บทที่ 21 : ความลับของการสร้างรากฐาน ความทะเยอทะยานของโจวเฉิน

บทที่ 21 : ความลับของการสร้างรากฐาน ความทะเยอทะยานของโจวเฉิน

หลังจากได้รับทรัพยากรแล้ว โจวเฉินก็ได้รับข้อความจากหลิวชิงเทียนและไปรอที่โถงด้านข้าง

ไม่นานหลังจากนั้น เสียงของหลิวชิงเทียนก็ดังมาจากด้านหลังของโจวเฉิน

“โจวเฉิน ครั้งนี้เจ้าทำได้ดีมาก เจ้าได้สร้างเกียรติยศให้กับอาจารย์ของเจ้า”

“ทั้งหมดเป็นเพราะท่านอาจารย์สอนข้ามาดีขอรับ”

โจวเฉินรีบตอบอย่างถ่อมตน

“เจ้าไม่จำเป็นต้องถ่อมตัว เจ้าเพิ่งมาอยู่ที่นี่ได้ไม่กี่วัน ข้ายังไม่ได้สอนอะไรเจ้ามากนัก คุณูปการของเจ้าในครั้งนี้ สำนักจะไม่ลืม”

หลิวชิงเทียนหัวเราะอย่างสบายใจ

“ข้าไม่คาดคิดจริงๆ ว่าเจ้าหนูอย่างเจ้าจะมีวาสนาลึกซึ้งถึงเพียงนี้ แม้กระทั่งเคล็ดวิชาระดับนักบุญก็ยังหามาได้ บอกข้ามาสิ เจ้าต้องการรางวัลอะไร?”

“ท่านอาจารย์ สำนักได้ให้รางวัลแก่ข้าแล้ว ข้าไม่ต้องการอะไรอีกแล้วมิใช่หรือขอรับ?”

โจวเฉินเกาศีรษะอย่างเขินอาย

หากสำนักรู้ว่าเขายังซ่อนของดีส่วนใหญ่ไว้ ไม่รู้ว่าพวกเขาจะยังคุยง่ายแบบนี้อยู่หรือไม่

“นั่นเป็นรางวัลที่สำนักมอบให้ รางวัลที่ข้าจะให้เจ้าไม่รวมอยู่ในนั้น”

หลิวชิงเทียนโบกมือ

สิ่งนี้ทำให้โจวเฉินยิ่งรู้สึกเขินอายมากขึ้นไปอีก

“ท่านอาจารย์ หากท่านต้องให้รางวัลแก่ข้าจริงๆ ได้โปรดอธิบายให้ข้าฟังเกี่ยวกับวิธีการสร้างรากฐานได้หรือไม่ขอรับ”

โจวเฉินต้องการความรู้นี้จริงๆ เพราะไม่เคยมีใครบอกเขาเกี่ยวกับเรื่องนี้มาก่อน

“เฉินเอ๋อร์ จิตใจของเจ้านั้นบริสุทธิ์และดีงาม และเจ้ายังไม่เข้าใจถึงความสำคัญของทรัพยากรบนเส้นทางแห่งการบำเพ็ญเพียร ข้าหวังว่าในอนาคตเจ้าจะเข้าใจและต่อสู้เพื่อตัวเองให้มากขึ้น สำหรับความรู้ที่เกี่ยวข้องกับการสร้างรากฐานนั้น เป็นสิ่งที่ข้าควรจะบอกเจ้าอยู่แล้วแม้ว่าเจ้าจะไม่ขอก็ตาม”

“เอาอย่างนี้แล้วกัน ข้าจะมอบ ‘ผลทะยานวิญญาณ’ ให้เจ้าหนึ่งผล ไอเท็มนี้เป็นของระดับสวรรค์ขั้นต่ำ และสามารถเพิ่มพรสวรรค์การบำเพ็ญเพียรของผู้ฝึกตนได้หนึ่งระดับ ถือได้ว่าเป็นสมบัติหายากชิ้นหนึ่ง”

หลิวชิงเทียนกล่าวกับโจวเฉินด้วยแววตาชื่นชม

“ท่านอาจารย์ ท่านดีต่อศิษย์เกินไปแล้ว! ขอบคุณท่านอาจารย์!”

พูดตามตรง โจวเฉินรู้สึกท่วมท้นไปกับความโปรดปรานนี้ นี่เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ทะลุมิติมา... ที่มีคนมอบของล้ำค่าให้เขาด้วยความจริงใจถึงเพียงนี้ ความรู้สึกอบอุ่นสายหนึ่งพลันก่อตัวขึ้นในใจของโจวเฉิน

“เจ้าก็เป็นศิษย์ของข้าเช่นกัน อีกอย่าง ศิษย์พี่หลิวเชียนหรูของเจ้าก็มักจะพูดถึงเจ้าให้ข้าฟังบ่อยๆ ดังนั้นเจ้าควรจะทำงานให้หนักยิ่งขึ้น”

หลิวชิงเทียนมองโจวเฉินด้วยรอยยิ้มครึ่งๆ กลางๆ

“ท่านอาจารย์ โปรดอย่าล้อข้าเลยขอรับ ถึงท่านจะไม่พูดอะไร ศิษย์ผู้นี้ก็จะยังคงยึดถือศิษย์พี่เชียนหรูเป็นแบบอย่างอยู่แล้ว”

โจวเฉินกระแอมเบาๆ และตอบอย่างสุภาพ

หลิวชิงเทียนลูบเคราและหัวเราะอย่างสบายใจ

“เอาล่ะ กลับเข้าเรื่องหลักกันดีกว่า ข้าจะบอกเจ้าเกี่ยวกับความลับของการสร้างรากฐาน”

เมื่อมาถึงจุดนี้ สีหน้าของหลิวชิงเทียนก็จริงจังขึ้นมาก

“ไม่มีเรื่องเล็กน้อยในการบำเพ็ญเพียร และการสร้างรากฐานคือขั้นตอนที่สำคัญที่สุดที่เกี่ยวข้องกับความสำเร็จในอนาคต พรสวรรค์ของแต่ละคนแตกต่างกัน และคุณภาพของการสร้างรากฐานก็แตกต่างกันด้วย คุณภาพของรากฐานแห่งเต๋าจะกำหนดขีดจำกัดการบำเพ็ญเพียรและพลังต่อสู้ในอนาคตโดยตรง”

“หลักการของการสร้างรากฐานคือการเปลี่ยนปราณวิญญาณให้เป็นของเหลววิญญาณ ซึ่งผู้ฝึกตนจะควบแน่นให้กลายเป็นรากฐานแห่งเต๋าในตันเถียนเพื่อรองรับ”

“รากฐานแห่งเต๋าก็แบ่งออกเป็นระดับเช่นกัน เมื่อควบแน่นรากฐานแห่งเต๋า จะได้ยินเสียงแห่งเต๋าอันยิ่งใหญ่แว่วมา เมื่อเสียงแห่งเต๋าดังขึ้นหนึ่งครั้ง รากฐานแห่งเต๋าเกรดหนึ่งก็จะถูกควบแน่น เมื่อดังสองครั้ง ก็เป็นเกรดสอง และเป็นเช่นนี้ไปเรื่อยๆ เมื่อเสียงแห่งเต๋าดังขึ้นหกครั้ง รากฐานแห่งเต๋าเกรดหกก็จะถูกควบแน่น ซึ่งรากฐานแห่งเต๋าเกรดหกนั้นมีความหวังที่จะไปถึงขอบเขตจักรพรรดิได้”

“สำหรับรากฐานแห่งเต๋าที่สูงกว่าเกรดเจ็ดนั้น มีอยู่เพียงในตำนานเท่านั้น ตามบันทึกในประวัติศาสตร์การบำเพ็ญเพียร ผู้ที่มีพรสวรรค์โดยกำเนิดที่แข็งแกร่งที่สุดในสมัยโบราณมีแซ่ว่าสือ นามไม่ปรากฏ เขาได้ควบแน่นรากฐานแห่งเต๋าเกรดเก้า และต่อมาด้วยความอุตสาหะอันยิ่งใหญ่ เขาได้ทุบทำลายรากฐานเกรดเก้า หลอมรวมรากฐานแห่งเต๋าทั้งหมดให้เป็นหนึ่งเดียว ควบแน่นเป็นรากฐานแห่งเต๋าเกรดสิบในตำนาน ต่อมาเขาได้ขึ้นสู่แดนบนและต่อสู้ไปทั่วทุกยุคสมัย”

เมื่อหลิวชิงเทียนพูดถึงเรื่องนี้ แววแห่งความปรารถนาก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา

“อย่างไรก็ตาม เจ้าต้องอย่าตั้งเป้าสูงเกินไป ทุกอย่างต้องทำไปทีละขั้นตอน ตอนนี้ การควบแน่นรากฐานแห่งเต๋าเกรดห้าก็ทำให้มีความหวังที่จะเป็นนักบุญได้แล้ว ซึ่งก็นับเป็นยอดอัจฉริยะที่หาตัวจับยากแห่งยุคนี้แล้ว ศิษย์พี่หลิวเชียนหรูของเจ้ามีรากฐานแห่งเต๋าเกรดห้า และนางก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าเหล่าอัจฉริยะของดินแดนศักดิ์สิทธิ์เลย”

หลิวชิงเทียนกล่าวด้วยความภาคภูมิใจ

“ท่านอาจารย์ แล้วรากฐานแห่งเต๋าสามารถชดเชยในภายหลังได้หรือไม่ หรือเมื่อควบแน่นรากฐานแห่งเต๋าแล้ว จะเป็นการยากที่จะพัฒนามันต่อไปอีก?”

โจวเฉินยกข้อสงสัยของเขาขึ้นมา

“เจ้าถามคำถามได้ดีมาก ภายใต้สถานการณ์ปกติ รากฐานแห่งเต๋าย่อมยากที่จะชดเชยได้แน่นอน โดยมีข้อยกเว้นพิเศษบางประการ:

หนึ่ง, สมบัติล้ำค่าแห่งฟ้าดินระดับนักบุญ

สอง, โลหิตแก่นแท้ของอสูรปีศาจที่อยู่เหนือระดับนักบุญ

สาม, การตื่นขึ้นของกายาพิเศษ

สี่, โอสถวิเศษเฉพาะทาง เช่น โอสถแก้วมังกรระดับนักบุญขั้นสุดยอด

ห้า, เคล็ดวิชาพิเศษ ซึ่งโดยทั่วไปเป็นเคล็ดวิชามาร”

“และวิธีสุดท้ายคือ ‘ปราณกำเนิด’”

“ท่านอาจารย์ ปราณกำเนิดคืออะไรหรือขอรับ?”

ก่อนที่หลิวชิงเทียนจะพูดจบ โจวเฉินก็อดไม่ได้ที่จะขัดจังหวะถามคำถามของเขา

“ปราณกำเนิดเกี่ยวข้องกับเคล็ดวิชาพิเศษ ว่ากันว่าเคล็ดวิชาไม่กี่ชนิดที่อยู่เหนือระดับจักรพรรดิสามารถช่วยให้ผู้ฝึกตนย้อนกลับสู่สภาวะดั้งเดิมในขั้นกลั่นลมปราณได้ ควบแน่นปราณกำเนิดหนึ่งสายภายในร่างกาย ซึ่งสามารถเพิ่มระดับของรากฐานแห่งเต๋าได้อย่างมากในระหว่างการสร้างรากฐาน”

“แต่เจ้าอย่าไปคิดถึงมันเลย การบำเพ็ญเพียรเคล็ดวิชาระดับจักรพรรดิในขั้นกลั่นลมปราณ แม้แต่นักบุญของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ก็ยังทำไม่ได้ ไม่ต้องพูดถึงผู้ฝึกตนธรรมดาของสำนักเหวินเซียนเลย”

โจวเฉินพยักหน้าอย่างครุ่นคิด สิ่งนี้ทำให้เขานึกถึงอักขระปฐมสุญญตาที่เขาควบแน่นขึ้นมาขณะบำเพ็ญเพียรคัมภีร์ปฐมสุญญตา เขาสงสัยว่ามันจะนับเป็นปราณกำเนิดได้หรือไม่

“เอาล่ะ เราออกนอกเรื่องไปไกลแล้ว และข้อกำหนดทั้งหมดที่ข้าบอกเจ้าไปนั้นล้วนแต่เข้มงวดและหาได้ยากยิ่ง แม้ว่าโอกาสของเจ้าจะดี การได้พบโอกาสไม่กี่ครั้งในชีวิตก็ถือเป็นพรที่ยิ่งใหญ่แล้ว”

“อย่าตั้งเป้าสูงเกินไป อย่าเพ้อฝัน และอย่าหลงผิดไปบำเพ็ญเพียรเคล็ดวิชามารที่ทำร้ายฟ้าดิน มิฉะนั้น ฟ้าดินจะไม่ยอมให้เจ้าอยู่”

หลิวชิงเทียนพลันจริงจังขึ้นมาและกล่าวกับโจวเฉินอย่างจริงใจ

“เข้าใจแล้วขอรับ ศิษย์จะตั้งมั่นอยู่บนความเป็นจริงและบำเพ็ญเพียรอย่างขยันขันแข็งแน่นอน”

โจวเฉินก็ตอบกลับด้วยสีหน้าจริงจังเช่นกัน

...

หลังจากตระหนักถึงความสำคัญของรากฐานแห่งเต๋าแล้ว โจวเฉินก็พลันนึกถึงเย่เฉิน เจ้าหนูนักล่าสมบัติผู้ถูกลิขิต

ในเมื่อความสำเร็จในอนาคตของเย่เฉินสามารถไปถึงขอบเขตนักบุญได้ โอกาสในการสร้างรากฐานของเขาก็น่าจะสำคัญอย่างยิ่ง อย่างน้อยก็ต้องเป็นแท่นเต๋าเกรดห้า

เมื่อคิดได้ดังนั้น โจวเฉินก็มีแผนในใจและรีบจากไป

...

ณ ที่พักของศิษย์แกนหลักบนยอดเขาหลัก หน้าถ้ำอมตะของหลิวเชียนหรู

“ศิษย์พี่หลิวอยู่ที่นี่หรือไม่? โจวเฉินมีเรื่องอยากจะขอพบ”

ครั้งนี้ โจวเฉินไม่ได้ให้ใครไปแจ้ง แต่ส่งเสียงของเขาเข้าไปโดยตรง

“ศิษย์พี่หลิวเพิ่งจะออกไปเจ้าค่ะ ศิษย์พี่โจว หากท่านมีอะไรจะฝากถึง โปรดบอกข้าได้เลย”

เสียงใสๆ ดังขึ้นในหูของโจวเฉิน เป็นศิษย์หญิงที่เฝ้าถ้ำอมตะ น้ำเสียงของนางอ่อนโยนมาก

“ข้าเข้าใจแล้ว ศิษย์น้อง โปรดช่วยมอบของในถุงมิตินี้ให้ศิษย์พี่หลิวด้วย และบอกนางว่าข้าซาบซึ้งในบุญคุณของนางมาก ข้าไปก่อนล่ะ”

“ได้เจ้าค่ะศิษย์พี่ ข้าจะส่งมอบให้แน่นอน ศิษย์พี่เดินทางโดยสวัสดิภาพนะเจ้าคะ”

ศิษย์หญิงโค้งคำนับโจวเฉิน

โจวเฉินพยักหน้าและมุ่งหน้ากลับไปยังถ้ำอมตะของเขา

ทันทีที่เขาจากไป ร่างของหลิวเชียนหรูก็มาถึงพอดี นางกำลังจะเข้าไปในถ้ำอมตะของนาง

“ศิษย์พี่หลิว นี่คือของที่ศิษย์พี่โจวเฉินมอบให้ท่านเจ้าค่ะ เขาบอกว่าเขาซาบซึ้งในบุญคุณของท่านมาก โปรดดูด้วยเจ้าค่ะ”

หลิวเชียนหรูรู้สึกงุนงงอย่างมาก โจวเฉินกำลังทำอะไรกันแน่?

หลังจากรับถุงมิติมาแล้ว หลิวเชียนหรูก็ไม่ได้ตรวจสอบทันที แต่กลับเข้าไปในถ้ำอมตะของนางก่อนจะใช้จิตเทวะสายหนึ่งสอดส่องเข้าไปในถุงมิติ

อึก!

พร้อมกับเสียงสูดลมหายใจด้วยความประหลาดใจ หลิวเชียนหรูก็ตกตะลึงกับสิ่งที่นางเห็นอยู่ข้างใน มันไม่เพียงแต่บรรจุพฤกษาวิญญาณและโอสถวิญญาณระดับสวรรค์อันล้ำค่า แต่ยังมีเคล็ดวิชาที่ดูแล้วไม่ต่ำกว่าระดับสวรรค์อีกด้วย!

ช่างเป็นการกระทำที่ยิ่งใหญ่!

แม้แต่หลิวเชียนหรูที่เคยเห็นฉากใหญ่ๆ มามาก ก็อดไม่ได้ที่จะตกตะลึงกับการกระทำของโจวเฉิน

นางหารู้ไม่ว่านี่เป็นเพราะหลิวชิงเทียนดีต่อเขาเกินไป และเขาไม่ชอบติดหนี้บุญคุณใคร เขาจึงมอบไอเท็มที่ไม่ได้ใช้บางส่วนให้หลิวเชียนหรู ถือเป็นการตอบแทนบุญคุณ

ส่วนแบ่ง 20% ของโจวเฉินจากผลกำไรของมิติเร้นลับนั้นถูกจัดฉากโดยหลิวชิงเทียนอยู่เบื้องหลัง ดังนั้นการตอบแทนบุญคุณครั้งนี้จึงสมเหตุสมผลอย่างยิ่ง

อย่างไรก็ตาม หลิวชิงเทียนไม่คาดคิดว่าโจวเฉินจะมอบทรัพยากรที่ทำให้ผู้ฝึกตนขั้นแก่นทองคำต้องคลั่งไคล้และแม้แต่ผู้ฝึกตนขั้นจิตแรกกำเนิดยังปรารถนาให้หลิวเชียนหรูในทันทีโดยไม่ลังเล

ด้วยความบังเอิญอันน่ายินดีนี้ ทำให้หลิวเชียนหรูรู้สึกถึงความรู้สึกที่ผิดปกติเป็นครั้งแรก

“นอกจากพลังบำเพ็ญที่ต่ำไปหน่อยแล้ว... ด้านอื่นๆ ของโจวเฉินก็ดูไม่เลวเลยนี่นา?”

หลิวเชียนหรูพึมพำออกมาดังๆ