บทที่ 1: ระบบสร้างร่างอวตาร

บทที่ 1: ระบบสร้างร่างอวตาร

ปี 1510 ณ ทะเลอีสต์บลู หมู่บ้านชิโมสึกิ

ชายหนุ่มรูปงามผิวพรรณดุจหยกยืนเหม่อลอยอยู่ริมฝั่ง ทอดสายตามองท้องทะเลที่เป็นประกายระยิบระยับ

มู่เสวี่ยไม่เคยคาดคิดเลยว่า วันหนึ่งเขาจะกลายเป็นผู้ข้ามมิติ... แถมยังหลุดเข้ามาในโลกแห่งวันพีซ ดินแดนที่เต็มไปด้วยภยันตรายและคลาคล่ำไปด้วยยอดฝีมือผู้มีพลังระดับทำลายล้างประเทศได้ด้วยตัวคนเดียว

ในชาติก่อน มู่เสวี่ยเป็นเพียงบัณฑิตจบใหม่ แม้พ่อแม่จะเสียชีวิตจากอุบัติเหตุ แต่ก็ทิ้งมรดกไว้ให้เขาไม่น้อย ชีวิตของเขาจึงวนเวียนอยู่กับการเล่นเกมและดูอนิเมะ โดยปราศจากอบายมุข ไม่ยุ่งเกี่ยวกับการพนันหรือยาเสพติด เขาไม่เคยคิดเลยว่าเพียงแค่อดนอนติดต่อกันสองคืน จะทำให้เขาข้ามมิติมาที่นี่ได้ทันที!

หลังข้ามมิติมา มู่เสวี่ยกลายเป็นทารกน้อยในห่อผ้า เขาปรากฏตัวที่หน้าประตูบ้านของชิโมสึกิ โคชิโร่ในวันที่หิมะโปรยปราย โคชิโร่ซึ่งไร้บุตรชายสืบทอดวิชาดาบ จึงรับอุปการะเขาและตั้งชื่อให้ว่า 'ชิโมสึกิ มู่เสวี่ย'!

"ระบบ ติดตั้งเสร็จหรือยัง?" มู่เสวี่ยพึมพำในใจ

ใช่แล้ว ในฐานะผู้ข้ามมิติ จะขาดระบบไปได้อย่างไร? ทว่าเจ้าระบบนี้กลับใช้เวลาดาวน์โหลดนานถึง 12 ปี และในวันนี้ แถบความคืบหน้าสุดท้ายก็เต็มเสียที!

"ติ๊ง! ติดตั้งระบบสำเร็จ!"

"ชื่อเต็มของระบบนี้คือ: ระบบสร้างร่างอวตาร!"

"ทุกครั้งที่ระบบอัปเลเวล โฮสต์จะสามารถสร้างร่างอวตารได้หนึ่งร่าง ร่างอวตารเหล่านี้มีความจงรักภักดีต่อโฮสต์อย่างสมบูรณ์ ไร้อารมณ์และเพศ แต่มีปัญญาประดิษฐ์ขั้นสูง โฮสต์สามารถเข้าสิงร่างอวตารใดก็ได้ตลอดเวลา หากโฮสต์ได้รับบาดเจ็บถึงแก่ชีวิต ร่างอวตารจะรับความเสียหายแทน และเมื่อร่างอวตารตาย จะกลับสู่ระบบเพื่อรอการฟื้นคืนชีพใน 72 ชั่วโมง"

"ร่างอวตารสามารถเพิ่มค่าสถานะผ่านการฝึกฝนและเรียนรู้ทักษะต่างๆ ได้เหมือนมนุษย์ อีกทั้งยังเสริมแกร่งได้ด้วยไอเทมและสกิลจากร้านค้าระบบ (ทว่าไอเทมที่ซื้อมาจะไม่สามารถใช้กับร่างต้นของโฮสต์ได้)"

"ทุกการอัปเลเวล โฮสต์จะได้รับสิทธิ์สุ่มกาชา 1 ครั้ง ไอเทมที่สุ่มได้สามารถใช้กับโฮสต์ได้"

"ค่าประสบการณ์หาได้จากการใช้จ่าย 10,000 เบรี ในร้านค้าระบบ แลกเป็นค่าประสบการณ์ 1 แต้ม"

"การเปิดใช้งานระบบครั้งแรก มอบสิทธิ์สุ่มกาชา 1 ครั้ง และสิทธิ์สร้างร่างอวตาร 1 ครั้ง โปรดกำหนดรูปลักษณ์และบุคลิกของร่างอวตารในความคิด ร่างอวตารสามารถถูกส่งไปประจำการในพื้นที่ไร้ผู้คนได้"

"สร้างหน้าต่างสถานะ... ขอให้โฮสต์ใช้งานอย่างมีความสุข!"

[โฮสต์: ชิโมสึกิ มู่เสวี่ย]

[เลเวล: 1]

[ค่าประสบการณ์: 0 / 100]

[จำนวนร่างอวตาร: 1 (ยังไม่เรียกใช้งาน)]

[สิทธิ์สุ่มกาชา: 1]

[ความสามารถของโฮสต์: วิชาดาบ (ระดับกลาง)]

ข้อมูลในหน้าต่างสถานะนั้นเรียบง่ายและชัดเจน สิ่งเดียวที่น่าชื่นชมคือความสามารถวิชาดาบระดับกลาง เพราะตลอด 12 ปีนับตั้งแต่ข้ามมิติมา ภายใต้การสั่งสอนของผู้เป็นพ่อบุญธรรม เขาจึงได้รับการยอมรับว่าเป็นนักดาบคนหนึ่ง

หลังจากตรวจสอบสถานะ มู่เสวี่ยก็เปิดหน้าร้านค้าของระบบ

สิ่งที่ปรากฏแก่สายตามีเพียงสินค้าไม่กี่ชิ้น

"ทำไมมีแค่นี้? น้อยเกินไปแล้ว!" มู่เสวี่ยอุทานด้วยความไม่อยากเชื่อ เมื่อมองไปที่หน้าต่างร้านค้าอันว่างเปล่า

ในร้านค้ามีสินค้าเพียงสามรายการวางอยู่อย่างโดดเดี่ยว

[1. ความเชี่ยวชาญศาสตราวุธเย็น]

จากโลกกำลังภายใน พรสวรรค์โดยกำเนิดของปรมาจารย์ยุทธ์ผู้เชี่ยวชาญอาวุธโบราณทุกชนิด มอบความสามารถให้ร่างอวตารเรียนรู้วิธีใช้อาวุธมีคมต่างๆ ได้อย่างรวดเร็วและสร้างขีดความสามารถในการต่อสู้ได้ในเวลาอันสั้น

ราคา: 100,000 เบรี (ราคาพิเศษสำหรับมือใหม่)

[2. การดัดแปลงอุปกรณ์]

ใช้พละกำลังและพลังงานของตนเองในการเสริมแกร่งอาวุธหรือชุดเกราะ สามารถใช้ไอเทมพิเศษที่มีพลังเหนือธรรมชาติทดแทนพละกำลังเพื่อทำการดัดแปลงเวทมนตร์ ทำให้อุปกรณ์มีพลังวิเศษแฝงอยู่

ราคา: 500,000 เบรี (ราคาพิเศษสำหรับมือใหม่)

[3. เวทมนตร์อวกาศ: เปลี่ยนศาสตรา]

พรสวรรค์เวทมนตร์ของเอลซ่า สการ์เล็ต ฉายา 'ไททาเนีย' จากแฟรี่เทล เป็นเวทมนตร์มิติที่ช่วยให้ผู้ใช้สามารถอัญเชิญและสวมใส่เกราะ อาวุธ เสื้อผ้า และอุปกรณ์อื่นๆ ที่เก็บไว้ในห้วงมิติเฉพาะได้ทันที สามารถใช้งานและสับเปลี่ยนได้อย่างยืดหยุ่น อีกทั้งยังใช้เป็นช่องเก็บของได้

ราคา: 1,000,000 เบรี (ราคาพิเศษสำหรับมือใหม่)

ถัดจากนั้นคือพื้นที่ว่างเปล่า...

"ระบบ นี่มันน้อยเกินไปหรือเปล่า? สินค้าจะไม่เพิ่มขึ้นเลยเหรอ?" มู่เสวี่ยลองเอ่ยถาม

"ติ๊ง! ร้านค้าของระบบจะรีเฟรชเดือนละครั้ง ระบบเลเวล 1 จะมีสินค้าใหม่เพียง 3 ชิ้นต่อรอบ! ทุกครั้งที่เลเวลระบบเพิ่มขึ้น จำนวนสินค้าที่รีเฟรชในแต่ละเดือนจะเพิ่มขึ้น 1 ชิ้น สินค้าที่ไม่ได้ถูกซื้อจะไม่ถูกเก็บไว้ และจะถูกรีเฟรชใหม่ในต้นเดือนถัดไป ขอแนะนำให้โฮสต์รีบตัดสินใจซื้อและจัดสรรทรัพยากรอย่างเหมาะสม!"

"ก็ไม่เลว อย่างน้อยก็มีอะไรให้ตั้งตารอ แต่ฉันต้องหาเงินเบรีให้มากกว่านี้สินะ"

มู่เสวี่ยครุ่นคิด

"มู่เสวี่ย อย่ามัวแต่เหม่อ ท่านพ่อเรียกไปฝึกเช้าแล้วนะ!"

ในขณะที่มู่เสวี่ยกำลังคิดหาวิธีหาเงิน เสียงใสของหญิงสาวก็ดังขึ้นขัดจังหวะ

เด็กสาวผมสั้นสีน้ำเงินเข้มตะโกนเรียกมู่เสวี่ย

เธอคือ ชิโมสึกิ คุอินะ... ใช่แล้ว เธอคือเด็กผู้หญิงในต้นฉบับที่ต้องจบชีวิตลงอย่างน่าเศร้าจากการตกบันไดเพราะแบกหินลับมีด

ปีนี้คุอินะอายุครบ 11 ปีพอดี ด้วยความที่มู่เสวี่ยล่วงรู้เนื้อเรื่องเดิม เขาจึงจงใจวางหินลับมีดไว้บนพื้นราบเสมอ เพื่อป้องกันไม่ให้โศกนาฏกรรมนั้นเกิดขึ้น

"มาแล้วๆ" มู่เสวี่ยคิดในใจพลางปิดหน้าต่างระบบ หยิบดาบเหล็กข้างกายขึ้นมาแล้วลุกยืน กล่าวกับคุอินะว่า "เจ้าหัวมอสนั่นมากวนเธออีกแล้วเหรอ?"

เจ้าหัวมอส หรือ โรโรโนอา โซโล รองกัปตันกลุ่มโจรสลัดหมวกฟางในอนาคต ตอนนี้เป็นเพียงเด็กน้อยวัย 9 ขวบที่ชอบมาท้าดวลกับคุอินะและมู่เสวี่ยทุกวัน แต่น่าเสียดายที่ด้วยวัยที่ยังเด็ก เขาจึงไม่เคยชนะเลยแม้แต่ครั้งเดียว

เมื่อก่อนมู่เสวี่ยเคยรับมือโซโลได้สบายๆ แต่เมื่อโซโลโตขึ้น ทั้งมู่เสวี่ยและคุอินะเริ่มรู้สึกตึงมือขึ้นบ้างแล้ว

ด้วยคติประจำใจ 'ตีตอนที่ยังอ่อนแอ ตีให้บ่อยเข้าไว้' มู่เสวี่ยจึงไม่เคยออมมือ โดยอ้างว่านี่คือ 'การหลอมเหล็กกล้า' และ 'ยิ่งสู้ยิ่งแข็งแกร่ง'

โชคดีที่ตอนนี้ระบบเปิดใช้งานแล้ว ทีนี้เขาก็สามารถไล่อัด... เอ้ย ชี้แนะโซโลต่อไปได้เรื่อยๆ เสียที