บทที่ 27 - หยวนหัว: ส่งแชมเปญมา!

บทที่ 27 - หยวนหัว: ส่งแชมเปญมา!

✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿ ✿

"กัปตันจอร์จ!" เสียงเรียกชื่อเขาดังมาจากอีกสองฝั่ง จอร์จรีบวิ่งไปอย่างเร่งรีบ เหมือนกับตอนที่เขามา

มานาบ่นพึมพำอย่างหงุดหงิด โบกมือเทยาที่เสียทิ้งไปอย่างช่วยไม่ได้

หลี่เต้าเสียนเดินมาหยุดตรงหน้ามานา แล้วเลื่อนหม้อต้มใบใหม่เข้ามาแทนที่

โครงสร้างยาในหม้อต้มเสร็จเรียบร้อยแล้ว รอแค่ใส่วัตถุดิบเสริม...

"เริ่มใหม่เถอะ" หลี่เต้าเสียนพูด "ถ้าไม่พอ ตรงโน้นยังมีอีก..."

มองตามมือของหลี่เต้าเสียนไป ก็เห็นว่าข้างๆ หลี่เต้าเสียนยังมียาที่กำลังจัดการอยู่อีกสี่หม้อ

มานาประหลาดใจ "คุณเตรียมตัวพร้อมมาก... คาดการณ์ไว้แล้วเหรอว่าจอร์จจะพึ่งพาไม่ได้"

หลี่เต้าเสียนก็แปลกใจเหมือนกัน: คำพูดของมานาจะถูกถ่ายทอดสดออกไป ไม่แน่ว่าหลังจากนี้จอร์จอาจจะได้เห็น

มานาอ่านความหมายของหลี่เต้าเสียนออก เธอพูดอย่างไม่ยี่หระ "ฉันแค่พูดความจริง นี่คือความรู้สึกจริงๆ ของฉัน"

เจ๋ง

"ผมแค่ไม่เชื่อว่าเราจะทำสำเร็จในครั้งเดียว เลยทำสำรองไว้เยอะหน่อย ในขั้นตอนการปรุงยา มีปัจจัยที่ทำให้เกิดอุบัติเหตุได้เยอะเกินไป..."

หลี่เต้าเสียนอธิบายสั้นๆ แล้วหันไปมองมานา ยิ้มเสริมว่า "แน่นอน เพราะเหตุผลบางอย่าง จำนวนตัวสำรองเลยเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า"

มานาหัวเราะ เธอเข้าใจความหมายของหลี่เต้าเสียน จู่ๆ ก็รู้สึกว่าไม่กังวลเท่าไหร่แล้ว คิ้วที่ขมวดมุ่นคลายลง เธอบ่นอุบ "คุณทำถูกแล้ว บางทีหลังจากนี้ฉันคงต้องทำแบบนี้บ้าง แผนการปรุงยาที่จอร์จให้เรามา เทียบกับเวอร์ชันแรกสุด เขาแก้ไปสี่รอบแล้ว ฉันไม่รู้เลยว่าจะต้องแก้กี่รอบ..."

หลี่เต้าเสียนหรี่ตาลง มองแผ่นหลังของจอร์จ พูดเสียงเบา "ถ้าใช้วิชาค้นวิญญาณดึงความทรงจำเกี่ยวกับยาของเขาออกมาได้ตรงๆ คงประหยัดเวลาไปได้เยอะ..."

"เอ๊ะ?" มานามองหลี่เต้าเสียนด้วยความตกใจ

หลี่เต้าเสียนหันมามองสีหน้าตกใจของมานา ยิ้มกว้าง "ไม่ต้องกลัว ผมล้อเล่นน่ะ"

มานาโล่งอก "ตกใจหมด วิชาค้นวิญญาณเป็นวิชาต้องห้ามที่มีข้อจำกัดเข้มงวดนะ"

หลี่เต้าเสียนหัวเราะ "ฮ่าๆ" "โดนหลอกแล้วสิ"

มานาถอนหายใจ "พูดตามตรงนะ ถ้าวิชาค้นวิญญาณไม่ได้สร้างความเสียหายรุนแรงขนาดนั้น บางทีอาจจะเป็นวิธีที่ดีก็ได้ รู้สึกว่าแบบนี้มันเป็นฝ่ายตั้งรับเกินไป ไม่รู้ว่ากัปตันบอกหมดหรือเปล่า แล้วก็ไม่รู้ว่าที่กัปตันพูดน่ะถูกไหม..."

หลี่เต้าเสียนยกหม้อต้มมาอีกใบ ยิ้มแล้วพูดว่า "มาลองกันเถอะ ครั้งนี้น่าจะไม่มีปัญหาแล้ว..."

——

เวลาผ่านไปทีละนาที

ถ้าก่อนเริ่มการแข่งขัน ให้ผู้ชมเลือกว่าใครจะชนะในรอบนี้ แปดสิบเปอร์เซ็นต์ของผู้ชมคงเลือกทีมสีแดง

ไม่ใช่แค่เพราะมีหลี่เต้าเสียนกับแคทเธอรีน แต่เพราะความสามารถโดยรวมของทีมสีแดงแข็งแกร่งมาก

แต่สถานการณ์ตอนนี้ ทีมสีน้ำเงินกลับเป็นฝ่ายได้เปรียบอย่างเห็นได้ชัด

ถ้าเปรียบทีมสีน้ำเงินเป็นฝูงมดที่มีการแบ่งงานชัดเจน ทีมสีแดงก็เหมือนแมลงวันไร้หัว

กัปตันจอร์จวิ่งวุ่นไปมาระหว่างกลุ่มต่างๆ ด้วยความตื่นตระหนกที่เห็นได้ด้วยตาเปล่า

คอมเมนต์ในไลฟ์ต่างแสดงความคิดเห็นกันอย่างดุเดือด

"ทำบ้าอะไรเนี่ย... ทีมดีๆ ทำไมกลายเป็นสภาพนี้ได้?"

"จอร์จรับไปเต็มๆ ฟันธง"

"ทีมแดงเละเทะไม่มีชิ้นดี!"

"หลี่เต้าเสียนล่ะ? ช่วยหน่อยสิ!"

"ฮ่าๆๆๆ ยังจะหลี่เต้าเสียนอีกเหรอ ทีมอวยขำกลิ้ง หลี่เต้าเสียนก็แค่นักปรุงยาธรรมดาที่มีพื้นฐานดีหน่อย โชคดีได้ที่หนึ่งไม่กี่ครั้ง ก็อวยกันไส้แตกไส้แตน เรียกคุณที่หนึ่ง ฟังแล้วขำจะตาย! เดี๋ยวก็แพ้แล้ว คอยดูซิว่าจะโม้ยังไงต่อ!"

"อุ๊ยตาย ดูสิว่าฉันเจอใคร... นี่มันพี่ชายกูรูผู้เป็นกลางไม่ใช่เหรอ? คราวก่อนบอกจะไลฟ์กินข้าว ทำไมเงียบไปเลย จะไลฟ์เมื่อไหร่? คงไม่ได้หลบมาจนถึงตอนนี้ถึงกล้าโผล่หัวมาหรอกนะ?"

"คราวก่อนหลอกกินหลอกดื่ม สุดท้ายแกล้งตาย คราวนี้เอาอีกแล้วเหรอ?"

"พี่ชายกูรู พักเถอะ แกล้งตายไม่น่าอายหรอก"

"หลบพ่องสิ กูมีอะไรต้องหลบ! กูบอกเลย ครั้งนี้ทีมแดงแพ้แน่ ถ้าชนะ กูยอมกินจริง!"

คอมเมนต์เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะอีกครั้ง

แต่ความสุขเป็นของพวกเขา ผู้เข้าแข่งขันกำลังแข่งกันอย่างเคร่งเครียด

ทีมสีน้ำเงิน

เมื่อสามกลุ่มเริ่มเข้าที่เข้าทาง หยวนหัวก็แค่คอยดูความคืบหน้าตามปกติ

ทันทีที่มีกลุ่มไหนทำภารกิจเสร็จ ภารกิจใหม่ก็จะถูกแจกจ่ายลงไปทันที

"ดีมาก ต้องระวังให้มาก วัตถุดิบเจ็ดอย่างที่แทนอารมณ์นี้ ต้องใส่ลงในน้ำแห่งความฝันพร้อมกัน อุณหภูมิและเงื่อนไขในการเคี่ยวแต่ละอย่างไม่เหมือนกัน ตอนทำต้องใช้พลังเวทควบคุม ต้องมั่นใจว่าเวลาในการละลายของพวกมันใกล้เคียงกัน และต้องระวังด้วย ให้พวกมันอยู่ในกรอบของตัวเอง อย่าให้ทำปฏิกิริยาปนเปกัน จุดนี้สำคัญมาก การชักนำพลังเวทคือจุดที่สำคัญที่สุด!"

หยวนหัวอธิบายละเอียดมาก

ลิเซลล็อตเต้พยักหน้า

แม้จะไม่ค่อยชอบคนนิสัยแบบหยวนหัว แต่ลิเซลล็อตเต้ก็ต้องยอมรับว่า การนำทีมของหยวนหัวมีของจริงๆ รายละเอียดสำคัญสื่อสารได้ครบถ้วน คำอธิบายกระชับ ตรงประเด็น

เพราะคำอธิบายที่แม่นยำ กระบวนการปรุงยาของลิเซลล็อตเต้และทีมจึงราบรื่นมาก

ก่อนเริ่มแข่ง ลิเซลล็อตเต้ยังเสียดายนิดหน่อยที่ไม่ได้อยู่กลุ่มเดียวกับหลี่เต้าเสียนและแคทเธอรีน แต่ดูจากตอนนี้... ขอโทษนะ สองตัวเทพ ครั้งนี้ขอชนะไปก่อนนะ!

ไม่ใช่แค่ลิเซลล็อตเต้ที่คิดแบบนี้

บรรยากาศของทีมสีน้ำเงินดีมาก

บรรยากาศที่ดีนี้ได้มาจากการตอบรับเชิงบวกภายในทีม... และการเปรียบเทียบกับคู่แข่ง

พอเห็นผู้เข้าแข่งขันทีมแดงมือไม้ปั่นป่วน เสียงเรียกหาดังระงม บรรยากาศตึงเครียด ส่วนฝั่งตัวเองดำเนินไปอย่างมั่นคง ก็ทำให้ผู้เข้าแข่งขันทีมน้ำเงินฮึกเหิม

จนกระทั่งเมื่อเมนเทอร์เดินมาถึงฝั่งทีมสีน้ำเงิน ก็สัมผัสได้ถึงบรรยากาศผ่อนคลายและมีความสุขอย่างชัดเจน

"ดูเหมือนสถานะของพวกคุณจะยอดเยี่ยมมากนะ" กอร์ดอนเดินมาข้างหยวนหัว "กัปตันหยวนหัว แต่ละคนรับผิดชอบอะไรบ้าง"

หยวนหัวชี้ไปที่เพื่อนร่วมทีมแล้วตอบ "อิโมจิน แอนโทนิส กาโบ รับผิดชอบน้ำยาปรากฏฝัน อิโมจินมีประสบการณ์เล่นแร่แปรธาตุ ความซับซ้อนของวงเวทแปรธาตุเป็นที่รู้กันดี ดังนั้นเธอจึงเหมาะที่จะจัดการโครงสร้างที่ซับซ้อนของน้ำยาปรากฏฝัน"

กอร์ดอนพยักหน้า "ดีมาก"

หยวนหัวชี้ไปที่โต๊ะที่สอง "หูหลุน ลิเซลล็อตเต้ และอัลฟารัก ทั้งสามคนเป็นนักปรุงยาที่มีประสบการณ์และมีความสามารถมาก พวกเขาสามคนแทบจะครอบคลุมทุกด้านของการปรุงยา ดังนั้นให้พวกเขาจัดการน้ำยาแทรกแซงฝัน จะคล่องมือกว่า"

กอร์ดอนเห็นด้วย "ยอดเยี่ยม"

หยวนหัวไม่เกรงใจ "แน่นอน เถียนจุนหลงกับซูม่ารับผิดชอบยาตัวสุดท้าย สองคนนั้นฝีมือถึง และผมก็จะคอยดูพวกเขาเป็นพิเศษด้วย"

กอร์ดอน "คุณจับคู่พวกเขาได้ดีมาก ใน 'โครงสร้าง' ทีมของคุณ ทุกคนได้แสดงความสามารถออกมาอย่างเต็มที่"

แอนโทนิสที่เป็นลูกทีมอดไม่ได้ที่จะพูดแทรกชมเชย "หยวนหัวคุมเกมได้อยู่หมัด เขาทำให้ทั้งทีมทำงานอย่างเป็นระบบระเบียบ สุดยอดมาก! ผมรู้สึกว่าเราใกล้จะชนะแล้ว!"

หยวนหัวเชิดหน้าขึ้น ยิ้มมุมปาก "ผมบอกแล้ว เราชนะแล้ว! เหมือนที่ผมพูดไว้ก่อนหน้านี้ วันนี้ผมจะพิสูจน์ให้เห็นว่า ใครคือที่หนึ่งของที่นี่!"

[จบแล้ว]