล่องแคล่ว

ในชั่วพริบตาถัดมา เธอก็ฟันศีรษะของเวดขาดกระเด็น หัวกลิ้งหลุนๆ ไปกับพื้น และที่รอยตัดบนคอ กลับไม่มีเลือดพุ่งออกมาแม้แต่หยดเดียว!

ใบหน้าของเวดยังคงเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ เขาไม่เข้าใจเลยว่าเกิดอะไรขึ้นจนกระทั่งวินาทีสุดท้ายของชีวิต

เมื่อเห็นศพที่ล้มลงและเอลซ่าที่ถือดาบยืนตระหง่าน เหล่าโจรสลัดก็หวาดกลัวจนขวัญหนีดีฝ่อ ขวัญกำลังใจพังทลายทันที

"หนีเร็วพี่น้อง กัปตันถูกฆ่าแล้ว!"

"นะ... นังผู้หญิงนั่นมันปีศาจ!"

ทหารเรือมองดูโจรสลัดที่แตกฮือ แล้วหันมองเอลซ่าที่ไร้รอยขีดข่วน พวกเขาต่างพากันอึ้งกิมกี่!

พวกเขาไม่คาดคิดว่าสถานการณ์จะพลิกกลับเร็วขนาดนี้

"เอลซ่า!"

"เอลซ่า!"

"เอลซ่า!"

ใครคนหนึ่งตะโกนขึ้น และทหารเรือทุกคนก็ส่งเสียงเชียร์ด้วยความตื่นเต้น

โรนัลโด้มองหญิงสาวผู้เยือกเย็นตรงหน้า ด้วยความรู้สึกหลากหลายที่ปะปนกันในใจ

"เอาล่ะพรรคพวก จัดการเก็บกวาดพวกโจรสลัดสวะพวกนี้ซะ! อย่าให้ความพยายามของเอลซ่าสูญเปล่า!"

"ครับ!"

ขวัญกำลังใจของทหารเรือพุ่งสูงขึ้น พวกเขาพุ่งเข้าใส่โจรสลัดที่แตกทัพราวกับเสือร้ายกระโจนเข้าฝูงแกะ

เอลซ่าเองก็เจอลูเด็นที่กำลังเตรียมหนี โดยไม่รีรอ เธอจัดการเขาด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว แล้วนำหัวมาวางคู่กับเวด เตรียมนำกลับไปขึ้นค่าหัว

"ติ๊ง! เอลซ่าสังหาร 'บุชเชอร์' เวด และ 'บลัดดี้แฮนด์' ลูเด็น ได้รับค่าประสบการณ์ 1200"

"ติ๊ง! ระดับของเอลซ่าเพิ่มขึ้นเป็นเลเวล 7"